Atos 10
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs NVT
1 Aku Rom lawea warika toŋge imo Sisaria lawea, i ŋa mine Konilias. I uru ikai koipu panzi Rom nenzi zugu tamâta ŋgu toŋge.
1 Morava em Cesareia um oficial do exército romano chamado Cornélio, capitão do Regimento Italiano.
2 Tamâta ŋinde tavanzi ne ŋgu simo i ne luma ŋinde nde simege ŋana Maro Kindeni kâ. I uru iveta pavilâŋa ara panzi Juda tamâta simo sugorai ŋinde. Aku ikura zo zo, i uru ikai noŋa pa Maro Kindeni.
2 Era um homem devoto e temente a Deus, como era também toda a sua família. Dava aos pobres esmolas generosas e sempre orava ao Senhor.
3 Aku zo toŋge, lala lâ kari tai ŋato, ande Konilias imora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. I mata pareŋge imora Maro Kindeni ne aŋelo toŋge imâ luma ilo. Aŋelo nde imâ papa ku isarâwa tu, “Konilias!”
3 Certa tarde, por volta das três horas, teve uma visão na qual viu um anjo de Deus vir em sua direção e dizer: “Cornélio!”.
4 Aŋga Konilias mata ilea papa ku iruru pâta kanaŋo, aku iporo pa aŋelo tu, “Maro Ŋalae, mana mana tâ.” Ŋineŋga aŋelo iporo taulo tu, “Maro Kindeni ipaloŋo pa noko ne noŋa lâ, aku i ilo ara ŋana noko ne pavilâŋa uru kuveta panzi tamâta simo sugorai ŋinde. Mao nâ, Maro Kindeni imora noko ne vetâŋa ŋinde itogo patarawâŋa ara ndo mwasina.
4 Temeroso, Cornélio olhou fixamente para o anjo e perguntou: “Que é, senhor?”. E o anjo respondeu: “Suas orações e esmolas subiram até Deus, e ele as guarda na memória.
5 Ayo, ŋine nâ kusupwanzi tamâta pinde silâ Jopa lawea, aku ma sisânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Saimon, aŋga i ŋa toŋge nde Petero. Kinzi ma sino Saimon tu ma imâ kunzi sitaulo simâ.
5 Agora, envie alguns homens a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
6 Tamâta ŋinde nde imo nuwaka Saimon ne luma, ina uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ. I ne luma ŋinde nde imandi tâi pwali.”
6 Ele está hospedado com Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar”.
7 Aŋelo iporo mine pa Konilias lâ, aku ilâ. Ŋineŋga Konilias isarâwa panzi ne wurâta tamâta rua, sitava zugu tamâta toŋge. Zugu tamâta ŋinde nde uru ipanea Maro Kindeni, aku imo kuku Konilias ikai kuleŋa papa ikura zo.
7 Assim que o anjo foi embora, Cornélio chamou dois servos de sua casa e um soldado devoto de seu grupo de auxiliares.
8 Ŋineŋga Konilias itapâri panzi tamâta ŋato ŋinde ŋana ŋgua rârâni aŋelo iporo papa ŋinde. Ŋineŋga ionzi silâ pa Jopa lawea.
8 Ele lhes contou o que havia acontecido e os enviou a Jope.
9 Kinzi tamâta ŋato ŋinde nde soka silâ. Aku mbo, ku sikeno. Aku wurita kilo, ŋineŋga soka silâ lee kari imâ ŋgini, ŋineŋga sipâŋga Jopa lawea tini laiti. Aku pa zo ndainani nâ Petero ikâki ilâ luma mende kulu papata ŋana ikai noŋa kâ.
9 No dia seguinte, quando os mensageiros de Cornélio se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar. Era cerca de meio-dia,
10 Petero ikai noŋa lee ku putole ipu pâta. Mine kala indaŋenzi tamâta ŋana siveta kâpwa kâ. Andeta mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine nde ipâŋga papa.
