Atos 16

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Paulo iyoka ilâ ipâŋga Derbe lawea, ŋineŋga ilâ ipâŋga Listra lawea. Aku kalo-tawana tamâta toŋge imo Listra, i ŋa mine Timoti. I tina nde Juda ŋgu nenzi kalo-tawana taine, aŋga tama nde Grik lawea warika.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Listra lawea wa Aikoniam lawea nde uru situla Timoti parina mine tu i nde tamâta ara.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Mine nde Paulo ilo patea tu ma ikai Timoti iyoka kunzi. Andeta i kalo loko ŋananzi Juda tamâta simo nia ŋinde, ŋana tu kinzi sisama tu Timoti tama nde Juda tamâta tia. Mine kala Paulo ikai Timoti ku ive karae, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa ikeno mine.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Iveta ŋine lâ, ŋineŋga soka silâ lawea lawea situla ŋgua tukuŋa ŋinde muŋga kinzi pâri-tamâta wa katonâŋa siporo sipa lâ Jerusalem lawea, ŋana kinzi kalo-tawana tamâta lâ tinikoa ŋgu ma sipaveta kuku.
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Mine kala ikura zo zo tamâta pinde kalonzi tawana Yesu, ande kala kalo-tawana tamâta sipâŋga kambwaŋenzi rârâ. Aku nenzi kalo-tawana ipâŋga kaika lâ.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Kinzi soka silâ lee sipâŋga Frigia tâno wa Galesia tâno wa. Ŋana tu muŋga Koroani Sapâŋa indi kaika panzi tu ma siporo situla ŋgua lâ Esia tâno ndimo.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Soka silâ sipâŋga Misia tâno ŋgaŋe, ŋineŋga situ ma soka silâ pa Bitinia tâno kâ. Andeta Yesu ne Koroani ipono nzalanzi.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Tia ku siŋgeŋge ŋana Misia tâno ku soka sindue pa Troas lawea.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Silâ sipâŋga lâ, aku mbo, ŋineŋga Paulo imora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Imora Masedonia lawea warika toŋge imandi isarâwa papa tu, “Maka kano pano tu kumbwaliu kumâ pa Masedonia ŋana kuvilama.”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Paulo imora mâsi ŋine lâ, ŋineŋga walele nâ maka karoto nzâla ŋana kalâ pa Masedonia kâ. Ŋana tu maka kasama tu Maro Kindeni ipateama tu ma katula pâri ara panzi.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Maka kakai wâŋga toŋge lâ Troas lawea, aku wâŋga ikâwa nao sondo ilâ pa Samotres sia kâ. Aku wurita kilo wâŋga ikâwa nao ilâ pa Neapolis lawea.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Maka katoa Neapolis lâ, ŋineŋga koka nzâla kalâ kapâŋga lâ Masedonia nenzi lawea ŋalae toŋge, i ŋa tu Pilipai lawea. Muŋga Rom ikai lawea ŋinde kala sikatona. Aku maka kamo lawea ŋinde ikura zo pinde.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Kamo lee, ku pwareâŋa ne zo sapâŋa ipâŋga lâ. Mine nde kapile lawea ŋinde ne ŋgumbi nzâla, aku kayâti kalâ pa lââ toŋge pwali. Maka katu nia ŋinde nde Juda nenzi nia ŋana silâ taitu sikai noŋa kâ. Aku kamoranzi taine pinde sipasau sisaŋona lââ pwali, kala kasaŋona kaporo ŋgua kunzi.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Aku Taiataira lawea taine toŋge, i ŋa mine Lidia, ande imo ŋinde kala iloŋo nema ŋgua. Taine ŋinde uru iveta wurâta ŋana mbaliŋa kâ lâ lalava ŋiŋi, aku uru iwâŋgi pa Maro Kindeni. Mine kala Maro Kindeni ilele i ilo kalo, kala Lidia kalo tawana Paulo ne ŋgua ŋinde.