Atos 21
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI
1 Maka kaloma sukâŋa ŋalae ŋinde, andeta kakâki wâŋga kulu ku kapilenzi kalâ. Wâŋga ikaima kayoke Kos sia kalâ. Aku mbwale pwataki, ŋineŋga kalâ kapâŋga Rodes sia. Ŋineŋga kalâ lee katoa Patara lawea.
1 Depois de nos separarmos deles, embarcamos e navegamos diretamente para Cós. No dia seguinte fomos para Rodes, e dali até Pátara.
2 Lâ lawea ŋinde maka kasânda wâŋga toŋge itu ilâ pa Fonisia tâno kâ, aku kakai wâŋga ŋinde kalâ.
2 Encontrando um navio que ia fazer a travessia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Maka kalâ lee, ŋineŋga kamora Saiprus sia. Aku kapole sia ŋinde pa tinima ŋâsi kâ, ŋineŋga kalâ lee katoa Tair lawea lâ Siria tâno. Katoa ŋinde ŋana kinzi ma sio wâŋga ne kelekele pinde itoa lawea ŋinde.
3 Depois de avistarmos Chipre e seguirmos rumo sul, navegamos para a Síria. Desembarcamos em Tiro, onde o nosso navio deveria deixar sua carga.
4 Aŋga maka nde kalâ kasânda kalo-tawana tamâta pinde kulunzi, aku kamo ndaina ikura kari lima kanaŋo rua. Aku Koroani Sapâŋa itula ilo-kalo panzi kalo-tawana tamâta ŋinde, kala situ kaika pa Paulo tu ma ilâ pa Jerusalem ndimo.
4 Encontrando os discípulos dali, ficamos com eles sete dias. Eles, pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Maka nema zo marumbu lâ lawea ŋinde, ŋineŋga kamandi ŋana kapilenzi kâ. Aku kinzi kalo-tawana tamâta ŋinde sitavanzi kaiwanzi natunzi nde sikaima kapile lawea ku kayâti kalâ pa sâwa ŋgaŋe. Ŋineŋga maka rârâni kapare tukuma lâ sâwa ku kakai noŋa.
5 Mas quando terminou o nosso tempo ali, partimos e continuamos nossa viagem. Todos os discípulos, com suas mulheres e filhos, nos acompanharam até fora da cidade, e ali na praia nos ajoelhamos e oramos.
6 Noŋa marumbu lâ, ŋineŋga maka rârâni kaporo wisi-ara ne ŋgua, aku kakâki wâŋga kulu. Aŋga kinzi nde sitaulo silâ pa nenzi luma luma.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos, e eles voltaram para casa.
7 Maka kakai wâŋga kapile Tair lawea, ŋineŋga kalâ lee katoa Tolemes lawea. Maka kaporo wisi-ara ne ŋgua ilâ panzi kalo-tawana tamâta simo lawea ŋinde, aku kamo ndaina kunzi ikura kari taitu.
7 Demos prosseguimento à nossa viagem partindo de Tiro, e aportamos em Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Aku mbwale kilo, ŋineŋga kapile Tolemes lawea ku kalâ lee katoa Sisaria lawea. Aku kalâ pa pâri-tamâta Pilip ne luma, ku kamo ndaina. Pilip nde toŋge lâ kinzi tamâta lima kanaŋonzi rua ŋinde muŋga ŋgu nenzi katonâŋa sipateanzi ŋana sisukanzi Yesu ne pâri-tamâta.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e ficamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete.
9 Aku Pilip natu taine taipa ŋapa simo, sikâe tia yo. Kinzi uru siporo situla Maro Kindeni kawa ŋgua.
9 Ele tinha quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Maka kamo Sisaria laweani ikura zo pinde lâ, ŋineŋga ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge ipile Judia tâno ku indue imâ Sisaria. Tamâta ŋinde ŋa mine Agabus.
10 Depois de passarmos ali vários dias, desceu da Judéia um profeta chamado Ágabo.
11 Imâ ipâŋga kuma lâ, ŋineŋga ikai Paulo ne lalava mota ŋana ipu lâ kambwaŋe kâ, aku ipa i tamwata kie wa mbalau kaika lâ. Ŋineŋga iporo mine tu, “Koroani Sapâŋa ne ŋgua ikeno mine; ‘Kinzi Juda tamâta lâ Jerusalem lawea ma sipa lalava ŋine warika mine nâ, ŋineŋga ma sio lâ kinzi tinikoa mbaunzi ilo.’”
11 Vindo ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e, amarrando as suas próprias mãos e pés, disse: "Assim diz o Espírito Santo: ‘Desta maneira os judeus amarrarão o dono deste cinto em Jerusalém e o entregarão aos gentios’ ".
