João 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI
1 Tamâta toŋge imo Betani lawea, i ŋa mine Lasarus. Andeta pukoŋa ikai lâ. Lawea ŋinde nde kinzi taine rua, Maria kuku tua Marta rua, nenzi lawea.
1 Havia um homem chamado Lázaro. Ele era de Betânia, do povoado de Maria e de sua irmã Marta. E aconteceu que Lázaro ficou doente.
2 (Maria nde taineni ndaina ipaliŋi samimi kuwae ara lâ Yesu kie tini, aku ikai taine kulu pwau ku ipu piti.) Aku Lasarus, pukoŋa tamâta ŋinde, ande ina Maria ku Marta rua mwanenzi.
2 Maria, sua irmã, era a mesma que derramara perfume sobre o Senhor e lhe enxugara os pés com os cabelos.
3 Mine kala tai-tua rua ŋinde sipasupwa imâ pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, tamâta kala noko ilo ndo papa ŋine, ande ipoko.”
3 Então as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: "Senhor, aquele a quem amas está doente".
4 Yesu nde iloŋo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga iporo tu, “Pukoŋa ŋine nde ŋana io i ilâ pa mateŋa kâ, ande tia. Ŋine nde ŋana itula Maro Kindeni ne walo panzi tamâta, ŋana ma sipanea i kâ. Aku lâ nzâlani ndaina nâ, ande kinzi ma sipanea Maro Kindeni Natu mine nâ.”
4 Ao ouvir isso, Jesus disse: "Essa doença não acabará em morte; é para a glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por meio dela".
5 Yesu nde ilo ndo keno panzi Marta ku tai rua, sitava mwanenzi Lasarus.
5 Jesus amava Marta, a irmã dela e Lázaro.
6 Andeta lâ zo ŋinde iloŋo ŋgua tu Lasarus ipoko, ande Yesu imo niani ŋinde ikura kari rua kilo.
6 No entanto, quando ouviu falar que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Kari rua ilâ lâ, ŋineŋga Yesu ipainzi ne pâri-tamâta tu, “Ayo, toka tataulo talâ pa Judia tâno kilo”.
7 Depois disse aos seus discípulos: "Vamos voltar para a Judéia".
8 Andeta i ne pâri-tamâta sipai tu, “Pananâŋa, nola ŋine nâ, ande kinzi Juda tamâta situ mira nâ sisia noko pâta kumâte. Andeta kala ŋine noko kutu kulâ pa Judia tâno kilo, a?”
8 Estes disseram: "Mestre, há pouco os judeus tentaram apedrejar-te e assim mesmo vais voltar para lá? "
9 Andeta Yesu itu lâ kawanzi ku itambira ŋgua mine tu, “Tiambo kari tai saŋao kanaŋo rua lâ kari taitu, tiya? Ambo tamâta iyoka lâ kari, ande i uru pata ndue tia, ŋana tu imora tâno ŋine ne sinâla ipane nia.
9 Jesus respondeu: "O dia não tem doze horas? Quem anda de dia não tropeça, pois vê a luz deste mundo.
10 Taitu miki kaloŋo ŋga; ambo tamâta ŋinde iyoka lâ mbo, ande i uru pata ndue, ŋana tu i ne sinâla toŋge ŋana imora nia kâ, ande tia.”
10 Quando anda de noite, tropeça, pois nele não há luz".
11 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ipainzi kilo tu, “Ninda-nambwe Lasarus nde ikeno lâ, ande naŋa ma alâ apaŋo i imandi.”
11 Depois de dizer isso, prosseguiu dizendo-lhes: "Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou até lá para acordá-lo".
12 Kinzi pâri-tamâta siloŋo ŋgua ŋine, ŋineŋga siporo tu, “Maro Ŋalae, ambo tu ikeno, ande ŋine itula tu i ne pukoŋa ŋinde nde marumbu lâ, aku ma tini ara kilo.”
