Atos 10
MARO KINDENI KAWA ŊGUA (XSI) vs ARA
1 Aku Rom lawea warika toŋge imo Sisaria lawea, i ŋa mine Konilias. I uru ikai koipu panzi Rom nenzi zugu tamâta ŋgu toŋge.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Tamâta ŋinde tavanzi ne ŋgu simo i ne luma ŋinde nde simege ŋana Maro Kindeni kâ. I uru iveta pavilâŋa ara panzi Juda tamâta simo sugorai ŋinde. Aku ikura zo zo, i uru ikai noŋa pa Maro Kindeni.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Aku zo toŋge, lala lâ kari tai ŋato, ande Konilias imora mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine. I mata pareŋge imora Maro Kindeni ne aŋelo toŋge imâ luma ilo. Aŋelo nde imâ papa ku isarâwa tu, “Konilias!”
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Aŋga Konilias mata ilea papa ku iruru pâta kanaŋo, aku iporo pa aŋelo tu, “Maro Ŋalae, mana mana tâ.” Ŋineŋga aŋelo iporo taulo tu, “Maro Kindeni ipaloŋo pa noko ne noŋa lâ, aku i ilo ara ŋana noko ne pavilâŋa uru kuveta panzi tamâta simo sugorai ŋinde. Mao nâ, Maro Kindeni imora noko ne vetâŋa ŋinde itogo patarawâŋa ara ndo mwasina.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Ayo, ŋine nâ kusupwanzi tamâta pinde silâ Jopa lawea, aku ma sisânda tamâta toŋge kulu, i ŋa mine Saimon, aŋga i ŋa toŋge nde Petero. Kinzi ma sino Saimon tu ma imâ kunzi sitaulo simâ.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Tamâta ŋinde nde imo nuwaka Saimon ne luma, ina uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ. I ne luma ŋinde nde imandi tâi pwali.”
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Aŋelo iporo mine pa Konilias lâ, aku ilâ. Ŋineŋga Konilias isarâwa panzi ne wurâta tamâta rua, sitava zugu tamâta toŋge. Zugu tamâta ŋinde nde uru ipanea Maro Kindeni, aku imo kuku Konilias ikai kuleŋa papa ikura zo.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Ŋineŋga Konilias itapâri panzi tamâta ŋato ŋinde ŋana ŋgua rârâni aŋelo iporo papa ŋinde. Ŋineŋga ionzi silâ pa Jopa lawea.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Kinzi tamâta ŋato ŋinde nde soka silâ. Aku mbo, ku sikeno. Aku wurita kilo, ŋineŋga soka silâ lee kari imâ ŋgini, ŋineŋga sipâŋga Jopa lawea tini laiti. Aku pa zo ndainani nâ Petero ikâki ilâ luma mende kulu papata ŋana ikai noŋa kâ.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 Petero ikai noŋa lee ku putole ipu pâta. Mine kala indaŋenzi tamâta ŋana siveta kâpwa kâ. Andeta mâsi toŋge itogo mbupuleŋa mine nde ipâŋga papa.
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 Petero mata imora samba ipwa, ŋineŋga kelekele toŋge itogo lalava ŋalae mine nde indue imâ papa. Aku kelekele toŋge tâ isaŋa ne ŋgaŋe ŋapa ku itiu indue imâ pa tâno kulu.
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Aŋga kelekele kie-kie simo lalava ŋinde ilo, simbi kie-kie ŋga mwâta kie-kie ŋga sii kie-kie.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Ŋineŋga kawa ŋgua toŋge ne sarawâŋa imâ pa Petero mine tu, “Petero, kumandi kupunzi simbi ŋai ku kuka.”
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Andeta Petero iporo lâ kawa tu, “Maro Ŋalae, naŋa akura tu aka kelekele ŋine tia ndo! Naŋa apono muli sondo pa Juda nenzi tukuŋa, aku ŋandai aka kelekele mine kinzi sindi ŋana ŋga.”
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Andeta ŋgua ŋinde imâ pa Petero kilo mine tu, “Kelekele Maro Kindeni muŋga iveta mbâra-mbâra, ande ŋinde noko ma kuporo tu ‘muso’ ndimo.”
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Mâsi ŋinde ipâŋga mbwani ŋato lâ, ŋineŋga walele nâ sitapa lalava ŋinde ikâki ilâ pa samba kilo.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Ŋineŋga Petero ilo ikai wurâta rârâ aku itu, “Mâsi ŋine naŋa amora lâ, ŋine nde duvi mana.” I ilo ikai wurâta yo, ŋineŋga tamâta muŋga Konilias isupwanzi ŋinde nde simâ sipâŋga. Kinzi muŋga sikasoŋanzi tamâta pinde ŋana Saimon ne luma tu ikeno ndia, ande kala ŋine simâ simandi luma ne nzâla tini laiti.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Aku sisarâwa mine tu, “Ayo, Saimon, i ŋa toŋge Petero, ande imo ŋai, tiya?”