10 e ele estava com fome. Enquanto a refeição era preparada, entrou num êxtase.
11 Petero mata imora samba ipwa, ŋineŋga kelekele toŋge itogo lalava ŋalae mine nde indue imâ papa. Aku kelekele toŋge tâ isaŋa ne ŋgaŋe ŋapa ku itiu indue imâ pa tâno kulu.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol ser baixado por suas quatro pontas.
12 Aŋga kelekele kie-kie simo lalava ŋinde ilo, simbi kie-kie ŋga mwâta kie-kie ŋga sii kie-kie.
12 No lençol havia toda espécie de animais, répteis e aves.
13 Ŋineŋga kawa ŋgua toŋge ne sarawâŋa imâ pa Petero mine tu, “Petero, kumandi kupunzi simbi ŋai ku kuka.”
13 Então uma voz lhe disse: “Levante-se, Pedro; mate e coma”.
14 Andeta Petero iporo lâ kawa tu, “Maro Ŋalae, naŋa akura tu aka kelekele ŋine tia ndo! Naŋa apono muli sondo pa Juda nenzi tukuŋa, aku ŋandai aka kelekele mine kinzi sindi ŋana ŋga.”
14 “De modo nenhum, Senhor!”, respondeu Pedro. “Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura e imprópria.”
15 Andeta ŋgua ŋinde imâ pa Petero kilo mine tu, “Kelekele Maro Kindeni muŋga iveta mbâra-mbâra, ande ŋinde noko ma kuporo tu ‘muso’ ndimo.”
15 Mas a voz falou novamente: “Não chame de impuro o que Deus purificou”.
16 Mâsi ŋinde ipâŋga mbwani ŋato lâ, ŋineŋga walele nâ sitapa lalava ŋinde ikâki ilâ pa samba kilo.
16 A mesma visão se repetiu três vezes. Então, subitamente, o lençol foi recolhido ao céu.
17 Ŋineŋga Petero ilo ikai wurâta rârâ aku itu, “Mâsi ŋine naŋa amora lâ, ŋine nde duvi mana.” I ilo ikai wurâta yo, ŋineŋga tamâta muŋga Konilias isupwanzi ŋinde nde simâ sipâŋga. Kinzi muŋga sikasoŋanzi tamâta pinde ŋana Saimon ne luma tu ikeno ndia, ande kala ŋine simâ simandi luma ne nzâla tini laiti.
17 Pedro ficou perplexo, pensando em qual seria o significado da visão. Nesse momento, os homens que Cornélio tinha enviado encontraram a casa de Simão. Eles se aproximaram do portão
18 Aku sisarâwa mine tu, “Ayo, Saimon, i ŋa toŋge Petero, ande imo ŋai, tiya?”
18 e perguntaram se estava hospedado ali Simão, também chamado Pedro.
19 Aŋga Petero nde ilo ipatea mâsi ŋinde yo, ande Koroani Sapâŋa ipai mine tu, “Kuloŋo, tamâta ŋato simâ siroto ŋanano.
19 Enquanto Pedro ainda refletia sobre a visão, o Espírito lhe disse: “Três homens vieram procurá-lo.
20 Mine nde kumandi ku kundue kulâ kunzi. Noko ma ilo rârâ ndimo, ŋana tu naŋa warakâŋgu asupwanzi kala simâ.”
20 Levante-se, desça e vá encontrar-se com eles. Não hesite em acompanhá-los, pois eu os enviei”.
21 Ŋineŋga Petero indue ilâ kunzi tamâta ŋinde, aku iporo tu, “Naŋani kala tamâta ŋine miki karoto ŋanana. Mana mana tâ ŋga miki kamâ.”