12 Seus discípulos responderam: "Senhor, se ele dorme, vai melhorar".
13 Yesu ne ŋgua muŋgâŋa ŋinde nde duvi mine tu Lasarus nde imâte lâ. Andeta i ne pâri-tamâta sizizâla ŋana ŋine kâ. Kinzi situ Yesu iporo ŋana Lasarus tu ikeno mata nâ.
13 Jesus tinha falado de sua morte, mas os seus discípulos pensaram que ele estava falando simplesmente do sono.
14 Mine kala Yesu iporo pwataki panzi tu, “Lasarus ŋga imâte lâ.
14 Então lhes disse claramente: "Lázaro morreu,
15 Aku lâ zo ŋinde imâte lâ, ande naŋa amo kuku tia. Andeta naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana miki kâ, kala iloŋgu ndeka nâ, ŋana tu ŋine ma iveta miki kalomi tawana naŋa mao kanaŋo. Ayo, toka talâ papa.”
15 e para o bem de vocês estou contente por não ter estado lá, para que vocês creiam. Mas, vamos até ele".
16 Yesu iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga Tomas, i ŋa toŋge Didimus, nde ipainzi nuwala pâri-tamâta tu, “Ayo, kinda rârâni ma talâ, ŋana tamâte kuku Yesu.”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: "Vamos também para morrermos com ele".
17 Yesu tavanzi ne pâri-tamâta nde soka silâ sipâŋga Betani lawea tini laiti, ŋineŋga Yesu iloŋo pâri tu Lasarus imâte lâ, aku i karae ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ.
17 Ao chegar, Jesus verificou que Lázaro já estava no sepulcro havia quatro dias.
18 Betani lawea ikeno Jerusalem lawea tini laiti, ikura nia mbuku ŋato mine.
18 Betânia distava cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Mine kala kinzi Juda tamâta rârâ nde simâ simo kunzi Marta kuku Maria rua, situ siveta rua ilonzi kalonzi ara ŋana mwanenzi Lasarus ne mateŋa kâ.
19 e muitos judeus tinham ido visitar Marta e Maria para confortá-las pela perda do irmão.
20 Marta nde iloŋo pâri tu Yesu iyoka imâ ipâŋga laiti lâ, kala ipile Maria imo luma ilo, ku ilâ tu ipakâtu kuku Yesu lâ nzâla.
20 Quando Marta ouviu que Jesus estava chegando, foi encontrá-lo, mas Maria ficou em casa.
21 Ipakâtu kuku lâ, ŋineŋga ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.
21 Disse Marta a Jesus: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido.
22 Taitu ŋine naŋa asama tu ambo noko kuno pa Maro Kindeni tu iveta mâsi toŋge, ande i ma iveta ikura noko ne noŋa mine.”
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus te dará tudo o que pedires".
23 Yesu iporo taulo pa Marta tu, “Noko mwane ma imo via kilo.”
23 Disse-lhe Jesus: "O seu irmão vai ressuscitar".
24 Ande Marta ipai tu, “Naŋa asama tu i ma muli imandi, lâ zo ŋinde tâno ne zo marumbu ku kinzi tamâta rârâni ma simo vianzi kilo.”
24 Marta respondeu: "Eu sei que ele vai ressuscitar na ressurreição, no último dia".
25 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa warakâŋgu nde mandiŋa lâ mateŋa nianzi, aku naŋa warakâŋgu nde via mao warika. Tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa ŋineŋga simâte, ande nenzi mateŋa ŋinde nde mao tia, ŋana tu kinzi ma simo vianzi kilo.
25 Disse-lhe Jesus: "Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Aku tamâta ea kinzi kalonzi tawana naŋa kala sikai via mao, ande kinzi ŋinde ma simâte tia ndo. Kinzi ma simo vianzi mine ku simo nâ. Noko kalo tawana ŋgua ŋine, tiya?”
