Atos 5
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARIB
1 Aku tamâta toŋge kala imo kunzi tona, i ŋa mine Aninia, aku imo kuku kaiwa taine Sapila. Aku Aninia ne tâno pinde ilua tamâta toŋge iko.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Andeta tâno ne mbumbu pinde nde i tamwata ikai ivea, aku i kaiwa kala isama lâ ŋana ŋinde kâ. Ŋineŋga Aninia ikai mbumbu pinde nâ imâ ku io lâ pâri-tamâta mbaunzi ilo, ku ipainzi tu, “Mbumbu ndoni kala ŋine”.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Ŋineŋga Petero ipai Aninia tu, “Mana mana ŋga Sadana ipipi lâ noko ilo, a? Mine kala kulaŋe Koroani Sapâŋa, kala noko tamwata kusilikana tâno ŋinde ne mbumbu pinde pa tamwata.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Muŋga, tâno ŋinde nde noko tamwata ne tâno, andeta nokoni kupatea tu ma kuo panzi tamâta tu siko. Ŋineŋga siko lâ, aku mbumbu ŋinde kala noko tamwata ne kelekele ŋana pwatona kâ. Mine nde ŋana sâ kâ ŋga noko ilo patea tu ma kuveta soki mine, a? Noko kulaŋe maka tamâta nâ, ande tia. Noko kulaŋe Maro Kindeni tava.”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Aninia iloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga pata ndue ku imâte lâ ikeno. Aku ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ nde isala nia ilâ, kala tamâta rârâ siloŋo ku siruru pâta kanaŋo.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Ŋineŋga tamâta limoa pinde simâ ku silita lalava lâ Aninia karae, ku sikale silâ sikea.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Simo lee, ku kari tai ŋato ilâ lâ, ŋineŋga Aninia kaiwa Sapila kala imâ. I nde izizâla ŋana mâsi ŋinde ipâŋga pa kaiwa.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Mine nde Petero itula mbumbu papa taine ku ikasoŋa tu, “Mana mana, a? Miki rua kakai mbumbu ŋine nâ ŋana tâno ŋinde, tiya?” Aku taine isâu tu, “Mao, maka rua kakai mbumbu ŋinde nâ.”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Ŋineŋga Petero ipai taine tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki rua kapa ŋgua ŋana kakai samâŋa pa Maro Ŋalae ne Koroani, a? Kuloŋo ŋga; kinzi tamâta muŋga sikea noko kaiwa ŋinde nde simâ lâ kala simandi nzâla kawa, aku tini nâ ma sikale noko kala silâ.”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Aku ndainani nâ Sapila pata ndue Petero kie tini laiti, ku imâte lâ. Ŋineŋga tamâta limoa ŋinde simâ luma ilo, ku simora Sapila imâte lâ ikeno. Aku sikale silâ sikea lâ kaiwa tamâne ne kuru waŋgira.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Aku kalo-tawana tamâta ndoni siloŋo ŋgua ŋana mâsi ŋinde kâ, kala siruru pâta lâ. Aku tamâta pinde simo niaka ŋinde kala siloŋo ku siruru mine nâ.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Kinzi pâri-tamâta sikai Maro Kindeni ne walo ku siveta mâsi ŋalaŋala kie-kie rârâ lâ tamâta naonzi. Aku kinzi kalo-tawana tamâta rârâni ilonzi taitu ku uru silâ sipasau lâ pâpâta toŋge, i ŋa tu “Solomon ne Pâpâta”.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Aku tamâta simo niaka ŋinde nde siporo ŋgua ara nâ ŋananzi kalo-tawana tamâta. Ambo taitu kinzi pinde sipasau kunzi tia, ŋana tu siruru pâta.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Aŋga tamâta pinde nde kalonzi tawana Maro Ŋalae, kinzi taine wa tamâne wa, kala simâ simo kunzi i ne ŋgu.