Gênesis 37
Sesoana Besal Nemelmoa Walsana Moana (WRS) vs ACF
1 Doa Yakopva mendah Kenan pethara wonavna, di ten aral Isak doara wonanam.
1 E Jacó habitou na terra das peregrinações de seu pai, na terra de Canaã.
2 Memba Yakoptatanana moamba. Yosepva Yakopna ombol lohmanana, hena osomba os lohmanana 17pelara, hena avalva Resel. Doa Yakoptatanamba os andra velvohvna, sipsipm memem nom dahwol vivna. Wo Yosepva hevna etehumunilmongo andra velvohvna, no etehumunilva lovahmanavna Bilhaina Silpaina towandal. No Bilhaiva Silpaiva aralna andranind unguvlirini sambla ahana. Wo etehumunilva sahokla manimani vivna, wo Yosepva aralm Yakopm osva ishomnavna.
2 Estas são as gerações de Jacó. Sendo José de dezessete anos, apascentava as ovelhas com seus irmãos; sendo ainda jovem, andava com os filhos de Bila, e com os filhos de Zilpa, mulheres de seu pai; e José trazia más notícias deles a seu pai.
3 Wo aralva Yosepmba wi vevna esvema, Yosepna etehumunilmba espeta ambo wi vewol vevna. Manara aralmba doa mundkola vevna, wo Yosepmba avalva os lengna. Doa aral kayen tokol venana, kayenmba nomba besal, englamelva tokol, wo Yosepm moan vrahona.
3 E Israel amava a José mais do que a todos os seus filhos, porque era filho da sua velhice; e fez-lhe uma túnica de várias cores.
4 Doa Yosepna etehumunilva nunglinamba, pai, aramba mindnamba Yosepmangas nengmanav, pimba ninginvmoa, owai, wo Yosepmba sahonam ningminivna, wo beswonamba moamba ishumnivnamoa, owai.
4 Vendo, pois, seus irmãos que seu pai o amava mais do que a todos eles, odiaram-no, e não podiam falar com ele pacificamente.
5 — ausente —
5 Teve José um sonho, que contou a seus irmãos; por isso o odiaram ainda mais.
6 — ausente —
6 E disse-lhes: Ouvi, peço-vos, este sonho, que tenho sonhado:
7 — ausente —
7 Eis que estávamos atando molhos no meio do campo, e eis que o meu molho se levantava, e também ficava em pé, e eis que os vossos molhos o rodeavam, e se inclinavam ao meu molho.
8 Wo etehumunilva umnina, yimba os nengvma, kava si kuwulalm wulluhunvav, wo kam yaga vinvav? Wo noindava esvema ningminivna sahonam hemba ambo.
8 Então lhe disseram seus irmãos: Tu, pois, deveras reinarás sobre nós? Tu deveras terás domínio sobre nós? Por isso ainda mais o odiavam por seus sonhos e por suas palavras.
9 Wo sism henga Yosep inungpunung ve, etehumunilm ishune os. Hev ona, indanam kava inungoi, hengava kava nonglai okombam, eva weism, eva paim 11pelara, kam kuva kusithapramni.
9 E teve José outro sonho, e o contou a seus irmãos, e disse: Eis que tive ainda outro sonho; e eis que o sol, e a lua, e onze estrelas se inclinavam a mim.
10 Wo honamba inungpunungmomba aralm ishomnana. Wo aralva koasvena, memba yunam snal hevpa inungpunungmomba? Yimba os nengvma, ka eva avapevpa yenamba eva etehumunpevpa yenamba, si katatanamba pulvorava, wo yemba kuva kusithapramnavav, a?
10 E contando-o a seu pai e a seus irmãos, repreendeu-o seu pai, e disse-lhe: Que sonho é este que tiveste? Porventura viremos, eu e tua mãe, e teus irmãos, a inclinar-nos perante ti em terra?
11 Wo etehumunilva mindnam muskonam vreipra vrivna. Heva os aralva nomba inungpunungmomba mendah iavna.
11 Seus irmãos, pois, o invejavam; seu pai porém guardava este negócio no seu coração.
12 Sism Yosepna etehumunilva angana Sekem petharam, dahwolalm sipsipm aralnam.
12 E seus irmãos foram apascentar o rebanho de seu pai, junto de Siquém.
13 Wo aralva omnana Yosepm os, etehumunpevpa yenamba di Sekemra, kana sipsipm dahwol vewuv. Yeoa meilna vevm, ata yemba kava wolaihangavav. Hev ona, kava doa men meilna vev.