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ŋineŋga i taine ilili pâri ara ne lââ, tavanzi tamâta uru simo ne luma ŋinde. Silili lâ, ŋineŋga Lidia iporo tu, “Ambo miki ilomi tu naneŋgu kalo-tawana ilâ mao pa Maro Ŋalae, ande ara, kamâ kamo naneŋgu luma.” Iveta kaika pama, kala koka pa i ne ŋgua ŋinde.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Zo toŋge maka koka kalâ pa nia ŋana noŋa kâ, andeta taine toŋge ipakâtu kuma lâ nzâla. I uru iveta wurâta koa tia nâ panzi tamâta pinde, aku koroani saka ipakâe kuku. Koroani saka ŋinde uru itula ŋgua paveâŋa nâ papa, aku i kala uru ikasoŋa koroani saka ŋinde ŋana ŋgua kie-kie, kala iporo itula papa. Mine kala taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala uru sikai mbumbu ŋalae ŋana ŋinde kâ.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Taine ŋinde iyoka Paulo wa maka mulima ku isarâwa mine tu, “Kinzi tamâta ŋine nde Maro Kindeni âta Tamwata ne wurâta tamâta, kala situla i ne nzâla ŋana ikai kinda piti lâ kondoma ilo!”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Ikura zo zo taine ŋinde iveta mine ku imo nâ. Iveta lee, ku Paulo nde ŋga tini pwâka lâ. Mine ku zo toŋge ipupulia nao lâ, ku ipai koroani saka tu, “Naŋa aporo kaika pano lâ Yesu Kirisi ŋa tu ŋine nâ kupile taine ŋine ku pwâwa kulâ!” Aku walele nâ koroani saka nde ipile taine ku ikâwa ilâ.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Taine ŋinde ne tamâta ŋalaŋala nde simora tu Paulo ne mâsi ŋinde ipono nzalanzi marumbu lâ, kala ma sikura tu sikai mbumbu pinde kilo ŋana taine ne wurâta kâ, ande tia. Mine kala sikainzi Paulo ku Sailas rua kaika, ku sionzi silâ pa ao ŋgini ŋana simandi koipu naonzi.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Sikainzi silâ pa ŋgua nia, ku sipainzi ŋgua-samâŋa tamâta tu, “Tamâta rua ŋine nde Juda tamwatanzi, aku rua siveta wisi-motu wa ruruŋa ŋalae panzi tamâta lâ nenda lawea ilo.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Ŋana tu rua uru situla ŋgua ŋana vetâŋa pinde, andeta tukuŋa indi kaika pa kinda Rom tamâta tu ma ilonda pa vetâŋa mine ku tapaveta kuku ndimo.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Aku tamâta rârâ kala sisowe ŋgua laŋeŋa mine nâ lâ Paulo ku Sailas rua tininzi tona. Mine kala ŋgua-samâŋa tamâta sikai rua nenzi pasawaŋa piti lâ tininzi, ku sipainzi sambara tu ma mbilâo nâ sipalilinzi.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Sipalilinzi pâta lâ, ŋineŋga sionzi lâ luma sakamao ilo. Aku siporo ŋgua kaika pa luma sakamao ne katonâŋa tamâta tu ma mata ilea kaika panzi.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Luma sakamao ne katonâŋa nde iloŋo ŋgua kaika ŋine, kala ikainzi rua ionzi silâ luma ilo ŋgini tamwata. Ŋineŋga ipa kenzi kaika lâ kâi tini.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Aku lâ mbo ŋgini-ŋgini, ande Paulo ku Sailas rua sikai noŋa wa siwâŋgi wâŋgiŋa paneâŋa kâ pa Maro Kindeni. Aku kinzi tamâta simo luma sakamao ilo kunzi ŋinde nde sitambira taŋanzi panzi.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Andeta walele nâ ogigi ririŋo ŋalae, ku iwawala luma ŋinde yâti taulo. Aku ndainani nâ luma sakamao ŋinde ne nzâla rârâni pââsââ, ku kawa maa lâ. Aku wâlo nimbu rârâni nde pââsââ piti lâ tamâta ŋinde rârâni tininzi tona.