Atos 9

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aŋga Saulo nde iporo ŋgua kaika tu ma izavarunzi tamâta ŋinde kalonzi tawana Maro Ŋalae, ku ma ipunzi pâta simâte. Mine kala ilâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 aku ino tu ma iŋgere ŋgua lâ pepa tini ilâ panzi tamâta uru sikatona Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ ndoni lâ Damaskus lawea. Aku lâ pepa ŋinde ŋgua ikeno mine tu Saulo ikai patarawâŋa tamâta ŋalae ndamwa, kala ma iroto ŋananzi taine wa tamâne ŋinde uru sipono muli pa Yesu ne Nzâla. Ambo tu isânda kulunzi, ande ma ipanzi kaika ku ma ikainzi silâ pa luma sakamao ikeno Jerusalem lawea ilo.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Mine kala Saulo iyoka ilâ ipâŋga Damaskus lawea tini laiti, andeta walele nâ samba ne sinâla indue imâ ku isinala i kaika ŋinde.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 Mine nde Saulo pata ndue ikeno tâno kulu. Ŋineŋga iloŋo sarawâŋa toŋge imâ mine tu, “Saulo, Saulo, ŋana sâ kâ ŋga noko kuveta wurâta ŋana kuyaula naŋa, a?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Aku Saulo ipai tu, “Maro, noko nde ea.” Ŋineŋga Maro Ŋalae ipai tu, “Naŋa nde Yesuni. Naŋa nde tamâtani ŋine noko kuveta wurâta ŋana kuyaulana kâ.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ayo, ŋine nâ kumandi, aku kulâ lawea ilo. Mwaŋga ŋga tamâta toŋge ma iporo pano ŋana vetâŋa pinde apatea pano tu ma kuveta ŋinde.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 Kinzi tamâta kala soka kuku Saulo ŋinde nde simandi simo, kawanzi buu nâ, ŋana tu siloŋo nduŋeŋa, andeta simora tamâta toŋge tia.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 Ŋineŋga Saulo imandi sânda, ku mata pareŋge, andeta i mata ŋaŋa lâ. Mine kala sisaŋa i mbalau aku sikai silâ Damaskus lawea ilo.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 Saulo imo ndaina ikura kari ŋato lâ, andeta mata imora ŋaŋa nâ. Aku pa zo ŋinde ika kâpwa wa inu lââ wa, ande tia.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Aku kalo-tawana tamâta toŋge nde imo Damaskus lawea, i ŋa mine Aninia. I nde imbipole ku iloŋo Maro Ŋalae iporo tu, “Aninia!” Aku iporo taulo tu, “Maro Ŋalae, naŋa amo ŋai mbo.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 Aku Maro Ŋalae ipai tu, “Kumandi kulâ pa Judas ne luma ŋinde ikeno nzâla toŋge, i ŋa tu ‘Sondo Ndo.’ Aku lâ luma ŋinde noko ma kusânda Tarsus lawea warika toŋge kulu, i ŋa mine Saulo. Muŋga nâ ipalele ilo kalo, kala ikai noŋa nâ imo ndaina.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Aku lâ mbupuleŋa Saulo muŋga imora tamâta toŋge ŋa mine Aninia imâ luma ilo ku io mbau kâki i kulu, ŋana iveta i mata ara tu ma imora kilo.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Andeta Aninia iporo itu lâ kawa mine, “Maro Ŋalae, naŋa aloŋonzi tamâta rârâ situ tamâta ŋinde parina, kala sitapâri ŋana ne vetâŋa sakamao kie-kie iveta panzi noko ne tamâta lâ Jerusalem lawea.
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Kala ŋineŋga tamâta ŋinde ikai patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ndamwanzi ku imâ lawea ŋine ŋana ionzi tamâta rârâni uru sipanea noko ŋa ŋinde lâ luma sakamao ilo.”
