Romanos 4
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 'De Ablaam, ‑aa "ji 'wlʋa 'e 'ʋn ɛ, ka ‑a ‑je 'da 'de ‑mɔɔ' ‑tɩ' 'ʋn 'ja a‑ ? Dɛɛ ‑tɩ Kea po ɔ ‑tɩ' o ɛ‑ ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ‑Bo Kea 'daa‑ Ablaam "isrɛi 'de ɔɔ' nʋʋdɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de ɛ, ‑mɛ ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je ɔɔ' ‑cɛ" ‑fan "kpei po 'de‑, 'kaa ‑mɛ ɛ se 'o Kea "juɔi ka ‑mɔ nɩ‑.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di kɛ 'da 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ? Ɛ 'naa : Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 'De ‑bo nyɔ nʋ dbo ɛ, ɔ 'je ɛɛ' ‑kei" 'je. Ɛɛ' ‑kei" tu ɛ, nyɔ 'ɔ 'dɛɛ ‑paan'‑, 'kaa dɛ ɔ 'jea 'je see ɛ, ɛmɛ ‑o.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 'Kaa nyɔ ‑sea' nʋʋdɩ ‑ɔ ‑jea "kpei 'pɛn 'ble ‑wɛe Kea ‑nʋa' dɛsaʋnʋi 'saaʋn "jrii, ‑ɔ ‑te ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ‑mɛ ɛɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi 'de ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn. ‑Mɛ ɛɛ' "isrɛa' tu ɛ, ɛ se ɔɔ' nʋʋdbo 'a ‑kei" nɩ‑, ɛ Kea 'a ‑paan' ‑o.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 'Kamɔ Dafidɩ 'da ‑ke. Nyɔ ka kɛ' "sia 'nynɩ ‑ɔ sea kan' nʋ mɔ Kea 'daa‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi ɛ, ɔ 'tmʋ ‑mɔɔ' "juɔi peeɛ ‑tɩ.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Ɔ 'na :
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 'De nyɔ ‑ɔɔ dɛsaʋn Tʋ"bo sea ‑sro' 'bo ɔ "jru ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 "Juɔi peeɛ ‑tɩ Dafidɩ 'tmʋa ‑ta 'ee, ɛ Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ 'a wlu ‑o ? ‑Aee', ɔ 'tmʋʋɛ 'de nyʋ sea' Suifʋ nɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑kee ? Dɛɛ‑tɩ 'ma ‑teeɛ' i kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ‑a ‑na Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ɛmɛ ‑tɩ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Dɛɛnɔ" Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ‑ ? Ɔ mu 'klɛn la 'sasa ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ‑ae, ‑aee' ɔ se 'klɛn mu 'sʋ Kea je ɔ "isrɛi 'daa‑ ? Ɛ ‑ta ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, 'bomɔ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi, ɛ se ɔ mu 'klɛn ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ kan'nɩ‑.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 ‑Ta Ablaam ‑tea' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ, ‑mɛ ɔ se 'klɛn mu ke. 'Klɛn mua' mɛ 'bɔɔ‑ de. Ɛmɛ ‑nɩ dbɛɛdɛ Kea ke Ablaam ‑tua" ɛɛ' juo 'ɩn. Ka ɛ nʋa 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn, 'kamɔ ‑nao. Ɛ nʋ kan' 'mɛ, ‑wɛe nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tea' Kea ‑kwlɩ" 'de ɛɛ 'daa‑ "isrɛʋn ɛ, ɔ 'je ʋʋpʋ 'a "i‑saa ‑nɛ nɩ‑.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 'De ɔ nɩɛ Suifʋ‑wi" "bo ‑ke. Ɛ se Suifʋ "klein ‑mua' 'klɛn ‑nɩ kan' Ablaam 'a "nynuu‑ nɩ‑, 'kaa Kea ‑kwlɩ" ‑tea' ‑ɛ ‑nɩa 'de ɔ 'ʋn ‑mɛ ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑tea Kea ‑kwlɩ" kan' a, ɔ nɩ ʋʋpʋ "bo 'mɛ ‑ke.