João 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Tamâta toŋge imo Betani lawea, i ŋa mine Lasarus. Andeta pukoŋa ikai lâ. Lawea ŋinde nde kinzi taine rua, Maria kuku tua Marta rua, nenzi lawea.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 (Maria nde taineni ndaina ipaliŋi samimi kuwae ara lâ Yesu kie tini, aku ikai taine kulu pwau ku ipu piti.) Aku Lasarus, pukoŋa tamâta ŋinde, ande ina Maria ku Marta rua mwanenzi.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Mine kala tai-tua rua ŋinde sipasupwa imâ pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, tamâta kala noko ilo ndo papa ŋine, ande ipoko.”
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Yesu nde iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo tu, “Pukoŋa ŋine nde ŋana io i ilâ pa mateŋa kâ, ande tia. Ŋine nde ŋana itula Maro Kindeni ne walo panzi tamâta, ŋana ma sipanea i kâ. Aku lâ nzâlani ndaina nâ, ande kinzi ma sipanea Maro Kindeni Natu mine nâ.”
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Yesu nde ilo ndo keno panzi Marta ku tai rua, sitava mwanenzi Lasarus.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Andeta lâ zo ŋinde iloŋo ŋgua tu Lasarus ipoko, ande Yesu imo niani ŋinde ikura kari rua kilo.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kari rua ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, toka tataulo talâ pa Judia tâno kilo”.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Pananâŋa, nola ŋine nâ, ande kinzi Juda tamâta situ mira nâ sisia noko pâta kumâte. Andeta kala ŋine noko kutu kulâ pa Judia tâno kilo, a?”
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 Andeta Yesu itu lâ kawanzi ku itambira ŋgua mine tu, “Tiambo kari tai saŋao kanaŋo rua lâ kari taitu, tiya? Ambo tamâta iyoka lâ kari, ande i uru pata ndue tia, ŋana tu imora tâno ŋine ne sinâla ipane nia.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Taitu miki kaloŋo ŋga; ambo tamâta ŋinde iyoka lâ mbo, ande i uru pata ndue, ŋana tu i ne sinâla toŋge ŋana imora nia kâ, ande tia.”
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipainzi kilo tu, “Ninda-nambwe Lasarus nde ikeno lâ, ande naŋa ma alâ apaŋo i imandi.”
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Kinzi pâri-tamâta siloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga siporo tu, “Maro Ŋalae, ambo tu ikeno, ande ŋine itula tu i ne pukoŋa ŋinde nde marumbu lâ, aku ma tini ara kilo.”
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Yesu ne ŋgua muŋgâŋa ŋinde nde duvi mine tu Lasarus nde imâte lâ. Andeta i ne pâri-tamâta sizizâla ŋana ŋine kâ. Kinzi situ Yesu iporo ŋana Lasarus tu ikeno mata nâ.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 Mine kala Yesu iporo pwataki panzi tu, “Lasarus ŋga imâte lâ.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Aku lâ zo ŋinde imâte lâ, ande naŋa amo kuku tia. Andeta naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana miki kâ, kala iloŋgu ndeka nâ, ŋana tu ŋine ma iveta miki kalomi tawana naŋa mao kanaŋo. Ayo, toka talâ papa.”
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga Tomas, i ŋa toŋge Didimus, nde ipainzi nuwala pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda rârâni ma talâ, ŋana tamâte kuku Yesu.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka silâ sipâŋga Betani lawea tini laiti, ŋineŋga Yesu iloŋo pâri tu Lasarus imâte lâ, aku i karae ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betani lawea ikeno Jerusalem lawea tini laiti, ikura nia mbuku ŋato mine.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mine kala kinzi Juda tamâta rârâ nde simâ simo kunzi Marta kuku Maria rua, situ siveta rua ilonzi kalonzi ara ŋana mwanenzi Lasarus ne mateŋa kâ.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Marta nde iloŋo pâri tu Yesu iyoka imâ ipâŋga laiti lâ, kala ipile Maria imo luma ilo, ku ilâ tu ipakâtu kuku Yesu lâ nzâla.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Ipakâtu kuku lâ, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Taitu ŋine naŋa asama tu ambo noko kuno pa Maro Kindeni tu iveta mâsi toŋge, ande i ma iveta ikura noko ne noŋa mine.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Yesu iporo taulo pa Marta tu, “Noko mwane ma imo via kilo.”
