Atos 16

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Paulo iyoka ilâ ipâŋga Derbe lawea, ŋineŋga ilâ ipâŋga Listra lawea. Aku kalo-tawana tamâta toŋge imo Listra, i ŋa mine Timoti. I tina nde Juda ŋgu nenzi kalo-tawana taine, aŋga tama nde Grik lawea warika.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Listra lawea wa Aikoniam lawea nde uru situla Timoti parina mine tu i nde tamâta ara.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Mine nde Paulo ilo patea tu ma ikai Timoti iyoka kunzi. Andeta i kalo loko ŋananzi Juda tamâta simo nia ŋinde, ŋana tu kinzi sisama tu Timoti tama nde Juda tamâta tia. Mine kala Paulo ikai Timoti ku ive karae, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa ikeno mine.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Iveta ŋine lâ, ŋineŋga soka silâ lawea lawea situla ŋgua tukuŋa ŋinde muŋga kinzi pâri-tamâta wa katonâŋa siporo sipa lâ Jerusalem lawea, ŋana kinzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu ma sipaveta kuku.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Mine kala ikura zo zo tamâta pinde kalonzi tawana Yesu, ande kala kalo-tawana tamâta sipâŋga kambwaŋenzi rârâ. Aku nenzi kalo-tawana ipâŋga kaika lâ.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Frigia tâno wa Galesia tâno wa. Ŋana tu muŋga Koroani Sapâŋa indi kaika panzi tu ma siporo situla ŋgua lâ Esia tâno ndimo.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Soka silâ sipâŋga Misia tâno ŋgaŋe, ŋineŋga situ ma soka silâ pa Bitinia tâno kâ. Andeta Yesu ne Koroani ipono nzalanzi.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Tia ku siŋgeŋge ŋana Misia tâno ku soka sindue pa Troas lawea.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Silâ sipâŋga lâ, aku mbo, ŋineŋga Paulo imora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Imora Masedonia lawea warika toŋge imandi isarâwa papa tu, “Maka kano pano tu kumbwaliu kumâ pa Masedonia ŋana kuvilama.”
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Paulo imora mâsi ŋine lâ, ŋineŋga walele nâ maka karoto nzâla ŋana kalâ pa Masedonia kâ. Ŋana tu maka kasama tu Maro Kindeni ipateama tu ma katula pâri ara panzi.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Maka kakai wâŋga toŋge lâ Troas lawea, aku wâŋga ikâwa nao sondo ilâ pa Samotres sia kâ. Aku wurita kilo wâŋga ikâwa nao ilâ pa Neapolis lawea.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Maka katoa Neapolis lâ, ŋineŋga koka nzâla kalâ kapâŋga lâ Masedonia nenzi lawea ŋalae toŋge, i ŋa tu Pilipai lawea. Muŋga Rom ikai lawea ŋinde kala sikatona. Aku maka kamo lawea ŋinde ikura zo pinde.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Kamo lee, ku pwareâŋa ne zo sapâŋa ipâŋga lâ. Mine nde kapile lawea ŋinde ne ŋgumbi nzâla, aku kayâti kalâ pa lââ toŋge pwali. Maka katu nia ŋinde nde Juda nenzi nia ŋana silâ taitu sikai noŋa kâ. Aku kamoranzi taine pinde sipasau sisaŋona lââ pwali, kala kasaŋona kaporo ŋgua kunzi.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Aku Taiataira lawea taine toŋge, i ŋa mine Lidia, ande imo ŋinde kala iloŋo nema ŋgua. Taine ŋinde uru iveta wurâta ŋana mbaliŋa kâ lâ lalava ŋiŋi, aku uru iwâŋgi pa Maro Kindeni. Mine kala Maro Kindeni ilele i ilo kalo, kala Lidia kalo tawana Paulo ne ŋgua ŋinde.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Ŋineŋga i taine ilili pâri ara ne lââ, tavanzi tamâta uru simo ne luma ŋinde. Silili lâ, ŋineŋga Lidia iporo tu, “Ambo miki ilomi tu naneŋgu kalo-tawana ilâ mao pa Maro Ŋalae, ande ara, kamâ kamo naneŋgu luma.” Iveta kaika pama, kala koka pa i ne ŋgua ŋinde.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Zo toŋge maka koka kalâ pa nia ŋana noŋa kâ, andeta taine toŋge ipakâtu kuma lâ nzâla. I uru iveta wurâta koa tia nâ panzi tamâta pinde, aku koroani saka ipakâe kuku. Koroani saka ŋinde uru itula ŋgua paveâŋa nâ papa, aku i kala uru ikasoŋa koroani saka ŋinde ŋana ŋgua kie-kie, kala iporo itula papa. Mine kala taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala uru sikai mbumbu ŋalae ŋana ŋinde kâ.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Taine ŋinde iyoka Paulo wa maka mulima ku isarâwa mine tu, “Kinzi tamâta ŋine nde Maro Kindeni âta Tamwata ne wurâta tamâta, kala situla i ne nzâla ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo!”