12 Maka kaloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga maka katavanzi tamâta simo lawea ŋinde nde kaporo ŋgua kaika pa Paulo tu ma ilâ pa Jerusalem tia.
12 Quando ouvimos isso, nós e o povo dali rogamos a Paulo que não subisse para Jerusalém.
13 Taitu Paulo iporo taulo tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakai tiŋa kazavaru iloŋgu kaloŋgu, a? Naŋa apaveta warakâŋgu iloŋgu kaloŋgu sondo lâ ŋana amo luma sakamao ilo. Aku apaveta sondo lâ ŋana amâte lâ Jerusalem lawea tona, ŋana aveta Maro Ŋalae Yesu ŋa ipâŋga ŋalae.”
13 Então Paulo respondeu: "Por que vocês estão chorando e partindo o meu coração? Estou pronto não apenas para ser amarrado, mas também para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus".
14 Maka kakura tu kalele Paulo ne ilo-kalo ŋinde, ande tia. Mine kala kapile nema ŋgua ŋinde. Maka kaporo tu, “Ara, Maro Ŋalae ma iveta papa ikura i tamwata ne pateâŋa mine.”
14 Como não pudemos dissuadi-lo, desistimos e dissemos: "Seja feita a vontade do Senhor".
15 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga maka kaluku lâ ŋana kapile lawea ŋinde ku koka nzâla kakâki kalâ pa Jerusalem lawea kâ.
15 Depois disso, preparamo-nos e subimos para Jerusalém.
16 Kinzi kalo-tawana tamâta pinde lâ Sisaria lawea nde soka kuma kalâ, aku sikaima kalâ pa Nason ne luma. Nason nde Saiprus sia tamwata, aku i nanayoni ipâŋga kalo-tawana tamâta. I ilo tu maka ma kamo ne luma.
16 Alguns dos discípulos de Cesaréia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, onde devíamos ficar. Ele era natural de Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Ŋineŋga kalâ lee kapâŋga Jerusalem, aku kinzi kalo-tawana tamâta lâ lawea ŋinde ilonzi ara nâ sikaima kalâ kamo kunzi.
17 Quando chegamos em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Aku wurita kilo, ŋineŋga Paulo iyoka kuma kalâ ŋana kamora Yamesi kâ. Kinzi ŋgu nenzi katonâŋa rârâni nde sipasau lâ simo kuku Yamesi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros estavam presentes.
19 Paulo iporo wisi-ara ne ŋgua pinde panzi lâ, ŋineŋga itapâri sondo nâ panzi ŋana vetâŋa rârâni Maro Kindeni muŋga isuka i ŋana iveta panzi tinikoa ŋgu tamâta.
19 Paulo os saudou e relatou minuciosamente o que Deus havia feito entre os gentios por meio do seu ministério.
20 Kinzi katonâŋa siloŋo Paulo ne ŋgua marumbu lâ, ŋineŋga sipanea Maro Kindeni. Andeta siporo tu, “Nima-nambwe Paulo, kuloŋo ŋga. Kinzi Juda tamâta rârâ ŋinde nde sipâŋga kalo-tawana tamâta marumbu lâ. Aku kinzi rârâni nde ilonzi ndo tu ma sipono muli pa Mose ne ŋgua tukuŋa.
20 Ouvindo isso, eles louvaram a Deus e disseram a Paulo: "Veja, irmão, quantos milhares de judeus creram, e todos eles são zelosos da lei.
21 Andeta muŋga, tamâta pinde sisowe ŋgua laŋeŋa lâ noko tini mine tu, ‘Paulo uru ipanananzi Juda tamâta simo ŋgu pinde ŋgininzi ikura nia nia, aku uru ipainzi tu ma sipu mulinzi pa Mose ne ŋgua tukuŋa. I uru ipainzi tu, “Miki ma kavenzi natumi karaenzi ndimo. Miki ma kapaveta kuku mâsi siŋga ndimo.’”
21 Eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a se afastarem de Moisés, dizendo-lhes que não circuncidem seus filhos nem vivam de acordo com os nossos costumes.
22 Kala ŋine kinzi tamâta ŋinde ma siloŋo ŋgua tu noko kupâŋga lâ kala kumo Jerusalem. Mine nde kinda ma taveta mana.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou;
23 Ara mbo, maka iloma patea tu noko ma kuveta mine; maka nema tamâta ŋapa simo ŋai, aku kinzi muŋga sipa ŋgua kuku Maro Kindeni ŋana siveta mâsi toŋge.
23 portanto, faça o que lhe dizemos. Estão conosco quatro homens que fizeram um voto.
