Atos 12
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVI
1 Pa zo ŋinde Koipu Ŋalae Herot ikainzi kalo-tawana tamâta pinde kaika ŋana ma iveta kie sakamao panzi.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Mine nde isupwanzi ne zugu tamâta silâ sikai Yamesi, i pâri-tamâta Yoane tua, aku pila nâ sipu pâta imâte lâ.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Aku imora tu kinzi Juda tamâta ilonzi ara ŋana ne vetâŋa ŋinde kâ. Mine kala ionzi ne tamâta silâ sikale Petero kaika tona. Iveta ŋine lâ Juda nenzi kumbwa ŋana sika puroŋa ne yisi tia.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Kinzi wâlo nâ sipa Petero kaika lâ, ŋineŋga sio lâ luma sakamao ilo. Aku sio ilâ zugu tamâta ŋgu ŋapa mbaunzi ilo ŋana silea papa. Aku zugu tamâta ŋgu ŋapa ŋinde nde sio nenzi temba tamâta ŋapa ŋapa lâ ŋgu taitu-taitu. Herot ilo tu muli mbo kumbwa marumbu lâ ŋga, ŋineŋga ma ikai Petero imâ ipâŋga lâ tamâta naonzi lâ ŋgua nia, ŋineŋga ma sipu pâta imâte.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Mine kala Petero imo luma sakamao ilo, aku matanzi silea kaika papa. Andeta ikura kari wa mbo wa, kinzi kalo-tawana tamâta sikai noŋa kaika pa Maro Kindeni tu ma ivila Petero.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Kumbwa ŋinde nde marumbu lâ, aku wurita, ŋineŋga Herot itu ma wurita kilo i ma ikai Petero io lâ ŋgua nia. Aku mbo nde Petero ikeno zugu tamâta rua ŋgininzi. Kinzi muŋga sipa Petero lâ wâlo kaika rua. Aŋga zugu tamâta rua nde simandi lâ luma ne nzâla kawa.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Andeta mbwale pwataki tia yo, ŋineŋga walele nâ Maro Ŋalae ne aŋelo toŋge imâ ipâŋga, aku sinâla toŋge ipâŋga isinala luma sakamao ŋinde ilo. Aku aŋelo mbau ilâ isowe Petero waŋgira ku ipaŋo imandi sânda. Aku aŋelo ipai tu, “Kumandi walele!” Ŋineŋga wâlo rua ipayaule piti lâ Petero mbau, aku imbe ndue tâno kulu.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Ŋineŋga aŋelo ipai Petero tu, “Kusawa pasawaŋa lâ kambwaŋe, aku kusawa kâmba lâ kie.” Aku Petero iveta ikura aŋelo kawa mine. Ŋineŋga aŋelo ipai Petero tu, “Kusawa ne pasawaŋa luandondo, aku pwoka naŋa muliŋgu tayâti talâ.”
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Ŋineŋga Petero ipile luma ilo kisiŋa pwataki ŋinde ku iyoka aŋelo muli silâ. Andeta Petero isama vetâŋa aŋelo iveta papa ŋinde kilala sondo tia. Ilo patea tu imbipole nâ.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Kinzi zugu tamâta pinde simandi nzâla toŋge kawa laiti, andeta aŋelo ku Petero rua nde soka tamâta ŋinde naonzi silâ. Ŋineŋga sipâŋga nzâla kaika ikeno luma sakamao ŋgaŋe. Aku nzâla kaika ŋinde tamwata nâ iveta kawa pââsââ piti panzi rua, kala soka siyâti pa nia yo, ku soka silâ. Silâ tini nâ, ŋineŋga walele nâ aŋelo ipile Petero ku ilâ lâ.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Ŋineŋga Petero ne ilo-kalo ipâŋga, aku iporo lâ ilo tu, “Mao nâ, ŋineŋga naŋa asama tu Maro Ŋalae io ne aŋelo imâ pana, aku ikaina piti lâ Herot mbau ilo. Mine kala vetâŋa ndoni kinzi Juda ŋgu situ ma siveta pana, ande ma siveta tia.”