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde imandi sânda, andeta mata ilâ imora nzâla rârâni kawa maa nâ ikeno. I ilo patea tu tamâta rârâni nde sikâwa silâ lâ, ande kala mbau ilâ ipasu ne pila ŋalae yâti tu ma ipasowe tamwata kapwa imâte kâ.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Andeta Paulo isarâwa kaika tu, “Wa, kupayaula tamwata karae ndimo! Maka rârâni kamo ŋai mbo!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Tia ku katonâŋa tamâta isarâwa ŋana sinâla kâ, ŋineŋga ipalilu ilâ luma ilo. Iruru pâta ku tini ruru, aku ilâ itundu Paulo ku Sailas rua tininzi laiti.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ŋineŋga imandi ku ikainzi rua siyâti silâ pa nia yo, aku ikasoŋanzi tu, “Miki tamâta ŋalae, naŋa ma aveta mana ŋineŋga Maro Kindeni ma via mao ilua naŋa.”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Ande kinzi rua sipai tu, “Ambo noko ma kalo tawana Maro Ŋalae Yesu, ande Maro Kindeni ma via mao ilano, ma kumo via mine ku kumo nâ. Aku i ma ivilanzi noko natu-kaiwa kala mine nâ.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Ŋineŋga kinzi rua siporo situla Maro Ŋalae kawa ŋgua pa tamâta ŋinde tavanzi tamâta rârâni uru simo ne luma.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Aku lâ zo ndainani, lâ mboni nâ, ande ikainzi rua silâ ku ipua nenzi nzimba, aku i tamwata wa natu-kaiwa nde silili pâri ara ne lââ.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ŋineŋga ikainzi Paulo ku Sailas rua sikâki silâ i ne luma ilo, aku kâpwa ilanzi sika. I tamwata wa kaiwa-natu nde sindeka pâta kanaŋo, ŋana tu kinzi ŋineŋga kalonzi tawana Maro Kindeni.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Simo lee mbwale pwataki lâ, ŋineŋga ŋgua-samâŋa tamâta sionzi sambara simâ ku sipai katonâŋa tamâta ŋinde tu, “Kuyautenzi rua piti silâ”.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Aku luma sakamao ne katonâŋa tamâta nde ikai ŋgua ŋinde imâ pa Paulo, aku ipai tu, “Kinzi ŋgua-samâŋa tamâta nde sipasupwa imâ tu ma ayautemi piti. Mine nde miki koka tava ilomi kalomi ara nâ kalâ.”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Andeta Paulo ipainzi sambara taulo tu, “Opopo, maka rua nde katogo Rom lawea warakama, andeta sipu maka koa tia nâ lâ kinzi ŋgu naonzi, ŋineŋga sioma lâ luma sakamao ilo. Andeta kinzi muŋga simora nema vetâŋa soki toŋge ŋineŋga sio ŋgua ŋanama, ande tia. Kala ŋine sipavea nâ ku situ sio maka kalâ, a? Tia ndo kanaŋo! Kinzi warakanzi nâ ma simâ ŋana sikaima kayâti pa nia yo!”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Kinzi sambara tamâta sikai ŋgua ŋinde silâ siporo panzi ŋgua-samâŋa tamâta. Kinzi siloŋo ŋgua tu kinzi rua nde Rom lawea warakanzi, kala wisinzi motutu.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Kalonzi sukâŋa ku silâ siporo ŋgua mwasa nâ panzi rua, ŋineŋga sikainzi siyâti silâ pa nia yo. Ŋineŋga sino panzi tu ma sipile lawea ŋinde ku silâ pa nia pinde.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Ŋineŋga Paulo ku Sailas rua sipile luma sakamao ku silâ pa Lidia ne luma. Sipasau kunzi kalo-tawana tamâta pinde ku siporo ŋgua panzi ŋana ipu tini kaika pa ilonzi kalonzi kâ. Siporo lee marumbu lâ, ŋineŋga kinzi rua sipilenzi ku silâ.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.