Atos 5

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aku tamâta toŋge kala imo kunzi tona, i ŋa mine Aninia, aku imo kuku kaiwa taine Sapila. Aku Aninia ne tâno pinde ilua tamâta toŋge iko.
1 Havia, porém, um homem chamado Ananias que, com sua esposa, Safira, vendeu uma propriedade.
2 Andeta tâno ne mbumbu pinde nde i tamwata ikai ivea, aku i kaiwa kala isama lâ ŋana ŋinde kâ. Ŋineŋga Aninia ikai mbumbu pinde nâ imâ ku io lâ pâri-tamâta mbaunzi ilo, ku ipainzi tu, “Mbumbu ndoni kala ŋine”.
2 Levou apenas parte do dinheiro aos apóstolos, mas, com aprovação da esposa, afirmou que aquele era o valor total e ficou com o resto.
3 Ŋineŋga Petero ipai Aninia tu, “Mana mana ŋga Sadana ipipi lâ noko ilo, a? Mine kala kulaŋe Koroani Sapâŋa, kala noko tamwata kusilikana tâno ŋinde ne mbumbu pinde pa tamwata.
3 Então Pedro disse: “Ananias, por que você deixou Satanás encher seu coração? Você mentiu para o Espírito Santo quando guardou parte do dinheiro para si.
4 Muŋga, tâno ŋinde nde noko tamwata ne tâno, andeta nokoni kupatea tu ma kuo panzi tamâta tu siko. Ŋineŋga siko lâ, aku mbumbu ŋinde kala noko tamwata ne kelekele ŋana pwatona kâ. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko ilo patea tu ma kuveta soki mine, a? Noko kulaŋe maka tamâta nâ, ande tia. Noko kulaŋe Maro Kindeni tava.”
4 A propriedade era sua para vender ou não, como quisesse. E, depois de vendê-la, o dinheiro também era seu, para entregar ou não. Como pôde fazer uma coisa dessas? Você não mentiu para nós, mas para Deus!”.
5 Aninia iloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga pata ndue ku imâte lâ ikeno. Aku ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ, kala tamâta rârâ siloŋo ku siruru pâta kanaŋo.
5 Assim que Ananias ouviu essas palavras, caiu no chão e morreu. Um grande temor se apoderou de todos que souberam o que havia acontecido.
6 Ŋineŋga tamâta limoa pinde simâ ku silita lalava lâ Aninia karae, ku sikale silâ sikea.
6 Então alguns jovens se levantaram, envolveram o corpo num lençol e o levaram para fora, e depois o sepultaram.
7 Simo lee, ku kari tai ŋato ilâ lâ, ŋineŋga Aninia kaiwa Sapila kala imâ. I nde izizâla ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa kaiwa.
7 Cerca de três horas depois, sua esposa entrou, sem saber o que havia acontecido.
8 Mine nde Petero itula mbumbu papa taine ku ikasoŋa tu, “Mana mana, a? Miki rua kakai mbumbu ŋine nâ ŋana tâno ŋinde, tiya?” Aku taine isâu tu, “Mao, maka rua kakai mbumbu ŋinde nâ.”
8 Pedro lhe perguntou: “Foi esse o valor que você e seu marido receberam pelo terreno?”. Ela respondeu: “Sim, foi esse o valor”.
9 Ŋineŋga Petero ipai taine tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki rua kapa ŋgua ŋana kakai samâŋa pa Maro Ŋalae ne Koroani, a? Kuloŋo ŋga; kinzi tamâta muŋga sikea noko kaiwa ŋinde nde simâ lâ kala simandi nzâla kawa, aku tini nâ ma sikale noko kala silâ.”
9 Então Pedro disse: “Como vocês puderam conspirar para pôr à prova o Espírito do Senhor? Veja, os jovens que sepultaram seu marido estão logo ali, perto da porta, e também levarão você”.
10 Aku ndainani nâ Sapila pata ndue Petero kie tini laiti, ku imâte lâ. Ŋineŋga tamâta limoa ŋinde simâ luma ilo, ku simora Sapila imâte lâ ikeno. Aku sikale silâ sikea lâ kaiwa tamâne ne kuru waŋgira.
10 No mesmo instante, ela caiu no chão e morreu. Quando os jovens entraram e viram que ela estava morta, levaram seu corpo para fora e a sepultaram ao lado do marido.
11 Aku kalo-tawana tamâta ndoni siloŋo ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ, kala siruru pâta lâ. Aku tamâta pinde simo niaka ŋinde kala siloŋo ku siruru mine nâ.