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Aŋga Petero nde ilo ipatea mâsi ŋinde yo, ande Koroani Sapâŋa ipai mine tu, “Kuloŋo, tamâta ŋato simâ siroto ŋanano.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Mine nde kumandi ku kundue kulâ kunzi. Noko ma ilo rârâ ndimo, ŋana tu naŋa warakâŋgu asupwanzi kala simâ.”
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Ŋineŋga Petero indue ilâ kunzi tamâta ŋinde, aku iporo tu, “Naŋani kala tamâta ŋine miki karoto ŋanana. Mana mana tâ ŋga miki kamâ.”
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Ŋineŋga sipai Petero tu, “Konilias, i Rom lawea warika toŋge uru ikai koipu panzi zugu tamâta, ande isupwama kala kamâ. I nde tamâta sondo, aku uru imege ŋana Maro Kindeni kâ. Kinzi Juda ŋgu uru situ i parina tu i nde tamâta ara. Aku aŋelo sapâŋa toŋge ipai tu ma ipasupwa ŋanano tu ma kumâ i ne luma kuporo ŋgua pinde papa tu iloŋo kâ.”
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Ŋineŋga Petero ino panzi tu simâ luma ilo. Aku ikatonanzi lâ mboni ndaina. Aku wurita kilo, ŋineŋga Petero imandi ku iyoka kunzi silâ. Aku kalo-tawana tamâta pinde lâ Jopa lawea kala soka kunzi silâ tona.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Soka silâ lee ku mbo, ŋineŋga sikeno. Aku wurita kilo, ŋineŋga soka silâ sipâŋga Sisaria lawea. Aŋga Konilias nde io tini ŋananzi imo ne luma. I muŋga isarawanzi ne ŋgu sitavanzi ninambwe tu simâ, ande kala kinzi rârâni sipasau lâ simo ndaina.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Petero iyoka ilâ ipâŋga luma, ŋineŋga Konilias imâ itundu lâ Petero kie tini laiti ŋana ipanea i kâ.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Andeta Petero igagati i imandi, aku ipai tu, “Kupile tâ! Naŋa nde tamâta nâ, atogo noko mine!”
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Ŋineŋga kinzi rua siporo nenzi ŋgua ku soka silâ luma ilo, aku Petero mata kâki imoranzi tamâta rârâ muŋga sipasau kala simo ŋinde.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Aku Petero ipainzi tu, “Miki warakami kasama tu ŋgua tukuŋa kaika ndo keno ŋana maka Juda tamâta tu ma kamo kunzi tinikoa ŋgu ndimo. Aŋga ŋgua tukuŋa kaika toŋge kala ikeno tu ma kalâ nenzi luma ilo ndimo. Ambo taitu Maro Kindeni muŋga itula mâsi pa naŋa ku iporo tu naŋa ma amora tamâta toŋge tu ‘muso’, mine tia.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Aku naŋa ma avaligi ŋgua ŋinde tia ndo. Mine nde apono muli pa nemi sarawâŋa kala amâ. Andeta kala ŋine atu akasoŋami tu mana mana aŋga kapasupwa imâ pana.”
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Ŋineŋga Konilias iporo taulo tu, “Mâsi toŋge muŋga ipâŋga pa naŋa, kala ŋine kari ŋapa ilâ lâ. Mâsi ŋinde nde mine; naŋa amo naneŋgu luma, aku akai noŋa lâ kari tai ŋato, ikura kari tai mineni togo ŋine. Naŋa amo akai noŋa nâ, andeta ndainani nâ tamâta toŋge imâ ipâŋga imandi naoŋgu, ne lalava wa ne kelekele nde salaga ŋinde.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Aku ipai naŋa tu, ‘Konilias, Maro Kindeni ipaloŋo pa noko ne noŋa lâ, aku isama lâ ŋana pavilâŋa noko uru kuveta panzi sugorai tamâta.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Ayo, ŋine nâ kusupwanzi tamâta pinde soka silâ Jopa lawea, aku ma siroto ŋana Saimon, i ŋa toŋge Petero. Tamâta ŋinde nde imo nuwaka Saimon ne luma, ina uru iveta wurâta ŋana ŋgoa karae kâ, aku imo tâi pwali.’
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Mine kala walele nâ naŋa asupwanzi tamâta pinde simâ pano. Kala ŋine noko kuveta mâsi ara kala kumâ. Ayo, ŋine maka rârâni kamâ kamo ŋine lâ Maro Kindeni nao ŋana kaloŋo ŋgua rârâni Maro Ŋalae muŋga itula pano ŋana kuporo pa maka ŋine.”
