Atos 21

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Maka kaloma sukâŋa ŋalae ŋinde, andeta kakâki wâŋga kulu ku kapilenzi kalâ. Wâŋga ikaima kayoke Kos sia kalâ. Aku mbwale pwataki, ŋineŋga kalâ kapâŋga Rodes sia. Ŋineŋga kalâ lee katoa Patara lawea.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Lâ lawea ŋinde maka kasânda wâŋga toŋge itu ilâ pa Fonisia tâno kâ, aku kakai wâŋga ŋinde kalâ.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Maka kalâ lee, ŋineŋga kamora Saiprus sia. Aku kapole sia ŋinde pa tinima ŋâsi kâ, ŋineŋga kalâ lee katoa Tair lawea lâ Siria tâno. Katoa ŋinde ŋana kinzi ma sio wâŋga ne kelekele pinde itoa lawea ŋinde.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Aŋga maka nde kalâ kasânda kalo-tawana tamâta pinde kulunzi, aku kamo ndaina ikura kari lima kanaŋo rua. Aku Koroani Sapâŋa itula ilo-kalo panzi kalo-tawana tamâta ŋinde, kala situ kaika pa Paulo tu ma ilâ pa Jerusalem ndimo.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Maka nema zo marumbu lâ lawea ŋinde, ŋineŋga kamandi ŋana kapilenzi kâ. Aku kinzi kalo-tawana tamâta ŋinde sitavanzi kaiwanzi natunzi nde sikaima kapile lawea ku kayâti kalâ pa sâwa ŋgaŋe. Ŋineŋga maka rârâni kapare tukuma lâ sâwa ku kakai noŋa.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Noŋa marumbu lâ, ŋineŋga maka rârâni kaporo wisi-ara ne ŋgua, aku kakâki wâŋga kulu. Aŋga kinzi nde sitaulo silâ pa nenzi luma luma.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Maka kakai wâŋga kapile Tair lawea, ŋineŋga kalâ lee katoa Tolemes lawea. Maka kaporo wisi-ara ne ŋgua ilâ panzi kalo-tawana tamâta simo lawea ŋinde, aku kamo ndaina kunzi ikura kari taitu.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Aku mbwale kilo, ŋineŋga kapile Tolemes lawea ku kalâ lee katoa Sisaria lawea. Aku kalâ pa pâri-tamâta Pilip ne luma, ku kamo ndaina. Pilip nde toŋge lâ kinzi tamâta lima kanaŋonzi rua ŋinde muŋga ŋgu nenzi katonâŋa sipateanzi ŋana sisukanzi Yesu ne pâri-tamâta.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Aku Pilip natu taine taipa ŋapa simo, sikâe tia yo. Kinzi uru siporo situla Maro Kindeni kawa ŋgua.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Maka kamo Sisaria laweani ikura zo pinde lâ, ŋineŋga ŋgua-tulâŋa tamâta toŋge ipile Judia tâno ku indue imâ Sisaria. Tamâta ŋinde ŋa mine Agabus.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Imâ ipâŋga kuma lâ, ŋineŋga ikai Paulo ne lalava mota ŋana ipu lâ kambwaŋe kâ, aku ipa i tamwata kie wa mbalau kaika lâ. Ŋineŋga iporo mine tu, “Koroani Sapâŋa ne ŋgua ikeno mine; ‘Kinzi Juda tamâta lâ Jerusalem lawea ma sipa lalava ŋine warika mine nâ, ŋineŋga ma sio lâ kinzi tinikoa mbaunzi ilo.’”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Maka kaloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga maka katavanzi tamâta simo lawea ŋinde nde kaporo ŋgua kaika pa Paulo tu ma ilâ pa Jerusalem tia.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Taitu Paulo iporo taulo tu, “Ŋana sâ kâ ŋga miki kakai tiŋa kazavaru iloŋgu kaloŋgu, a? Naŋa apaveta warakâŋgu iloŋgu kaloŋgu sondo lâ ŋana amo luma sakamao ilo. Aku apaveta sondo lâ ŋana amâte lâ Jerusalem lawea tona, ŋana aveta Maro Ŋalae Yesu ŋa ipâŋga ŋalae.”
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Maka kakura tu kalele Paulo ne ilo-kalo ŋinde, ande tia. Mine kala kapile nema ŋgua ŋinde. Maka kaporo tu, “Ara, Maro Ŋalae ma iveta papa ikura i tamwata ne pateâŋa mine.”