21 Pedro desceu e disse aos homens: “Eu sou quem vocês procuram. Por que vieram?”.
22 Ŋineŋga sipai Petero tu, “Konilias, i Rom lawea warika toŋge uru ikai koipu panzi zugu tamâta, ande isupwama kala kamâ. I nde tamâta sondo, aku uru imege ŋana Maro Kindeni kâ. Kinzi Juda ŋgu uru situ i parina tu i nde tamâta ara. Aku aŋelo sapâŋa toŋge ipai tu ma ipasupwa ŋanano tu ma kumâ i ne luma kuporo ŋgua pinde papa tu iloŋo kâ.”
22 Eles responderam: “Cornélio, um oficial romano, nos enviou. Ele é um homem devoto e temente a Deus, respeitado por todos os judeus. Um santo anjo o instruiu a chamar o senhor à casa dele para que ele ouça sua mensagem”.
23 Ŋineŋga Petero ino panzi tu simâ luma ilo. Aku ikatonanzi lâ mboni ndaina. Aku wurita kilo, ŋineŋga Petero imandi ku iyoka kunzi silâ. Aku kalo-tawana tamâta pinde lâ Jopa lawea kala soka kunzi silâ tona.
23 Então Pedro convidou os homens para se hospedarem ali aquela noite. No dia seguinte, foi com eles, acompanhado de alguns irmãos de Jope.
24 Soka silâ lee ku mbo, ŋineŋga sikeno. Aku wurita kilo, ŋineŋga soka silâ sipâŋga Sisaria lawea. Aŋga Konilias nde io tini ŋananzi imo ne luma. I muŋga isarawanzi ne ŋgu sitavanzi ninambwe tu simâ, ande kala kinzi rârâni sipasau lâ simo ndaina.
24 Chegaram a Cesareia no dia seguinte. Cornélio os esperava e havia reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Petero iyoka ilâ ipâŋga luma, ŋineŋga Konilias imâ itundu lâ Petero kie tini laiti ŋana ipanea i kâ.
25 Quando Pedro chegou à casa, Cornélio veio ao seu encontro e prostrou-se diante dele, adorando-o.
26 Andeta Petero igagati i imandi, aku ipai tu, “Kupile tâ! Naŋa nde tamâta nâ, atogo noko mine!”
26 Mas Pedro o levantou e disse: “Fique de pé! Eu sou apenas um homem como você”.
27 Ŋineŋga kinzi rua siporo nenzi ŋgua ku soka silâ luma ilo, aku Petero mata kâki imoranzi tamâta rârâ muŋga sipasau kala simo ŋinde.
27 Os dois conversaram e depois entraram na casa, onde muitos outros estavam reunidos.
28 Aku Petero ipainzi tu, “Miki warakami kasama tu ŋgua tukuŋa kaika ndo keno ŋana maka Juda tamâta tu ma kamo kunzi tinikoa ŋgu ndimo. Aŋga ŋgua tukuŋa kaika toŋge kala ikeno tu ma kalâ nenzi luma ilo ndimo. Ambo taitu Maro Kindeni muŋga itula mâsi pa naŋa ku iporo tu naŋa ma amora tamâta toŋge tu ‘muso’, mine tia.
28 Pedro lhes disse: “Vocês sabem que nossas leis proíbem que um judeu entre num lar gentio como este ou se associe com os gentios. No entanto, Deus me mostrou que não devo mais considerar ninguém impuro ou impróprio.
29 Aku naŋa ma avaligi ŋgua ŋinde tia ndo. Mine nde apono muli pa nemi sarawâŋa kala amâ. Andeta kala ŋine atu akasoŋami tu mana mana aŋga kapasupwa imâ pana.”
29 Por isso, vim assim que fui chamado, sem levantar objeções. Agora digam por que vocês mandaram me buscar”.
30 Ŋineŋga Konilias iporo taulo tu, “Mâsi toŋge muŋga ipâŋga pa naŋa, kala ŋine kari ŋapa ilâ lâ. Mâsi ŋinde nde mine; naŋa amo naneŋgu luma, aku akai noŋa lâ kari tai ŋato, ikura kari tai mineni togo ŋine. Naŋa amo akai noŋa nâ, andeta ndainani nâ tamâta toŋge imâ ipâŋga imandi naoŋgu, ne lalava wa ne kelekele nde salaga ŋinde.
