João 11

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Tamâta toŋge imo Betani lawea, i ŋa mine Lasarus. Andeta pukoŋa ikai lâ. Lawea ŋinde nde kinzi taine rua, Maria kuku tua Marta rua, nenzi lawea.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 (Maria nde taineni ndaina ipaliŋi samimi kuwae ara lâ Yesu kie tini, aku ikai taine kulu pwau ku ipu piti.) Aku Lasarus, pukoŋa tamâta ŋinde, ande ina Maria ku Marta rua mwanenzi.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Mine kala tai-tua rua ŋinde sipasupwa imâ pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, tamâta kala noko ilo ndo papa ŋine, ande ipoko.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Yesu nde iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo tu, “Pukoŋa ŋine nde ŋana io i ilâ pa mateŋa kâ, ande tia. Ŋine nde ŋana itula Maro Kindeni ne walo panzi tamâta, ŋana ma sipanea i kâ. Aku lâ nzâlani ndaina nâ, ande kinzi ma sipanea Maro Kindeni Natu mine nâ.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Yesu nde ilo ndo keno panzi Marta ku tai rua, sitava mwanenzi Lasarus.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Andeta lâ zo ŋinde iloŋo ŋgua tu Lasarus ipoko, ande Yesu imo niani ŋinde ikura kari rua kilo.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Kari rua ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, toka tataulo talâ pa Judia tâno kilo”.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Pananâŋa, nola ŋine nâ, ande kinzi Juda tamâta situ mira nâ sisia noko pâta kumâte. Andeta kala ŋine noko kutu kulâ pa Judia tâno kilo, a?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Andeta Yesu itu lâ kawanzi ku itambira ŋgua mine tu, “Tiambo kari tai saŋao kanaŋo rua lâ kari taitu, tiya? Ambo tamâta iyoka lâ kari, ande i uru pata ndue tia, ŋana tu imora tâno ŋine ne sinâla ipane nia.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Taitu miki kaloŋo ŋga; ambo tamâta ŋinde iyoka lâ mbo, ande i uru pata ndue, ŋana tu i ne sinâla toŋge ŋana imora nia kâ, ande tia.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipainzi kilo tu, “Ninda-nambwe Lasarus nde ikeno lâ, ande naŋa ma alâ apaŋo i imandi.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Kinzi pâri-tamâta siloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga siporo tu, “Maro Ŋalae, ambo tu ikeno, ande ŋine itula tu i ne pukoŋa ŋinde nde marumbu lâ, aku ma tini ara kilo.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Yesu ne ŋgua muŋgâŋa ŋinde nde duvi mine tu Lasarus nde imâte lâ. Andeta i ne pâri-tamâta sizizâla ŋana ŋine kâ. Kinzi situ Yesu iporo ŋana Lasarus tu ikeno mata nâ.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Mine kala Yesu iporo pwataki panzi tu, “Lasarus ŋga imâte lâ.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Aku lâ zo ŋinde imâte lâ, ande naŋa amo kuku tia. Andeta naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana miki kâ, kala iloŋgu ndeka nâ, ŋana tu ŋine ma iveta miki kalomi tawana naŋa mao kanaŋo. Ayo, toka talâ papa.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga Tomas, i ŋa toŋge Didimus, nde ipainzi nuwala pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda rârâni ma talâ, ŋana tamâte kuku Yesu.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka silâ sipâŋga Betani lawea tini laiti, ŋineŋga Yesu iloŋo pâri tu Lasarus imâte lâ, aku i karae ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betani lawea ikeno Jerusalem lawea tini laiti, ikura nia mbuku ŋato mine.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Mine kala kinzi Juda tamâta rârâ nde simâ simo kunzi Marta kuku Maria rua, situ siveta rua ilonzi kalonzi ara ŋana mwanenzi Lasarus ne mateŋa kâ.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Marta nde iloŋo pâri tu Yesu iyoka imâ ipâŋga laiti lâ, kala ipile Maria imo luma ilo, ku ilâ tu ipakâtu kuku Yesu lâ nzâla.