Atos 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARC
1 Kinzi pâri-tamâta sitavanzi kalo-tawana tamâta simo Judia tâno ŋinde nde siloŋo pâri tu tinikoa tamâta pinde nde sipaipa kuku Maro Kindeni kawa ŋgua.
1 E ouviram os apóstolos e os irmãos que estavam na Judeia que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Mine kala lâ zo ŋinde Petero ikâki itaulo ilâ Jerusalem lawea kilo, ande kalo-tawana tamâta pinde silelea i. Kinzi ŋinde muŋga sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa mine.
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 Kinzi sipai Petero tu, “Opopo, noko kulaŋa kupole nenda tukuŋa kala kulâ tamâta ŋine mbo sive karaenzi tia ŋinde nenzi luma ilo, aku kuka kunzi tona!”
3 dizendo: Entraste em casa de varões incircuncisos e comeste com eles.
4 Andeta Petero itula parina panzi ŋana mâsi rârâni muŋga ipâŋga papa ŋinde. Iporo tu,
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Naŋa muŋga amo Jopa lawea, aku zo toŋge amo akai noŋa nâ. Andeta ŋineŋga iloŋgu kaloŋgu ipupulia ipâŋga togo dadauŋa mine, aku amora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Amora kelekele toŋge itogo lalava ŋalae tina mine indue imâ, aku kelekele toŋge tâ isaŋa ne ŋgaŋe ŋapa aku itiu iyoka pa samba indue imâ pana.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ŋineŋga matâŋgu alea pa lalava ŋinde ilo, ande amora simbi kie-kie uru simo tâno kulu, kinzi simbi wa mwâta wa sii wa.
6 E, pondo nele os olhos, considerei e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis, e aves do céu.
7 Ŋineŋga aloŋo kawa ŋgua toŋge ne sarawâŋa imâ pana mine tu, ‘Petero, kumandi kupunzi simbi ŋai ku kuka.’
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Andeta naŋa atu lâ kawa tu, ‘Maro Ŋalae, naŋa akura tu aka kelekele ŋine tia ndo! Naŋa apono muli sondo pa Juda nenzi tukuŋa, ku kelekele toŋge kinzi sindi ŋana ŋinde ŋandai ilâ naŋa kawâŋgu ilo ŋga.’
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Andeta kawa ŋgua ŋinde iyoka pa samba indue imâ pa naŋa kilo mine tu, ‘Kelekele Maro Kindeni muŋga iveta mbâra-mbâra, ande ŋinde noko ma kuporo tu “muso” ndimo.’
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Ŋgua ŋinde nde ipâŋga pa naŋa mbwani ŋato lâ, ŋineŋga sitapa lalava ŋinde ikâki pa samba kilo.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se no céu.
11 Aku ndainani nâ tamâta ŋato simâ sipâŋga luma kala amo ŋinde. Sisaria lawea warika toŋge muŋga isupwanzi kala simâ pana.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que eu estava três varões que me foram enviados de Cesareia.
12 Ŋineŋga Koroani Sapâŋa ipai naŋa tu, ‘Noko ma ilo rârâ ndimo. Kulâ kunzi.’ Aku kinzi kalo-tawana tamâta lima kanaŋo taitu ŋai nde soka kuna tona, ku koka kalâ tamâta ŋinde ne luma ilo.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele varão.
13 Ŋineŋga tamâta ŋinde itapâri pama ŋana muŋga imora aŋelo imandi ne luma ilo, aku aŋelo ipai tu, ‘Kusupwanzi tamâta pinde silâ Jopa lawea, aku ma sisânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Saimon, aŋga ŋa toŋge nde Petero.
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia varões a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 I ma iporo ŋgua pinde pano, aku ŋgua ŋinde ma itula nzâla pa noko kutavanzi tamâta rârâni simo noko ne luma ilo ŋinde, ŋana Maro Kindeni ma ikaimi piti lâ kondoma ilo ku via mao ilami.’
14 o qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Ayo, ŋineŋga amandi aporo ŋgua panzi, andeta Koroani Sapâŋa indue imâ panzi ŋgu ŋinde, itogo muŋga imâ pa kinda mine.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ŋineŋga naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua ŋinde muŋga iporo mine tu, ‘Yoane nde ililinzi tamâta lâ lââ nâ, aŋga Maro Kindeni ma ililimi lâ Koroani Sapâŋa’.