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Ande Marta ipai tu, “Naŋa asama tu i ma muli imandi, lâ zo ŋinde tâno ne zo marumbu ku kinzi tamâta rârâni ma simo vianzi kilo.”
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa warakâŋgu nde mandiŋa lâ mateŋa nianzi, aku naŋa warakâŋgu nde via mao warika. Tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa ŋineŋga simâte, ande nenzi mateŋa ŋinde nde mao tia, ŋana tu kinzi ma simo vianzi kilo.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Aku tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa kala sikai via mao, ande kinzi ŋinde ma simâte tia ndo. Kinzi ma simo vianzi mine ku simo nâ. Noko kalo tawana ŋgua ŋine, tiya?”
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Marta ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa kaloŋgu tawana tu noko nde Maro Kindeni Natu. Noko tamwata kala Kirisi; Maro Kindeni ipateano tu kundue kumâ tâno kulu ŋana kuvilanzi i ne ŋgu.”
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Marta iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itaulo ilâ ku iporo kawa mwasa pa tai Maria tu, “Pananâŋa nde imâ ipâŋga lâ, kala ikasoŋa ŋanano”.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 Maria iloŋo ŋgua ŋine, aku walele nâ imandi ku ilâ ŋana imora Yesu kâ.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Aŋga Yesu nde imâ ipâŋga lawea ilo tia yo. I imo niani ndaina muŋga Marta ipakâtu kuku ŋinde.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Kinzi Juda tamâta pinde simo luma ilo kuku Maria, aku siveta kalo-sukâŋa kuku. Kinzi ŋinde simora Maria imandi walele nâ ku iyâti ilâ, kala situ i ma ilâ kuru nia ŋana ita kâ. Mine kala simandi ku soka muli silâ.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Maria ilâ ipâŋga nia Yesu imo ŋinde, aku mata ilâ imora Yesu. Ŋineŋga ipare tuku lâ Yesu kie tini, aku ipai tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.”
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 Yesu imora Maria ita pâta, aku imoranzi Juda tamâta simo kuku Maria ŋinde kala sita pâta mine nâ. Mine kala Yesu wisi kâki lâ, aku ilo malia ndo.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Miki kao i karae ikeno nia ndia.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Maro Ŋalae, kumâ kumora ŋga”.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Ŋineŋga Yesu mata sulu indue.
35 Jesus chorou.
36 Kinzi Juda tamâta simora ŋine, aku siporo tu, “Kamora ŋga, i nde ilo ndo keno pa tamâta ŋinde!”
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “I muŋga iveta tamâta mata leva-leva ŋinde imora pwataki. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga ivila tamâta ŋine tia kala imâte lâ, a?”
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Ŋineŋga Yesu ilo malia ndo kilo, aku iyoka ilâ ipâŋga kuru nia. Kuru ŋinde nde ŋgânza toŋge muŋga siveta lâ tuu tini, aku mira ŋalae toŋge ikeno ŋana ipono kuru kawa kaika kâ.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Aku Yesu ipainzi tu, “Kalâ kakai mira ŋinde piti”. Andeta Marta, i mateŋa tamâta ŋinde mwane, ande iporo taulo pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, i karae ŋinde nde ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ, aku ne sâmbu ŋalae, ma kuwae ipâŋga.”
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa muŋga apaino tu ambo noko kalo tawana, ande noko ma kumora Maro Kindeni ne walo ŋalae. Noko kalo kapa ŋana naneŋgu ŋgua ŋinde, tiya?”
