Atos 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Kinzi pâri-tamâta sitavanzi kalo-tawana tamâta simo Judia tâno ŋinde nde siloŋo pâri tu tinikoa tamâta pinde nde sipaipa kuku Maro Kindeni kawa ŋgua.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mine kala lâ zo ŋinde Petero ikâki itaulo ilâ Jerusalem lawea kilo, ande kalo-tawana tamâta pinde silelea i. Kinzi ŋinde muŋga sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa mine.
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 Kinzi sipai Petero tu, “Opopo, noko kulaŋa kupole nenda tukuŋa kala kulâ tamâta ŋine mbo sive karaenzi tia ŋinde nenzi luma ilo, aku kuka kunzi tona!”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Andeta Petero itula parina panzi ŋana mâsi rârâni muŋga ipâŋga papa ŋinde. Iporo tu,
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Naŋa muŋga amo Jopa lawea, aku zo toŋge amo akai noŋa nâ. Andeta ŋineŋga iloŋgu kaloŋgu ipupulia ipâŋga togo dadauŋa mine, aku amora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Amora kelekele toŋge itogo lalava ŋalae tina mine indue imâ, aku kelekele toŋge tâ isaŋa ne ŋgaŋe ŋapa aku itiu iyoka pa samba indue imâ pana.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ŋineŋga matâŋgu alea pa lalava ŋinde ilo, ande amora simbi kie-kie uru simo tâno kulu, kinzi simbi wa mwâta wa sii wa.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ŋineŋga aloŋo kawa ŋgua toŋge ne sarawâŋa imâ pana mine tu, ‘Petero, kumandi kupunzi simbi ŋai ku kuka.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 Andeta naŋa atu lâ kawa tu, ‘Maro Ŋalae, naŋa akura tu aka kelekele ŋine tia ndo! Naŋa apono muli sondo pa Juda nenzi tukuŋa, ku kelekele toŋge kinzi sindi ŋana ŋinde ŋandai ilâ naŋa kawâŋgu ilo ŋga.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 Andeta kawa ŋgua ŋinde iyoka pa samba indue imâ pa naŋa kilo mine tu, ‘Kelekele Maro Kindeni muŋga iveta mbâra-mbâra, ande ŋinde noko ma kuporo tu “muso” ndimo.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Ŋgua ŋinde nde ipâŋga pa naŋa mbwani ŋato lâ, ŋineŋga sitapa lalava ŋinde ikâki pa samba kilo.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 Aku ndainani nâ tamâta ŋato simâ sipâŋga luma kala amo ŋinde. Sisaria lawea warika toŋge muŋga isupwanzi kala simâ pana.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ŋineŋga Koroani Sapâŋa ipai naŋa tu, ‘Noko ma ilo rârâ ndimo. Kulâ kunzi.’ Aku kinzi kalo-tawana tamâta lima kanaŋo taitu ŋai nde soka kuna tona, ku koka kalâ tamâta ŋinde ne luma ilo.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 Ŋineŋga tamâta ŋinde itapâri pama ŋana muŋga imora aŋelo imandi ne luma ilo, aku aŋelo ipai tu, ‘Kusupwanzi tamâta pinde silâ Jopa lawea, aku ma sisânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Saimon, aŋga ŋa toŋge nde Petero.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 I ma iporo ŋgua pinde pano, aku ŋgua ŋinde ma itula nzâla pa noko kutavanzi tamâta rârâni simo noko ne luma ilo ŋinde, ŋana Maro Kindeni ma ikaimi piti lâ kondoma ilo ku via mao ilami.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 Ayo, ŋineŋga amandi aporo ŋgua panzi, andeta Koroani Sapâŋa indue imâ panzi ŋgu ŋinde, itogo muŋga imâ pa kinda mine.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Ŋineŋga naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua ŋinde muŋga iporo mine tu, ‘Yoane nde ililinzi tamâta lâ lââ nâ, aŋga Maro Kindeni ma ililimi lâ Koroani Sapâŋa’.
