Atos 9

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aŋga Saulo nde iporo ŋgua kaika tu ma izavarunzi tamâta ŋinde kalonzi tawana Maro Ŋalae, ku ma ipunzi pâta simâte. Mine kala ilâ pa patarawâŋa tamâta ŋalae,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 aku ino tu ma iŋgere ŋgua lâ pepa tini ilâ panzi tamâta uru sikatona Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ ndoni lâ Damaskus lawea. Aku lâ pepa ŋinde ŋgua ikeno mine tu Saulo ikai patarawâŋa tamâta ŋalae ndamwa, kala ma iroto ŋananzi taine wa tamâne ŋinde uru sipono muli pa Yesu ne Nzâla. Ambo tu isânda kulunzi, ande ma ipanzi kaika ku ma ikainzi silâ pa luma sakamao ikeno Jerusalem lawea ilo.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Mine kala Saulo iyoka ilâ ipâŋga Damaskus lawea tini laiti, andeta walele nâ samba ne sinâla indue imâ ku isinala i kaika ŋinde.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Mine nde Saulo pata ndue ikeno tâno kulu. Ŋineŋga iloŋo sarawâŋa toŋge imâ mine tu, “Saulo, Saulo, ŋana sâ kâ ŋga noko kuveta wurâta ŋana kuyaula naŋa, a?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 Aku Saulo ipai tu, “Maro, noko nde ea.” Ŋineŋga Maro Ŋalae ipai tu, “Naŋa nde Yesuni. Naŋa nde tamâtani ŋine noko kuveta wurâta ŋana kuyaulana kâ.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Ayo, ŋine nâ kumandi, aku kulâ lawea ilo. Mwaŋga ŋga tamâta toŋge ma iporo pano ŋana vetâŋa pinde apatea pano tu ma kuveta ŋinde.”
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Kinzi tamâta kala soka kuku Saulo ŋinde nde simandi simo, kawanzi buu nâ, ŋana tu siloŋo nduŋeŋa, andeta simora tamâta toŋge tia.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Ŋineŋga Saulo imandi sânda, ku mata pareŋge, andeta i mata ŋaŋa lâ. Mine kala sisaŋa i mbalau aku sikai silâ Damaskus lawea ilo.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Saulo imo ndaina ikura kari ŋato lâ, andeta mata imora ŋaŋa nâ. Aku pa zo ŋinde ika kâpwa wa inu lââ wa, ande tia.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Aku kalo-tawana tamâta toŋge nde imo Damaskus lawea, i ŋa mine Aninia. I nde imbipole ku iloŋo Maro Ŋalae iporo tu, “Aninia!” Aku iporo taulo tu, “Maro Ŋalae, naŋa amo ŋai mbo.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Aku Maro Ŋalae ipai tu, “Kumandi kulâ pa Judas ne luma ŋinde ikeno nzâla toŋge, i ŋa tu ‘Sondo Ndo.’ Aku lâ luma ŋinde noko ma kusânda Tarsus lawea warika toŋge kulu, i ŋa mine Saulo. Muŋga nâ ipalele ilo kalo, kala ikai noŋa nâ imo ndaina.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Aku lâ mbupuleŋa Saulo muŋga imora tamâta toŋge ŋa mine Aninia imâ luma ilo ku io mbau kâki i kulu, ŋana iveta i mata ara tu ma imora kilo.”
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Andeta Aninia iporo itu lâ kawa mine, “Maro Ŋalae, naŋa aloŋonzi tamâta rârâ situ tamâta ŋinde parina, kala sitapâri ŋana ne vetâŋa sakamao kie-kie iveta panzi noko ne tamâta lâ Jerusalem lawea.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Kala ŋineŋga tamâta ŋinde ikai patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ndamwanzi ku imâ lawea ŋine ŋana ionzi tamâta rârâni uru sipanea noko ŋa ŋinde lâ luma sakamao ilo.”