26 e quem vive e crê em mim, não morrerá eternamente. Você crê nisso? "
27 Marta ipai Yesu tu, “Maro Ŋalae, naŋa kaloŋgu tawana tu noko nde Maro Kindeni Natu. Noko tamwata kala Kirisi; Maro Kindeni ipateano tu kundue kumâ tâno kulu ŋana kuvilanzi i ne ŋgu.”
27 Ela lhe respondeu: "Sim, Senhor, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo".
28 Marta iporo ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga itaulo ilâ ku iporo kawa mwasa pa tai Maria tu, “Pananâŋa nde imâ ipâŋga lâ, kala ikasoŋa ŋanano”.
28 E depois de dizer isso, foi para casa e, chamando à parte Maria, disse-lhe: "O Mestre está aqui e está chamando você".
29 Maria iloŋo ŋgua ŋine, aku walele nâ imandi ku ilâ ŋana imora Yesu kâ.
29 Ao ouvir isso, Maria levantou-se depressa e foi ao encontro dele.
30 Aŋga Yesu nde imâ ipâŋga lawea ilo tia yo. I imo niani ndaina muŋga Marta ipakâtu kuku ŋinde.
30 Jesus ainda não tinha entrado no povoado, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Kinzi Juda tamâta pinde simo luma ilo kuku Maria, aku siveta kalo-sukâŋa kuku. Kinzi ŋinde simora Maria imandi walele nâ ku iyâti ilâ, kala situ i ma ilâ kuru nia ŋana ita kâ. Mine kala simandi ku soka muli silâ.
31 Quando notaram que ela se levantou depressa e saiu, os judeus, que a estavam confortando em casa, seguiram-na, supondo que ela ia ao sepulcro, para ali chorar.
32 Maria ilâ ipâŋga nia Yesu imo ŋinde, aku mata ilâ imora Yesu. Ŋineŋga ipare tuku lâ Yesu kie tini, aku ipai tu, “Maro Ŋalae, ambo noko muŋga kumo ŋaina, ande naŋa mwaneŋgu ma ikura tu imâte tia. Andeta tia.”
32 Chegando ao lugar onde Jesus estava e vendo-o, Maria prostrou-se aos seus pés e disse: "Senhor, se estivesses aqui meu irmão não teria morrido".
33 Yesu imora Maria ita pâta, aku imoranzi Juda tamâta simo kuku Maria ŋinde kala sita pâta mine nâ. Mine kala Yesu wisi kâki lâ, aku ilo malia ndo.
33 Ao ver chorando Maria e os judeus que a acompanhavam, Jesus agitou-se no espírito e perturbou-se.
34 Ŋineŋga ikasoŋanzi tu, “Miki kao i karae ikeno nia ndia.” Ande kinzi siporo taulo tu, “Maro Ŋalae, kumâ kumora ŋga”.
34 "Onde o colocaram? ", perguntou ele. "Vem e vê, Senhor", responderam eles.
35 Ŋineŋga Yesu mata sulu indue.
35 Jesus chorou.
36 Kinzi Juda tamâta simora ŋine, aku siporo tu, “Kamora ŋga, i nde ilo ndo keno pa tamâta ŋinde!”
36 Então os judeus disseram: "Vejam como ele o amava! "
37 Aŋga kinzi pinde nde siporo tu, “I muŋga iveta tamâta mata leva-leva ŋinde imora pwataki. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga ivila tamâta ŋine tia kala imâte lâ, a?”
37 Mas alguns deles disseram: "Ele, que abriu os olhos do cego, não poderia ter impedido que este homem morresse? "
38 Ŋineŋga Yesu ilo malia ndo kilo, aku iyoka ilâ ipâŋga kuru nia. Kuru ŋinde nde ŋgânza toŋge muŋga siveta lâ tuu tini, aku mira ŋalae toŋge ikeno ŋana ipono kuru kawa kaika kâ.