13 Disse, pois, Israel a José: Não apascentam os teus irmãos junto de Siquém? Vem, e enviar-te-ei a eles. E ele respondeu: Eis-me aqui.
14 Aral ona, yeoa garava, etehumunpevm nongalo, di beswonam aevulvmi, a sahonam aevulvmi? Veo, sipsipm nongalo, beswonam lovahvmi, sahonam lovahvmi? Doa nongalpiarava, henga os pro, kamoa moaoa henga wulpromno. Aralva dingas avna pundra Hepronda, Yosepm velaihangana Sekemram, wo hev ganamba, di pho Sekemra. Wo di ambo lohmana vevna,
14 E ele lhe disse: Ora vai, vê como estão teus irmãos, e como está o rebanho, e traze-me resposta. Assim o enviou do vale de Hebrom, e foi a Siquém.
15 wo indhanarini mongo di nonglana Yosepm, sah ovre, manam yimba silelv?
15 E achou-o um homem, porque eis que andava errante pelo campo, e perguntou-lhe o homem, dizendo: Que procuras?
16 Wo Yosep ona, kavnam etehumunilm kava silelowol vev. Es hevpa yimba kamba ishomnavavma, ora sipsipmba ten nolhra dahwol vewuv?
16 E ele disse: Procuro meus irmãos; dize-me, peço-te, onde eles apascentam.
17 Wo indhanarini omnana, doa angana. Os kava hellena, os una, angavav Dotandam.
17 E disse aquele homem: Foram-se daqui; porque ouvi-os dizer: Vamos a Dotã. José, pois, seguiu atrás de seus irmãos, e achou-os em Dotã.
18 Wo himba mendah provna, etehumunilva okla nonglanga vina. Owai, provmoa murapetava, wo moamba himba ishuvna, ata helvakomandhivav.
18 E viram-no de longe e, antes que chegasse a eles, conspiraram contra ele para o matarem.
19 Wo hevm himba hovra ishuvna os, Yosepkola inungpunungnindrini, himba ten prov.
19 E disseram um ao outro: Eis lá vem o sonhador-mor!
20 Doa pimba ata helvakomandhirava, wo mindilva ata mella pilpipovvav. Sismba si pimba os ishuvav, sungeitwinde helvakomandhana dihi. Himba si pimba yaga vewol vinvavmoa, temba hevpa nonglanamba hevna inungpunungrava.
20 Vinde, pois, agora, e matemo-lo, e lancemo-lo numa destas covas, e diremos: Uma fera o comeu; e veremos que será dos seus sonhos.
21 Doa Rupen yiveltowond hellowolna, Yosepm helvakomandhalm uv. Wo hev ona, pimba manam ata helvakomandhivav, owai.
21 E ouvindo-o Rúben, livrou-o das suas mãos, e disse: Não lhe tiremos a vida.
22 Manam pimba tovolva sovhopiemnivav petharava. Ambo pilpipovra hona mella pethara, hui indhanahuira. Ata yimba sahokla vrivavm homeis. Rupenmba nengvna, Yosepm boaslam etehumunilnisra kava si heva wolaihaphovav hona melliniva, wo araindam henga wolaihangavav, wo noinda osva unna, manam pimba helvakomandhivav.
22 Também lhes disse Rúben: Não derrameis sangue; lançai-o nesta cova, que está no deserto, e não lanceis mãos nele; isto disse para livrá-lo das mãos deles e para torná-lo a seu pai.
23 Doa Yosepva etehumunilm engilpronamba, wo noinda kevrina, wo kayenmba tokolva englamelnamba selvpingimnina.
23 E aconteceu que, chegando José a seus irmãos, tiraram de José a sua túnica, a túnica de várias cores, que trazia.
24 Doa waianganamba mellava, diva pomba hivranam doara, doa no mella di holopipovvna.
24 E tomaram-no, e lançaram-no na cova; porém a cova estava vazia, não havia água nela.
25 Wo sism hev aevulthanamba, innemba os hlana. Inne mendah hleuvna, wo nungeilna, mongnindva indhanamba ten ambv. Ismaelnind Gileat petharini ambvna, wo Isip petharam oklam maketram angavna. No Ismaelnindva bisnis indhana, wo kamelva hevnamba kinmba ilvahinvna maketram tenen innem.
