Atos 23

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paulo nde mata ilea sondo panzi tamâta ŋalaŋala, ŋineŋga iporo mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, lâ nia ndoyo, aku imâ lee ipâŋga lâ zo ŋine, ande naneŋgu vetâŋa rârâni ikeno nia yo lâ Maro Kindeni nao. Naŋa uru aveta ikura i ne pateâŋa mine, aku iloŋgu ara ŋana warakâŋgu neŋgu vetâŋa rârâni. Naŋa aveta vetâŋa toŋge soki, ande tia.”
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Iporo ŋgua mine lâ, ŋineŋga patarawâŋa tamâta ŋalae Aninia ipainzi tamâta simandi Paulo tini laiti ŋinde tu ma siponza i kawa.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Andeta Paulo ipai tu, “Noko kutogo ŋgumbi siŋga mine, karae nâ nde ara, aŋga ilo nde sâmbu! Maro Kindeni ma iponza noko mine nâ! Mao nâ, noko kusaŋona ŋgua nia ŋine ŋana kulea pa naneŋgu vetâŋa, ikura Mose ne ŋgua tukuŋa itula mine; andeta noko tamwata kulaŋa kupole ŋgua tukuŋa, kala kusupwanzi tu siponza naŋa!”
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Kinzi tamâta simandi Paulo tini laiti ŋinde nde sipai tu, “Wa, tiambo noko kutu kuporo soki pa Maro Kindeni ne patarawâŋa tamâta ŋalae, a?”
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ande Paulo iporo taulo tu, “Niŋgu-nambwe wukale, naŋa azizâla ŋana tamâta ŋinde tu i nde patarawâŋa tamâta ŋalae. Kinda nenda ŋgua tukuŋa ikeno lâ pepa tini mine tu, ‘Noko ma kuporo soki pa noko tamwata ŋgu nenzi koipu ndimo’. Ŋinde nâ nde naŋa asama lâ.”
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Paulo isama tu kinzi Juda tamâta pinde simo pasauŋa ŋinde nde lâ Sadyusi ŋgu, aŋga pinde nde lâ Parisai ŋgu. Mine kala isarâwa panzi tamâta ŋalaŋala mine tu, “Niŋgu-nambwe wukale, naŋa nde Parisai ŋgu tamwatâŋgu! Mao nâ, Parisai ŋgu nenzi vâsa kala naŋani! Naŋa kaloŋgu tawana tu Maro Kindeni ma muli ipaŋonzi tamâta rârâni lâ mateŋa nianzi simo vianzi kilo, aku ŋana duvi ŋine kâ kinzi sio naŋa lâ ŋgua nia kala amo ŋai.”
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Paulo iporo mine lâ, aku walele nâ kazâŋa ipâŋga lâ pasauŋa nia. Kinzi Parisai tamâta ŋga kinzi Sadyusi tamâta nde sipwa pwapwataki mo rua, aku sipawa ŋgua.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Ŋana tu Parisai ŋgu uru kalonzi tawana tu kinzi mateŋa tamâta ma muli simandi simo vianzi kilo. Aku kalonzi tawana tu kinzi aŋelo wa koroani wa simo tona. Aŋga kinzi Sadyusi ŋgu kalonzi tawana mine, ande tia.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Mine kala nduŋeŋa ŋalae ipâŋga lâ pasauŋa nia. Kinzi Parisai ŋgu nenzi pananâŋa tamâta ŋana ŋgua tukuŋa kâ nde simandi ku siporo kaika tu, “Maka iloma patea tu tamâta ŋai iveta vetâŋa soki toŋge tia. Tiambo koroani toŋge tâku aŋelo toŋge tâ itula ŋgua papa.”
