Atos 5

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aku tamâta toŋge kala imo kunzi tona, i ŋa mine Aninia, aku imo kuku kaiwa taine Sapila. Aku Aninia ne tâno pinde ilua tamâta toŋge iko.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Andeta tâno ne mbumbu pinde nde i tamwata ikai ivea, aku i kaiwa kala isama lâ ŋana ŋinde kâ. Ŋineŋga Aninia ikai mbumbu pinde nâ imâ ku io lâ pâri-tamâta mbaunzi ilo, ku ipainzi tu, “Mbumbu ndoni kala ŋine”.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ŋineŋga Petero ipai Aninia tu, “Mana mana ŋga Sadana ipipi lâ noko ilo, a? Mine kala kulaŋe Koroani Sapâŋa, kala noko tamwata kusilikana tâno ŋinde ne mbumbu pinde pa tamwata.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Muŋga, tâno ŋinde nde noko tamwata ne tâno, andeta nokoni kupatea tu ma kuo panzi tamâta tu siko. Ŋineŋga siko lâ, aku mbumbu ŋinde kala noko tamwata ne kelekele ŋana pwatona kâ. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko ilo patea tu ma kuveta soki mine, a? Noko kulaŋe maka tamâta nâ, ande tia. Noko kulaŋe Maro Kindeni tava.”
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Aninia iloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga pata ndue ku imâte lâ ikeno. Aku ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ, kala tamâta rârâ siloŋo ku siruru pâta kanaŋo.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Ŋineŋga tamâta limoa pinde simâ ku silita lalava lâ Aninia karae, ku sikale silâ sikea.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Simo lee, ku kari tai ŋato ilâ lâ, ŋineŋga Aninia kaiwa Sapila kala imâ. I nde izizâla ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa kaiwa.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Mine nde Petero itula mbumbu papa taine ku ikasoŋa tu, “Mana mana, a? Miki rua kakai mbumbu ŋine nâ ŋana tâno ŋinde, tiya?” Aku taine isâu tu, “Mao, maka rua kakai mbumbu ŋinde nâ.”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Ŋineŋga Petero ipai taine tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki rua kapa ŋgua ŋana kakai samâŋa pa Maro Ŋalae ne Koroani, a? Kuloŋo ŋga; kinzi tamâta muŋga sikea noko kaiwa ŋinde nde simâ lâ kala simandi nzâla kawa, aku tini nâ ma sikale noko kala silâ.”
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Aku ndainani nâ Sapila pata ndue Petero kie tini laiti, ku imâte lâ. Ŋineŋga tamâta limoa ŋinde simâ luma ilo, ku simora Sapila imâte lâ ikeno. Aku sikale silâ sikea lâ kaiwa tamâne ne kuru waŋgira.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Aku kalo-tawana tamâta ndoni siloŋo ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ, kala siruru pâta lâ. Aku tamâta pinde simo niaka ŋinde kala siloŋo ku siruru mine nâ.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Kinzi pâri-tamâta sikai Maro Kindeni ne walo ku siveta mâsi ŋalaŋala kie-kie rârâ lâ tamâta naonzi. Aku kinzi kalo-tawana tamâta rârâni ilonzi taitu ku uru silâ sipasau lâ pâpâta toŋge, i ŋa tu “Solomon ne Pâpâta”.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Aku tamâta simo niaka ŋinde nde siporo ŋgua ara nâ ŋananzi kalo-tawana tamâta. Ambo taitu kinzi pinde sipasau kunzi tia, ŋana tu siruru pâta.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Aŋga tamâta pinde nde kalonzi tawana Maro Ŋalae, kinzi taine wa tamâne wa, kala simâ simo kunzi i ne ŋgu.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Mine kala tamâta pinde uru sikalenzi pukoŋa tamâta siyâti simâ pa nia yo ku sionzi lâ nzâla, siŋganzi ndue sikeno nenzi rombe-rombe wa kenoŋa nia kulu. Ilonzi patea tu mambo Petero iyoka imâ, mbo ma kari sinala Petero tai ilâ panzi tâ, ande ma tininzi ara kilo.