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Kea cɛn wlu ‑tie" 'de Ablaam ke ɔɔ' "nynuu‑ ‑pee, ɛ 'na ʋʋpʋ ‑je 'kmʋ ‑wee' "klein 'ble ka ʋʋa' 'kɛn nɩa. Ɛ se Ablaam 'jeɛ kɛ' wɔn ɛmɛ nɩ‑, ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe ɔ 'kpa "isrɛi 'bo ɛ "juɔi, ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe Kea cɛn wlu ‑tie" 'de ɔ ‑pee.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Nyʋ ‑ʋʋ tba ʋʋa' ‑cɛ" 'ɛ 'kpɩ tɔ' "i ‑wɛe ‑ʋʋa ‑jea kɛ' wɔn ‑bo ʋʋa sea 'kɛn kpa 'de ɛ, ‑mɛ Kea ‑kwlɩ" ‑tea' nɩɛ dɛ foo" ‑o, ‑wɛe wlu Kea cɛan ‑tie" se dɛwɔn nɩ‑.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Kɛ' ɛ ‑sa' Kea 'a 'cɛn "blo, dɛ‑nʋɛ' ‑ta kɛ' nɩa 'bomɔ ɛɛ wɔinblaa' nɩ‑. 'De ‑ta kɛ' sea nɩ ɛ, ‑mɛ ɛɛ' wɔinblaa' se 'o nɩ‑.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑tea' ɛ ‑kwlɩ" 'saaʋn "jrii ‑wɛe dɩ ɛ cɩɩan nyʋ 'nynɩ ɛ, ɛ 'jɩ ʋʋpʋ "nyɩ foo" 'ʋn. ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɛ, ɩ nɩɛ ɔɔ' "nynuu‑ ‑wee' 'a dɛ ‑o. Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'o Kea 'a kɛ' ‑sɔn ɛ, ɛ se ʋʋpʋ 'a 'sʋ 'a dɛ nɩ‑, 'kaa nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑jea Kea 'a wlu tɔ 'ʋn ka Ablaam nʋa, ʋʋa' dɛ ‑o ‑ke. ‑Mɛ Ablaam nɩɛ Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑wee' "klein "bo ‑o.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'sbɛ 'di ɛ, 'kamɔ ɛ 'da, Kea 'naa :
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se tɔ' tba‑ta 'ble see 'bo ɔɔ' ‑cɛ" ‑kwlɩ". 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe ɔ 'kpa 'blʋa‑ ‑tuu"‑tuu "bo, ka Kea "sia 'nynɩ 'de ɔ ‑pee ɛ, ɛ 'naa : Ka 'cɩ ‑sɩɩn ‑tia, 'kamɔ ‑ma "nynuu‑ a mu ‑tia'.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Ablaam 'bɛɛ‑ ɔ 'je ‑sɩn 'a kmɛ' 'due 'ble, ka ɔ 'kpa ‑kea" "nynuu‑ 'wlʋ‑tɩ ɛ, ɔ 'je kan' 'mɛ. 'De ka Sara 'wlʋa 'o ‑gbaan 'a ‑jei" ɛ, ɔ juɩ' ‑ke. 'Kaa 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' se "kpei cɛn‑.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ɔ se pɛe iplee‑ 'de wlu Kea cɛan ‑tie" 'de ɔ ‑pee 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ ‑teɛ' ‑kwlɩ". Ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' mɛ ‑kuu ɔɔ' dɩ i ‑wɛe ɔ 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ɔ 'je kan' 'mɛ 'pepe dɛ ‑ɛɛ wlu Kea cɛan ‑tie" ɛ 'na ɛ 'je nʋ ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛɛ' nʋa' 'mɛ ‑ke.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ ɔ "isrɛi 'ʋn.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Kea 'a ɔɔ' ‑tɩ' o poa' ‑nɛ, ɛ se 'crɩɩɛ 'de ɔɔ' 'sʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ 'crɩɩɛ 'de ‑a ‑wee' 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Kea ‑ɛ ‑sa ‑aa Tʋ"bo Sesi 'de 'mɛʋn "klu ‑wɛe ‑ɛ ‑jɔ 'kmʋ de, ‑bo ‑a ‑te' ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ɛɛ muɛ ‑a ‑tɩ' o poa' ‑ke.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ɔ tooɛ 'e 'mɛ 'de ‑aa dɩsaɩn 'a ‑tɩ' 'ʋn, ‑wɛe ɔ sɔn "kunyɩɔ' 'de ‑a ‑je "isrɛʋn 'kpa 'bo ɛ "juɔi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.