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Sipawa ŋgua lee, aku kazâŋa ipâŋga more-more ŋalae. Aku zugu tamâta nenzi koipu iruru tu kinzi ma sipakawea Paulo ku sitapa utu mo rua ma imâte. Mine kala ipainzi ne zugu tamâta tu ma sindue sikai Paulo sitapa piti lâ ŋgu ŋgininzi, ŋineŋga ma sikai silâ warakanzi nenzi luma ilo.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Siveta mine lâ, aku zoni ndaina, lâ mbo, ŋineŋga Maro Ŋalae tamwata imâ imandi Paulo tini laiti ku ipai tu, “Kumandi kaika, aku kururu ndimo. Noko muŋga kutula naŋa parinâŋgu lâ Jerusalem lawea, aku Maro Kindeni ipatea tu noko ma kuveta mine nâ lâ Rom lawea tona.”
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Aku wurita kilo, kari ikâki lâ, ŋineŋga Juda tamâta pinde sipasau ku sipa ŋgua lâ warakanzi nâ ŋgininzi. Siporo tu, “Kinda tapa ŋgua mine lâ Maro Kindeni nao; kinda ma taka tia wa tanu tia wa lee, ikura lâ zo ndia ma tapu Paulo pâta imâte.”
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Kinzi tamâta kala siveta ŋgua pâŋa ŋinde kambwaŋenzi nde ipole tamâta rua (40).
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ŋineŋga silâ panzi patarawâŋa tamâta ŋalaŋala ku siporo tu, “Maka muŋga kaveta ŋgua pâŋa kaika lâ Maro Kindeni nao tu ma kaka kâpwa toŋge tia lee, ikura lâ zo ndia ma kapu Paulo pâta imâte.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Mine kala maka kano pa miki katavanzi tamâta ŋalaŋala tu miki ma kapasupwa ilâ pa zugu tamâta nenzi koipu tu ma walele nâ ikai Paulo imâ pami. Ara ŋana miki ma kapai tu, ‘Maka iloma tu kasama Paulo ne ŋgua duvi sondo’. Aŋga maka nde ma kao ŋana i lâ nzâla. I ma imâ ipâŋga pami tia yo, ŋineŋga ma kapu pâta imâte.”
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Andeta Paulo numbaila tamâne toŋge iloŋo ŋgua tu tamâta pinde ma simuna lâ nzâla ku ma sipu Paulo pâta imâte. Mine kala ilâ zugu tamâta nenzi luma ilo ku itapâri ŋgua ŋinde pa Paulo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Ŋineŋga Paulo isarâwa pa zugu tamâta nenzi katonâŋa toŋge tu imâ, aku ipai tu, “Pwai tamâta limoa ŋai kulâ pa nemi koipu tamâta. I ilo ŋgua tini itu iporo papa.”
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Mine kala tamâta ŋinde ikai lâlu ilâ pa nenzi koipu, aku ipai tu, “Paulo, ina tamâta ŋinde imo luma sakamao ilo, ande ino naŋa tu ma akai lâlu ŋai amâ pano. I ilo ŋgua tu iporo pano.”
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Koipu nde ikai lâlu mbalau aku rua silâ pa nia ŋgaŋe, ŋineŋga ikasoŋa tu, “Noko ilo tu kuporo mana pa naŋa.”
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ande lâlu ipai tu, “Kinzi Juda tamâta nde sipa ŋgua kaika tu ma wurita kilo, ŋineŋga ma sino pano tu kuo Paulo ilâ panzi Juda nenzi tamâta ŋalaŋala. Kinzi ma silâŋe sipaino tu ilonzi tu sisama i ne ŋgua duvi sondo.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Taitu noko ma kusâu pa nenzi ŋgua ndimo. Ŋana tu tamâta pinde, kambwaŋenzi ipole tamâta rua (40), ande siveta ŋgua pâŋa lâ Maro Kindeni nao tu ma sika tia wa sinu tia wa lee, ikura lâ zo ndia ma sipu Paulo pâta imâte. Kala ŋine simuna simo nzâla ŋgaŋe sio ŋana i kâ. Kinzi sio tininzi ŋanano tu ma kusâu pa nenzi ŋgua.”
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Ŋineŋga koipu io lâlu ŋinde ilâ, aku itu kaika papa tu, “Noko ma kutapâri pa tamâta toŋge tu muŋga kumâ pana ŋana kutula ŋgua ŋine pana, mine ndimo.”