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Zo pinde ilâ lâ, ŋineŋga maka kaluku lâ ŋana kapile lawea ŋinde ku koka nzâla kakâki kalâ pa Jerusalem lawea kâ.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Kinzi kalo-tawana tamâta pinde lâ Sisaria lawea nde soka kuma kalâ, aku sikaima kalâ pa Nason ne luma. Nason nde Saiprus sia tamwata, aku i nanayoni ipâŋga kalo-tawana tamâta. I ilo tu maka ma kamo ne luma.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Ŋineŋga kalâ lee kapâŋga Jerusalem, aku kinzi kalo-tawana tamâta lâ lawea ŋinde ilonzi ara nâ sikaima kalâ kamo kunzi.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Aku wurita kilo, ŋineŋga Paulo iyoka kuma kalâ ŋana kamora Yamesi kâ. Kinzi ŋgu nenzi katonâŋa rârâni nde sipasau lâ simo kuku Yamesi.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Paulo iporo wisi-ara ne ŋgua pinde panzi lâ, ŋineŋga itapâri sondo nâ panzi ŋana vetâŋa rârâni Maro Kindeni muŋga isuka i ŋana iveta panzi tinikoa ŋgu tamâta.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Kinzi katonâŋa siloŋo Paulo ne ŋgua marumbu lâ, ŋineŋga sipanea Maro Kindeni. Andeta siporo tu, “Nima-nambwe Paulo, kuloŋo ŋga. Kinzi Juda tamâta rârâ ŋinde nde sipâŋga kalo-tawana tamâta marumbu lâ. Aku kinzi rârâni nde ilonzi ndo tu ma sipono muli pa Mose ne ŋgua tukuŋa.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Andeta muŋga, tamâta pinde sisowe ŋgua laŋeŋa lâ noko tini mine tu, ‘Paulo uru ipanananzi Juda tamâta simo ŋgu pinde ŋgininzi ikura nia nia, aku uru ipainzi tu ma sipu mulinzi pa Mose ne ŋgua tukuŋa. I uru ipainzi tu, “Miki ma kavenzi natumi karaenzi ndimo. Miki ma kapaveta kuku mâsi siŋga ndimo.’”
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Kala ŋine kinzi tamâta ŋinde ma siloŋo ŋgua tu noko kupâŋga lâ kala kumo Jerusalem. Mine nde kinda ma taveta mana.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ara mbo, maka iloma patea tu noko ma kuveta mine; maka nema tamâta ŋapa simo ŋai, aku kinzi muŋga sipa ŋgua kuku Maro Kindeni ŋana siveta mâsi toŋge.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Noko ma kulâ kunzi tamâta ŋinde, aku kupono muli pa mâsi ŋinde situ siveta ŋana tininzi mbâra-mbâra kâ. Aku noko ma kuko nzâla panzi tona, ŋana patarawâŋa tamâta ma igiru kulumi pwau. Ambo noko ma kuveta mine, ande tamâta rârâni ma sisama tu ŋgua ŋinde kinzi sisowe lâ noko tini nde laŋeŋa nâ. Kinzi ma sisama tu noko tamwata kala kupono muli mine nâ pa Mose ne ŋgua tukuŋa.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Aŋga kinzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu, ande muŋga taŋgere ŋgua pinde lâ pepa tini ilâ panzi lâ. Kinda taporo pwataki panzi lâ ŋana ŋgua pâŋa muŋga taveta ŋinde. Kinda tapainzi tu ma sipakatona sondo, aku ma sika kâpwa ŋinde muŋga tamâta sipatarâwa panzi maro laŋeŋa ndimo. Kinzi ma sinu see ndimo, ku ma sika simbi tamâta sipa ŋandola kaika kala imâte ŋinde ndimo. Aku ma sipalulua tininzi potomule ndimo.” Kinzi katonâŋa siporo ŋgua ŋine pa Paulo.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Aku wurita kilo, ŋineŋga Paulo ikainzi tamâta ŋapa ŋinde ku ipaveta kuku mâsi ŋana tini mbâra-mbâra kâ kunzi. Iveta mine lâ, ŋineŋga ilâ Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo aku iporo pwataki ŋana zo ndia nenzi mâsi ŋana tini mbâra-mbâra kâ ma marumbu lâ. Iporo tu i ma itaulo lâ zoni ndaina ŋana iveta ne patarawâŋa ŋana kinzi tamâta ŋinde taitu-taitu.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Mâsi ŋinde ne kari lima kanaŋo rua nde laiti ŋana marumbu kâ, ŋineŋga Juda tamâta pinde simora Paulo imo Maro Kindeni ne luma sapâŋa ilo. Kinzi tamâta ŋinde muŋga soka Esia tâno simâ. Kinzi simora Paulo, ŋineŋga sisowe tamâta rârâni ilonzi kalonzi ku sikale Paulo kaika.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 Kinzi sisarâwa tu, “Wa, miki Isrel tamâta ŋai, kasukama ŋga! Tamâta ŋine uru ilâ ikura nia nia ipanananzi tamâta rârâni ŋana siveta ‘a’ pa nenda ŋgu wa nenda ŋgua tukuŋa wa luma sapâŋa ŋine wa. Andeta ŋinde nâ tia; ikainzi Grik tamâta pinde simâ luma sapâŋa ilo tona, aku mâsi ŋine iveta muso pa nia sapâŋa!”