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Mine kala tamâta pinde uru sikalenzi pukoŋa tamâta siyâti simâ pa nia yo ku sionzi lâ nzâla, siŋganzi ndue sikeno nenzi rombe-rombe wa kenoŋa nia kulu. Ilonzi patea tu mambo Petero iyoka imâ, mbo ma kari sinala Petero tai ilâ panzi tâ, ande ma tininzi ara kilo.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Aku tamâta ŋgu ŋalae sipile lawea pinde keno Jerusalem tini laiti ku simâ panzi pâri-tamâta tona. Kinzi ŋinde kala sikainzi pukoŋa tamâta wa tamâta pinde koroani saka sipagagaranzi wa simâ. Aku Maro Kindeni ivetanzi tamâta ŋinde rârâni sipâŋga ara kilo.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Mine kala Juda nenzi patarawâŋa tamâta ŋalae tavanzi ne tamâta ŋinde lâ Sadyusi ŋgu, ande sipadâda pâta ŋananzi pâri-tamâta.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Mine nde simandi ku sikainzi pâri-tamâta kaika sionzi lâ luma sakamao ilo.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Andeta mbo ŋgini-ŋgini, ŋineŋga Maro Ŋalae ne aŋelo toŋge imâ ku ikai luma ŋinde ne nzâla piti, ku ikainzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo. Aku aŋelo ipainzi tu,
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Miki kalâ kamandi Maro Kindeni ne luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo, aku katula ŋgua ndoni ŋana via wasaseki ŋine kâ panzi tamâta.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Aku mbwale pwataki lâ, ŋineŋga kinzi pâri-tamâta silâ pa Maro Kindeni ne luma sapâŋa, aku simandi sipanananzi tamâta, ikura aŋelo ne ŋgua mine.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Aku sambara silâ luma sakamao ilo, andeta pâri-tamâta nde naonzi tia lâ. Tia ku sitaulo simâ kilo ku situla ŋgua mine tu,
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Maka kamora luma sakamao ne nzâla, ande sisae giri lâ, aku zugu tamâta pinde simandi nzâla rârâni kawanzi. Ambo taitu maka kakai nzâla piti, ande kamora tamâta toŋge imo ilo, ande tia.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Siporo mine lâ, ŋineŋga luma sapâŋa ne sambara nenzi koipu wa kinzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala nde ilonzi rârâ, ku siporo tu, “Ŋine ma sâ vetâŋa ipâŋga.”
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ŋineŋga tamâta toŋge imâ ku ipainzi tu, “Kaloŋo ŋga! Kinzi tamâta ŋinde muŋga miki kaonzi lâ luma sakamao ilo, ande kinzini simandi sipanananzi tamâta lâ luma sapâŋa ne ŋgumbi ilo!”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Mine kala sambara nenzi koipu ikainzi ne tamâta ku silâ tu sikainzi pâri-tamâta kaika. Andeta sikainzi kaika tia, siporo ŋgua mwasa nâ panzi. Kinzi siruru ku siporo tu, “Ambo ma takainzi kaika, ande tamâta ma sisia kinda lâ mira ŋana sipu kinda pâta kâ.”
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Kinzi sambara sikainzi pâri-tamâta simâ ku sionzi lâ tamâta ŋalaŋala naonzi. Ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae ipainzi pâri-tamâta mine tu,
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Ayo, maka muŋga kandi kaika tu miki ma katula ŋgua panzi tamâta ŋana ŋoa ŋinde kâ ndimo. Andeta nemi ŋgua nde ilâ isala nia ndoni lâ Jerusalem lawea ilo. Aku ilomi tu kasowe ŋgua lâ kuluma tu maka muŋga kapu tamâta ŋinde pâta imâte.”