11 Um grande temor se apoderou de toda a igreja e de todos que souberam desse acontecimento.
12 Kinzi pâri-tamâta sikai Maro Kindeni ne walo ku siveta mâsi ŋalaŋala kie-kie rârâ lâ tamâta naonzi. Aku kinzi kalo-tawana tamâta rârâni ilonzi taitu ku uru silâ sipasau lâ pâpâta toŋge, i ŋa tu “Solomon ne Pâpâta”.
12 Os apóstolos realizavam muitos sinais e maravilhas entre o povo. Todos se reuniam regularmente no templo, na parte conhecida como Pórtico de Salomão.
13 Aku tamâta simo niaka ŋinde nde siporo ŋgua ara nâ ŋananzi kalo-tawana tamâta. Ambo taitu kinzi pinde sipasau kunzi tia, ŋana tu siruru pâta.
13 Quando se reuniam ali, ninguém mais tinha coragem de juntar-se a eles, embora o povo os tivesse em alta consideração.
14 Aŋga tamâta pinde nde kalonzi tawana Maro Ŋalae, kinzi taine wa tamâne wa, kala simâ simo kunzi i ne ŋgu.
14 Cada vez mais pessoas, multidões de homens e mulheres, criam no Senhor.
15 Mine kala tamâta pinde uru sikalenzi pukoŋa tamâta siyâti simâ pa nia yo ku sionzi lâ nzâla, siŋganzi ndue sikeno nenzi rombe-rombe wa kenoŋa nia kulu. Ilonzi patea tu mambo Petero iyoka imâ, mbo ma kari sinala Petero tai ilâ panzi tâ, ande ma tininzi ara kilo.
15 Como resultado, o povo levava os doentes às ruas em camas e macas para que a sombra de Pedro cobrisse alguns deles enquanto ele passava.
16 Aku tamâta ŋgu ŋalae sipile lawea pinde keno Jerusalem tini laiti ku simâ panzi pâri-tamâta tona. Kinzi ŋinde kala sikainzi pukoŋa tamâta wa tamâta pinde koroani saka sipagagaranzi wa simâ. Aku Maro Kindeni ivetanzi tamâta ŋinde rârâni sipâŋga ara kilo.
16 Muita gente vinha das cidades ao redor de Jerusalém, trazendo doentes e atormentados por espíritos impuros, e todos eram curados.
17 Mine kala Juda nenzi patarawâŋa tamâta ŋalae tavanzi ne tamâta ŋinde lâ Sadyusi ŋgu, ande sipadâda pâta ŋananzi pâri-tamâta.
17 Tomados de inveja, o sumo sacerdote e seus oficiais, que eram saduceus,
18 Mine nde simandi ku sikainzi pâri-tamâta kaika sionzi lâ luma sakamao ilo.
18 prenderam os apóstolos e os colocaram numa prisão pública.
19 Andeta mbo ŋgini-ŋgini, ŋineŋga Maro Ŋalae ne aŋelo toŋge imâ ku ikai luma ŋinde ne nzâla piti, ku ikainzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo. Aku aŋelo ipainzi tu,
19 Um anjo do Senhor, porém, veio durante a noite, abriu as portas do cárcere e os levou para fora.
20 “Miki kalâ kamandi Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku katula ŋgua ndoni ŋana via wasaseki ŋine kâ panzi tamâta.”
20 “Vão ao templo e transmitam ao povo esta mensagem de vida!”, disse ele.
21 Aku mbwale pwataki lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta silâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa, aku simandi sipanananzi tamâta, ikura aŋelo ne ŋgua mine.
21 Desse modo, ao amanhecer, os apóstolos entraram no templo, conforme haviam sido instruídos, e, sem demora, começaram a ensinar. Mais tarde, o sumo sacerdote e seus oficiais chegaram, reuniram o conselho,
22 Aku sambara silâ luma sakamao ilo, andeta pâri-tamâta nde naonzi tia lâ. Tia ku sitaulo simâ kilo ku situla ŋgua mine tu,
22 Mas, quando os guardas do templo chegaram à prisão, os homens não estavam lá. Então voltaram e contaram:
23 “Maka kamora luma sakamao ne nzâla, ande sisae giri lâ, aku zugu tamâta pinde simandi nzâla rârâni kawanzi. Ambo taitu maka kakai nzâla piti, ande kamora tamâta toŋge imo ilo, ande tia.”