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Kinzi nenzi ŋgua ŋinde nde duvi mine; muŋga simora Trofimus, i Efesus lawea warika, imo kuku Paulo lâ Jerusalem lawea, aku situ Paulo ikai Trofimus ilâ luma sapâŋa ilo.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Ŋgua laŋeŋa ŋinde ilâ ikura Jerusalem lawea ndoni, aku kinzi tamâta sipalilu simâ ku siŋgunu patu. Ŋineŋga sikale Paulo kaika lâ luma sapâŋa ilo ku silae siyâti silâ pa nia yo. Siyâti silâ lâ, ŋineŋga walele nâ sisae luma sapâŋa ne nzâla giri lâ.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Ŋgu ŋalae ŋinde nde siveta ŋana sipu Paulo pâta imâte kâ, aku ŋgua ilâ pa Rom zugu tamâta nenzi koipu. Sitapâri papa tu, “Ayo, tamâta rârâni simo Jerusalem nde wisinzi nâna ku simandi ŋana sikai kazâŋa kâ!”
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Koipu iloŋo ŋgua ŋinde lâ, ŋineŋga walele nâ ikainzi zugu tamâta pinde sitavanzi nenzi katonâŋa, aku sipalilu sindue silâ panzi ŋgu ŋalae. Kinzi ŋgu matanzi kâki simoranzi zugu tamâta nenzi koipu ipalilu imâ kunzi zugu tamâta pinde, kala mbaunzi piti lâ Paulo tini, aku sipu kilo tia.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Zugu tamâta nenzi koipu nde ilâ panzi, ŋineŋga ionzi zugu tamâta pinde tu ma silâ sipa Paulo lâ wâlo kaika rua. Ŋineŋga koipu ikasoŋanzi ŋgu mine tu, “Tamâta ŋine nde ea. Iveta mana pami.”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Tamâta ŋgu ŋalae tina nde simo ndaina. Kinzi pinde nde sisarâwa siporo ŋgua kie toŋge, aŋga pinde nde siporo ŋgua kaŋa toŋge. Aku koipu iloŋo nenzi ŋgua sondo tia, ŋana tu nia nduŋeŋa ŋalae. Mine kala ipainzi ne zugu tamâta tu ma sikai Paulo silâ warakanzi nenzi luma ilo.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Sikai Paulo silâ sipâŋga luma ne nzâla tini laiti, ŋineŋga mbalaunzi nâ sisuka i kâki, ŋana tu tamâta ŋgu ŋalae nde situ sipu i pâta imâte.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Aku ŋgu ŋalae ŋinde soka kunzi ku sisarâwa siporo kaika tu, “Kapu pâta imâte!”
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Kinzi zugu tamâta siveta ŋana sikai Paulo sio lâ nenzi luma ilo, andeta Paulo iporo Grik ŋgua pa nenzi koipu mine tu, “Naŋa iloŋgu tu aporo ŋgua pinde pano”. Koipu nde wisi motu iporo taulo tu, “Mana mana ŋga noko kuloŋo Grik ŋgua, a?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Naŋa atu noko nde Isip tamwata ŋinde muŋga kumandi pwai kazâŋa pa Rom. Tiambo noko muŋga pwainzi tamâta 4,000 kakai pila ŋalaŋala kalâ pa nia bilimu toŋge, tiya?”
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Andeta Paulo itu lâ kawa tu, “Mine tia ndo. Naŋa nde Juda tamwatâŋgu. Naŋa nana ipaguguana lâ Tarsus lawea lâ Silisia tâno, aku naneŋgu lawea tina ŋinde ŋa nde ipâŋga ŋalae lâ. Naŋa iloŋgu tu aporo ŋgua mbuku taitu panzi tamâta ŋgu ŋine.”
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Koipu nde isâu pa Paulo tu ma iporo panzi, ŋineŋga Paulo imandi luma ne tete kulu ku mbalau kâki panzi tu ma kawanzi buu sitambira taŋanzi pa i kawa ŋgua. Kinzi rârâni nenzi ŋgua ne nduŋeŋani marumbu lâ, ŋineŋga Paulo iporo panzi lâ Hibru ŋgua.
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.