Romanos 9

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Dɛ 'ma jia 'tmʋa' a, ɛ nɩɛ tɔ' ‑tɩ 'a ‑cɛ" 'kpa ‑o. ‑Bo 'ɩn 'tmʋ sɩ ɛ, Klisɩ 'je kan' 'mɛ. Kea 'a ‑Suu ‑ɛɛ poa 'ma tɔ' ‑je o ɛ, ‑mɛɛ" 'nyɩɛ "kpei‑ 'de 'ʋn ‑pee ‑ke.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 'Ɩn "kaeɛ "jrii ‑cɛɛn'‑ 'de 'ʋn pɛe o 'ma 'mɩ a sin' 'de 'ʋn 'di jeejee.
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 'De 'ma pɛe 'a "weea' 'ʋn ɛ, 'ɩn 'je nʋ : ‑bo Kea 'a 'daɩn kpʋn 'ʋn ‑wɛe 'ɩn ke Klisɩ 'je i ‑seea' 'de 'ma de 'di Suifʋ‑wi" 'e 'pʋʋa' 'je ɛ, ɛ "paa'.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Ʋʋpʋ ‑nɩ Israɛ Kea 'daa‑ ɛɛ' "nynuu‑, ʋʋpʋ ‑pee ɛ ‑sa ɛɛ' ‑cɛ" 'kwla. Ʋʋpʋ ɛ "nyɩ 'nynɩ 'wlʋa' Ʋʋpʋ ‑ke ɛ ‑tu" 'e dbɛɛdɛ. Ʋʋpʋ ɛ "nyɩ kɛ', ‑wɛe ɛ tɔɔ ʋʋpʋ ɛɛ' "juɔi ‑gbɛɛ' ka, ʋʋpʋ ‑pee ɛ cɛn wlu ‑tie".
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Ʋʋpʋ ɛ "nyɩ 'mɛa' klae", 'de ʋʋpʋ 'a "ji 'di 'demɔ Klisɩ 'wlʋʋ‑ ka nyiɔ ɔ 'wlʋa. Ɔmɔ ‑nɩ 'o dɩ ‑wee' "klein "jru kpɔ', ɔ nɩɛ Kea ‑o, ɔɔ' 'nynɩ "bɛi mamaʋ 'sʋ. 'Kamɔ ɛ 'je nɩ‑.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Dɛ 'ɩn 'tmʋa 'ɩn se 'na dɩ ‑ɩa wlu Kea cɛan ‑tie" ɩ 'wla "niɔ‑, "ɩɩn‑, 'ɩn se kan' 'da. Dɩ ‑ɩa wlu Kea cɛan ‑tie" ɛ, ɩ nyni 'o 'ɛ. 'Kaa nyʋ "klein ‑wlʋa 'e Israɛ 'a "ji 'di ʋʋ ‑wee' se kan' Israɛ 'a "nynuu nɩ‑.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 'De nyʋ ‑ʋʋ ‑wlʋa 'e Ablaam 'a "ji 'di ɛ, ʋʋ ‑wee' se kan' ɔɔ' "nynuu‑ ‑cɔʋn' nɩ‑, 'kaa Kea wlu' 'de Ablaam ‑pee ɛ 'naa :
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 Ɛ 'de mɛ ‑nɩ "nynuu‑ ‑wlʋa 'de nyiɔ 'ɔ ‑cɛ" 'ɛ ‑kwlʋtɩ 'ʋn ɛ, ʋʋ se Kea 'a "nynuu‑ nɩ‑, 'kaa "nynuu‑ ‑ʋʋa 'wlʋa 'a wlu Kea cɛan ‑tie" ʋʋpʋ Kea 'daa‑ Ablaam 'a "ji ‑cɛɛn'‑.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Wlu Kea cɛan ‑tie" 'de Ablaam ‑pee ɛ ka, ɛ 'naa :
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 'De ɛ se ʋa' 'sʋ ‑pee mɔ Kea cɛn wlu ‑tie" kan' nɩ‑. Rebeka ke ‑a 'mɩa Isaakɩ 'wɔan ʋʋa' "nynunmai ‑nɩa 'sɔɔn 'wlʋ‑tɩ ɛ, 'kamɔ ɛ 'da ‑ke.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di, ɛ 'da kan' 'mɛ, ɛ 'naa :
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ 'ee, ‑mɛ ‑a ‑je nʋ : Kea se "isrɛ ɛ ? "Ɩɩn‑, ‑a se ɛ 'bɛɛ‑ ‑a ‑je kan' 'da,
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 dɛ‑nʋɛ' ɛ wlu' 'de Moisɩ ‑pee, ɛ 'naa : Nyɔ 'ɩn nɩa "i 'ɩn 'jea 'saaʋn "jrii nʋ ɛ, ɔmɔ 'ɩn nʋ 'saaʋn "jrii. Nyɔ ‑ɔɔ wɛe 'ɩn nɩa "i 'ɩn 'jea 'je ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ wɛe 'ɩn 'je.