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Ŋineŋga kinzi tamâta pinde silâ sikai mira piti lâ kuru kawa. Aku Yesu mata ilea kâki pa samba, aku iporo mine tu, “Mama, naŋa kawâŋgu ndaŋge pano, ŋana tu noko kupaloŋo pa naneŋgu noŋa ŋine marumbu lâ.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Naŋa asama tu ikura zo zo noko uru kupaloŋo pa naneŋgu noŋa. Andeta naŋa iloŋgu ŋananzi tamâta simandi laiti ŋine. Mine kala naŋa aporo ŋgua ŋine lâ, ŋana kinzi ma kalonzi tawana tu noko kusupwana kala amâ.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Yesu ikai noŋa mine lâ, ŋineŋga isarâwa kawa ŋalae tu, “Lasarus, kuyâti kumâ!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Ŋineŋga Lasarus imandi imo via kilo, aku iyâti imâ. Kinzi muŋga silita lalava ŋana mateŋa kâ lâ i kie wa mbalau wa nao wa. Mine kala Yesu ipainzi tu, “Kapalalana lalava ŋana mateŋa kâ piti lâ i tini, aku kayaute ilâ”.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Kinzi Juda tamâta rârâ muŋga simâ ŋana siveta kalo-sukâŋa kuku Maria, ande kala simora Yesu iveta mâsi kaika ŋinde. Mine nde kinzi rârâ kalonzi tawana Yesu.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Andeta kinzi pinde nde silâ panzi Parisai tamâta, aku sitapâri panzi ŋana mâsi kaika Yesu iveta ŋinde.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 Mine kala kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta ŋinde nde sisarâwa panzi Juda tamâta ŋalaŋala rârâni tu simâ ŋana pasauŋa kâ. Aku siporo tu, “Kinda ma taveta mana. Tamâta ŋinde uru iveta mâsi kanaŋo ŋalaŋala rârâ.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Ambo kinda ma tasâu papa i ŋana iveta mine kilo, ande kinzi tamâta rârâni ma kalonzi tawana i. Ŋineŋga Rom nenzi koipu ma sizavaru nenda nia sapâŋa, aku ma sizavaru kinda Isrel ŋgu tona.”
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Andeta tamâta toŋge imo ŋgininzi, I ŋa tu Kaiafas. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Aku Kaiafas ipainzi tu, “Miki ilomi kalomi tia kanaŋo!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Tiambo miki kazizâla ŋana nzâla toŋge ikura ŋana ivilami kâ, a? Ara ŋana tamâta taitu nâ ma ikai kinda Isrel ŋgu ndamwânda, ku imâte. Tia ma kinzi sizavarunzi tamâta rârâni lâ nenda ŋgu, kala ma naonda tia lâ.”
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Kaiafas tamwata ŋandai ilo patea ŋgua ŋinde ŋineŋga iporo ŋga. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Mine kala Maro Kindeni itula ŋgua pwataki papa i tu Yesu ma muli imâte ŋana ivilanzi Juda ŋgu.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Andeta ŋinde nâ tia; Yesu ma imâte ŋana igonanzi Maro Kindeni ne tamâta rârâni simo nia ndoni, ŋana kinzi rârâni ma simo ŋgu taitu.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Mine kala lâ zoni ndaina kinzi Juda tamâta ŋalaŋala ilonzi taitu simandi tu siroto nzâla ŋana sipu Yesu pâta imâte kâ.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Ŋana duvi ŋinde kâ, Yesu ipile ne mâsi ŋana iyoka nia yo lâ kinzi Juda tamâta naonzi. Ipile lawea ŋinde, aku ilâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Efraim, ikeno nia bilimu toŋge tini laiti. Aku imo lawea ŋinde kunzi ne pâri-tamâta.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Kinzi simo lee, ŋineŋga Juda nenzi kumbwa ŋalae Pasova nde imâ ipâŋga laiti lâ. Mine kala kinzi tamâta rârâ lâ lawea lawea nde sikâki silâ pa Jerusalem kâ. Kinzi situ sipaveta warakanzi sondo ŋana ma sipâŋga mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Kinzi uru siveta mine muŋga lâ, ŋineŋga ma simora kumbwa ŋalae.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Kinzi ŋinde siroroto ŋana Yesu kâ. Kinzi simandi luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku sipakasoŋa imâ warakanzi nâ naonzi tu, “Miki ilomi mana. Tiambo i tini pwâka tu imâ imora kumbwa ŋalae, tiya?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta nde muŋga sipainzi tamâta tu ambo tamâta toŋge isânda Yesu kulu, ande ara ŋana tamâta ŋinde ma imâ iporo ŋgua panzi, ŋana kinzi ma sikale Yesu kaika kâ.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.