Atos 12

MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pa zo ŋinde Koipu Ŋalae Herot ikainzi kalo-tawana tamâta pinde kaika ŋana ma iveta kie sakamao panzi.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Mine nde isupwanzi ne zugu tamâta silâ sikai Yamesi, i pâri-tamâta Yoane tua, aku pila nâ sipu pâta imâte lâ.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Aku imora tu kinzi Juda tamâta ilonzi ara ŋana ne vetâŋa ŋinde kâ. Mine kala ionzi ne tamâta silâ sikale Petero kaika tona. Iveta ŋine lâ Juda nenzi kumbwa ŋana sika puroŋa ne yisi tia.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Kinzi wâlo nâ sipa Petero kaika lâ, ŋineŋga sio lâ luma sakamao ilo. Aku sio ilâ zugu tamâta ŋgu ŋapa mbaunzi ilo ŋana silea papa. Aku zugu tamâta ŋgu ŋapa ŋinde nde sio nenzi temba tamâta ŋapa ŋapa lâ ŋgu taitu-taitu. Herot ilo tu muli mbo kumbwa marumbu lâ ŋga, ŋineŋga ma ikai Petero imâ ipâŋga lâ tamâta naonzi lâ ŋgua nia, ŋineŋga ma sipu pâta imâte.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Mine kala Petero imo luma sakamao ilo, aku matanzi silea kaika papa. Andeta ikura kari wa mbo wa, kinzi kalo-tawana tamâta sikai noŋa kaika pa Maro Kindeni tu ma ivila Petero.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Kumbwa ŋinde nde marumbu lâ, aku wurita, ŋineŋga Herot itu ma wurita kilo i ma ikai Petero io lâ ŋgua nia. Aku mbo nde Petero ikeno zugu tamâta rua ŋgininzi. Kinzi muŋga sipa Petero lâ wâlo kaika rua. Aŋga zugu tamâta rua nde simandi lâ luma ne nzâla kawa.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Andeta mbwale pwataki tia yo, ŋineŋga walele nâ Maro Ŋalae ne aŋelo toŋge imâ ipâŋga, aku sinâla toŋge ipâŋga isinala luma sakamao ŋinde ilo. Aku aŋelo mbau ilâ isowe Petero waŋgira ku ipaŋo imandi sânda. Aku aŋelo ipai tu, “Kumandi walele!” Ŋineŋga wâlo rua ipayaule piti lâ Petero mbau, aku imbe ndue tâno kulu.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ŋineŋga aŋelo ipai Petero tu, “Kusawa pasawaŋa lâ kambwaŋe, aku kusawa kâmba lâ kie.” Aku Petero iveta ikura aŋelo kawa mine. Ŋineŋga aŋelo ipai Petero tu, “Kusawa ne pasawaŋa luandondo, aku pwoka naŋa muliŋgu tayâti talâ.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Ŋineŋga Petero ipile luma ilo kisiŋa pwataki ŋinde ku iyoka aŋelo muli silâ. Andeta Petero isama vetâŋa aŋelo iveta papa ŋinde kilala sondo tia. Ilo patea tu imbipole nâ.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Kinzi zugu tamâta pinde simandi nzâla toŋge kawa laiti, andeta aŋelo ku Petero rua nde soka tamâta ŋinde naonzi silâ. Ŋineŋga sipâŋga nzâla kaika ikeno luma sakamao ŋgaŋe. Aku nzâla kaika ŋinde tamwata nâ iveta kawa pââsââ piti panzi rua, kala soka siyâti pa nia yo, ku soka silâ. Silâ tini nâ, ŋineŋga walele nâ aŋelo ipile Petero ku ilâ lâ.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Ŋineŋga Petero ne ilo-kalo ipâŋga, aku iporo lâ ilo tu, “Mao nâ, ŋineŋga naŋa asama tu Maro Ŋalae io ne aŋelo imâ pana, aku ikaina piti lâ Herot mbau ilo. Mine kala vetâŋa ndoni kinzi Juda ŋgu situ ma siveta pana, ande ma siveta tia.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Petero ilo ikai ŋgua ŋine lâ, ŋineŋga ilâ pa Yoane Malaka tina Maria ne luma. Kinzi tamâta rârâ nde sikai noŋa simo luma ŋinde ilo.