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Ikura zo zo taine ŋinde iveta mine ku imo nâ. Iveta lee, ku Paulo nde ŋga tini pwâka lâ. Mine ku zo toŋge ipupulia nao lâ, ku ipai koroani saka tu, “Naŋa aporo kaika pano lâ Yesu Kirisi ŋa tu ŋine nâ kupile taine ŋine ku pwâwa kulâ!” Aku walele nâ koroani saka nde ipile taine ku ikâwa ilâ.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala nde simora tu Paulo ne mâsi ŋinde ipono nzalanzi marumbu lâ, kala ma sikura tu sikai mbumbu pinde kilo ŋana taine ne wurâta kâ, ande tia. Mine kala sikainzi Paulo ku Sailas rua kaika, ku sionzi silâ pa ao ŋgini ŋana simandi koipu naonzi.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 Sikainzi silâ pa ŋgua nia, ku sipainzi ŋgua-samâŋa tamâta tu, “Tamâta rua ŋine nde Juda tamwatanzi, aku rua siveta wisi-motu wa ruruŋa ŋalae panzi tamâta lâ nenda lawea ilo.
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 Ŋana tu rua uru situla ŋgua ŋana vetâŋa pinde, andeta tukuŋa indi kaika pa kinda Rom tamâta tu ma ilonda pa vetâŋa mine ku tapaveta kuku ndimo.”
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Aku tamâta rârâ kala sisowe ŋgua laŋeŋa mine nâ lâ Paulo ku Sailas rua tininzi tona. Mine kala ŋgua-samâŋa tamâta sikai rua nenzi pasawaŋa piti lâ tininzi, ku sipainzi sambara tu ma mbilâo nâ sipalilinzi.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Sipalilinzi pâta lâ, ŋineŋga sionzi lâ luma sakamao ilo. Aku siporo ŋgua kaika pa luma sakamao ne katonâŋa tamâta tu ma mata ilea kaika panzi.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Luma sakamao ne katonâŋa nde iloŋo ŋgua kaika ŋine, kala ikainzi rua ionzi silâ luma ilo ŋgini tamwata. Ŋineŋga ipa kenzi kaika lâ kâi tini.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Aku lâ mbo ŋgini-ŋgini, ande Paulo ku Sailas rua sikai noŋa wa siwâŋgi wâŋgiŋa paneâŋa kâ pa Maro Kindeni. Aku kinzi tamâta simo luma sakamao ilo kunzi ŋinde nde sitambira taŋanzi panzi.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Andeta walele nâ ogigi ririŋo ŋalae, ku iwawala luma ŋinde yâti taulo. Aku ndainani nâ luma sakamao ŋinde ne nzâla rârâni pââsââ, ku kawa maa lâ. Aku wâlo nimbu rârâni nde pââsââ piti lâ tamâta ŋinde rârâni tininzi tona.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde imandi sânda, andeta mata ilâ imora nzâla rârâni kawa maa nâ ikeno. I ilo patea tu tamâta rârâni nde sikâwa silâ lâ, ande kala mbau ilâ ipasu ne pila ŋalae yâti tu ma ipasowe tamwata kapwa imâte kâ.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Andeta Paulo isarâwa kaika tu, “Wa, kupayaula tamwata karae ndimo! Maka rârâni kamo ŋai mbo!”