38 Jesus, outra vez profundamente comovido, foi até o sepulcro. Era uma gruta com uma pedra colocada à entrada.
39 Aku Yesu ipainzi tu, “Kalâ kakai mira ŋinde piti”. Andeta Marta, i mateŋa tamâta ŋinde mwane, ande iporo taulo pa Yesu mine tu, “Maro Ŋalae, i karae ŋinde nde ikeno kuru ilo ikura kari ŋapa lâ, aku ne sâmbu ŋalae, ma kuwae ipâŋga.”
39 "Tirem a pedra", disse ele. Disse Marta, irmã do morto: "Senhor, ele já cheira mal, pois já faz quatro dias".
40 Andeta Yesu itu lâ kawa tu, “Naŋa muŋga apaino tu ambo noko kalo tawana, ande noko ma kumora Maro Kindeni ne walo ŋalae. Noko kalo kapa ŋana naneŋgu ŋgua ŋinde, tiya?”
40 Disse-lhe Jesus: "Não lhe falei que, se você cresse, veria a glória de Deus? "
41 Ŋineŋga kinzi tamâta pinde silâ sikai mira piti lâ kuru kawa. Aku Yesu mata ilea kâki pa samba, aku iporo mine tu, “Mama, naŋa kawâŋgu ndaŋge pano, ŋana tu noko kupaloŋo pa naneŋgu noŋa ŋine marumbu lâ.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para cima e disse: "Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Naŋa asama tu ikura zo zo noko uru kupaloŋo pa naneŋgu noŋa. Andeta naŋa iloŋgu ŋananzi tamâta simandi laiti ŋine. Mine kala naŋa aporo ŋgua ŋine lâ, ŋana kinzi ma kalonzi tawana tu noko kusupwana kala amâ.”
42 Eu sabia que sempre me ouves, mas disse isso por causa do povo que está aqui, para que creia que tu me enviaste".
43 Yesu ikai noŋa mine lâ, ŋineŋga isarâwa kawa ŋalae tu, “Lasarus, kuyâti kumâ!”
43 Depois de dizer isso, Jesus bradou em alta voz: "Lázaro, venha para fora! "
44 Ŋineŋga Lasarus imandi imo via kilo, aku iyâti imâ. Kinzi muŋga silita lalava ŋana mateŋa kâ lâ i kie wa mbalau wa nao wa. Mine kala Yesu ipainzi tu, “Kapalalana lalava ŋana mateŋa kâ piti lâ i tini, aku kayaute ilâ”.
44 O morto saiu, com as mãos e os pés envolvidos em faixas de linho, e o rosto envolto num pano. Disse-lhes Jesus: "Tirem as faixas dele e deixem-no ir".
45 Kinzi Juda tamâta rârâ muŋga simâ ŋana siveta kalo-sukâŋa kuku Maria, ande kala simora Yesu iveta mâsi kaika ŋinde. Mine nde kinzi rârâ kalonzi tawana Yesu.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus fizera, creram nele.
46 Andeta kinzi pinde nde silâ panzi Parisai tamâta, aku sitapâri panzi ŋana mâsi kaika Yesu iveta ŋinde.
46 Mas alguns deles foram contar aos fariseus o que Jesus tinha feito.
47 Mine kala kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta ŋinde nde sisarâwa panzi Juda tamâta ŋalaŋala rârâni tu simâ ŋana pasauŋa kâ. Aku siporo tu, “Kinda ma taveta mana. Tamâta ŋinde uru iveta mâsi kanaŋo ŋalaŋala rârâ.
47 Então os chefes dos sacerdotes e os fariseus convocaram uma reunião do Sinédrio. "O que estamos fazendo? ", perguntaram eles. "Aí está esse homem realizando muitos sinais miraculosos.
48 Ambo kinda ma tasâu papa i ŋana iveta mine kilo, ande kinzi tamâta rârâni ma kalonzi tawana i. Ŋineŋga Rom nenzi koipu ma sizavaru nenda nia sapâŋa, aku ma sizavaru kinda Isrel ŋgu tona.”
48 Se o deixarmos, todos crerão nele, e então os romanos virão e tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação".