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ŋineŋga koipu ŋinde isarâwa panzi ne tamâta rua, aku ipainzi tu, “Miki rua ma kakainzi zugu tamâta kambwaŋenzi tamâta ŋalae rua (200), sitavanzi zugu tamâta kambwaŋenzi tamâta ŋato kanaŋo saŋao (70) uru sisaŋona hosi kumbunzi, aŋga zugu tamâta kambwaŋenzi tamâta ŋalae rua (200) uru sikai ua. Kakainzi zugu tamâta rârâni ŋinde aku kaluku ŋana kapile lawea ŋine lâ ŋine mbo, kari tai lima kanaŋo ŋapa, aku kalâ pa Sisaria lawea.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Aku kapateanzi hosi pinde pa Paulo tona, ŋana i kala ma isaŋona kumbu. Kakai Paulo sondo nâ kalâ pa koipu ŋalae Feliks.”
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ŋineŋga zugu tamâta nenzi koipu iŋgere ŋgua pinde lâ pepa tini mine tu,
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 “Naŋa Klodius Lisias aŋgere ŋgua ŋine imâ pa noko tamâta ŋalae, koipu Feliks. Kari ara.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Kinzi Juda tamâta muŋga sikale tamâta ŋine kaika, ŋana ma sipu pâta imâte. Andeta naŋa aloŋo pâri tu i nde itogo Rom lawea warika, kala akainzi naneŋgu zugu tamâta pinde ku kalâ kakai i piti lâ mbaunzi ilo.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Naŋa iloŋgu tu asama mine; mana mana ŋga kinzi sisowe ŋgua lâ i tini. Mine kala akai i alâ apasau kunzi Juda nenzi tamâta ŋalaŋala.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Akasoŋanzi lâ, ŋineŋga asama tu kinzi sisowe ŋgua lâ i tini ŋana warakanzi nâ nenzi ŋgua tukuŋa. Andeta i muŋga iveta vetâŋa soki toŋge, ikura ŋana ma ao ilâ luma sakamao ilo ku apu pâta imâte, ande tia.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Andeta aloŋo ŋgua tu tamâta pinde sipavea nâ ku sipa ŋgua tu ma sipu i pâta imâte. Mine kala ao i imâ walele nâ pano. Aku aporo ŋgua kaika panzi tamâta ŋinde muŋga sisowe ŋgua lâ i tini tona. Naŋa apainzi tu ma silâ siporo nenzi ŋgua pwataki lâ noko nao, ŋana noko ma kusama ŋgua ŋinde ne duvi. Naneŋgu ŋgua kala imâ imotu lâ ŋine.” Koipu iŋgere ŋgua mine lâ pepa tini.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Kinzi zugu tamâta sipono muli pa nenzi koipu kawa ŋgua, aku mboni ndaina sikai Paulo silâ lee sipâŋga Antipatris lawea.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Aku wurita mboyo, ŋineŋga zugu tamâta pinde sipilenzi ku sitaulo silâ pa nianzi kilo. Aŋga zugu tamâta uru sisaŋona hosi kumbunzi ŋinde simbonzi nâ nde sikai Paulo silâ pa Sisaria lawea.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Kinzi silâ lee sipâŋga Sisaria lâ, ŋineŋga pepa silua koipu ŋalae, aku sio Paulo lâ i mbau ilo.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Koipu ŋalae nde ipono pepa marumbu lâ, ŋineŋga ikasoŋa Paulo tu, “Noko ne lawea tina nde ikeno lâ tâno ndia.” Ande Paulo ipai tu, “Naneŋgu lawea tina ikeno lâ Silisia tâno.”
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ŋineŋga koipu iporo tu, “Ara. Mambo kinzi tamâta situ sisowe ŋgua lâ noko tini ŋinde nde simâ sipâŋga ŋga, ŋineŋga ma aloŋo noko ne ŋgua.” Aku io Paulo lâ luma sakamao ilo, lumani ŋinde ikeno koipu ŋalae Herot ne luma ilo.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.