24 Noko ma kulâ kunzi tamâta ŋinde, aku kupono muli pa mâsi ŋinde situ siveta ŋana tininzi mbâra-mbâra kâ. Aku noko ma kuko nzâla panzi tona, ŋana patarawâŋa tamâta ma igiru kulumi pwau. Ambo noko ma kuveta mine, ande tamâta rârâni ma sisama tu ŋgua ŋinde kinzi sisowe lâ noko tini nde laŋeŋa nâ. Kinzi ma sisama tu noko tamwata kala kupono muli mine nâ pa Mose ne ŋgua tukuŋa.
24 Participe com esses homens dos rituais de purificação e pague as despesas deles, para que rapem a cabeça. Então todos saberão que não é verdade o que falam de você, mas que você continua vivendo em obediência à lei.
25 Aŋga kinzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu, ande muŋga taŋgere ŋgua pinde lâ pepa tini ilâ panzi lâ. Kinda taporo pwataki panzi lâ ŋana ŋgua pâŋa muŋga taveta ŋinde. Kinda tapainzi tu ma sipakatona sondo, aku ma sika kâpwa ŋinde muŋga tamâta sipatarâwa panzi maro laŋeŋa ndimo. Kinzi ma sinu see ndimo, ku ma sika simbi tamâta sipa ŋandola kaika kala imâte ŋinde ndimo. Aku ma sipalulua tininzi potomule ndimo.” Kinzi katonâŋa siporo ŋgua ŋine pa Paulo.
25 Quanto aos gentios convertidos, já lhes escrevemos a nossa decisão de que eles devem abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual".
26 Aku wurita kilo, ŋineŋga Paulo ikainzi tamâta ŋapa ŋinde ku ipaveta kuku mâsi ŋana tini mbâra-mbâra kâ kunzi. Iveta mine lâ, ŋineŋga ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo aku iporo pwataki ŋana zo ndia nenzi mâsi ŋana tini mbâra-mbâra kâ ma marumbu lâ. Iporo tu i ma itaulo lâ zoni ndaina ŋana iveta ne patarawâŋa ŋana kinzi tamâta ŋinde taitu-taitu.
26 No dia seguinte Paulo tomou aqueles homens e purificou-se juntamente com eles. Depois foi ao templo para declarar o prazo do cumprimento dos dias da purificação e da oferta que seria feita individualmente em favor deles.
27 Mâsi ŋinde ne kari lima kanaŋo rua nde laiti ŋana marumbu kâ, ŋineŋga Juda tamâta pinde simora Paulo imo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo. Kinzi tamâta ŋinde muŋga soka Esia tâno simâ. Kinzi simora Paulo, ŋineŋga sisowe tamâta rârâni ilonzi kalonzi ku sikale Paulo kaika.
27 Quando já estavam para terminar os sete dias, alguns judeus da Província da Ásia, vendo Paulo no templo, agitaram toda a multidão e o agarraram,
28 Kinzi sisarâwa tu, “Wa, miki Isrel tamâta ŋai, kasukama ŋga! Tamâta ŋine uru ilâ ikura nia nia ipanananzi tamâta rârâni ŋana siveta ‘a’ pa nenda ŋgu wa nenda ŋgua tukuŋa wa luma sapâŋa ŋine wa. Andeta ŋinde nâ tia; ikainzi Grik tamâta pinde simâ luma sapâŋa ilo tona, aku mâsi ŋine iveta muso pa nia sapâŋa!”
28 gritando: "Israelitas, ajudem-nos! Este é o homem que ensina a todos em toda parte contra o nosso povo, contra a nossa lei e contra este lugar. Além disso, ele fez entrar gregos no templo e profanou este santo lugar".
29 Kinzi nenzi ŋgua ŋinde nde duvi mine; muŋga simora Trofimus, i Efesus lawea warika, imo kuku Paulo lâ Jerusalem lawea, aku situ Paulo ikai Trofimus ilâ luma sapâŋa ilo.
29 Anteriormente eles haviam visto o efésio Trófimo na cidade com Paulo e julgaram que Paulo o tinha introduzido no templo.
30 Ŋgua laŋeŋa ŋinde ilâ ikura Jerusalem lawea ndoni, aku kinzi tamâta sipalilu simâ ku siŋgunu patu. Ŋineŋga sikale Paulo kaika lâ luma sapâŋa ilo ku silae siyâti silâ pa nia yo. Siyâti silâ lâ, ŋineŋga walele nâ sisae luma sapâŋa ne nzâla giri lâ.
30 Toda a cidade ficou alvoroçada, e juntou-se uma multidão. Agarrando Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente as portas foram fechadas.