25 Depois assentaram-se a comer pão; e levantaram os seus olhos, e olharam, e eis que uma companhia de ismaelitas vinha de Gileade; e seus camelos traziam especiarias e bálsamo e mirra, e iam levá-los ao Egito.
26 Wo Yuta hovrini etehumunilm boaslalm unna, manam pimba Yosepmba pivna boaslalmba helvakomandhivav, owai osva. Manam pimba sahonamba vivav, wo pivna aramba osilminivav, wo pivna indkoklava seslala vewol ovivra.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: Que proveito haverá que matemos a nosso irmão e escondamos o seu sangue?
27 Osva lehra, pioa holvoreihunda nom Ismaelnindm, wo pimba di dumbvra. Pinamba mongawa pendarinina nihilva pimba indkokla vrimnivavmoa osva. Wo etehumunilva honamba Yutana moamba os una, lehrata.
27 Vinde e vendamo-lo a estes ismaelitas, e não seja nossa mão sobre ele; porque ele é nosso irmão, nossa carne. E seus irmãos obedeceram.
28 Wo Mitiannindva khovombvna hom, etehumunilva Yosepm mellini wolaihapulvonamba, wo hemba Ismaelnindm holvoreihunna, dim noindam dombolm. Doa Ismaelnindva diva hilivhueinna etehumunilm os 20pelara kinava.
28 Passando, pois, os mercadores midianitas, tiraram e alçaram a José da cova, e venderam José por vinte moedas de prata, aos ismaelitas, os quais levaram José ao Egito.
29 Rupennisra osva vina. Wo Ismaelnindva Yosepmba waiangana Isip petharam.
29 Voltando, pois, Rúben à cova, eis que José não estava na cova; então rasgou as suas vestes.
30 Wo henga gana towandaslalindam, ona, honamba tuendisriniva Yosepva avmoa. Es hevpa kava ata vevav?
30 E voltou a seus irmãos e disse: O menino não está; e eu aonde irei?
31 Wo sism etehumunil pulvona, memem mikli, wo Yosepna kayen tovolla pethie.
31 Então tomaram a túnica de José, e mataram um cabrito, e tingiram a túnica no sangue.
32 Petheinamba, doa moan vilangana aralindam Yakopindam, wo eva dasalmomba ishumnina os, honamba kayenmba ka moan vreina, nonglo, es hevpa yena ombolnami owaimi?
32 E enviaram a túnica de várias cores, mandando levá-la a seu pai, e disseram: Temos achado esta túnica; conhece agora se esta será ou não a túnica de teu filho.
33 Wo aral nonglanamba, hev ona, lehrata, memba Yosepna kayenmba. Sungeitwinde helvakomandhanamba, doa os sahonam wunungu vena.
33 E conheceu-a, e disse: É a túnica de meu filho; uma fera o comeu; certamente José foi despedaçado.
34 Doa Yakop phona, hevna kayen popowol vena, wo kayenkolol vetha, wo osva indvaomana vevna hevna ombolmba. Wo esvema wi vaomana vevna.
34 Então Jacó rasgou as suas vestes, pôs saco sobre os seus lombos e lamentou a seu filho muitos dias.
35 Wo indkola hevna ombolva molva ambvnamba, moa waiishuvmona vevna, wo ona, hena undm dindwond ovrivna. Heva os owai, wo hev ona, owai, kava wena av mendah, kamba verava, dahara, wo os kava kavna ombolm Yosepm waiavav, di ten indhanasongo aevulvm. Wo osva wena avna Yosepm hevna tendo towondrinim.
35 E levantaram-se todos os seus filhos e todas as suas filhas, para o consolarem; recusou porém ser consolado, e disse: Porquanto com choro hei de descer ao meu filho até à sepultura. Assim o chorou seu pai.
36 Wo nonamba di okla Isip pethara nomba Mitiannindva, himba Yosepmba wuleihina, Potipana englisra holvoreihuna andranindilm ambo. Holvoreihunamba, doa himba Mitiannindmba di dembrahunvna. No Potipava kuwul wulluhunvna polisinamba, no polisiva kekalvho vruwuvna Perona deuvmba, no Perova Isipna mendekli kuwul himba wulluhunvna.
36 E os midianitas venderam-no no Egito a Potifar, oficial de Faraó, capitão da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.