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 Andeta Maro Ŋalae ipai tu, “Ayo, kumandi kulâ! Naneŋgu pateâŋa ikeno pa tamâta ŋinde tu ma itula naŋa parinâŋgu panzi tinikoa ŋgu sitavanzi nenzi koipu ŋalaŋala, aŋga ŋana itula panzi Isrel tamâta tona.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Naŋa warakâŋgu ma atula pwataki papa i tu i ma ikai nâna ŋalae tava malia kie-kie ŋana itula naŋa parinâŋgu kâ.”
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Maro Ŋalae iporo mine lâ, ŋineŋga Aninia iyoka ilâ luma ŋinde ilo, ku io mbau kâki Saulo kulu ipai tu, “Niŋgu-nambwe Saulo, Maro Yesu muŋga ipatua pano lâ nzâla, aku muŋga nâ i tamwata isupwa naŋa kala amâ ŋana avilano tu ma kumora kilo, aku ŋana Koroani Sapâŋa ma ipipi lâ noko ilo.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Iporo mine lâ, aku walele nâ kelekele toŋge itogo semba mine nde pââsââ piti lâ Saulo mata, ku yauru ndue. Aku Saulo mata pareŋge ku imora kilo. Ŋineŋga imandi ku ikai lââ-liliŋa.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ŋineŋga Saulo ika wa inu wa, kala ikai walo kilo.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Kari pinde ilâ lâ, ŋineŋga walele nâ Saulo imandi ku iyoka ikura Juda nenzi luma ŋana pasauŋa kâ rârâni, aku itula ŋgua mine tu Yesu nde Maro Kindeni Natu.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Kinzi tamâta siloŋo Saulo ne ŋgua ŋinde, ande kinzi rârâni wisinzi motutu lâ, kala siporo lâ warakanzi ŋgininzi tu, “Opopo, ina tamâtani ŋaina muŋga izavarunzi tamâta ŋinde uru sipanea Yesu ŋa. Iveta mine muŋga lâ Jerusalem lawea, kala ŋine imâ ŋine ŋana ma ikalenzi tamâta ikainzi silâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Andeta Saulo ne walo ŋana itula Yesu parina kâ nde ipâŋga ŋalae ndo, aku Juda tamâta simo Damaskus lawea ŋinde nde wisinzi motutu ku ilonzi rârâ. Ŋana tu Saulo itula ŋgua kaika pwataki panzi mine tu Yesu tamwata nde Kirisi.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Zo rârâ ilâ lâ, ŋineŋga Juda tamâta sipasau ku sipa ŋgua tu ma sipu Saulo pâta imâte.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 Andeta Saulo iloŋo pâri ŋana nenzi ŋgua pâŋa ŋinde kâ. Aku ikura kari wa mbo wa kinzi Juda tamâta pinde sika mâsa sio ŋana Saulo lâ lawea ne nzâla kawa rârâni, ŋana ma sipu pâta imâte.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 Andeta mbo toŋge, Saulo ne tamâta pinde nde sikai sikâki silâ pa lawea ne ŋgumbi ŋalae kulu. Ŋineŋga Saulo ipazeze lâ ŋgâmo ŋalae toŋge ilo, aku sitiu indue tava ŋgâmo ilâ pa nia yo, ŋineŋga ikâwa ilâ.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Aku muli, ŋineŋga Saulo ilâ ipâŋga Jerusalem lawea, aku itu imo kunzi kalo-tawana tamâta simo ŋinde. Andeta kinzi rârâni nde siruru ŋana, aku ilonzi patea tu i nde kalo-tawana tamâta laŋeŋa nâ.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Andeta Banabas isuka Saulo, aku ikai ku ilâ panzi pâri-tamâta. Banabas itapâri panzi ŋana Saulo muŋga imora Maro Ŋalae lâ nzâla, aku Maro Ŋalae iporo ŋgua papa lâ. Aku itapâri panzi ŋana Saulo iruru tia ku imandi itu pâri ara ku ipanea Yesu ŋa lâ Damaskus lawea.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Kinzi siloŋo ŋgua ŋinde, aku ilonzi ara nâ. Mine kala Saulo imo kunzi lâ Jerusalem lawea, aku iyoka ikura lawea ŋalae ŋinde lâ. Aku iruru tia; uru imandi ikai Yesu kawa ku iporo itula ŋgua pwataki.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Aku Saulo iporo ipawa ŋgua kunzi Juda tamâta pinde uru siporo Grik ŋgua. Andeta situ sipu i pâta imâte.