23 “A prisão estava bem trancada, com os guardas vigiando do lado de fora, mas, quando abrimos as portas, não havia ninguém!”.
24 Siporo mine lâ, ŋineŋga luma sapâŋa ne sambara nenzi koipu wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde ilonzi rârâ, ku siporo tu, “Ŋine ma sâ vetâŋa ipâŋga.”
24 Ao ouvir isso, o capitão da guarda do templo e os principais sacerdotes ficaram perplexos e se perguntavam o que aconteceria em seguida.
25 Ŋineŋga tamâta toŋge imâ ku ipainzi tu, “Kaloŋo ŋga! Kinzi tamâta ŋinde muŋga miki kaonzi lâ luma sakamao ilo, ande kinzini simandi sipanananzi tamâta lâ luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo!”
25 Então alguém chegou com a seguinte notícia: “Os homens que os senhores puseram na cadeia estão no templo, ensinando o povo!”.
26 Mine kala sambara nenzi koipu ikainzi ne tamâta ku silâ tu sikainzi pâri-tamâta kaika. Andeta sikainzi kaika tia, siporo ŋgua mwasa nâ panzi. Kinzi siruru ku siporo tu, “Ambo ma takainzi kaika, ande tamâta ma sisia kinda lâ mira ŋana sipu kinda pâta kâ.”
26 O capitão e seus guardas foram e prenderam os apóstolos, mas sem violência, pois temiam que o povo os apedrejasse.
27 Kinzi sambara sikainzi pâri-tamâta simâ ku sionzi lâ tamâta ŋalaŋala naonzi. Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae ipainzi pâri-tamâta mine tu,
27 Em seguida, levaram os apóstolos e os apresentaram ao conselho de líderes do povo, onde o sumo sacerdote os confrontou.
28 “Ayo, maka muŋga kandi kaika tu miki ma katula ŋgua panzi tamâta ŋana ŋoa ŋinde kâ ndimo. Andeta nemi ŋgua nde ilâ isala nia ndoni lâ Jerusalem lawea ilo. Aku ilomi tu kasowe ŋgua lâ kuluma tu maka muŋga kapu tamâta ŋinde pâta imâte.”
28 “Nós lhes ordenamos firmemente que nunca mais ensinassem em nome desse homem”, disse ele. “E, mesmo assim, vocês encheram Jerusalém com esse seu ensino e querem nos responsabilizar pela morte dele!”
29 Andeta Petero ikai pâri-tamâta rârâni kawanzi ku iporo taulo papa mine tu, “Maka ma kaveta ikura Maro Kindeni ne ŋgua nâ; ma kaveta ikura tamâta nenzi ŋgua tia.
29 Pedro e os apóstolos responderam: “Devemos obedecer a Deus antes de qualquer autoridade humana.
30 Miki muŋga kasona Yesu itâra lâ kâi popole tini ku kapu pâta imâte lâ, andeta ŋineŋga timbunda nenzi Maro Kindeni ipaŋo Yesu imandi imo via kilo.
30 O Deus de nossos antepassados ressuscitou Jesus dos mortos depois que os senhores o mataram, pendurando-o numa cruz.
31 Aku Maro Kindeni ikai Yesu ikâki âta ku io isaŋona pa mbau pa wia kâ, kala Yesu imo Koipu Ŋalae wa Yautâŋa Tamwata wa. Mine kala Yesu iveta nzâla pa kinda Isrel ŋgu, ŋana ma tapalele ilonda kalonda ku talâ pa i ŋana ma izavaru nenda kiesaka piti lâ tininda.
31 Deus o colocou no lugar de honra, à sua direita, como Príncipe e Salvador, para que o povo de Israel se arrependesse de seus pecados e fosse perdoado.
32 Maka warakama nde kamora vetâŋa ŋinde lâ, aku Koroani Sapâŋa kala imora mine nâ. Aku Maro Kindeni uru Koroani Sapâŋa ndainani nâ ilanzi tamâta ea sipono muli pa i kawa ŋgua.”
32 Somos testemunhas dessas coisas, e assim é também o Espírito Santo, que Deus dá àqueles que lhe obedecem”.
33 Kinzi tamâta ŋalaŋala siloŋo Petero ne ŋgua ŋinde, ku wisinzi nâna ndo. Ilonzi tu ma sipunzi pâri-tamâta pâta simâte.
33 Quando ouviram isso, os membros do conselho se enfureceram e decidiram matá-los.
34 Andeta Parisai ŋgu nenzi tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Gamaliel. I nde pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, aku kinzi tamâta rârâni simege ŋana i kâ. Gamaliel imandi ku ipainzi tamâta ŋalaŋala tu ma sionzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo.