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Muŋga kinda tao nenda kalo-tawana ilâ pa Maro Yesu Kirisi, ande kala Maro Kindeni ne Koroani Sapâŋa ilua kinda itogo wisi-ara mine. Aŋga lâ zo ŋine, ande Maro Kindeni wisi-ara ndainani nâ ilanzi tinikoa mine nâ. Opopo, naŋa ea ŋga ma akura tu apono Maro Kindeni ne nzâla mine, a?” Petero iporo ŋgua mine.
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Kinzi siloŋo Petero ne ŋgua ŋine, aku wisinzi puu ndue lâ, kala sipanea Maro Kindeni ŋa siporo tu, “Opopo, mine nde Maro Kindeni isâu panzi tinikoa ŋgu tona, kala sikura tu sipalele ilonzi kalonzi ŋana ma sikai via mao.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Muŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipu Setepana pâta imâte, aku pa zo ŋinde siveta malia ŋalae tina ipâŋga panzi kalo-tawana tamâta. Mine nde kalo-tawana tamâta pinde sikâwa potomule sikura nia nia silâ pa Fonisia tâno, ŋga pa Saiprus sia, ŋga pa Antiok lawea. Andeta kinzi ŋandai situla pâri ara panzi tinikoa tamâta ŋga. Situla pâri ara panzi Juda tamâta nâ simo nia ŋinde.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Andeta nawalanzi pinde, kinzi tamâta pa Saiprus sia wa Sairini lawea wa, ande silâ pa Antiok lawea ku situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae Yesu kâ panzi tinikoa tamâta tona.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Aku Maro Ŋalae ne walo kaika imo kunzi. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde sipalele ilonzi kalonzi ku sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Jerusalem lawea nde siloŋo ŋgua ŋana ŋinde kâ, kala sisupwa Banabas ilâ pa Antiok lawea.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 Banabas iyoka ilâ lee ipâŋga Antiok lawea, aku mata imora tu Maro Ŋalae ne wisi-wisi ikeno panzi ŋgu ŋinde. Mine kala Banabas ilo ndeka nâ. Aku igagatinzi tamâta ŋinde rârâni ilonzi kalonzi ŋana ma sipono muli sondo pa Maro Ŋalae ikura zo zo.
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 Banabas nde tamâta ara ndo. Koroani Sapâŋa ipipi lâ ilo, aku i ne kalo-tawana nde kaika ndo. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde simâ pa Maro Ŋalae.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Ŋineŋga Banabas ilâ Tarsus lawea tu ma iroto ŋana Saulo kâ.
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 Isânda Saulo kulu lâ, ŋineŋga ikai itaulo imâ pa Antiok. Aku kinzi rua simo Antiok lawea ikura mbwera taitu, aku uru sipasau kunzi kalo-tawana tamâta ku sipanananzi ŋgu ŋalae ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua kâ. Kinzi tamâta lâ Antiok lawea nde simuŋga panzi lawea ndoni ŋana sisipa ŋoa “Kristen” lâ kalo-tawana tamâta tininzi. (Ŋoa ŋine nde duvi mine tu, “Tamâta sitogo Kirisi”.)
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Pa zo ŋinde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta pinde sipile Jerusalem ku sindue simâ pa Antiok.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Aŋga nawalanzi toŋge, i ŋa mine Agabus, ande Koroani Sapâŋa io ŋgua lâ kawa kala itula ŋgua pwataki tu putole ŋalae tina ma muli ipâŋga ikura lawea lawea pa tâno ndoni. (Aku mao nâ, putole ŋalae ŋinde ipâŋga muli, lâ zo ŋinde Klodius ikai koipu).
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta lâ Antiok lawea sipa ŋgua tu ma sio mbumbu ilâ pa ninzi-nambwe kalo-tawana tamâta simo Judia tâno, ŋana isukanzi kâ. Kinzi rârâni taitu-taitu sio nenzi mbumbu pinde ilâ ŋana wurâta ŋine kâ, ikura nenzi mbaliŋa mine.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Siveta mine lâ, ŋineŋga sionzi Banabas ku Saulo rua sikai mbumbu silâ panzi Jerusalem ŋgu nenzi katonâŋa.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.