Atos 9
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs VC
1 Aŋga Saulo nde iporo ŋgua kaika tu ma izavarunzi tamâta ŋinde kalonzi tawana Maro Ŋalae, ku ma ipunzi pâta simâte. Mine kala ilâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 aku ino tu ma iŋgere ŋgua lâ pepa tini ilâ panzi tamâta uru sikatona Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ ndoni lâ Damaskus lawea. Aku lâ pepa ŋinde ŋgua ikeno mine tu Saulo ikai patarawâŋa tamâta ŋalae ndamwa, kala ma iroto ŋananzi taine wa tamâne ŋinde uru sipono muli pa Yesu ne Nzâla. Ambo tu isânda kulunzi, ande ma ipanzi kaika ku ma ikainzi silâ pa luma sakamao ikeno Jerusalem lawea ilo.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Mine kala Saulo iyoka ilâ ipâŋga Damaskus lawea tini laiti, andeta walele nâ samba ne sinâla indue imâ ku isinala i kaika ŋinde.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Mine nde Saulo pata ndue ikeno tâno kulu. Ŋineŋga iloŋo sarawâŋa toŋge imâ mine tu, “Saulo, Saulo, ŋana sâ kâ ŋga noko kuveta wurâta ŋana kuyaula naŋa, a?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Aku Saulo ipai tu, “Maro, noko nde ea.” Ŋineŋga Maro Ŋalae ipai tu, “Naŋa nde Yesuni. Naŋa nde tamâtani ŋine noko kuveta wurâta ŋana kuyaulana kâ.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Ayo, ŋine nâ kumandi, aku kulâ lawea ilo. Mwaŋga ŋga tamâta toŋge ma iporo pano ŋana vetâŋa pinde apatea pano tu ma kuveta ŋinde.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Kinzi tamâta kala soka kuku Saulo ŋinde nde simandi simo, kawanzi buu nâ, ŋana tu siloŋo nduŋeŋa, andeta simora tamâta toŋge tia.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Ŋineŋga Saulo imandi sânda, ku mata pareŋge, andeta i mata ŋaŋa lâ. Mine kala sisaŋa i mbalau aku sikai silâ Damaskus lawea ilo.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Saulo imo ndaina ikura kari ŋato lâ, andeta mata imora ŋaŋa nâ. Aku pa zo ŋinde ika kâpwa wa inu lââ wa, ande tia.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Aku kalo-tawana tamâta toŋge nde imo Damaskus lawea, i ŋa mine Aninia. I nde imbipole ku iloŋo Maro Ŋalae iporo tu, “Aninia!” Aku iporo taulo tu, “Maro Ŋalae, naŋa amo ŋai mbo.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Aku Maro Ŋalae ipai tu, “Kumandi kulâ pa Judas ne luma ŋinde ikeno nzâla toŋge, i ŋa tu ‘Sondo Ndo.’ Aku lâ luma ŋinde noko ma kusânda Tarsus lawea warika toŋge kulu, i ŋa mine Saulo. Muŋga nâ ipalele ilo kalo, kala ikai noŋa nâ imo ndaina.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Aku lâ mbupuleŋa Saulo muŋga imora tamâta toŋge ŋa mine Aninia imâ luma ilo ku io mbau kâki i kulu, ŋana iveta i mata ara tu ma imora kilo.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Andeta Aninia iporo itu lâ kawa mine, “Maro Ŋalae, naŋa aloŋonzi tamâta rârâ situ tamâta ŋinde parina, kala sitapâri ŋana ne vetâŋa sakamao kie-kie iveta panzi noko ne tamâta lâ Jerusalem lawea.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Kala ŋineŋga tamâta ŋinde ikai patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ndamwanzi ku imâ lawea ŋine ŋana ionzi tamâta rârâni uru sipanea noko ŋa ŋinde lâ luma sakamao ilo.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Andeta Maro Ŋalae ipai tu, “Ayo, kumandi kulâ! Naneŋgu pateâŋa ikeno pa tamâta ŋinde tu ma itula naŋa parinâŋgu panzi tinikoa ŋgu sitavanzi nenzi koipu ŋalaŋala, aŋga ŋana itula panzi Isrel tamâta tona.