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Andeta Maro Ŋalae ipai tu, “Ayo, kumandi kulâ! Naneŋgu pateâŋa ikeno pa tamâta ŋinde tu ma itula naŋa parinâŋgu panzi tinikoa ŋgu sitavanzi nenzi koipu ŋalaŋala, aŋga ŋana itula panzi Isrel tamâta tona.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 Naŋa warakâŋgu ma atula pwataki papa i tu i ma ikai nâna ŋalae tava malia kie-kie ŋana itula naŋa parinâŋgu kâ.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 Maro Ŋalae iporo mine lâ, ŋineŋga Aninia iyoka ilâ luma ŋinde ilo, ku io mbau kâki Saulo kulu ipai tu, “Niŋgu-nambwe Saulo, Maro Yesu muŋga ipatua pano lâ nzâla, aku muŋga nâ i tamwata isupwa naŋa kala amâ ŋana avilano tu ma kumora kilo, aku ŋana Koroani Sapâŋa ma ipipi lâ noko ilo.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Iporo mine lâ, aku walele nâ kelekele toŋge itogo semba mine nde pââsââ piti lâ Saulo mata, ku yauru ndue. Aku Saulo mata pareŋge ku imora kilo. Ŋineŋga imandi ku ikai lââ-liliŋa.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 Ŋineŋga Saulo ika wa inu wa, kala ikai walo kilo.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Kari pinde ilâ lâ, ŋineŋga walele nâ Saulo imandi ku iyoka ikura Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ rârâni, aku itula ŋgua mine tu Yesu nde Maro Kindeni Natu.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 Kinzi tamâta siloŋo Saulo ne ŋgua ŋinde, ande kinzi rârâni wisinzi motutu lâ, kala siporo lâ warakanzi ŋgininzi tu, “Opopo, ina tamâtani ŋaina muŋga izavarunzi tamâta ŋinde uru sipanea Yesu ŋa. Iveta mine muŋga lâ Jerusalem lawea, kala ŋine imâ ŋine ŋana ma ikalenzi tamâta ikainzi silâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 Andeta Saulo ne walo ŋana itula Yesu parina kâ nde ipâŋga ŋalae ndo, aku Juda tamâta simo Damaskus lawea ŋinde nde wisinzi motutu ku ilonzi rârâ. Ŋana tu Saulo itula ŋgua kaika pwataki panzi mine tu Yesu tamwata nde Kirisi.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Zo rârâ ilâ lâ, ŋineŋga Juda tamâta sipasau ku sipa ŋgua tu ma sipu Saulo pâta imâte.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 Andeta Saulo iloŋo pâri ŋana nenzi ŋgua pâŋa ŋinde kâ. Aku ikura kari wa mbo wa kinzi Juda tamâta pinde sika mâsa sio ŋana Saulo lâ lawea ne nzâla kawa rârâni, ŋana ma sipu pâta imâte.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 Andeta mbo toŋge, Saulo ne tamâta pinde nde sikai sikâki silâ pa lawea ne ŋgumbi ŋalae kulu. Ŋineŋga Saulo ipazeze lâ ŋgâmo ŋalae toŋge ilo, aku sitiu indue tava ŋgâmo ilâ pa nia yo, ŋineŋga ikâwa ilâ.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 Aku muli, ŋineŋga Saulo ilâ ipâŋga Jerusalem lawea, aku itu imo kunzi kalo-tawana tamâta simo ŋinde. Andeta kinzi rârâni nde siruru ŋana, aku ilonzi patea tu i nde kalo-tawana tamâta laŋeŋa nâ.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Andeta Banabas isuka Saulo, aku ikai ku ilâ panzi pâri-tamâta. Banabas itapâri panzi ŋana Saulo muŋga imora Maro Ŋalae lâ nzâla, aku Maro Ŋalae iporo ŋgua papa lâ. Aku itapâri panzi ŋana Saulo iruru tia ku imandi itu pâri ara ku ipanea Yesu ŋa lâ Damaskus lawea.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 Kinzi siloŋo ŋgua ŋinde, aku ilonzi ara nâ. Mine kala Saulo imo kunzi lâ Jerusalem lawea, aku iyoka ikura lawea ŋalae ŋinde lâ. Aku iruru tia; uru imandi ikai Yesu kawa ku iporo itula ŋgua pwataki.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 Aku Saulo iporo ipawa ŋgua kunzi Juda tamâta pinde uru siporo Grik ŋgua. Andeta situ sipu i pâta imâte.