Romanos 4

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 'De Ablaam, ‑aa "ji 'wlʋa 'e 'ʋn ɛ, ka ‑a ‑je 'da 'de ‑mɔɔ' ‑tɩ' 'ʋn 'ja a‑ ? Dɛɛ ‑tɩ Kea po ɔ ‑tɩ' o ɛ‑ ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 ‑Bo Kea 'daa‑ Ablaam "isrɛi 'de ɔɔ' nʋʋdɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de ɛ, ‑mɛ ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je ɔɔ' ‑cɛ" ‑fan "kpei po 'de‑, 'kaa ‑mɛ ɛ se 'o Kea "juɔi ka ‑mɔ nɩ‑.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di kɛ 'da 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ? Ɛ 'naa : Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 'De ‑bo nyɔ nʋ dbo ɛ, ɔ 'je ɛɛ' ‑kei" 'je. Ɛɛ' ‑kei" tu ɛ, nyɔ 'ɔ 'dɛɛ ‑paan'‑, 'kaa dɛ ɔ 'jea 'je see ɛ, ɛmɛ ‑o.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 'Kaa nyɔ ‑sea' nʋʋdɩ ‑ɔ ‑jea "kpei 'pɛn 'ble ‑wɛe Kea ‑nʋa' dɛsaʋnʋi 'saaʋn "jrii, ‑ɔ ‑te ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ‑mɛ ɛɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi 'de ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn. ‑Mɛ ɛɛ' "isrɛa' tu ɛ, ɛ se ɔɔ' nʋʋdbo 'a ‑kei" nɩ‑, ɛ Kea 'a ‑paan' ‑o.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 'Kamɔ Dafidɩ 'da ‑ke. Nyɔ ka kɛ' "sia 'nynɩ ‑ɔ sea kan' nʋ mɔ Kea 'daa‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi ɛ, ɔ 'tmʋ ‑mɔɔ' "juɔi peeɛ ‑tɩ.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Ɔ 'na :
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 'De nyɔ ‑ɔɔ dɛsaʋn Tʋ"bo sea ‑sro' 'bo ɔ "jru ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 "Juɔi peeɛ ‑tɩ Dafidɩ 'tmʋa ‑ta 'ee, ɛ Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ 'a wlu ‑o ? ‑Aee', ɔ 'tmʋʋɛ 'de nyʋ sea' Suifʋ nɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑kee ? Dɛɛ‑tɩ 'ma ‑teeɛ' i kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ‑a ‑na Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ɛmɛ ‑tɩ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Dɛɛnɔ" Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ‑ ? Ɔ mu 'klɛn la 'sasa ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ‑ae, ‑aee' ɔ se 'klɛn mu 'sʋ Kea je ɔ "isrɛi 'daa‑ ? Ɛ ‑ta ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, 'bomɔ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi, ɛ se ɔ mu 'klɛn ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ kan'nɩ‑.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 ‑Ta Ablaam ‑tea' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ, ‑mɛ ɔ se 'klɛn mu ke. 'Klɛn mua' mɛ 'bɔɔ‑ de. Ɛmɛ ‑nɩ dbɛɛdɛ Kea ke Ablaam ‑tua" ɛɛ' juo 'ɩn. Ka ɛ nʋa 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn, 'kamɔ ‑nao. Ɛ nʋ kan' 'mɛ, ‑wɛe nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tea' Kea ‑kwlɩ" 'de ɛɛ 'daa‑ "isrɛʋn ɛ, ɔ 'je ʋʋpʋ 'a "i‑saa ‑nɛ nɩ‑.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 'De ɔ nɩɛ Suifʋ‑wi" "bo ‑ke. Ɛ se Suifʋ "klein ‑mua' 'klɛn ‑nɩ kan' Ablaam 'a "nynuu‑ nɩ‑, 'kaa Kea ‑kwlɩ" ‑tea' ‑ɛ ‑nɩa 'de ɔ 'ʋn ‑mɛ ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑tea Kea ‑kwlɩ" kan' a, ɔ nɩ ʋʋpʋ "bo 'mɛ ‑ke.