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Naŋa warakâŋgu ma atula pwataki papa i tu i ma ikai nâna ŋalae tava malia kie-kie ŋana itula naŋa parinâŋgu kâ.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Maro Ŋalae iporo mine lâ, ŋineŋga Aninia iyoka ilâ luma ŋinde ilo, ku io mbau kâki Saulo kulu ipai tu, “Niŋgu-nambwe Saulo, Maro Yesu muŋga ipatua pano lâ nzâla, aku muŋga nâ i tamwata isupwa naŋa kala amâ ŋana avilano tu ma kumora kilo, aku ŋana Koroani Sapâŋa ma ipipi lâ noko ilo.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Iporo mine lâ, aku walele nâ kelekele toŋge itogo semba mine nde pââsââ piti lâ Saulo mata, ku yauru ndue. Aku Saulo mata pareŋge ku imora kilo. Ŋineŋga imandi ku ikai lââ-liliŋa.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ŋineŋga Saulo ika wa inu wa, kala ikai walo kilo.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Kari pinde ilâ lâ, ŋineŋga walele nâ Saulo imandi ku iyoka ikura Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ rârâni, aku itula ŋgua mine tu Yesu nde Maro Kindeni Natu.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Kinzi tamâta siloŋo Saulo ne ŋgua ŋinde, ande kinzi rârâni wisinzi motutu lâ, kala siporo lâ warakanzi ŋgininzi tu, “Opopo, ina tamâtani ŋaina muŋga izavarunzi tamâta ŋinde uru sipanea Yesu ŋa. Iveta mine muŋga lâ Jerusalem lawea, kala ŋine imâ ŋine ŋana ma ikalenzi tamâta ikainzi silâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Andeta Saulo ne walo ŋana itula Yesu parina kâ nde ipâŋga ŋalae ndo, aku Juda tamâta simo Damaskus lawea ŋinde nde wisinzi motutu ku ilonzi rârâ. Ŋana tu Saulo itula ŋgua kaika pwataki panzi mine tu Yesu tamwata nde Kirisi.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Zo rârâ ilâ lâ, ŋineŋga Juda tamâta sipasau ku sipa ŋgua tu ma sipu Saulo pâta imâte.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Andeta Saulo iloŋo pâri ŋana nenzi ŋgua pâŋa ŋinde kâ. Aku ikura kari wa mbo wa kinzi Juda tamâta pinde sika mâsa sio ŋana Saulo lâ lawea ne nzâla kawa rârâni, ŋana ma sipu pâta imâte.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Andeta mbo toŋge, Saulo ne tamâta pinde nde sikai sikâki silâ pa lawea ne ŋgumbi ŋalae kulu. Ŋineŋga Saulo ipazeze lâ ŋgâmo ŋalae toŋge ilo, aku sitiu indue tava ŋgâmo ilâ pa nia yo, ŋineŋga ikâwa ilâ.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Aku muli, ŋineŋga Saulo ilâ ipâŋga Jerusalem lawea, aku itu imo kunzi kalo-tawana tamâta simo ŋinde. Andeta kinzi rârâni nde siruru ŋana, aku ilonzi patea tu i nde kalo-tawana tamâta laŋeŋa nâ.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Andeta Banabas isuka Saulo, aku ikai ku ilâ panzi pâri-tamâta. Banabas itapâri panzi ŋana Saulo muŋga imora Maro Ŋalae lâ nzâla, aku Maro Ŋalae iporo ŋgua papa lâ. Aku itapâri panzi ŋana Saulo iruru tia ku imandi itu pâri ara ku ipanea Yesu ŋa lâ Damaskus lawea.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Kinzi siloŋo ŋgua ŋinde, aku ilonzi ara nâ. Mine kala Saulo imo kunzi lâ Jerusalem lawea, aku iyoka ikura lawea ŋalae ŋinde lâ. Aku iruru tia; uru imandi ikai Yesu kawa ku iporo itula ŋgua pwataki.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Aku Saulo iporo ipawa ŋgua kunzi Juda tamâta pinde uru siporo Grik ŋgua. Andeta situ sipu i pâta imâte.