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 Kinzi kalo-tawana tamâta sisama lâ ŋana nenzi wisi-nâna ŋinde kâ, kala sikai Saulo silâ sindue pa Sisaria lawea, ŋineŋga sio ilâ pa Tarsus, i tamwata ne lawea tina.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 Mine kala lâ nia ndoni pa Judia tâno wa Galilaya tâno wa Samaria tâno wa, ande kinzi kalo-tawana tamâta simo ara nâ, nenzi kazâŋa toŋge tia. Aku pâri ara nde ipâŋga kaika lâ. Kinzi simege ŋana Maro Ŋalae kâ, ku Koroani Sapâŋa ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi. Aku tamâta rârâ nde sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Yesu.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 Aŋga Petero nde iyoka ilâ ikura nia pinde. Iyoka lee indue pa Lida lawea, ŋana ma imo kunzi kalo-tawana tamâta simo lawea ŋinde.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Ilâ ipâŋga lâ, ŋineŋga isânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Inias. Tamâta ŋinde kie ndoni imâte lâ, aku ikura ŋana iyoka kâ, ande tia. Imo mine ikeno nâ ikura mbwera lima kanaŋo ŋato lâ.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 Andeta Petero ipai tu, “Inias, kala ŋine Yesu Kirisi iveta noko kie ara kilo. Kumandi sânda, aku kuveta ne kenoŋa nia sondo.” Aku walele nâ Inias imandi sânda ku imandi.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Kinzi tamâta rârâni lâ Lida lawea wa Saron tâno nde simora tu tamâta ŋinde kie ara lâ, ande kala sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Ŋalae.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Aku kalo-tawana taine toŋge imo Jopa lawea, i ŋa mine Tapita (lâ Grik ŋgua sipatu i ŋa tu “Dokas”). I uru malawa iveta vetâŋa ara nâ ŋana isukanzi sugorai tamâta.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Andeta lâ zo ŋinde pukoŋa toŋge ikai Dokas, kala imâte lâ. Mine ku i see ŋinde nde sipua taine karae ku siŋga ndue lâ luma ilo kisiŋa pwataki toŋge ikeno âta.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 Lida lawea nde ikeno Jopa lawea tini laiti. Mine kala kinzi kalo-tawana tamâta lâ Jopa siloŋo pâri tu Petero ŋga imo Lida lawea. Ŋineŋga sisupwanzi tamâta rua simâ papa aku sino tu, “Maka iloma tu noko ma ŋine nâ kumâ kuma!”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Aku Petero iyoka kunzi rua silâ. Silâ sipâŋga lâ, ŋineŋga sikai Petero silâ pa luma ilo kisiŋa pwataki ikeno âta ŋinde. Aku taine mwala mwala rârâni nde simâ siŋge Petero mbwaliu lâ. Kinzi simo sita nâ, aku situla pasawaŋa kie-kie Dokas muŋga isuta panzi, lâ zo ŋinde imo via yo.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Andeta Petero isokinzi tamâta rârâni siyâti silâ pa nia yo lâ, ŋineŋga ipare tuku ku ikai noŋa. Ikai noŋa lâ, ŋineŋga nao ilâ pa taine karae ku iporo tu, “Tapita, kumandi sânda!” Ŋineŋga taine mata pareŋge imora Petero, ku ipagagati isaŋona.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Aku Petero isaŋa taine mbau ku igagati kâki, ku imandi. Aku Tapita nde imo via kilo. Ŋineŋga Petero isarawanzi kalo-tawana tamâta sitavanzi taine mwala mwala ŋinde, aku io Tapita ilâ panzi.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ ikura nia ndoni lâ Jopa lawea. Mine kala tamâta rârâ sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae nâ.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Aku Petero imo Jopa lawea ikura zo rârâ. Imo kuku tamâta toŋge uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ, i ŋa mine Saimon.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.