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kea cɛn wlu ‑tie" 'de Ablaam ke ɔɔ' "nynuu‑ ‑pee, ɛ 'na ʋʋpʋ ‑je 'kmʋ ‑wee' "klein 'ble ka ʋʋa' 'kɛn nɩa. Ɛ se Ablaam 'jeɛ kɛ' wɔn ɛmɛ nɩ‑, ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe ɔ 'kpa "isrɛi 'bo ɛ "juɔi, ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe Kea cɛn wlu ‑tie" 'de ɔ ‑pee.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Nyʋ ‑ʋʋ tba ʋʋa' ‑cɛ" 'ɛ 'kpɩ tɔ' "i ‑wɛe ‑ʋʋa ‑jea kɛ' wɔn ‑bo ʋʋa sea 'kɛn kpa 'de ɛ, ‑mɛ Kea ‑kwlɩ" ‑tea' nɩɛ dɛ foo" ‑o, ‑wɛe wlu Kea cɛan ‑tie" se dɛwɔn nɩ‑.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Kɛ' ɛ ‑sa' Kea 'a 'cɛn "blo, dɛ‑nʋɛ' ‑ta kɛ' nɩa 'bomɔ ɛɛ wɔinblaa' nɩ‑. 'De ‑ta kɛ' sea nɩ ɛ, ‑mɛ ɛɛ' wɔinblaa' se 'o nɩ‑.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑tea' ɛ ‑kwlɩ" 'saaʋn "jrii ‑wɛe dɩ ɛ cɩɩan nyʋ 'nynɩ ɛ, ɛ 'jɩ ʋʋpʋ "nyɩ foo" 'ʋn. ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɛ, ɩ nɩɛ ɔɔ' "nynuu‑ ‑wee' 'a dɛ ‑o. Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'o Kea 'a kɛ' ‑sɔn ɛ, ɛ se ʋʋpʋ 'a 'sʋ 'a dɛ nɩ‑, 'kaa nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑jea Kea 'a wlu tɔ 'ʋn ka Ablaam nʋa, ʋʋa' dɛ ‑o ‑ke. ‑Mɛ Ablaam nɩɛ Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑wee' "klein "bo ‑o.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'sbɛ 'di ɛ, 'kamɔ ɛ 'da, Kea 'naa :
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se tɔ' tba‑ta 'ble see 'bo ɔɔ' ‑cɛ" ‑kwlɩ". 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe ɔ 'kpa 'blʋa‑ ‑tuu"‑tuu "bo, ka Kea "sia 'nynɩ 'de ɔ ‑pee ɛ, ɛ 'naa : Ka 'cɩ ‑sɩɩn ‑tia, 'kamɔ ‑ma "nynuu‑ a mu ‑tia'.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Ablaam 'bɛɛ‑ ɔ 'je ‑sɩn 'a kmɛ' 'due 'ble, ka ɔ 'kpa ‑kea" "nynuu‑ 'wlʋ‑tɩ ɛ, ɔ 'je kan' 'mɛ. 'De ka Sara 'wlʋa 'o ‑gbaan 'a ‑jei" ɛ, ɔ juɩ' ‑ke. 'Kaa 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' se "kpei cɛn‑.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Ɔ se pɛe iplee‑ 'de wlu Kea cɛan ‑tie" 'de ɔ ‑pee 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ ‑teɛ' ‑kwlɩ". Ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' mɛ ‑kuu ɔɔ' dɩ i ‑wɛe ɔ 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Ɔ 'je kan' 'mɛ 'pepe dɛ ‑ɛɛ wlu Kea cɛan ‑tie" ɛ 'na ɛ 'je nʋ ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛɛ' nʋa' 'mɛ ‑ke.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ ɔ "isrɛi 'ʋn.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Kea 'a ɔɔ' ‑tɩ' o poa' ‑nɛ, ɛ se 'crɩɩɛ 'de ɔɔ' 'sʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ 'crɩɩɛ 'de ‑a ‑wee' 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Kea ‑ɛ ‑sa ‑aa Tʋ"bo Sesi 'de 'mɛʋn "klu ‑wɛe ‑ɛ ‑jɔ 'kmʋ de, ‑bo ‑a ‑te' ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ɛɛ muɛ ‑a ‑tɩ' o poa' ‑ke.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Ɔ tooɛ 'e 'mɛ 'de ‑aa dɩsaɩn 'a ‑tɩ' 'ʋn, ‑wɛe ɔ sɔn "kunyɩɔ' 'de ‑a ‑je "isrɛʋn 'kpa 'bo ɛ "juɔi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.