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Petero ilo ikai ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ilâ pa Yoane Malaka tina Maria ne luma. Kinzi tamâta rârâ nde sikai noŋa simo luma ŋinde ilo.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Petero nde imandi nia yo ipitikina luma ŋinde ne nzâla kawa, aku wurâta taine toŋge, i ŋa mine Roda, ande imâ ŋana ikai nzâla piti kâ.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Andeta taine ŋinde itambira taŋa iloŋo Petero kaŋa kilala. Mine kala ilo ndeka ndo, aku kalo kapa ŋana ikai nzâla kawa piti kâ. Ipalilu ilâ luma ilo ku ipainzi tu, “Petero imandi nzâla!”
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Andeta situ lâ kawa tu, “Yoo, noko nde kapa!” Andeta iporo kaika panzi tu, “Aporo mao nâ pami, ŋinde nde Petero tamwata!” Ŋineŋga siporo tu, “Tiambo ŋine nde Petero ne aŋelo tâ!”
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Aŋga Petero nde imo ipitikina nzâla. Ŋineŋga sikai nzâla piti ku matanzi ilâ simora Petero, kala wisinzi motutu lâ.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Aku Petero itambira mbalau itogo panzi tu kawanzi buu nâ. Ŋineŋga itapâri panzi ŋana Maro Ŋalae ikai i iyâti imâ pa nia yo ku ipile luma sakamao. Aku ipainzi tu, “Miki kalâ katapâri pa Yesu tai Yamesi wa ninda-nambwe kinzi ŋana mâsi ŋine kâ.” Ŋineŋga ipilenzi ku iyoka ilâ pa nia toŋge.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Aku mwaŋga ŋga, kari kâki lâ, ku zugu tamâta sisama tu Petero ŋga nao tia lâ, kala wisinzi motutu sipakasoŋa tu, “Wa! Tamâta ŋinde nde ilâ mana.”
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Aku Herot ipainzi tu ma siroto ŋana Petero kâ. Aku siroto lee, andeta sisânda kulu tia. Tia ku Herot ionzi zugu tamâta ŋinde silâ pa ŋgua nia, aku ipa ŋgua tu ma sipunzi pâta simâte.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Ŋana tu Herot muŋga wisi nâna ŋalae tina panzi tamâta simo Tair lawea ŋga Saidon lawea. Mine kala tamâta ŋinde silâ taitu ku ilonzi tu sisaŋona kuku Herot siporo ŋgua mwasa nâ papa. Kinzi situ siveta Herot wisi puu ndue, ŋana tu kinzi tamâta pa tâno ŋinde uru sipako kaniŋa lâ Herot ne tâno. Mine kala siporo ŋgua mona-mona pa Herot ne wurâta tamâta toŋge, i ŋa tu Blastas, kala Blastas ikai kawanzi ilâ iporo pa Herot.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Mine kala Herot ipatea zo toŋge ŋana iporo ŋgua kunzi, aku lâ kari ndaina isiŋga koipu ne siŋgâra, aku ilâ isaŋona koipu ne saŋonâŋa nia, ŋineŋga iporo ŋgua panzi tamâta ŋinde.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Iporo ne ŋgua lâ, ŋineŋga tamâta ŋinde sitara mine tu, “Ŋine ŋandai tamâta toŋge kawa ŋgua ŋga; ŋine nde maro toŋge kawa ŋgua!”
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Herot iloŋo nenzi ŋgua ŋinde, andeta ŋandai ipanea Maro Kindeni ŋa ŋga. Mine kala ndainani nâ Maro Kindeni ne aŋelo ipu Herot pâta, aku mwâta-mwâta kiri-kiri sika i karae, kala imâte lâ.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Aŋga Maro Kindeni kawa ŋgua nde ipâŋga kaika ku ilâ isala nia ndoni.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Aku Banabas ku Saulo rua siveta nenzi wurâta ŋana mbumbu silanzi ŋgu lâ Jerusalem marumbu lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa Antiok lawea kilo. Aku sikai Yoane Malaka iyoka kunzi silâ.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.