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ ɛ se nyiɔ 'ɔ 'tʋn nʋdɩ ke ɔɔ' ‑ple' ‑mu' 'nɔ, ‑ple' ‑mu' 'nɔ mɛ ‑je ɛ nʋ ‑wɛe Kea 'je ɔ 'e nyʋ "klu ‑sa nɩ‑, 'kaa Kea 'a nyʋ 'a wɛe 'jeea' mɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe ɛɛ nʋ nyʋ 'saaʋn "jrii.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Wlu Kea 'tmʋa 'de Faraɔn ‑pee, ɛ 'naa : Faraɔn, 'ɩn nʋ ‑ʋn 'blʋajei 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe dɛ 'ma mua nʋa' 'de ‑ma 'blʋa‑ 'di ɛ, ɛ 'je 'ma "ikmaa' to 'bo ‑ʋn "kpei ‑wɛe 'blʋa‑ ‑wee' "klein 'je 'ma 'nynɩ juo‑.
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 Dɛ ‑a ‑jea 'mii 'wɔn 'bo ‑mɛɛ' wlu tu "kpei ɛ, ɛmɛ ‑nɩ nyɔ Kea nɩa "i ɛ 'jea 'saaʋn "jrii nʋ ɛ, ɔmɔ ɛ nʋ 'saaʋn "jrii. 'De nyɔ ‑ɔɔ pɛe Kea nɩa "i ɛ 'jea "i "ikmuu ɛ, ɔmɔ ‑ɔɔ pɛe ɛ "ikmuu "i.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Nyɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je 'mii ‑tee' ka ɔ 'je nʋ : ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ 'ee, ‑mɛ dɛɛ ‑tɩ Kea a ‑cɛ' nyiɔ "bli ɛ‑ ? Nyiɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je ɛɛ' ‑kwlʋtɩ o ‑fɔn'.
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 'Oo nyiɔ, ‑ma 'nynɩ wɛ‑, ‑wɛe ‑ɔ ‑je Kea 'a wlu ‑tɩ' ‑kɔ woi ‑te ɛ‑ ? Dɛ nyɔ ma se wlu due' 'de nyɔ ‑ɔ nʋ ɛ ‑pee, ɛ se 'na : Dɛɛ‑tɩ ‑ɩn nʋ 'ʋn kan' ‑mɔ ɛ‑ ?
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Dɩ mai mɔ ‑se' ‑mɛɛ' jei nɩɩ‑ ? Dɛ ɔmɔ nɩa "i mɛ ɔ se mɛ "jrii nʋ ? ‑Bo ɔ nɩɛ "i, ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je mɛkpo 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ɔ 'e jae jrɛ' ma, 'de ‑mɛ 'e dɩ 'dɔe 'di poa 'a ‑tea' ‑te. 'De ‑bo ɔ nɩɛ "i ɛ, ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'e ɛɛ' mɛkpo tu 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ɔ 'e maʋn' "ka jrɛ' ma, ‑wɛe ‑mɛ 'e sii" 'kwla poa' 'a ‑tea' ‑te.
