Romanos 4
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARIB
1 'De Ablaam, ‑aa "ji 'wlʋa 'e 'ʋn ɛ, ka ‑a ‑je 'da 'de ‑mɔɔ' ‑tɩ' 'ʋn 'ja a‑ ? Dɛɛ ‑tɩ Kea po ɔ ‑tɩ' o ɛ‑ ?
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 ‑Bo Kea 'daa‑ Ablaam "isrɛi 'de ɔɔ' nʋʋdɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'de ɛ, ‑mɛ ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je ɔɔ' ‑cɛ" ‑fan "kpei po 'de‑, 'kaa ‑mɛ ɛ se 'o Kea "juɔi ka ‑mɔ nɩ‑.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Wlu ‑ɛ ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di kɛ 'da 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ? Ɛ 'naa : Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ", ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 'De ‑bo nyɔ nʋ dbo ɛ, ɔ 'je ɛɛ' ‑kei" 'je. Ɛɛ' ‑kei" tu ɛ, nyɔ 'ɔ 'dɛɛ ‑paan'‑, 'kaa dɛ ɔ 'jea 'je see ɛ, ɛmɛ ‑o.
4 Ora, ao que trabalha não se lhe conta a recompensa como dádiva, mas sim como dívida;
5 'Kaa nyɔ ‑sea' nʋʋdɩ ‑ɔ ‑jea "kpei 'pɛn 'ble ‑wɛe Kea ‑nʋa' dɛsaʋnʋi 'saaʋn "jrii, ‑ɔ ‑te ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ‑mɛ ɛɛ 'dɔɔ‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi 'de ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn. ‑Mɛ ɛɛ' "isrɛa' tu ɛ, ɛ se ɔɔ' nʋʋdbo 'a ‑kei" nɩ‑, ɛ Kea 'a ‑paan' ‑o.
5 porém ao que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é contada como justiça;
6 'Kamɔ Dafidɩ 'da ‑ke. Nyɔ ka kɛ' "sia 'nynɩ ‑ɔ sea kan' nʋ mɔ Kea 'daa‑ "isrɛi 'bo ɛ "juɔi ɛ, ɔ 'tmʋ ‑mɔɔ' "juɔi peeɛ ‑tɩ.
6 assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus atribui a justiça sem as obras, dizendo:
7 Ɔ 'na :
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 'De nyɔ ‑ɔɔ dɛsaʋn Tʋ"bo sea ‑sro' 'bo ɔ "jru ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputará o pecado.
9 "Juɔi peeɛ ‑tɩ Dafidɩ 'tmʋa ‑ta 'ee, ɛ Suifʋ‑wi" 'a 'sʋ 'a wlu ‑o ? ‑Aee', ɔ 'tmʋʋɛ 'de nyʋ sea' Suifʋ nɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑kee ? Dɛɛ‑tɩ 'ma ‑teeɛ' i kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ‑a ‑na Ablaam ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ɛmɛ ‑tɩ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos: A Abraão foi imputada a fé como justiça.
10 Dɛɛnɔ" Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ‑ ? Ɔ mu 'klɛn la 'sasa ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ‑ae, ‑aee' ɔ se 'klɛn mu 'sʋ Kea je ɔ "isrɛi 'daa‑ ? Ɛ ‑ta ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, 'bomɔ Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi, ɛ se ɔ mu 'klɛn ‑wɛe ɛ 'dɔɔ‑ kan'nɩ‑.
10 Como, pois, lhe foi imputada? Estando na circuncisão, ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas sim na incircuncisão.