34 Um deles, porém, um fariseu chamado Gamaliel, especialista na lei e respeitado por todo o povo, levantou-se e ordenou que eles fossem retirados da sala do conselho por um momento.
35 Siyâti silâ simandi nia yo lâ, ŋineŋga Gamaliel ipainzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Miki Isrel tamâta, kapakatona sondo ŋga. Ambo ilomi tu kaveta mâsi toŋge panzi tamâta ŋinde, ande ilomi tambira sondo muŋga lâ ŋga.
35 Em seguida, disse aos demais: “Israelitas, cuidado com o que planejam fazer a esses homens!
36 Miki kasama tu muŋga, tamâta toŋge, i ŋa mine Tiudas, ande ipâŋga ku iporo tu, ‘Naŋa nde tamâta ŋalae’. Mine kala tamâta ŋgu kambwaŋenzi tamâta ŋalae ŋapa (400) nde silâ sipono muli papa. Andeta Rom nenzi zugu tamâta sipu pâta imâte lâ, ŋineŋga i ne ŋgu ŋinde nde sikâwa pwapwataki silâ, aku marumbu.
36 Algum tempo atrás, surgiu um certo Teudas, que afirmava ser alguém importante. Umas quatrocentas pessoas se juntaram a ele, mas foi morto e seus seguidores se dispersaram, e o movimento deu em nada.
37 Aku muli, lâ zo ŋinde Rom siveta wurâta ŋana siŋgere tamâta ŋanzi lâ pepa tini kâ, ande Galilaya tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Judas. Aku tamâta ŋinde isowe tamâta pinde ilonzi, kala silâ taitu ŋana sipara kuku Rom nenzi koipu. Andeta sipu i pâta imâte lâ, ŋineŋga ne tamâta rârâni sikâwa pwapwataki silâ mine nâ.
37 Depois dele, na época do censo, apareceu Judas, da Galileia, que fez muitos seguidores. Ele também foi morto, e seu grupo se dispersou.
38 Kala ŋine naŋa apaimi tu miki ma kamege ŋananzi pâri-tamâta ŋinde, aku kapilenzi simo. Ambo siveta tamâta nâ nenzi wurâta, ande wurâta ŋinde ma imbe.
38 “Portanto, meu conselho é que deixem esses homens em paz e os soltem. Se o que planejam e fazem é meramente humano, logo serão frustrados.
39 Taitu kaloŋo ŋga; ambo siveta Maro Kindeni ne wurâta, ande miki kakura ŋana kapono nzalanzi tia ndo, aku ma kakai kazâŋa pa Maro Kindeni tamwata.” Gamaliel iporo ŋgua mine.
39 Mas, se é de Deus, vocês não serão capazes de impedi-los. Pode até acontecer de vocês acabarem lutando contra Deus”.
40 Mine kala kinzi sipa ŋgua tu ma soka Gamaliel ne ŋgua muli. Ŋineŋga sipasupwa ilâ panzi sambara tu sikainzi pâri-tamâta sitaulo simâ. Sitaulo simâ lâ, ŋineŋga sambara mbilâo nâ sipalilinzi pâta. Sipalilinzi lâ, ŋineŋga situ kaika panzi tu ma siporo ŋgua kilo lâ Yesu ŋa ndimo, aku siyautenzi pâri-tamâta siyâti silâ.
40 Os demais membros aceitaram o conselho de Gamaliel. Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Depois, ordenaram que nunca mais falassem em nome de Jesus e, por fim, os soltaram.
41 Kinzi pâri-tamâta nde sipile nia ŋinde, ku ilonzi ndeka nâ, ŋana tu Maro Kindeni imoranzi tu sikura ŋana sikai maŋeti ŋana Yesu ŋa kâ.
41 Quando os apóstolos saíram da reunião do conselho, estavam alegres porque Deus os havia considerado dignos de sofrer humilhação pelo nome de Jesus.
42 Aku ikura zo zo, kinzi pâri-tamâta soka silâ pa luma sapâŋa wa tamâta nenzi luma wa, aku simo sipanananzi ku situla pâri ara ŋana Yesu tu i tamwata nde Kirisi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, continuavam a ensinar e anunciar que Jesus é o Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.