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 'Kamɔ ɛ nɩ ‑ke 'de Kea 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ɛmɛ ‑nɩ nyiɔ 'ɔ jei. ‑Bo ɛ nɩɛ "i ɛ 'je ɛɛ' 'cɛn ke ɛɛ' "ikmaa' to 'de nyʋ jrʋ' ‑pee ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je ɛ nʋ. 'De nyʋ ‑ʋʋ ‑tea ɛɛ' 'cɛn 'ɛ ‑tea', ‑wɛe ‑ʋʋa mua i sɔan' a, ‑bo ɛ nɩɛ "i ɛ 'je pɛe "wɔin 'bɛɛ‑ 'de ʋʋpʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je ɛ nʋ. Nyɔ se ɛ ‑tɩ' "bli kpa i.
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 'De ‑bo ɛ nɩɛ "i ɛ 'je ɛɛ' kɛɛma' dɛ 'kwla ‑sa 'de nyʋ jrʋ' ‑pee ɛ, ‑wɛe ɛ 'je ʋʋpʋ 'a wɛe 'je ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛ 'je ɛ nʋ. Ʋʋa' nyʋ tu ɛ, ɛ ‑teeɛ ‑wi" ‑mʋ kpɔi" sese ‑wɛe ɛ 'je ʋʋpʋ 'saaʋn "jrii nʋ.
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Ɛ 'da ‑aʋn ‑ɛ ‑ke ‑wɛe ‑a ‑je ɛɛ' 'cɛ nɩ‑. Ɛ se 'e Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ "klu mɔ ɛ 'daa‑ nyʋ nɩ‑, 'kaa ɛ 'da nyʋ sea' Suifʋ nɩ 'mɛ ‑ke.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn wlu ɛ 'crɩɩa' 'de Kea 'a wlu' kwajaai Ose 'a 'sbɛ 'di, 'na‑ :
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 ‑Ta ʋʋ nɩa ‑wɛe nyʋ 'na ʋʋ se Kea 'a 'cɛ nɩ ɛ, 'bomɔ ʋʋ 'je nɩ 'sʋ nyʋ 'je ʋʋpʋ 'kmʋnɩ Kea 'a "nynuu‑ 'daa‑.
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 'Kaa 'de Israɛ‑kɔʋn 'a ‑tɩ' 'ʋn Kea 'a wlu 'kwajaai Esai wlu' ɔ 'na :
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 dɛ‑nʋɛ' dɛ Tʋ"bo 'tmʋa ɛ se 'ʋn ‑kwlei, ɛ 'je nʋʋɛ 'pepe de 'blʋa‑ "kpei.
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 'De dɛ Esai 'jeea nya ‑wɛe ɔ 'tmʋa, ɛ ka ɔ 'naa :
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Dɛ ‑a ‑je 'tmʋ 'bo ‑mɛ 'de 'ja a‑ ? ‑A ‑je nʋ : Nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑wɛe ‑ʋʋ sea "isrɛa' i ‑pɔn mɔ "pɩ ɛ, ʋʋpʋ ‑kpa "isrɛʋn. Ɛ "isrɛa' ‑ɛ ‑wlʋa 'e Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn mɛ 'ma 'da.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 'De Israɛ‑kɔʋn‑wi" ‑mʋ ɛ, ʋʋa ‑pɔn ʋʋ 'je kɛ' wɔn 'je ‑wɛe ʋʋ 'je "isrɛʋn 'kpa 'bo Kea "juɔi, 'kaa ʋʋ nʋɛ' ‑nʋ ‑nʋ 'sʋ ʋʋ se ɛ 'kpa.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Dɛɛ ‑tɩ ʋʋ se "isrɛʋn 'kpa a‑ ? Dɛ‑nʋɛ' ʋʋ se "i nɩ ʋʋ 'je 'e Kea "jri 'dei nmɔɔ‑ 'de ɛɛ' ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn, ʋʋa ‑pɔn ʋʋ 'je "isrɛʋn 'kpa 'de ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa 'a nyiɔkpɩ 'ʋn. Ʋʋpʋ mɔ 'na 'de ʋʋa' nʋʋdɩ 'a 'sʋ 'ʋn mɔ ʋʋ 'je ɛ 'kpaa' 'de‑. Ka ʋʋa' bɩɛ nʋa ‑tiie' sʋn 'de "soukpo "jri, 'kamɔ ‑nao.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 "Soukpo ‑nɛ, ɛɛ' ‑tɩ' 'tmʋʋɛ sese 'de Kea 'a 'sbɛ 'di. Kea 'naa :
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.