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Konilias iporo ŋgua mine pa Petero lâ, ŋineŋga Petero iporo mine tu, “Mao nâ, kala ŋine naŋa asama tu Maro Kindeni ilo ŋalae koŋa ŋana tamâta nenzi ŋgu wa ŋanzi wa, ande tia.
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 Andeta i ilo ara nâ panzi tamâta lâ ŋgu ndoni, kinzi ŋine mbo simege ŋana i wa siveta vetâŋa ara wa.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Miki kasama pâri ara ŋinde muŋga Maro Kindeni io imâ pa maka Isrel ŋgu. Pâri ara nde mine; Yesu Kirisi nde kinda tamâta rârâni nenda Maro Ŋalae, aku i ne mateŋa itoto Maro Kindeni ne wisi-nâna ku ikai nzâla piti pa kinda tu ma tamo ilonda taitu kuku i.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Miki warakami kaloŋo pâri ŋana vetâŋa ŋinde ipâŋga lâ Judia tâno. Muŋga, Yoane Lââ-Liliŋa Tamwata ipâŋga Galilaya tâno ku itula ŋgua pwataki ŋana lââ-liliŋa kâ.
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 Aku pa zo ŋinde Maro Kindeni itu nzâmbe pa Yesu Nasarete tamwata, kala Koroani Sapâŋa tava walo ŋalae ilua. Ŋineŋga Yesu iyoka ilâ ikura lawea lawea ku iveta vetâŋa arara nâ. Maro Kindeni imo kuku; mine kala ivetanzi tamâta rârâni ŋinde muŋga Sadana ikainzi simo i ne kaika kalo, ande sipâŋga ara kilo.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 Maka warakama kamora vetâŋa rârâni Yesu muŋga iveta ikura nia ndoni lâ Judia tâno, aŋga lâ Jerusalem lawea mine nâ. Mao nâ, kinzi sisona Yesu itâra lâ kâi popole tini imâte lâ,
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 andeta kari ŋato lâ, ŋineŋga Maro Kindeni ipaŋo i lâ mateŋa nianzi imandi imo via kilo, aku itula i ipâŋga nia yo.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Taitu Maro Kindeni ŋandai itula Yesu pwataki panzi Juda tamâta rârâni ŋga. Itula pa maka tamâta pinde nâ, maka ŋine nanayoni ipateama ŋana katula i parina wa ne ŋgua wa. Yesu imandi sânda imo via kilo, ŋineŋga maka kasaŋona kuku, kaka wa kanu wa.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Aku iporo itu ŋgua kaika pama tu ma katu pâri ara wa katula ŋgua pwataki panzi tamâta tu Yesu nde tamâtani ndaina Maro Kindeni muŋga ipatea tu ma imo ŋgua-samâŋa tamwata panzi tamâta rârâni, kinzi vianzi wa mateŋa wa.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Aku kinzi ŋgua-tulâŋa tamâta rârâni kala uru situla ŋgua mine ŋana Yesu kâ: tamâta ea kinzi sio nenzi kalo-tawana ilâ papa i, ande ŋana Yesu Kirisi ŋa kâ Maro Kindeni izavaru kinzi ŋinde rârâni nenzi kiesaka piti lâ tininzi.” Petero iporo ŋgua mine.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 Petero iporo ŋgua ŋine marumbu tia yo, ande Koroani Sapâŋa indue imâ panzi tamâta rârâni kala sitambira taŋanzi papa Petero ŋinde.
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 Kinzi Juda kalo-tawana tamâta muŋga soka kuku Petero simâ ŋinde, ande wisinzi motutu lâ, ŋana tu Maro Kindeni ipaliŋi ne Koroani Sapâŋa ilâ panzi tinikoa, itogo muŋga iveta panzi Isrel ŋgu mine.
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 Ŋana tu Juda tamâta ŋinde nde siloŋonzi tinikoa tamâta siporo lawea pinde nenzi ŋgua, muŋga sisama tia ŋinde, aku sipanea Maro Kindeni. Mine kala wisinzi motutu lâ. Ŋineŋga Petero ipainzi nuwala Juda tamâta ŋinde mine tu,
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 “Ayo, kala ŋine tamâta ŋai sikai Koroani Sapâŋa lâ vetâŋa kie taituni itogo kinda muŋga takai mine. Mine nde ambo kinda ma talilinzi lâ pâri ara ne lââ, ande ea ma ikura ŋana ilelea kinda, a? Tia ndo.”
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Mine kala Petero ipainzi Konilias tavanzi ne tamâta tu, “Miki ma kakai lââ-liliŋa lâ Yesu Kirisi ŋa”. Sikai lââ-liliŋa marumbu lâ, ŋineŋga sipai Petero tu, “Maka iloma tu noko ma kumo ŋaina kuma ikura zo pinde.”
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.