Atos 16

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Paulo iyoka ilâ ipâŋga Derbe lawea, ŋineŋga ilâ ipâŋga Listra lawea. Aku kalo-tawana tamâta toŋge imo Listra, i ŋa mine Timoti. I tina nde Juda ŋgu nenzi kalo-tawana taine, aŋga tama nde Grik lawea warika.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Listra lawea wa Aikoniam lawea nde uru situla Timoti parina mine tu i nde tamâta ara.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Mine nde Paulo ilo patea tu ma ikai Timoti iyoka kunzi. Andeta i kalo loko ŋananzi Juda tamâta simo nia ŋinde, ŋana tu kinzi sisama tu Timoti tama nde Juda tamâta tia. Mine kala Paulo ikai Timoti ku ive karae, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa ikeno mine.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Iveta ŋine lâ, ŋineŋga soka silâ lawea lawea situla ŋgua tukuŋa ŋinde muŋga kinzi pâri-tamâta wa katonâŋa siporo sipa lâ Jerusalem lawea, ŋana kinzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu ma sipaveta kuku.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Mine kala ikura zo zo tamâta pinde kalonzi tawana Yesu, ande kala kalo-tawana tamâta sipâŋga kambwaŋenzi rârâ. Aku nenzi kalo-tawana ipâŋga kaika lâ.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Frigia tâno wa Galesia tâno wa. Ŋana tu muŋga Koroani Sapâŋa indi kaika panzi tu ma siporo situla ŋgua lâ Esia tâno ndimo.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Soka silâ sipâŋga Misia tâno ŋgaŋe, ŋineŋga situ ma soka silâ pa Bitinia tâno kâ. Andeta Yesu ne Koroani ipono nzalanzi.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Tia ku siŋgeŋge ŋana Misia tâno ku soka sindue pa Troas lawea.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Silâ sipâŋga lâ, aku mbo, ŋineŋga Paulo imora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Imora Masedonia lawea warika toŋge imandi isarâwa papa tu, “Maka kano pano tu kumbwaliu kumâ pa Masedonia ŋana kuvilama.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Paulo imora mâsi ŋine lâ, ŋineŋga walele nâ maka karoto nzâla ŋana kalâ pa Masedonia kâ. Ŋana tu maka kasama tu Maro Kindeni ipateama tu ma katula pâri ara panzi.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Maka kakai wâŋga toŋge lâ Troas lawea, aku wâŋga ikâwa nao sondo ilâ pa Samotres sia kâ. Aku wurita kilo wâŋga ikâwa nao ilâ pa Neapolis lawea.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Maka katoa Neapolis lâ, ŋineŋga koka nzâla kalâ kapâŋga lâ Masedonia nenzi lawea ŋalae toŋge, i ŋa tu Pilipai lawea. Muŋga Rom ikai lawea ŋinde kala sikatona. Aku maka kamo lawea ŋinde ikura zo pinde.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Kamo lee, ku pwareâŋa ne zo sapâŋa ipâŋga lâ. Mine nde kapile lawea ŋinde ne ŋgumbi nzâla, aku kayâti kalâ pa lââ toŋge pwali. Maka katu nia ŋinde nde Juda nenzi nia ŋana silâ taitu sikai noŋa kâ. Aku kamoranzi taine pinde sipasau sisaŋona lââ pwali, kala kasaŋona kaporo ŋgua kunzi.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Aku Taiataira lawea taine toŋge, i ŋa mine Lidia, ande imo ŋinde kala iloŋo nema ŋgua. Taine ŋinde uru iveta wurâta ŋana mbaliŋa kâ lâ lalava ŋiŋi, aku uru iwâŋgi pa Maro Kindeni. Mine kala Maro Kindeni ilele i ilo kalo, kala Lidia kalo tawana Paulo ne ŋgua ŋinde.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Ŋineŋga i taine ilili pâri ara ne lââ, tavanzi tamâta uru simo ne luma ŋinde. Silili lâ, ŋineŋga Lidia iporo tu, “Ambo miki ilomi tu naneŋgu kalo-tawana ilâ mao pa Maro Ŋalae, ande ara, kamâ kamo naneŋgu luma.” Iveta kaika pama, kala koka pa i ne ŋgua ŋinde.