Atos 11
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NTLH
1 Kinzi pâri-tamâta sitavanzi kalo-tawana tamâta simo Judia tâno ŋinde nde siloŋo pâri tu tinikoa tamâta pinde nde sipaipa kuku Maro Kindeni kawa ŋgua.
1 Os apóstolos e os outros seguidores de Jesus em toda a região da Judeia souberam que os não judeus também haviam recebido a palavra de Deus.
2 Mine kala lâ zo ŋinde Petero ikâki itaulo ilâ Jerusalem lawea kilo, ande kalo-tawana tamâta pinde silelea i. Kinzi ŋinde muŋga sikai karae-veŋa ne mâsi kilala lâ tininzi, ikura Juda nenzi ŋgua tukuŋa mine.
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, aqueles que queriam que os não judeus fossem circuncidados o criticaram,
3 Kinzi sipai Petero tu, “Opopo, noko kulaŋa kupole nenda tukuŋa kala kulâ tamâta ŋine mbo sive karaenzi tia ŋinde nenzi luma ilo, aku kuka kunzi tona!”
3 dizendo: — Você ficou hospedado na casa de homens que não são circuncidados e até tomou refeições com eles!
4 Andeta Petero itula parina panzi ŋana mâsi rârâni muŋga ipâŋga papa ŋinde. Iporo tu,
4 Então Pedro deu um relatório completo de tudo o que havia acontecido, desde o começo. Ele disse:
5 “Naŋa muŋga amo Jopa lawea, aku zo toŋge amo akai noŋa nâ. Andeta ŋineŋga iloŋgu kaloŋgu ipupulia ipâŋga togo dadauŋa mine, aku amora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. Amora kelekele toŋge itogo lalava ŋalae tina mine indue imâ, aku kelekele toŋge tâ isaŋa ne ŋgaŋe ŋapa aku itiu iyoka pa samba indue imâ pana.
5 — Eu estava na cidade de Jope e lá, enquanto estava orando, tive uma visão. Vi uma coisa parecida com um grande lençol, que baixou do céu, amarrado pelas quatro pontas, e parou perto de mim.
6 Ŋineŋga matâŋgu alea pa lalava ŋinde ilo, ande amora simbi kie-kie uru simo tâno kulu, kinzi simbi wa mwâta wa sii wa.
6 Eu olhei para dentro daquilo com atenção e vi animais domésticos, animais selvagens, animais que se arrastam pelo chão e aves.
7 Ŋineŋga aloŋo kawa ŋgua toŋge ne sarawâŋa imâ pana mine tu, ‘Petero, kumandi kupunzi simbi ŋai ku kuka.’
7 Depois ouvi uma voz, que me dizia: “Pedro, levante-se! Mate e coma!”
8 Andeta naŋa atu lâ kawa tu, ‘Maro Ŋalae, naŋa akura tu aka kelekele ŋine tia ndo! Naŋa apono muli sondo pa Juda nenzi tukuŋa, ku kelekele toŋge kinzi sindi ŋana ŋinde ŋandai ilâ naŋa kawâŋgu ilo ŋga.’
8 Eu respondi: “Isso não, Senhor! Eu nunca comi nenhuma coisa que a lei considera suja ou impura !”
9 Andeta kawa ŋgua ŋinde iyoka pa samba indue imâ pa naŋa kilo mine tu, ‘Kelekele Maro Kindeni muŋga iveta mbâra-mbâra, ande ŋinde noko ma kuporo tu “muso” ndimo.’
9 Então a voz falou de novo do céu: “Não chame de impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Ŋgua ŋinde nde ipâŋga pa naŋa mbwani ŋato lâ, ŋineŋga sitapa lalava ŋinde ikâki pa samba kilo.
10 Isso aconteceu três vezes, e depois tudo aquilo voltou para o céu.
11 Aku ndainani nâ tamâta ŋato simâ sipâŋga luma kala amo ŋinde. Sisaria lawea warika toŋge muŋga isupwanzi kala simâ pana.
11 Justamente naquela hora três homens que tinham sido mandados de Cesareia para me buscar chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Ŋineŋga Koroani Sapâŋa ipai naŋa tu, ‘Noko ma ilo rârâ ndimo. Kulâ kunzi.’ Aku kinzi kalo-tawana tamâta lima kanaŋo taitu ŋai nde soka kuna tona, ku koka kalâ tamâta ŋinde ne luma ilo.