49 Andeta tamâta toŋge imo ŋgininzi, I ŋa tu Kaiafas. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Aku Kaiafas ipainzi tu, “Miki ilomi kalomi tia kanaŋo!
49 Então um deles, chamado Caifás, que naquele ano era o sumo sacerdote, tomou a palavra e disse: "Nada sabeis!
50 Tiambo miki kazizâla ŋana nzâla toŋge ikura ŋana ivilami kâ, a? Ara ŋana tamâta taitu nâ ma ikai kinda Isrel ŋgu ndamwânda, ku imâte. Tia ma kinzi sizavarunzi tamâta rârâni lâ nenda ŋgu, kala ma naonda tia lâ.”
50 Não percebeis que vos é melhor que morra um homem pelo povo, e que não pereça toda a nação".
51 Kaiafas tamwata ŋandai ilo patea ŋgua ŋinde ŋineŋga iporo ŋga. I nde imo kinzi patarawâŋa tamâta rârâni nenzi tamâta ŋalae lâ mbwera ŋinde. Mine kala Maro Kindeni itula ŋgua pwataki papa i tu Yesu ma muli imâte ŋana ivilanzi Juda ŋgu.
51 Ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação judaica,
52 Andeta ŋinde nâ tia; Yesu ma imâte ŋana igonanzi Maro Kindeni ne tamâta rârâni simo nia ndoni, ŋana kinzi rârâni ma simo ŋgu taitu.
52 e não somente por aquela nação, mas também pelos filhos de Deus que estão espalhados, para reuni-los num povo.
53 Mine kala lâ zoni ndaina kinzi Juda tamâta ŋalaŋala ilonzi taitu simandi tu siroto nzâla ŋana sipu Yesu pâta imâte kâ.
53 E daquele dia em diante, resolveram tirar-lhe a vida.
54 Ŋana duvi ŋinde kâ, Yesu ipile ne mâsi ŋana iyoka nia yo lâ kinzi Juda tamâta naonzi. Ipile lawea ŋinde, aku ilâ pa lawea toŋge, i ŋa tu Efraim, ikeno nia bilimu toŋge tini laiti. Aku imo lawea ŋinde kunzi ne pâri-tamâta.
54 Por essa razão, Jesus não andava mais publicamente entre os judeus. Ao invés disso, retirou-se para uma região próxima do deserto, para um povoado chamado Efraim, onde ficou com os seus discípulos.
55 Kinzi simo lee, ŋineŋga Juda nenzi kumbwa ŋalae Pasova nde imâ ipâŋga laiti lâ. Mine kala kinzi tamâta rârâ lâ lawea lawea nde sikâki silâ pa Jerusalem kâ. Kinzi situ sipaveta warakanzi sondo ŋana ma sipâŋga mbâra-mbâra lâ Maro Kindeni nao. Kinzi uru siveta mine muŋga lâ, ŋineŋga ma simora kumbwa ŋalae.
55 Ao se aproximar a Páscoa judaica, muitos foram daquela região para Jerusalém a fim de participarem das purificações cerimoniais antes da Páscoa.
56 Kinzi ŋinde siroroto ŋana Yesu kâ. Kinzi simandi luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku sipakasoŋa imâ warakanzi nâ naonzi tu, “Miki ilomi mana. Tiambo i tini pwâka tu imâ imora kumbwa ŋalae, tiya?”
56 Continuavam procurando Jesus e, no templo, perguntavam uns aos outros: "O que vocês acham? Será que ele virá à festa? "
57 Aŋga kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala sitavanzi Parisai tamâta nde muŋga sipainzi tamâta tu ambo tamâta toŋge isânda Yesu kulu, ande ara ŋana tamâta ŋinde ma imâ iporo ŋgua panzi, ŋana kinzi ma sikale Yesu kaika kâ.
57 Mas os chefes dos sacerdotes e os fariseus tinham ordenado que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse, para que o pudessem prender.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.