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ipakâtu kuku lâ, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Taitu ŋine naŋa asama tu ambo noko kuno pa Maro Kindeni tu iveta mâsi toŋge, ande i ma iveta ikura noko ne noŋa mine.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Yesu iporo taulo pa Marta tu, “Noko mwane ma imo via kilo.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Ande Marta ipai tu, “Naŋa asama tu i ma muli imandi, lâ zo ŋinde tâno ne zo marumbu ku kinzi tamâta rârâni ma simo vianzi kilo.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa warakâŋgu nde mandiŋa lâ mateŋa nianzi, aku naŋa warakâŋgu nde via mao warika. Tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa ŋineŋga simâte, ande nenzi mateŋa ŋinde nde mao tia, ŋana tu kinzi ma simo vianzi kilo.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Aku tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa kala sikai via mao, ande kinzi ŋinde ma simâte tia ndo. Kinzi ma simo vianzi mine ku simo nâ. Noko kalo tawana ŋgua ŋine, tiya?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Marta ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa kaloŋgu tawana tu noko nde Maro Kindeni Natu. Noko tamwata kala Kirisi; Maro Kindeni ipateano tu kundue kumâ tâno kulu ŋana kuvilanzi i ne ŋgu.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Marta iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itaulo ilâ ku iporo kawa mwasa pa tai Maria tu, “Pananâŋa nde imâ ipâŋga lâ, kala ikasoŋa ŋanano”.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 Maria iloŋo ŋgua ŋine, aku walele nâ imandi ku ilâ ŋana imora Yesu kâ.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Aŋga Yesu nde imâ ipâŋga lawea ilo tia yo. I imo niani ndaina muŋga Marta ipakâtu kuku ŋinde.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Kinzi Juda tamâta pinde simo luma ilo kuku Maria, aku siveta kalo-sukâŋa kuku. Kinzi ŋinde simora Maria imandi walele nâ ku iyâti ilâ, kala situ i ma ilâ kuru nia ŋana ita kâ. Mine kala simandi ku soka muli silâ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Maria ilâ ipâŋga nia Yesu imo ŋinde, aku mata ilâ imora Yesu. Ŋineŋga ipare tuku lâ Yesu kie tini, aku ipai tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Yesu imora Maria ita pâta, aku imoranzi Juda tamâta simo kuku Maria ŋinde kala sita pâta mine nâ. Mine kala Yesu wisi kâki lâ, aku ilo malia ndo.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Miki kao i karae ikeno nia ndia.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Maro Ŋalae, kumâ kumora ŋga”.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ŋineŋga Yesu mata sulu indue.
35 Jesus chorou.
36 Kinzi Juda tamâta simora ŋine, aku siporo tu, “Kamora ŋga, i nde ilo ndo keno pa tamâta ŋinde!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “I muŋga iveta tamâta mata leva-leva ŋinde imora pwataki. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga ivila tamâta ŋine tia kala imâte lâ, a?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ŋineŋga Yesu ilo malia ndo kilo, aku iyoka ilâ ipâŋga kuru nia. Kuru ŋinde nde ŋgânza toŋge muŋga siveta lâ tuu tini, aku mira ŋalae toŋge ikeno ŋana ipono kuru kawa kaika kâ.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Aku Yesu ipainzi tu, “Kalâ kakai mira ŋinde piti”. Andeta Marta, i mateŋa tamâta ŋinde mwane, ande iporo taulo pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, i karae ŋinde nde ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ, aku ne sâmbu ŋalae, ma kuwae ipâŋga.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa muŋga apaino tu ambo noko kalo tawana, ande noko ma kumora Maro Kindeni ne walo ŋalae. Noko kalo kapa ŋana naneŋgu ŋgua ŋinde, tiya?