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Andeta Petero ikai pâri-tamâta rârâni kawanzi ku iporo taulo papa mine tu, “Maka ma kaveta ikura Maro Kindeni ne ŋgua nâ; ma kaveta ikura tamâta nenzi ŋgua tia.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Miki muŋga kasona Yesu itâra lâ kâi popole tini ku kapu pâta imâte lâ, andeta ŋineŋga timbunda nenzi Maro Kindeni ipaŋo Yesu imandi imo via kilo.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Aku Maro Kindeni ikai Yesu ikâki âta ku io isaŋona pa mbau pa wia kâ, kala Yesu imo Koipu Ŋalae wa Yautâŋa Tamwata wa. Mine kala Yesu iveta nzâla pa kinda Isrel ŋgu, ŋana ma tapalele ilonda kalonda ku talâ pa i ŋana ma izavaru nenda kiesaka piti lâ tininda.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Maka warakama nde kamora vetâŋa ŋinde lâ, aku Koroani Sapâŋa kala imora mine nâ. Aku Maro Kindeni uru Koroani Sapâŋa ndainani nâ ilanzi tamâta ea sipono muli pa i kawa ŋgua.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Kinzi tamâta ŋalaŋala siloŋo Petero ne ŋgua ŋinde, ku wisinzi nâna ndo. Ilonzi tu ma sipunzi pâri-tamâta pâta simâte.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Andeta Parisai ŋgu nenzi tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Gamaliel. I nde pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ, aku kinzi tamâta rârâni simege ŋana i kâ. Gamaliel imandi ku ipainzi tamâta ŋalaŋala tu ma sionzi pâri-tamâta siyâti silâ pa nia yo.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Siyâti silâ simandi nia yo lâ, ŋineŋga Gamaliel ipainzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Miki Isrel tamâta, kapakatona sondo ŋga. Ambo ilomi tu kaveta mâsi toŋge panzi tamâta ŋinde, ande ilomi tambira sondo muŋga lâ ŋga.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Miki kasama tu muŋga, tamâta toŋge, i ŋa mine Tiudas, ande ipâŋga ku iporo tu, ‘Naŋa nde tamâta ŋalae’. Mine kala tamâta ŋgu kambwaŋenzi tamâta ŋalae ŋapa (400) nde silâ sipono muli papa. Andeta Rom nenzi zugu tamâta sipu pâta imâte lâ, ŋineŋga i ne ŋgu ŋinde nde sikâwa pwapwataki silâ, aku marumbu.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Aku muli, lâ zo ŋinde Rom siveta wurâta ŋana siŋgere tamâta ŋanzi lâ pepa tini kâ, ande Galilaya tamâta toŋge imandi, i ŋa mine Judas. Aku tamâta ŋinde isowe tamâta pinde ilonzi, kala silâ taitu ŋana sipara kuku Rom nenzi koipu. Andeta sipu i pâta imâte lâ, ŋineŋga ne tamâta rârâni sikâwa pwapwataki silâ mine nâ.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Kala ŋine naŋa apaimi tu miki ma kamege ŋananzi pâri-tamâta ŋinde, aku kapilenzi simo. Ambo siveta tamâta nâ nenzi wurâta, ande wurâta ŋinde ma imbe.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Taitu kaloŋo ŋga; ambo siveta Maro Kindeni ne wurâta, ande miki kakura ŋana kapono nzalanzi tia ndo, aku ma kakai kazâŋa pa Maro Kindeni tamwata.” Gamaliel iporo ŋgua mine.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Mine kala kinzi sipa ŋgua tu ma soka Gamaliel ne ŋgua muli. Ŋineŋga sipasupwa ilâ panzi sambara tu sikainzi pâri-tamâta sitaulo simâ. Sitaulo simâ lâ, ŋineŋga sambara mbilâo nâ sipalilinzi pâta. Sipalilinzi lâ, ŋineŋga situ kaika panzi tu ma siporo ŋgua kilo lâ Yesu ŋa ndimo, aku siyautenzi pâri-tamâta siyâti silâ.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Kinzi pâri-tamâta nde sipile nia ŋinde, ku ilonzi ndeka nâ, ŋana tu Maro Kindeni imoranzi tu sikura ŋana sikai maŋeti ŋana Yesu ŋa kâ.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Aku ikura zo zo, kinzi pâri-tamâta soka silâ pa luma sapâŋa wa tamâta nenzi luma wa, aku simo sipanananzi ku situla pâri ara ŋana Yesu tu i tamwata nde Kirisi.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.