31 Ŋgu ŋalae ŋinde nde siveta ŋana sipu Paulo pâta imâte kâ, aku ŋgua ilâ pa Rom zugu tamâta nenzi koipu. Sitapâri papa tu, “Ayo, tamâta rârâni simo Jerusalem nde wisinzi nâna ku simandi ŋana sikai kazâŋa kâ!”
31 Tentando eles matá-lo, chegaram notícias ao comandante das tropas romanas de que toda a cidade de Jerusalém estava em tumulto.
32 Koipu iloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga walele nâ ikainzi zugu tamâta pinde sitavanzi nenzi katonâŋa, aku sipalilu sindue silâ panzi ŋgu ŋalae. Kinzi ŋgu matanzi kâki simoranzi zugu tamâta nenzi koipu ipalilu imâ kunzi zugu tamâta pinde, kala mbaunzi piti lâ Paulo tini, aku sipu kilo tia.
32 Ele reuniu imediatamente alguns oficiais e soldados, e com eles correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os seus soldados, pararam de espancar Paulo.
33 Zugu tamâta nenzi koipu nde ilâ panzi, ŋineŋga ionzi zugu tamâta pinde tu ma silâ sipa Paulo lâ wâlo kaika rua. Ŋineŋga koipu ikasoŋanzi ŋgu mine tu, “Tamâta ŋine nde ea. Iveta mana pami.”
33 O comandante chegou, prendeu-o e ordenou que ele fosse amarrado com duas correntes. Então perguntou quem era ele e o que tinha feito.
34 Tamâta ŋgu ŋalae tina nde simo ndaina. Kinzi pinde nde sisarâwa siporo ŋgua kie toŋge, aŋga pinde nde siporo ŋgua kaŋa toŋge. Aku koipu iloŋo nenzi ŋgua sondo tia, ŋana tu nia nduŋeŋa ŋalae. Mine kala ipainzi ne zugu tamâta tu ma sikai Paulo silâ warakanzi nenzi luma ilo.
34 Alguns da multidão gritavam uma coisa, outros gritavam outra; não conseguindo saber ao certo o que havia acontecido, por causa do tumulto, o comandante ordenou que Paulo fosse levado para a fortaleza.
35 Sikai Paulo silâ sipâŋga luma ne nzâla tini laiti, ŋineŋga mbalaunzi nâ sisuka i kâki, ŋana tu tamâta ŋgu ŋalae nde situ sipu i pâta imâte.
35 Quando chegou às escadas, a violência do povo era tão grande que ele precisou ser carregado pelos soldados.
36 Aku ŋgu ŋalae ŋinde soka kunzi ku sisarâwa siporo kaika tu, “Kapu pâta imâte!”
36 A multidão que o seguia continuava gritando: "Acaba com ele! "
37 Kinzi zugu tamâta siveta ŋana sikai Paulo sio lâ nenzi luma ilo, andeta Paulo iporo Grik ŋgua pa nenzi koipu mine tu, “Naŋa iloŋgu tu aporo ŋgua pinde pano”. Koipu nde wisi motu iporo taulo tu, “Mana mana ŋga noko kuloŋo Grik ŋgua, a?
37 Quando os soldados estavam para introduzir Paulo na fortaleza, ele perguntou ao comandante: "Posso dizer-te algo? " "Você fala grego? ", perguntou ele.
38 Naŋa atu noko nde Isip tamwata ŋinde muŋga kumandi pwai kazâŋa pa Rom. Tiambo noko muŋga pwainzi tamâta 4,000 kakai pila ŋalaŋala kalâ pa nia bilimu toŋge, tiya?”
38 "Não é você o egípcio que iniciou uma revolta e há algum tempo levou quatro mil assassinos para o deserto? "
39 Andeta Paulo itu lâ kawa tu, “Mine tia ndo. Naŋa nde Juda tamwatâŋgu. Naŋa nana ipaguguana lâ Tarsus lawea lâ Silisia tâno, aku naneŋgu lawea tina ŋinde ŋa nde ipâŋga ŋalae lâ. Naŋa iloŋgu tu aporo ŋgua mbuku taitu panzi tamâta ŋgu ŋine.”
39 Paulo respondeu: "Sou judeu, cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Permite-me falar ao povo".
40 Koipu nde isâu pa Paulo tu ma iporo panzi, ŋineŋga Paulo imandi luma ne tete kulu ku mbalau kâki panzi tu ma kawanzi buu sitambira taŋanzi pa i kawa ŋgua. Kinzi rârâni nenzi ŋgua ne nduŋeŋani marumbu lâ, ŋineŋga Paulo iporo panzi lâ Hibru ŋgua.
40 Tendo recebido permissão do comandante, Paulo levantou-se na escadaria e fez sinal à multidão. Quando todos fizeram silêncio, dirigiu-se a eles em aramaico:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.