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Zo toŋge maka koka kalâ pa nia ŋana noŋa kâ, andeta taine toŋge ipakâtu kuma lâ nzâla. I uru iveta wurâta koa tia nâ panzi tamâta pinde, aku koroani saka ipakâe kuku. Koroani saka ŋinde uru itula ŋgua paveâŋa nâ papa, aku i kala uru ikasoŋa koroani saka ŋinde ŋana ŋgua kie-kie, kala iporo itula papa. Mine kala taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala uru sikai mbumbu ŋalae ŋana ŋinde kâ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Taine ŋinde iyoka Paulo wa maka mulima ku isarâwa mine tu, “Kinzi tamâta ŋine nde Maro Kindeni âta Tamwata ne wurâta tamâta, kala situla i ne nzâla ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Ikura zo zo taine ŋinde iveta mine ku imo nâ. Iveta lee, ku Paulo nde ŋga tini pwâka lâ. Mine ku zo toŋge ipupulia nao lâ, ku ipai koroani saka tu, “Naŋa aporo kaika pano lâ Yesu Kirisi ŋa tu ŋine nâ kupile taine ŋine ku pwâwa kulâ!” Aku walele nâ koroani saka nde ipile taine ku ikâwa ilâ.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala nde simora tu Paulo ne mâsi ŋinde ipono nzalanzi marumbu lâ, kala ma sikura tu sikai mbumbu pinde kilo ŋana taine ne wurâta kâ, ande tia. Mine kala sikainzi Paulo ku Sailas rua kaika, ku sionzi silâ pa ao ŋgini ŋana simandi koipu naonzi.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Sikainzi silâ pa ŋgua nia, ku sipainzi ŋgua-samâŋa tamâta tu, “Tamâta rua ŋine nde Juda tamwatanzi, aku rua siveta wisi-motu wa ruruŋa ŋalae panzi tamâta lâ nenda lawea ilo.
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 Ŋana tu rua uru situla ŋgua ŋana vetâŋa pinde, andeta tukuŋa indi kaika pa kinda Rom tamâta tu ma ilonda pa vetâŋa mine ku tapaveta kuku ndimo.”
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Aku tamâta rârâ kala sisowe ŋgua laŋeŋa mine nâ lâ Paulo ku Sailas rua tininzi tona. Mine kala ŋgua-samâŋa tamâta sikai rua nenzi pasawaŋa piti lâ tininzi, ku sipainzi sambara tu ma mbilâo nâ sipalilinzi.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Sipalilinzi pâta lâ, ŋineŋga sionzi lâ luma sakamao ilo. Aku siporo ŋgua kaika pa luma sakamao ne katonâŋa tamâta tu ma mata ilea kaika panzi.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Luma sakamao ne katonâŋa nde iloŋo ŋgua kaika ŋine, kala ikainzi rua ionzi silâ luma ilo ŋgini tamwata. Ŋineŋga ipa kenzi kaika lâ kâi tini.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Aku lâ mbo ŋgini-ŋgini, ande Paulo ku Sailas rua sikai noŋa wa siwâŋgi wâŋgiŋa paneâŋa kâ pa Maro Kindeni. Aku kinzi tamâta simo luma sakamao ilo kunzi ŋinde nde sitambira taŋanzi panzi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Andeta walele nâ ogigi ririŋo ŋalae, ku iwawala luma ŋinde yâti taulo. Aku ndainani nâ luma sakamao ŋinde ne nzâla rârâni pââsââ, ku kawa maa lâ. Aku wâlo nimbu rârâni nde pââsââ piti lâ tamâta ŋinde rârâni tininzi tona.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde imandi sânda, andeta mata ilâ imora nzâla rârâni kawa maa nâ ikeno. I ilo patea tu tamâta rârâni nde sikâwa silâ lâ, ande kala mbau ilâ ipasu ne pila ŋalae yâti tu ma ipasowe tamwata kapwa imâte kâ.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Andeta Paulo isarâwa kaika tu, “Wa, kupayaula tamwata karae ndimo! Maka rârâni kamo ŋai mbo!”
