Romanos 4
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARA
1 'De Ablaam, ‑aa "ji 'wlʋa 'e 'ʋn ɛ, ka ‑a ‑je 'da 'de ‑mɔɔ' ‑tɩ' 'ʋn 'ja a‑ ? Dɛɛ ‑tɩ Kea po ɔ ‑tɩ' o ɛ‑ ?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ‑Bo Kea 'daa‑ Ablaam "isrɛi 'de ɔɔ' nʋʋdɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de ɛ, ‑mɛ ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je ɔɔ' ‑cɛ" ‑fan "kpei po 'de‑, 'kaa ‑mɛ ɛ se 'o Kea "juɔi ka ‑mɔ nɩ‑.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di kɛ 'da 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ? Ɛ 'naa : Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi.
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 'De ‑bo nyɔ nʋ dbo ɛ, ɔ 'je ɛɛ' ‑kei" 'je. Ɛɛ' ‑kei" tu ɛ, nyɔ 'ɔ 'dɛɛ ‑paan'‑, 'kaa dɛ ɔ 'jea 'je see ɛ, ɛmɛ ‑o.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 'Kaa nyɔ ‑sea' nʋʋdɩ ‑ɔ ‑jea "kpei 'pɛn 'ble ‑wɛe Kea ‑nʋa' dɛsaʋnʋi 'saaʋn "jrii, ‑ɔ ‑te ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ‑mɛ ɛɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi 'de ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn. ‑Mɛ ɛɛ' "isrɛa' tu ɛ, ɛ se ɔɔ' nʋʋdbo 'a ‑kei" nɩ‑, ɛ Kea 'a ‑paan' ‑o.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 'Kamɔ Dafidɩ 'da ‑ke. Nyɔ ka kɛ' "sia 'nynɩ ‑ɔ sea kan' nʋ mɔ Kea 'daa‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi ɛ, ɔ 'tmʋ ‑mɔɔ' "juɔi peeɛ ‑tɩ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 Ɔ 'na :
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 'De nyɔ ‑ɔɔ dɛsaʋn Tʋ"bo sea ‑sro' 'bo ɔ "jru ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 "Juɔi peeɛ ‑tɩ Dafidɩ 'tmʋa ‑ta 'ee, ɛ Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ 'a wlu ‑o ? ‑Aee', ɔ 'tmʋʋɛ 'de nyʋ sea' Suifʋ nɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑kee ? Dɛɛ‑tɩ 'ma ‑teeɛ' i kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ‑a ‑na Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ɛmɛ ‑tɩ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Dɛɛnɔ" Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ‑ ? Ɔ mu 'klɛn la 'sasa ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ‑ae, ‑aee' ɔ se 'klɛn mu 'sʋ Kea je ɔ "isrɛi 'daa‑ ? Ɛ ‑ta ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, 'bomɔ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi, ɛ se ɔ mu 'klɛn ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ kan'nɩ‑.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 ‑Ta Ablaam ‑tea' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ, ‑mɛ ɔ se 'klɛn mu ke. 'Klɛn mua' mɛ 'bɔɔ‑ de. Ɛmɛ ‑nɩ dbɛɛdɛ Kea ke Ablaam ‑tua" ɛɛ' juo 'ɩn. Ka ɛ nʋa 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn, 'kamɔ ‑nao. Ɛ nʋ kan' 'mɛ, ‑wɛe nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tea' Kea ‑kwlɩ" 'de ɛɛ 'daa‑ "isrɛʋn ɛ, ɔ 'je ʋʋpʋ 'a "i‑saa ‑nɛ nɩ‑.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 'De ɔ nɩɛ Suifʋ‑wi" "bo ‑ke. Ɛ se Suifʋ "klein ‑mua' 'klɛn ‑nɩ kan' Ablaam 'a "nynuu‑ nɩ‑, 'kaa Kea ‑kwlɩ" ‑tea' ‑ɛ ‑nɩa 'de ɔ 'ʋn ‑mɛ ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑tea Kea ‑kwlɩ" kan' a, ɔ nɩ ʋʋpʋ "bo 'mɛ ‑ke.