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Aku tamâta ŋgu ŋalae sipile lawea pinde keno Jerusalem tini laiti ku simâ panzi pâri-tamâta tona. Kinzi ŋinde kala sikainzi pukoŋa tamâta wa tamâta pinde koroani saka sipagagaranzi wa simâ. Aku Maro Kindeni ivetanzi tamâta ŋinde rârâni sipâŋga ara kilo.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Mine kala Juda nenzi patarawâŋa tamâta ŋalae tavanzi ne tamâta ŋinde lâ Sadyusi ŋgu, ande sipadâda pâta ŋananzi pâri-tamâta.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Mine nde simandi ku sikainzi pâri-tamâta kaika sionzi lâ luma sakamao ilo.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Andeta mbo ŋgini-ŋgini, ŋineŋga Maro Ŋalae ne aŋelo toŋge imâ ku ikai luma ŋinde ne nzâla piti, ku ikainzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo. Aku aŋelo ipainzi tu,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Miki kalâ kamandi Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku katula ŋgua ndoni ŋana via wasaseki ŋine kâ panzi tamâta.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Aku mbwale pwataki lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta silâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa, aku simandi sipanananzi tamâta, ikura aŋelo ne ŋgua mine.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Aku sambara silâ luma sakamao ilo, andeta pâri-tamâta nde naonzi tia lâ. Tia ku sitaulo simâ kilo ku situla ŋgua mine tu,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Maka kamora luma sakamao ne nzâla, ande sisae giri lâ, aku zugu tamâta pinde simandi nzâla rârâni kawanzi. Ambo taitu maka kakai nzâla piti, ande kamora tamâta toŋge imo ilo, ande tia.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Siporo mine lâ, ŋineŋga luma sapâŋa ne sambara nenzi koipu wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde ilonzi rârâ, ku siporo tu, “Ŋine ma sâ vetâŋa ipâŋga.”
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Ŋineŋga tamâta toŋge imâ ku ipainzi tu, “Kaloŋo ŋga! Kinzi tamâta ŋinde muŋga miki kaonzi lâ luma sakamao ilo, ande kinzini simandi sipanananzi tamâta lâ luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo!”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Mine kala sambara nenzi koipu ikainzi ne tamâta ku silâ tu sikainzi pâri-tamâta kaika. Andeta sikainzi kaika tia, siporo ŋgua mwasa nâ panzi. Kinzi siruru ku siporo tu, “Ambo ma takainzi kaika, ande tamâta ma sisia kinda lâ mira ŋana sipu kinda pâta kâ.”
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Kinzi sambara sikainzi pâri-tamâta simâ ku sionzi lâ tamâta ŋalaŋala naonzi. Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae ipainzi pâri-tamâta mine tu,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Ayo, maka muŋga kandi kaika tu miki ma katula ŋgua panzi tamâta ŋana ŋoa ŋinde kâ ndimo. Andeta nemi ŋgua nde ilâ isala nia ndoni lâ Jerusalem lawea ilo. Aku ilomi tu kasowe ŋgua lâ kuluma tu maka muŋga kapu tamâta ŋinde pâta imâte.”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Andeta Petero ikai pâri-tamâta rârâni kawanzi ku iporo taulo papa mine tu, “Maka ma kaveta ikura Maro Kindeni ne ŋgua nâ; ma kaveta ikura tamâta nenzi ŋgua tia.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Miki muŋga kasona Yesu itâra lâ kâi popole tini ku kapu pâta imâte lâ, andeta ŋineŋga timbunda nenzi Maro Kindeni ipaŋo Yesu imandi imo via kilo.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Aku Maro Kindeni ikai Yesu ikâki âta ku io isaŋona pa mbau pa wia kâ, kala Yesu imo Koipu Ŋalae wa Yautâŋa Tamwata wa. Mine kala Yesu iveta nzâla pa kinda Isrel ŋgu, ŋana ma tapalele ilonda kalonda ku talâ pa i ŋana ma izavaru nenda kiesaka piti lâ tininda.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Maka warakama nde kamora vetâŋa ŋinde lâ, aku Koroani Sapâŋa kala imora mine nâ. Aku Maro Kindeni uru Koroani Sapâŋa ndainani nâ ilanzi tamâta ea sipono muli pa i kawa ŋgua.”