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Muŋga kinda tao nenda kalo-tawana ilâ pa Maro Yesu Kirisi, ande kala Maro Kindeni ne Koroani Sapâŋa ilua kinda itogo wisi-ara mine. Aŋga lâ zo ŋine, ande Maro Kindeni wisi-ara ndainani nâ ilanzi tinikoa mine nâ. Opopo, naŋa ea ŋga ma akura tu apono Maro Kindeni ne nzâla mine, a?” Petero iporo ŋgua mine.
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era, então, eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Kinzi siloŋo Petero ne ŋgua ŋine, aku wisinzi puu ndue lâ, kala sipanea Maro Kindeni ŋa siporo tu, “Opopo, mine nde Maro Kindeni isâu panzi tinikoa ŋgu tona, kala sikura tu sipalele ilonzi kalonzi ŋana ma sikai via mao.”
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade, até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Muŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipu Setepana pâta imâte, aku pa zo ŋinde siveta malia ŋalae tina ipâŋga panzi kalo-tawana tamâta. Mine nde kalo-tawana tamâta pinde sikâwa potomule sikura nia nia silâ pa Fonisia tâno, ŋga pa Saiprus sia, ŋga pa Antiok lawea. Andeta kinzi ŋandai situla pâri ara panzi tinikoa tamâta ŋga. Situla pâri ara panzi Juda tamâta nâ simo nia ŋinde.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra senão somente aos judeus.
20 Andeta nawalanzi pinde, kinzi tamâta pa Saiprus sia wa Sairini lawea wa, ande silâ pa Antiok lawea ku situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae Yesu kâ panzi tinikoa tamâta tona.
20 E havia entre eles alguns varões de Chipre e de Cirene, os quais, entrando em Antioquia, falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Aku Maro Ŋalae ne walo kaika imo kunzi. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde sipalele ilonzi kalonzi ku sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Jerusalem lawea nde siloŋo ŋgua ŋana ŋinde kâ, kala sisupwa Banabas ilâ pa Antiok lawea.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia,
23 Banabas iyoka ilâ lee ipâŋga Antiok lawea, aku mata imora tu Maro Ŋalae ne wisi-wisi ikeno panzi ŋgu ŋinde. Mine kala Banabas ilo ndeka nâ. Aku igagatinzi tamâta ŋinde rârâni ilonzi kalonzi ŋana ma sipono muli sondo pa Maro Ŋalae ikura zo zo.
23 o qual, quando chegou e viu a graça de Deus, se alegrou e exortou a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Banabas nde tamâta ara ndo. Koroani Sapâŋa ipipi lâ ilo, aku i ne kalo-tawana nde kaika ndo. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde simâ pa Maro Ŋalae.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Ŋineŋga Banabas ilâ Tarsus lawea tu ma iroto ŋana Saulo kâ.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 Isânda Saulo kulu lâ, ŋineŋga ikai itaulo imâ pa Antiok. Aku kinzi rua simo Antiok lawea ikura mbwera taitu, aku uru sipasau kunzi kalo-tawana tamâta ku sipanananzi ŋgu ŋalae ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua kâ. Kinzi tamâta lâ Antiok lawea nde simuŋga panzi lawea ndoni ŋana sisipa ŋoa “Kristen” lâ kalo-tawana tamâta tininzi. (Ŋoa ŋine nde duvi mine tu, “Tamâta sitogo Kirisi”.)
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja e ensinaram muita gente. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Pa zo ŋinde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta pinde sipile Jerusalem ku sindue simâ pa Antiok.
27 Naqueles dias, desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Aŋga nawalanzi toŋge, i ŋa mine Agabus, ande Koroani Sapâŋa io ŋgua lâ kawa kala itula ŋgua pwataki tu putole ŋalae tina ma muli ipâŋga ikura lawea lawea pa tâno ndoni. (Aku mao nâ, putole ŋalae ŋinde ipâŋga muli, lâ zo ŋinde Klodius ikai koipu).
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta lâ Antiok lawea sipa ŋgua tu ma sio mbumbu ilâ pa ninzi-nambwe kalo-tawana tamâta simo Judia tâno, ŋana isukanzi kâ. Kinzi rârâni taitu-taitu sio nenzi mbumbu pinde ilâ ŋana wurâta ŋine kâ, ikura nenzi mbaliŋa mine.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judeia.
30 Siveta mine lâ, ŋineŋga sionzi Banabas ku Saulo rua sikai mbumbu silâ panzi Jerusalem ŋgu nenzi katonâŋa.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.