11 ‑Ta Ablaam ‑tea' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe Kea 'dɔɔ‑ "isrɛi ɛ, ‑mɛ ɔ se 'klɛn mu ke. 'Klɛn mua' mɛ 'bɔɔ‑ de. Ɛmɛ ‑nɩ dbɛɛdɛ Kea ke Ablaam ‑tua" ɛɛ' juo 'ɩn. Ka ɛ nʋa 'de Ablaam 'a ‑tɩ' 'ʋn, 'kamɔ ‑nao. Ɛ nʋ kan' 'mɛ, ‑wɛe nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑tea' Kea ‑kwlɩ" 'de ɛɛ 'daa‑ "isrɛʋn ɛ, ɔ 'je ʋʋpʋ 'a "i‑saa ‑nɛ nɩ‑.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé que teve quando ainda não era circuncidado, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles na incircuncisão, a fim de que a justiça lhes seja imputada,
12 'De ɔ nɩɛ Suifʋ‑wi" "bo ‑ke. Ɛ se Suifʋ "klein ‑mua' 'klɛn ‑nɩ kan' Ablaam 'a "nynuu‑ nɩ‑, 'kaa Kea ‑kwlɩ" ‑tea' ‑ɛ ‑nɩa 'de ɔ 'ʋn ‑mɛ ɔ sea 'klɛn mu ke ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑tea Kea ‑kwlɩ" kan' a, ɔ nɩ ʋʋpʋ "bo 'mɛ ‑ke.
12 bem como fosse pai dos circuncisos, dos que não somente são da circuncisão, mas também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, antes de ser circuncidado.
13 Kea cɛn wlu ‑tie" 'de Ablaam ke ɔɔ' "nynuu‑ ‑pee, ɛ 'na ʋʋpʋ ‑je 'kmʋ ‑wee' "klein 'ble ka ʋʋa' 'kɛn nɩa. Ɛ se Ablaam 'jeɛ kɛ' wɔn ɛmɛ nɩ‑, ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" ‑wɛe ɔ 'kpa "isrɛi 'bo ɛ "juɔi, ɛmɛ ‑nʋɛ' ‑wɛe Kea cɛn wlu ‑tie" 'de ɔ ‑pee.
13 Porque não foi pela lei que veio a Abraão, ou à sua descendência, a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo, mas pela justiça da fé.
14 Nyʋ ‑ʋʋ tba ʋʋa' ‑cɛ" 'ɛ 'kpɩ tɔ' "i ‑wɛe ‑ʋʋa ‑jea kɛ' wɔn ‑bo ʋʋa sea 'kɛn kpa 'de ɛ, ‑mɛ Kea ‑kwlɩ" ‑tea' nɩɛ dɛ foo" ‑o, ‑wɛe wlu Kea cɛan ‑tie" se dɛwɔn nɩ‑.
14 Pois, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é anulada.
15 Kɛ' ɛ ‑sa' Kea 'a 'cɛn "blo, dɛ‑nʋɛ' ‑ta kɛ' nɩa 'bomɔ ɛɛ wɔinblaa' nɩ‑. 'De ‑ta kɛ' sea nɩ ɛ, ‑mɛ ɛɛ' wɔinblaa' se 'o nɩ‑.
15 Porque a lei opera a ira; mas onde não há lei também não há transgressão.
16 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ nyʋ ‑ʋʋ ‑tea' ɛ ‑kwlɩ" 'saaʋn "jrii ‑wɛe dɩ ɛ cɩɩan nyʋ 'nynɩ ɛ, ɛ 'jɩ ʋʋpʋ "nyɩ foo" 'ʋn. ‑Jɛ ɛ nɩa kan' ‑mɔ 'ja a, ‑mɛ dɩ Kea "sia 'nynɩ 'de Ablaam ‑pee ɛ, ɩ nɩɛ ɔɔ' "nynuu‑ ‑wee' 'a dɛ ‑o. Suifʋ‑wi" ‑ʋʋ ‑nɩa 'o Kea 'a kɛ' ‑sɔn ɛ, ɛ se ʋʋpʋ 'a 'sʋ 'a dɛ nɩ‑, 'kaa nyʋ "klein sea' Suifʋ nɩ, ‑wɛe ‑ʋʋ ‑jea Kea 'a wlu tɔ 'ʋn ka Ablaam nʋa, ʋʋa' dɛ ‑o ‑ke. ‑Mɛ Ablaam nɩɛ Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑wee' "klein "bo ‑o.