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Kinzi kalo-tawana tamâta sisama lâ ŋana nenzi wisi-nâna ŋinde kâ, kala sikai Saulo silâ sindue pa Sisaria lawea, ŋineŋga sio ilâ pa Tarsus, i tamwata ne lawea tina.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Mine kala lâ nia ndoni pa Judia tâno wa Galilaya tâno wa Samaria tâno wa, ande kinzi kalo-tawana tamâta simo ara nâ, nenzi kazâŋa toŋge tia. Aku pâri ara nde ipâŋga kaika lâ. Kinzi simege ŋana Maro Ŋalae kâ, ku Koroani Sapâŋa ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi. Aku tamâta rârâ nde sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Yesu.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Aŋga Petero nde iyoka ilâ ikura nia pinde. Iyoka lee indue pa Lida lawea, ŋana ma imo kunzi kalo-tawana tamâta simo lawea ŋinde.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ilâ ipâŋga lâ, ŋineŋga isânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Inias. Tamâta ŋinde kie ndoni imâte lâ, aku ikura ŋana iyoka kâ, ande tia. Imo mine ikeno nâ ikura mbwera lima kanaŋo ŋato lâ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Andeta Petero ipai tu, “Inias, kala ŋine Yesu Kirisi iveta noko kie ara kilo. Kumandi sânda, aku kuveta ne kenoŋa nia sondo.” Aku walele nâ Inias imandi sânda ku imandi.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Kinzi tamâta rârâni lâ Lida lawea wa Saron tâno nde simora tu tamâta ŋinde kie ara lâ, ande kala sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Ŋalae.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Aku kalo-tawana taine toŋge imo Jopa lawea, i ŋa mine Tapita (lâ Grik ŋgua sipatu i ŋa tu “Dokas”). I uru malawa iveta vetâŋa ara nâ ŋana isukanzi sugorai tamâta.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Andeta lâ zo ŋinde pukoŋa toŋge ikai Dokas, kala imâte lâ. Mine ku i see ŋinde nde sipua taine karae ku siŋga ndue lâ luma ilo kisiŋa pwataki toŋge ikeno âta.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lida lawea nde ikeno Jopa lawea tini laiti. Mine kala kinzi kalo-tawana tamâta lâ Jopa siloŋo pâri tu Petero ŋga imo Lida lawea. Ŋineŋga sisupwanzi tamâta rua simâ papa aku sino tu, “Maka iloma tu noko ma ŋine nâ kumâ kuma!”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Aku Petero iyoka kunzi rua silâ. Silâ sipâŋga lâ, ŋineŋga sikai Petero silâ pa luma ilo kisiŋa pwataki ikeno âta ŋinde. Aku taine mwala mwala rârâni nde simâ siŋge Petero mbwaliu lâ. Kinzi simo sita nâ, aku situla pasawaŋa kie-kie Dokas muŋga isuta panzi, lâ zo ŋinde imo via yo.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Andeta Petero isokinzi tamâta rârâni siyâti silâ pa nia yo lâ, ŋineŋga ipare tuku ku ikai noŋa. Ikai noŋa lâ, ŋineŋga nao ilâ pa taine karae ku iporo tu, “Tapita, kumandi sânda!” Ŋineŋga taine mata pareŋge imora Petero, ku ipagagati isaŋona.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Aku Petero isaŋa taine mbau ku igagati kâki, ku imandi. Aku Tapita nde imo via kilo. Ŋineŋga Petero isarawanzi kalo-tawana tamâta sitavanzi taine mwala mwala ŋinde, aku io Tapita ilâ panzi.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ ikura nia ndoni lâ Jopa lawea. Mine kala tamâta rârâ sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae nâ.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Aku Petero imo Jopa lawea ikura zo rârâ. Imo kuku tamâta toŋge uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ, i ŋa mine Saimon.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.