12 E o Espírito de Deus me disse que fosse com eles, sem duvidar. Estes seis irmãos da cidade de Jope também foram comigo, e todos nós entramos na casa de Cornélio.
13 Ŋineŋga tamâta ŋinde itapâri pama ŋana muŋga imora aŋelo imandi ne luma ilo, aku aŋelo ipai tu, ‘Kusupwanzi tamâta pinde silâ Jopa lawea, aku ma sisânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Saimon, aŋga ŋa toŋge nde Petero.
13 Então ele nos contou como viu na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Mande alguém a Jope para buscar Simão, que também é chamado de Pedro.
14 I ma iporo ŋgua pinde pano, aku ŋgua ŋinde ma itula nzâla pa noko kutavanzi tamâta rârâni simo noko ne luma ilo ŋinde, ŋana Maro Kindeni ma ikaimi piti lâ kondoma ilo ku via mao ilami.’
14 Ele vai dizer como você e toda a sua família podem ser salvos.”
15 Ayo, ŋineŋga amandi aporo ŋgua panzi, andeta Koroani Sapâŋa indue imâ panzi ŋgu ŋinde, itogo muŋga imâ pa kinda mine.
15 E Pedro continuou: — Quando comecei a falar, o Espírito Santo veio sobre eles, como tinha vindo sobre nós no princípio.
16 Ŋineŋga naŋa kaloŋgu ŋgere ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua ŋinde muŋga iporo mine tu, ‘Yoane nde ililinzi tamâta lâ lââ nâ, aŋga Maro Kindeni ma ililimi lâ Koroani Sapâŋa’.
16 Aí eu lembrei que o Senhor Jesus tinha dito: “É verdade que João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Muŋga kinda tao nenda kalo-tawana ilâ pa Maro Yesu Kirisi, ande kala Maro Kindeni ne Koroani Sapâŋa ilua kinda itogo wisi-ara mine. Aŋga lâ zo ŋine, ande Maro Kindeni wisi-ara ndainani nâ ilanzi tinikoa mine nâ. Opopo, naŋa ea ŋga ma akura tu apono Maro Kindeni ne nzâla mine, a?” Petero iporo ŋgua mine.
17 De fato, os não judeus receberam de Deus o mesmo dom que nós recebemos quando cremos no Senhor Jesus Cristo. E quem era eu para ir contra Deus?
18 Kinzi siloŋo Petero ne ŋgua ŋine, aku wisinzi puu ndue lâ, kala sipanea Maro Kindeni ŋa siporo tu, “Opopo, mine nde Maro Kindeni isâu panzi tinikoa ŋgu tona, kala sikura tu sipalele ilonzi kalonzi ŋana ma sikai via mao.”
18 Quando ouviram isso, eles ficaram sem ter o que dizer e louvaram a Deus, dizendo: — Então Deus deu também aos não judeus a oportunidade de se arrependerem e ganharem a vida eterna!
19 Muŋga kinzi Juda tamâta ŋalaŋala sipu Setepana pâta imâte, aku pa zo ŋinde siveta malia ŋalae tina ipâŋga panzi kalo-tawana tamâta. Mine nde kalo-tawana tamâta pinde sikâwa potomule sikura nia nia silâ pa Fonisia tâno, ŋga pa Saiprus sia, ŋga pa Antiok lawea. Andeta kinzi ŋandai situla pâri ara panzi tinikoa tamâta ŋga. Situla pâri ara panzi Juda tamâta nâ simo nia ŋinde.
19 Os seguidores de Jesus foram espalhados pela perseguição que havia começado com a morte de Estêvão. Alguns foram até a região da Fenícia, a ilha de Chipre e a cidade de Antioquia e anunciavam a palavra de Deus somente aos judeus.
20 Andeta nawalanzi pinde, kinzi tamâta pa Saiprus sia wa Sairini lawea wa, ande silâ pa Antiok lawea ku situla pâri ara ŋana Maro Ŋalae Yesu kâ panzi tinikoa tamâta tona.
20 Mas outros, que eram de Chipre e da cidade de Cirene, foram até Antioquia e falaram também aos não judeus, anunciando a eles a boa notícia a respeito do Senhor Jesus.