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kea cɛn wlu ‑tie" 'de Ablaam ke ɔɔ' "nynuu‑ ‑pee, ɛ 'na ʋʋpʋ ‑je 'kmʋ ‑wee' "klein 'ble ka ʋʋa' 'kɛn nɩa. Ɛ se Ablaam 'jeɛ kɛ' wɔn ɛmɛ nɩ‑, ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe ɔ 'kpa "isrɛi 'bo ɛ "juɔi, ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe Kea cɛn wlu ‑tie" 'de ɔ ‑pee.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Nyʋ ‑ʋʋ tba ʋʋa' ‑cɛ" 'ɛ 'kpɩ tɔ' "i ‑wɛe ‑ʋʋa ‑jea kɛ' wɔn ‑bo ʋʋa sea 'kɛn kpa 'de ɛ, ‑mɛ Kea ‑kwlɩ" ‑tea' nɩɛ dɛ foo" ‑o, ‑wɛe wlu Kea cɛan ‑tie" se dɛwɔn nɩ‑.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Kɛ' ɛ ‑sa' Kea 'a 'cɛn "blo, dɛ‑nʋɛ' ‑ta kɛ' nɩa 'bomɔ ɛɛ wɔinblaa' nɩ‑. 'De ‑ta kɛ' sea nɩ ɛ, ‑mɛ ɛɛ' wɔinblaa' se 'o nɩ‑.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑tea' ɛ ‑kwlɩ" 'saaʋn "jrii ‑wɛe dɩ ɛ cɩɩan nyʋ 'nynɩ ɛ, ɛ 'jɩ ʋʋpʋ "nyɩ foo" 'ʋn. ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɛ, ɩ nɩɛ ɔɔ' "nynuu‑ ‑wee' 'a dɛ ‑o. Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'o Kea 'a kɛ' ‑sɔn ɛ, ɛ se ʋʋpʋ 'a 'sʋ 'a dɛ nɩ‑, 'kaa nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑jea Kea 'a wlu tɔ 'ʋn ka Ablaam nʋa, ʋʋa' dɛ ‑o ‑ke. ‑Mɛ Ablaam nɩɛ Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑wee' "klein "bo ‑o.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'sbɛ 'di ɛ, 'kamɔ ɛ 'da, Kea 'naa :
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se tɔ' tba‑ta 'ble see 'bo ɔɔ' ‑cɛ" ‑kwlɩ". 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe ɔ 'kpa 'blʋa‑ ‑tuu"‑tuu "bo, ka Kea "sia 'nynɩ 'de ɔ ‑pee ɛ, ɛ 'naa : Ka 'cɩ ‑sɩɩn ‑tia, 'kamɔ ‑ma "nynuu‑ a mu ‑tia'.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Ablaam 'bɛɛ‑ ɔ 'je ‑sɩn 'a kmɛ' 'due 'ble, ka ɔ 'kpa ‑kea" "nynuu‑ 'wlʋ‑tɩ ɛ, ɔ 'je kan' 'mɛ. 'De ka Sara 'wlʋa 'o ‑gbaan 'a ‑jei" ɛ, ɔ juɩ' ‑ke. 'Kaa 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' se "kpei cɛn‑.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Ɔ se pɛe iplee‑ 'de wlu Kea cɛan ‑tie" 'de ɔ ‑pee 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ ‑teɛ' ‑kwlɩ". Ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' mɛ ‑kuu ɔɔ' dɩ i ‑wɛe ɔ 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ɔ 'je kan' 'mɛ 'pepe dɛ ‑ɛɛ wlu Kea cɛan ‑tie" ɛ 'na ɛ 'je nʋ ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛɛ' nʋa' 'mɛ ‑ke.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ ɔ "isrɛi 'ʋn.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Kea 'a ɔɔ' ‑tɩ' o poa' ‑nɛ, ɛ se 'crɩɩɛ 'de ɔɔ' 'sʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ 'crɩɩɛ 'de ‑a ‑wee' 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Kea ‑ɛ ‑sa ‑aa Tʋ"bo Sesi 'de 'mɛʋn "klu ‑wɛe ‑ɛ ‑jɔ 'kmʋ de, ‑bo ‑a ‑te' ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ɛɛ muɛ ‑a ‑tɩ' o poa' ‑ke.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ɔ tooɛ 'e 'mɛ 'de ‑aa dɩsaɩn 'a ‑tɩ' 'ʋn, ‑wɛe ɔ sɔn "kunyɩɔ' 'de ‑a ‑je "isrɛʋn 'kpa 'bo ɛ "juɔi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.