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Kinzi tamâta ŋalaŋala siloŋo Petero ne ŋgua ŋinde, ku wisinzi nâna ndo. Ilonzi tu ma sipunzi pâri-tamâta pâta simâte.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Andeta Parisai ŋgu nenzi tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Gamaliel. I nde pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, aku kinzi tamâta rârâni simege ŋana i kâ. Gamaliel imandi ku ipainzi tamâta ŋalaŋala tu ma sionzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Siyâti silâ simandi nia yo lâ, ŋineŋga Gamaliel ipainzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Miki Isrel tamâta, kapakatona sondo ŋga. Ambo ilomi tu kaveta mâsi toŋge panzi tamâta ŋinde, ande ilomi tambira sondo muŋga lâ ŋga.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Miki kasama tu muŋga, tamâta toŋge, i ŋa mine Tiudas, ande ipâŋga ku iporo tu, ‘Naŋa nde tamâta ŋalae’. Mine kala tamâta ŋgu kambwaŋenzi tamâta ŋalae ŋapa (400) nde silâ sipono muli papa. Andeta Rom nenzi zugu tamâta sipu pâta imâte lâ, ŋineŋga i ne ŋgu ŋinde nde sikâwa pwapwataki silâ, aku marumbu.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Aku muli, lâ zo ŋinde Rom siveta wurâta ŋana siŋgere tamâta ŋanzi lâ pepa tini kâ, ande Galilaya tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Judas. Aku tamâta ŋinde isowe tamâta pinde ilonzi, kala silâ taitu ŋana sipara kuku Rom nenzi koipu. Andeta sipu i pâta imâte lâ, ŋineŋga ne tamâta rârâni sikâwa pwapwataki silâ mine nâ.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Kala ŋine naŋa apaimi tu miki ma kamege ŋananzi pâri-tamâta ŋinde, aku kapilenzi simo. Ambo siveta tamâta nâ nenzi wurâta, ande wurâta ŋinde ma imbe.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Taitu kaloŋo ŋga; ambo siveta Maro Kindeni ne wurâta, ande miki kakura ŋana kapono nzalanzi tia ndo, aku ma kakai kazâŋa pa Maro Kindeni tamwata.” Gamaliel iporo ŋgua mine.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Mine kala kinzi sipa ŋgua tu ma soka Gamaliel ne ŋgua muli. Ŋineŋga sipasupwa ilâ panzi sambara tu sikainzi pâri-tamâta sitaulo simâ. Sitaulo simâ lâ, ŋineŋga sambara mbilâo nâ sipalilinzi pâta. Sipalilinzi lâ, ŋineŋga situ kaika panzi tu ma siporo ŋgua kilo lâ Yesu ŋa ndimo, aku siyautenzi pâri-tamâta siyâti silâ.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Kinzi pâri-tamâta nde sipile nia ŋinde, ku ilonzi ndeka nâ, ŋana tu Maro Kindeni imoranzi tu sikura ŋana sikai maŋeti ŋana Yesu ŋa kâ.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Aku ikura zo zo, kinzi pâri-tamâta soka silâ pa luma sapâŋa wa tamâta nenzi luma wa, aku simo sipanananzi ku situla pâri ara ŋana Yesu tu i tamwata nde Kirisi.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.