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Tia ku katonâŋa tamâta isarâwa ŋana sinâla kâ, ŋineŋga ipalilu ilâ luma ilo. Iruru pâta ku tini ruru, aku ilâ itundu Paulo ku Sailas rua tininzi laiti.
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 Ŋineŋga imandi ku ikainzi rua siyâti silâ pa nia yo, aku ikasoŋanzi tu, “Miki tamâta ŋalae, naŋa ma aveta mana ŋineŋga Maro Kindeni ma via mao ilua naŋa.”
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 Ande kinzi rua sipai tu, “Ambo noko ma kalo tawana Maro Ŋalae Yesu, ande Maro Kindeni ma via mao ilano, ma kumo via mine ku kumo nâ. Aku i ma ivilanzi noko natu-kaiwa kala mine nâ.”
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 Ŋineŋga kinzi rua siporo situla Maro Ŋalae kawa ŋgua pa tamâta ŋinde tavanzi tamâta rârâni uru simo ne luma.
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 Aku lâ zo ndainani, lâ mboni nâ, ande ikainzi rua silâ ku ipua nenzi nzimba, aku i tamwata wa natu-kaiwa nde silili pâri ara ne lââ.
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Ŋineŋga ikainzi Paulo ku Sailas rua sikâki silâ i ne luma ilo, aku kâpwa ilanzi sika. I tamwata wa kaiwa-natu nde sindeka pâta kanaŋo, ŋana tu kinzi ŋineŋga kalonzi tawana Maro Kindeni.
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Simo lee mbwale pwataki lâ, ŋineŋga ŋgua-samâŋa tamâta sionzi sambara simâ ku sipai katonâŋa tamâta ŋinde tu, “Kuyautenzi rua piti silâ”.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Aku luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde ikai ŋgua ŋinde imâ pa Paulo, aku ipai tu, “Kinzi ŋgua-samâŋa tamâta nde sipasupwa imâ tu ma ayautemi piti. Mine nde miki koka tava ilomi kalomi ara nâ kalâ.”
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Andeta Paulo ipainzi sambara taulo tu, “Opopo, maka rua nde katogo Rom lawea warakama, andeta sipu maka koa tia nâ lâ kinzi ŋgu naonzi, ŋineŋga sioma lâ luma sakamao ilo. Andeta kinzi muŋga simora nema vetâŋa soki toŋge ŋineŋga sio ŋgua ŋanama, ande tia. Kala ŋine sipavea nâ ku situ sio maka kalâ, a? Tia ndo kanaŋo! Kinzi warakanzi nâ ma simâ ŋana sikaima kayâti pa nia yo!”
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Kinzi sambara tamâta sikai ŋgua ŋinde silâ siporo panzi ŋgua-samâŋa tamâta. Kinzi siloŋo ŋgua tu kinzi rua nde Rom lawea warakanzi, kala wisinzi motutu.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Kalonzi sukâŋa ku silâ siporo ŋgua mwasa nâ panzi rua, ŋineŋga sikainzi siyâti silâ pa nia yo. Ŋineŋga sino panzi tu ma sipile lawea ŋinde ku silâ pa nia pinde.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Ŋineŋga Paulo ku Sailas rua sipile luma sakamao ku silâ pa Lidia ne luma. Sipasau kunzi kalo-tawana tamâta pinde ku siporo ŋgua panzi ŋana ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi kâ. Siporo lee marumbu lâ, ŋineŋga kinzi rua sipilenzi ku silâ.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.