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ŋineŋga kinzi tamâta pinde silâ sikai mira piti lâ kuru kawa. Aku Yesu mata ilea kâki pa samba, aku iporo mine tu, “Mama, naŋa kawâŋgu ndaŋge pano, ŋana tu noko kupaloŋo pa naneŋgu noŋa ŋine marumbu lâ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Naŋa asama tu ikura zo zo noko uru kupaloŋo pa naneŋgu noŋa. Andeta naŋa iloŋgu ŋananzi tamâta simandi laiti ŋine. Mine kala naŋa aporo ŋgua ŋine lâ, ŋana kinzi ma kalonzi tawana tu noko kusupwana kala amâ.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Yesu ikai noŋa mine lâ, ŋineŋga isarâwa kawa ŋalae tu, “Lasarus, kuyâti kumâ!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Ŋineŋga Lasarus imandi imo via kilo, aku iyâti imâ. Kinzi muŋga silita lalava ŋana mateŋa kâ lâ i kie wa mbalau wa nao wa. Mine kala Yesu ipainzi tu, “Kapalalana lalava ŋana mateŋa kâ piti lâ i tini, aku kayaute ilâ”.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Kinzi Juda tamâta rârâ muŋga simâ ŋana siveta kalo-sukâŋa kuku Maria, ande kala simora Yesu iveta mâsi kaika ŋinde. Mine nde kinzi rârâ kalonzi tawana Yesu.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Andeta kinzi pinde nde silâ panzi Parisai tamâta, aku sitapâri panzi ŋana mâsi kaika Yesu iveta ŋinde.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Mine kala kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta ŋinde nde sisarâwa panzi Juda tamâta ŋalaŋala rârâni tu simâ ŋana pasauŋa kâ. Aku siporo tu, “Kinda ma taveta mana. Tamâta ŋinde uru iveta mâsi kanaŋo ŋalaŋala rârâ.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ambo kinda ma tasâu papa i ŋana iveta mine kilo, ande kinzi tamâta rârâni ma kalonzi tawana i. Ŋineŋga Rom nenzi koipu ma sizavaru nenda nia sapâŋa, aku ma sizavaru kinda Isrel ŋgu tona.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Andeta tamâta toŋge imo ŋgininzi, I ŋa tu Kaiafas. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Aku Kaiafas ipainzi tu, “Miki ilomi kalomi tia kanaŋo!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Tiambo miki kazizâla ŋana nzâla toŋge ikura ŋana ivilami kâ, a? Ara ŋana tamâta taitu nâ ma ikai kinda Isrel ŋgu ndamwânda, ku imâte. Tia ma kinzi sizavarunzi tamâta rârâni lâ nenda ŋgu, kala ma naonda tia lâ.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Kaiafas tamwata ŋandai ilo patea ŋgua ŋinde ŋineŋga iporo ŋga. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Mine kala Maro Kindeni itula ŋgua pwataki papa i tu Yesu ma muli imâte ŋana ivilanzi Juda ŋgu.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Andeta ŋinde nâ tia; Yesu ma imâte ŋana igonanzi Maro Kindeni ne tamâta rârâni simo nia ndoni, ŋana kinzi rârâni ma simo ŋgu taitu.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Mine kala lâ zoni ndaina kinzi Juda tamâta ŋalaŋala ilonzi taitu simandi tu siroto nzâla ŋana sipu Yesu pâta imâte kâ.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Ŋana duvi ŋinde kâ, Yesu ipile ne mâsi ŋana iyoka nia yo lâ kinzi Juda tamâta naonzi. Ipile lawea ŋinde, aku ilâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Efraim, ikeno nia bilimu toŋge tini laiti. Aku imo lawea ŋinde kunzi ne pâri-tamâta.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Kinzi simo lee, ŋineŋga Juda nenzi kumbwa ŋalae Pasova nde imâ ipâŋga laiti lâ. Mine kala kinzi tamâta rârâ lâ lawea lawea nde sikâki silâ pa Jerusalem kâ. Kinzi situ sipaveta warakanzi sondo ŋana ma sipâŋga mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Kinzi uru siveta mine muŋga lâ, ŋineŋga ma simora kumbwa ŋalae.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Kinzi ŋinde siroroto ŋana Yesu kâ. Kinzi simandi luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku sipakasoŋa imâ warakanzi nâ naonzi tu, “Miki ilomi mana. Tiambo i tini pwâka tu imâ imora kumbwa ŋalae, tiya?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta nde muŋga sipainzi tamâta tu ambo tamâta toŋge isânda Yesu kulu, ande ara ŋana tamâta ŋinde ma imâ iporo ŋgua panzi, ŋana kinzi ma sikale Yesu kaika kâ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.