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Petero nde imandi nia yo ipitikina luma ŋinde ne nzâla kawa, aku wurâta taine toŋge, i ŋa mine Roda, ande imâ ŋana ikai nzâla piti kâ.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Andeta taine ŋinde itambira taŋa iloŋo Petero kaŋa kilala. Mine kala ilo ndeka ndo, aku kalo kapa ŋana ikai nzâla kawa piti kâ. Ipalilu ilâ luma ilo ku ipainzi tu, “Petero imandi nzâla!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Andeta situ lâ kawa tu, “Yoo, noko nde kapa!” Andeta iporo kaika panzi tu, “Aporo mao nâ pami, ŋinde nde Petero tamwata!” Ŋineŋga siporo tu, “Tiambo ŋine nde Petero ne aŋelo tâ!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Aŋga Petero nde imo ipitikina nzâla. Ŋineŋga sikai nzâla piti ku matanzi ilâ simora Petero, kala wisinzi motutu lâ.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Aku Petero itambira mbalau itogo panzi tu kawanzi buu nâ. Ŋineŋga itapâri panzi ŋana Maro Ŋalae ikai i iyâti imâ pa nia yo ku ipile luma sakamao. Aku ipainzi tu, “Miki kalâ katapâri pa Yesu tai Yamesi wa ninda-nambwe kinzi ŋana mâsi ŋine kâ.” Ŋineŋga ipilenzi ku iyoka ilâ pa nia toŋge.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Aku mwaŋga ŋga, kari kâki lâ, ku zugu tamâta sisama tu Petero ŋga nao tia lâ, kala wisinzi motutu sipakasoŋa tu, “Wa! Tamâta ŋinde nde ilâ mana.”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Aku Herot ipainzi tu ma siroto ŋana Petero kâ. Aku siroto lee, andeta sisânda kulu tia. Tia ku Herot ionzi zugu tamâta ŋinde silâ pa ŋgua nia, aku ipa ŋgua tu ma sipunzi pâta simâte.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Ŋana tu Herot muŋga wisi nâna ŋalae tina panzi tamâta simo Tair lawea ŋga Saidon lawea. Mine kala tamâta ŋinde silâ taitu ku ilonzi tu sisaŋona kuku Herot siporo ŋgua mwasa nâ papa. Kinzi situ siveta Herot wisi puu ndue, ŋana tu kinzi tamâta pa tâno ŋinde uru sipako kaniŋa lâ Herot ne tâno. Mine kala siporo ŋgua mona-mona pa Herot ne wurâta tamâta toŋge, i ŋa tu Blastas, kala Blastas ikai kawanzi ilâ iporo pa Herot.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Mine kala Herot ipatea zo toŋge ŋana iporo ŋgua kunzi, aku lâ kari ndaina isiŋga koipu ne siŋgâra, aku ilâ isaŋona koipu ne saŋonâŋa nia, ŋineŋga iporo ŋgua panzi tamâta ŋinde.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Iporo ne ŋgua lâ, ŋineŋga tamâta ŋinde sitara mine tu, “Ŋine ŋandai tamâta toŋge kawa ŋgua ŋga; ŋine nde maro toŋge kawa ŋgua!”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Herot iloŋo nenzi ŋgua ŋinde, andeta ŋandai ipanea Maro Kindeni ŋa ŋga. Mine kala ndainani nâ Maro Kindeni ne aŋelo ipu Herot pâta, aku mwâta-mwâta kiri-kiri sika i karae, kala imâte lâ.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Aŋga Maro Kindeni kawa ŋgua nde ipâŋga kaika ku ilâ isala nia ndoni.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Aku Banabas ku Saulo rua siveta nenzi wurâta ŋana mbumbu silanzi ŋgu lâ Jerusalem marumbu lâ, ŋineŋga sitaulo silâ pa Antiok lawea kilo. Aku sikai Yoane Malaka iyoka kunzi silâ.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.