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Tia ku katonâŋa tamâta isarâwa ŋana sinâla kâ, ŋineŋga ipalilu ilâ luma ilo. Iruru pâta ku tini ruru, aku ilâ itundu Paulo ku Sailas rua tininzi laiti.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Ŋineŋga imandi ku ikainzi rua siyâti silâ pa nia yo, aku ikasoŋanzi tu, “Miki tamâta ŋalae, naŋa ma aveta mana ŋineŋga Maro Kindeni ma via mao ilua naŋa.”
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Ande kinzi rua sipai tu, “Ambo noko ma kalo tawana Maro Ŋalae Yesu, ande Maro Kindeni ma via mao ilano, ma kumo via mine ku kumo nâ. Aku i ma ivilanzi noko natu-kaiwa kala mine nâ.”
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Ŋineŋga kinzi rua siporo situla Maro Ŋalae kawa ŋgua pa tamâta ŋinde tavanzi tamâta rârâni uru simo ne luma.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Aku lâ zo ndainani, lâ mboni nâ, ande ikainzi rua silâ ku ipua nenzi nzimba, aku i tamwata wa natu-kaiwa nde silili pâri ara ne lââ.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ŋineŋga ikainzi Paulo ku Sailas rua sikâki silâ i ne luma ilo, aku kâpwa ilanzi sika. I tamwata wa kaiwa-natu nde sindeka pâta kanaŋo, ŋana tu kinzi ŋineŋga kalonzi tawana Maro Kindeni.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Simo lee mbwale pwataki lâ, ŋineŋga ŋgua-samâŋa tamâta sionzi sambara simâ ku sipai katonâŋa tamâta ŋinde tu, “Kuyautenzi rua piti silâ”.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Aku luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde ikai ŋgua ŋinde imâ pa Paulo, aku ipai tu, “Kinzi ŋgua-samâŋa tamâta nde sipasupwa imâ tu ma ayautemi piti. Mine nde miki koka tava ilomi kalomi ara nâ kalâ.”
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Andeta Paulo ipainzi sambara taulo tu, “Opopo, maka rua nde katogo Rom lawea warakama, andeta sipu maka koa tia nâ lâ kinzi ŋgu naonzi, ŋineŋga sioma lâ luma sakamao ilo. Andeta kinzi muŋga simora nema vetâŋa soki toŋge ŋineŋga sio ŋgua ŋanama, ande tia. Kala ŋine sipavea nâ ku situ sio maka kalâ, a? Tia ndo kanaŋo! Kinzi warakanzi nâ ma simâ ŋana sikaima kayâti pa nia yo!”
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Kinzi sambara tamâta sikai ŋgua ŋinde silâ siporo panzi ŋgua-samâŋa tamâta. Kinzi siloŋo ŋgua tu kinzi rua nde Rom lawea warakanzi, kala wisinzi motutu.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Kalonzi sukâŋa ku silâ siporo ŋgua mwasa nâ panzi rua, ŋineŋga sikainzi siyâti silâ pa nia yo. Ŋineŋga sino panzi tu ma sipile lawea ŋinde ku silâ pa nia pinde.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Ŋineŋga Paulo ku Sailas rua sipile luma sakamao ku silâ pa Lidia ne luma. Sipasau kunzi kalo-tawana tamâta pinde ku siporo ŋgua panzi ŋana ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi kâ. Siporo lee marumbu lâ, ŋineŋga kinzi rua sipilenzi ku silâ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.