30 Cornélio respondeu: “Quatro dias atrás, eu estava orando em casa por volta deste mesmo horário, às três da tarde. De repente, um homem vestido com roupas resplandecentes apareceu diante de mim.
31 Aku ipai naŋa tu, ‘Konilias, Maro Kindeni ipaloŋo pa noko ne noŋa lâ, aku isama lâ ŋana pavilâŋa noko uru kuveta panzi sugorai tamâta.
31 Ele me disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e se lembrou de suas esmolas.
32 Ayo, ŋine nâ kusupwanzi tamâta pinde soka silâ Jopa lawea, aku ma siroto ŋana Saimon, i ŋa toŋge Petero. Tamâta ŋinde nde imo nuwaka Saimon ne luma, ina uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ, aku imo tâi pwali.’
32 Agora, envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, um homem que trabalha com couro e mora à beira do mar’.
33 Mine kala walele nâ naŋa asupwanzi tamâta pinde simâ pano. Kala ŋine noko kuveta mâsi ara kala kumâ. Ayo, ŋine maka rârâni kamâ kamo ŋine lâ Maro Kindeni nao ŋana kaloŋo ŋgua rârâni Maro Ŋalae muŋga itula pano ŋana kuporo pa maka ŋine.”
33 Assim, mandei buscá-lo de imediato, e foi bom que tenha vindo. Agora estamos todos aqui, esperando diante de Deus para ouvir a mensagem que o Senhor mandou que você nos trouxesse”.
34 Konilias iporo ŋgua mine pa Petero lâ, ŋineŋga Petero iporo mine tu, “Mao nâ, kala ŋine naŋa asama tu Maro Kindeni ilo ŋalae koŋa ŋana tamâta nenzi ŋgu wa ŋanzi wa, ande tia.
34 Então Pedro respondeu: “Vejo claramente que Deus não mostra nenhum favoritismo.
35 Andeta i ilo ara nâ panzi tamâta lâ ŋgu ndoni, kinzi ŋine mbo simege ŋana i wa siveta vetâŋa ara wa.
35 Em todas as nações ele aceita aqueles que o temem e fazem o que é certo.
36 Miki kasama pâri ara ŋinde muŋga Maro Kindeni io imâ pa maka Isrel ŋgu. Pâri ara nde mine; Yesu Kirisi nde kinda tamâta rârâni nenda Maro Ŋalae, aku i ne mateŋa itoto Maro Kindeni ne wisi-nâna ku ikai nzâla piti pa kinda tu ma tamo ilonda taitu kuku i.
36 Esta é a mensagem de boas-novas para o povo de Israel: Há paz com Deus por meio de Jesus Cristo, que é Senhor de todos.
37 Miki warakami kaloŋo pâri ŋana vetâŋa ŋinde ipâŋga lâ Judia tâno. Muŋga, Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ipâŋga Galilaya tâno ku itula ŋgua pwataki ŋana lââ-liliŋa kâ.
37 Vocês sabem o que aconteceu em toda a Judeia, começando na Galileia, depois do batismo que João proclamou.
38 Aku pa zo ŋinde Maro Kindeni itu nzâmbe pa Yesu Nasarete tamwata, kala Koroani Sapâŋa tava walo ŋalae ilua. Ŋineŋga Yesu iyoka ilâ ikura lawea lawea ku iveta vetâŋa arara nâ. Maro Kindeni imo kuku; mine kala ivetanzi tamâta rârâni ŋinde muŋga Sadana ikainzi simo i ne kaika kalo, ande sipâŋga ara kilo.
38 Sabem também que Deus ungiu Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder. Então Jesus foi por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 Maka warakama kamora vetâŋa rârâni Yesu muŋga iveta ikura nia ndoni lâ Judia tâno, aŋga lâ Jerusalem lawea mine nâ. Mao nâ, kinzi sisona Yesu itâra lâ kâi popole tini imâte lâ,
39 “E nós somos testemunhas de tudo que ele fez em toda a Judeia e em Jerusalém, onde o mataram. Penduraram-no numa cruz,
40 andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ipaŋo i lâ mateŋa nianzi imandi imo via kilo, aku itula i ipâŋga nia yo.