21 Aku Maro Ŋalae ne walo kaika imo kunzi. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde sipalele ilonzi kalonzi ku sio nenzi kalo-tawana ilâ pa Maro Ŋalae.
21 O poder do Senhor estava com eles, e muitas pessoas creram e se converteram ao Senhor.
22 Kinzi kalo-tawana tamâta simo Jerusalem lawea nde siloŋo ŋgua ŋana ŋinde kâ, kala sisupwa Banabas ilâ pa Antiok lawea.
22 Essas notícias chegaram à igreja de Jerusalém, que resolveu mandar Barnabé para Antioquia.
23 Banabas iyoka ilâ lee ipâŋga Antiok lawea, aku mata imora tu Maro Ŋalae ne wisi-wisi ikeno panzi ŋgu ŋinde. Mine kala Banabas ilo ndeka nâ. Aku igagatinzi tamâta ŋinde rârâni ilonzi kalonzi ŋana ma sipono muli sondo pa Maro Ŋalae ikura zo zo.
23 Quando chegou lá e viu como Deus tinha abençoado aquela gente, Barnabé ficou muito alegre. E animou todos a continuarem fiéis ao Senhor, de todo o coração.
24 Banabas nde tamâta ara ndo. Koroani Sapâŋa ipipi lâ ilo, aku i ne kalo-tawana nde kaika ndo. Mine kala tamâta rârâ ŋinde nde simâ pa Maro Ŋalae.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muitos se converteram ao Senhor.
25 Ŋineŋga Banabas ilâ Tarsus lawea tu ma iroto ŋana Saulo kâ.
25 Depois Barnabé foi até a cidade de Tarso a fim de buscar Saulo.
26 Isânda Saulo kulu lâ, ŋineŋga ikai itaulo imâ pa Antiok. Aku kinzi rua simo Antiok lawea ikura mbwera taitu, aku uru sipasau kunzi kalo-tawana tamâta ku sipanananzi ŋgu ŋalae ŋana Maro Ŋalae ne ŋgua kâ. Kinzi tamâta lâ Antiok lawea nde simuŋga panzi lawea ndoni ŋana sisipa ŋoa “Kristen” lâ kalo-tawana tamâta tininzi. (Ŋoa ŋine nde duvi mine tu, “Tamâta sitogo Kirisi”.)
26 Quando o encontrou, ele o levou para Antioquia. Eles se reuniram durante um ano com a gente daquela igreja e ensinaram muitas pessoas. Foi em Antioquia que, pela primeira vez, os seguidores de Jesus foram chamados de cristãos.
27 Pa zo ŋinde Maro Kindeni ne ŋgua-tulâŋa tamâta pinde sipile Jerusalem ku sindue simâ pa Antiok.
27 Naquele tempo alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Aŋga nawalanzi toŋge, i ŋa mine Agabus, ande Koroani Sapâŋa io ŋgua lâ kawa kala itula ŋgua pwataki tu putole ŋalae tina ma muli ipâŋga ikura lawea lawea pa tâno ndoni. (Aku mao nâ, putole ŋalae ŋinde ipâŋga muli, lâ zo ŋinde Klodius ikai koipu).
28 Um deles, chamado Ágabo, levantou-se e, pelo poder do Espírito Santo, anunciou: — Haverá uma grande falta de alimentos no mundo inteiro. Isso aconteceu quando Cláudio era o Imperador romano.
29 Mine nde kinzi kalo-tawana tamâta lâ Antiok lawea sipa ŋgua tu ma sio mbumbu ilâ pa ninzi-nambwe kalo-tawana tamâta simo Judia tâno, ŋana isukanzi kâ. Kinzi rârâni taitu-taitu sio nenzi mbumbu pinde ilâ ŋana wurâta ŋine kâ, ikura nenzi mbaliŋa mine.
29 Então os cristãos resolveram mandar ajuda aos irmãos que moravam na região da Judeia, e cada um deu de acordo com o que tinha.
30 Siveta mine lâ, ŋineŋga sionzi Banabas ku Saulo rua sikai mbumbu silâ panzi Jerusalem ŋgu nenzi katonâŋa.
30 E mandaram o dinheiro por meio de Barnabé e Saulo, para que eles o entregassem aos presbíteros da igreja.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.