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Kinzi kalo-tawana tamâta sisama lâ ŋana nenzi wisi-nâna ŋinde kâ, kala sikai Saulo silâ sindue pa Sisaria lawea, ŋineŋga sio ilâ pa Tarsus, i tamwata ne lawea tina.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Mine kala lâ nia ndoni pa Judia tâno wa Galilaya tâno wa Samaria tâno wa, ande kinzi kalo-tawana tamâta simo ara nâ, nenzi kazâŋa toŋge tia. Aku pâri ara nde ipâŋga kaika lâ. Kinzi simege ŋana Maro Ŋalae kâ, ku Koroani Sapâŋa ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi. Aku tamâta rârâ nde sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Yesu.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Aŋga Petero nde iyoka ilâ ikura nia pinde. Iyoka lee indue pa Lida lawea, ŋana ma imo kunzi kalo-tawana tamâta simo lawea ŋinde.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ilâ ipâŋga lâ, ŋineŋga isânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Inias. Tamâta ŋinde kie ndoni imâte lâ, aku ikura ŋana iyoka kâ, ande tia. Imo mine ikeno nâ ikura mbwera lima kanaŋo ŋato lâ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Andeta Petero ipai tu, “Inias, kala ŋine Yesu Kirisi iveta noko kie ara kilo. Kumandi sânda, aku kuveta ne kenoŋa nia sondo.” Aku walele nâ Inias imandi sânda ku imandi.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Kinzi tamâta rârâni lâ Lida lawea wa Saron tâno nde simora tu tamâta ŋinde kie ara lâ, ande kala sipalele ilonzi kalonzi ku kalonzi tawana Maro Ŋalae.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Aku kalo-tawana taine toŋge imo Jopa lawea, i ŋa mine Tapita (lâ Grik ŋgua sipatu i ŋa tu “Dokas”). I uru malawa iveta vetâŋa ara nâ ŋana isukanzi sugorai tamâta.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Andeta lâ zo ŋinde pukoŋa toŋge ikai Dokas, kala imâte lâ. Mine ku i see ŋinde nde sipua taine karae ku siŋga ndue lâ luma ilo kisiŋa pwataki toŋge ikeno âta.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Lida lawea nde ikeno Jopa lawea tini laiti. Mine kala kinzi kalo-tawana tamâta lâ Jopa siloŋo pâri tu Petero ŋga imo Lida lawea. Ŋineŋga sisupwanzi tamâta rua simâ papa aku sino tu, “Maka iloma tu noko ma ŋine nâ kumâ kuma!”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Aku Petero iyoka kunzi rua silâ. Silâ sipâŋga lâ, ŋineŋga sikai Petero silâ pa luma ilo kisiŋa pwataki ikeno âta ŋinde. Aku taine mwala mwala rârâni nde simâ siŋge Petero mbwaliu lâ. Kinzi simo sita nâ, aku situla pasawaŋa kie-kie Dokas muŋga isuta panzi, lâ zo ŋinde imo via yo.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Andeta Petero isokinzi tamâta rârâni siyâti silâ pa nia yo lâ, ŋineŋga ipare tuku ku ikai noŋa. Ikai noŋa lâ, ŋineŋga nao ilâ pa taine karae ku iporo tu, “Tapita, kumandi sânda!” Ŋineŋga taine mata pareŋge imora Petero, ku ipagagati isaŋona.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Aku Petero isaŋa taine mbau ku igagati kâki, ku imandi. Aku Tapita nde imo via kilo. Ŋineŋga Petero isarawanzi kalo-tawana tamâta sitavanzi taine mwala mwala ŋinde, aku io Tapita ilâ panzi.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ ikura nia ndoni lâ Jopa lawea. Mine kala tamâta rârâ sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae nâ.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Aku Petero imo Jopa lawea ikura zo rârâ. Imo kuku tamâta toŋge uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ, i ŋa mine Saimon.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.