16 Porquanto procede da fé o ser herdeiro, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a descendência, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós.
17 Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'sbɛ 'di ɛ, 'kamɔ ɛ 'da, Kea 'naa :
17 {como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí} perante aquele no qual creu, a saber, Deus, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são, como se já fossem.
18 Ɔ ‑teɛ' Kea ‑kwlɩ" 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ se tɔ' tba‑ta 'ble see 'bo ɔɔ' ‑cɛ" ‑kwlɩ". 'Kamɔ ɛ nɩ ‑wɛe ɔ 'kpa 'blʋa‑ ‑tuu"‑tuu "bo, ka Kea "sia 'nynɩ 'de ɔ ‑pee ɛ, ɛ 'naa : Ka 'cɩ ‑sɩɩn ‑tia, 'kamɔ ‑ma "nynuu‑ a mu ‑tia'.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, para que se tornasse pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência;
19 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Ablaam 'bɛɛ‑ ɔ 'je ‑sɩn 'a kmɛ' 'due 'ble, ka ɔ 'kpa ‑kea" "nynuu‑ 'wlʋ‑tɩ ɛ, ɔ 'je kan' 'mɛ. 'De ka Sara 'wlʋa 'o ‑gbaan 'a ‑jei" ɛ, ɔ juɩ' ‑ke. 'Kaa 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' se "kpei cɛn‑.
19 e sem se enfraquecer na fé, considerou o seu próprio corpo já amortecido {pois tinha quase cem anos}, e o amortecimento do ventre de Sara;
20 Ɔ se pɛe iplee‑ 'de wlu Kea cɛan ‑tie" 'de ɔ ‑pee 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ ‑teɛ' ‑kwlɩ". Ɔɔ' Kea ‑kwlɩ" ‑tea' mɛ ‑kuu ɔɔ' dɩ i ‑wɛe ɔ 'bɛɛ‑ Kea 'a 'nynɩ "i.
20 contudo, à vista da promessa de Deus, não vacilou por incredulidade, antes foi fortalecido na fé, dando glória a Deus,
21 Ɔ 'je kan' 'mɛ 'pepe dɛ ‑ɛɛ wlu Kea cɛan ‑tie" ɛ 'na ɛ 'je nʋ ɛ, ɛ 'bɛɛ‑ ɛɛ' nʋa' 'mɛ ‑ke.
21 e estando certíssimo de que o que Deus tinha prometido, também era poderoso para o fazer.
22 Ɛmɛ ‑tɩ Kea nʋ ɔ "isrɛi 'ʋn.
22 Pelo que também isso lhe foi imputado como justiça.
23 Kea 'a ɔɔ' ‑tɩ' o poa' ‑nɛ, ɛ se 'crɩɩɛ 'de ɔɔ' 'sʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ 'crɩɩɛ 'de ‑a ‑wee' 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
23 Ora, não é só por causa dele que está escrito que lhe foi imputado;
24 Kea ‑ɛ ‑sa ‑aa Tʋ"bo Sesi 'de 'mɛʋn "klu ‑wɛe ‑ɛ ‑jɔ 'kmʋ de, ‑bo ‑a ‑te' ɛ ‑kwlɩ" ɛ, ɛɛ muɛ ‑a ‑tɩ' o poa' ‑ke.
24 mas também por causa de nós a quem há de ser imputado, a nós os que cremos naquele que dos mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Ɔ tooɛ 'e 'mɛ 'de ‑aa dɩsaɩn 'a ‑tɩ' 'ʋn, ‑wɛe ɔ sɔn "kunyɩɔ' 'de ‑a ‑je "isrɛʋn 'kpa 'bo ɛ "juɔi.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões, e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.