40 mas Deus o ressuscitou no terceiro dia e permitiu que ele fosse visto,
41 Taitu Maro Kindeni ŋandai itula Yesu pwataki panzi Juda tamâta rârâni ŋga. Itula pa maka tamâta pinde nâ, maka ŋine nanayoni ipateama ŋana katula i parina wa ne ŋgua wa. Yesu imandi sânda imo via kilo, ŋineŋga maka kasaŋona kuku, kaka wa kanu wa.
41 não por todo o povo, mas por nós que fomos escolhidos por Deus de antemão para sermos suas testemunhas. Nós fomos os que comemos e bebemos com ele depois que ele ressuscitou dos mortos.
42 Aku iporo itu ŋgua kaika pama tu ma katu pâri ara wa katula ŋgua pwataki panzi tamâta tu Yesu nde tamâtani ndaina Maro Kindeni muŋga ipatea tu ma imo ŋgua-samâŋa tamwata panzi tamâta rârâni, kinzi vianzi wa mateŋa wa.
42 E ele nos mandou anunciar sua mensagem em toda parte e testemunhar que Deus o designou juiz dos vivos e dos mortos.
43 Aku kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta rârâni kala uru situla ŋgua mine ŋana Yesu kâ: tamâta ea kinzi sio nenzi kalo-tawana ilâ papa i, ande ŋana Yesu Kirisi ŋa kâ Maro Kindeni izavaru kinzi ŋinde rârâni nenzi kiesaka piti lâ tininzi.” Petero iporo ŋgua mine.
43 É a respeito dele que todos os profetas dão testemunho, dizendo que todo o que nele crer receberá o perdão de seus pecados por meio de seu nome”.
44 Petero iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ande Koroani Sapâŋa indue imâ panzi tamâta rârâni kala sitambira taŋanzi papa Petero ŋinde.
44 Enquanto Pedro ainda falava, o Espírito Santo desceu sobre todos que ouviam a mensagem.
45 Kinzi Juda kalo-tawana tamâta muŋga soka kuku Petero simâ ŋinde, ande wisinzi motutu lâ, ŋana tu Maro Kindeni ipaliŋi ne Koroani Sapâŋa ilâ panzi tinikoa, itogo muŋga iveta panzi Isrel ŋgu mine.
45 Os discípulos judeus que acompanhavam Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo também fosse derramado sobre os gentios,
46 Ŋana tu Juda tamâta ŋinde nde siloŋonzi tinikoa tamâta siporo lawea pinde nenzi ŋgua, muŋga sisama tia ŋinde, aku sipanea Maro Kindeni. Mine kala wisinzi motutu lâ. Ŋineŋga Petero ipainzi nuwala Juda tamâta ŋinde mine tu,
46 pois os ouviram falar em outras línguas e louvar a Deus. Pedro perguntou:
47 “Ayo, kala ŋine tamâta ŋai sikai Koroani Sapâŋa lâ vetâŋa kie taituni itogo kinda muŋga takai mine. Mine nde ambo kinda ma talilinzi lâ pâri ara ne lââ, ande ea ma ikura ŋana ilelea kinda, a? Tia ndo.”
47 “Pode alguém se opor a que eles sejam batizados agora que, como nós, também receberam o Espírito Santo?”.
48 Mine kala Petero ipainzi Konilias tavanzi ne tamâta tu, “Miki ma kakai lââ-liliŋa lâ Yesu Kirisi ŋa”. Sikai lââ-liliŋa marumbu lâ, ŋineŋga sipai Petero tu, “Maka iloma tu noko ma kumo ŋaina kuma ikura zo pinde.”
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois, pediram que Pedro ficasse com eles alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.