Mateus 22

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sesi "dua wlu 'ʋn ke'wlɛ ɛ, ɔ pooɛ ‑tɩ' "i 'de nyʋ ‑a poa ɔɔ' wlu doun" o ‑pee, ɔ 'na :
1 Jesus lhes contou outras parábolas. Disse ele:
2 Dɛ ‑ɛ ‑ke Kea 'a 'beɔdɛ ‑nɩa 'e jaʋn 'di ‑kɔɔa"i, ɛ ka : 'Beɔ due' mɔ ‑tu" ɔɔ' "ju 'a 'nynɔ 'ble ‑kɔ.
2 “O reino dos céus pode ser ilustrado com a história de um rei que preparou um grande banquete de casamento para seu filho.
3 Ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋʋn nyʋ ɔ 'tmʋʋa see 'daa', 'kaa ʋʋ se ji ‑tɩ 'wɔɔn‑.
3 Quando o banquete estava pronto, o rei enviou seus servos para avisar os convidados, mas todos se recusaram a vir.
4 Ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋʋn jrʋ' ke'wlɛ, ‑wɛe ɔ ‑tu" ʋʋpʋ wlu 'kwa, ɔ 'na : Ao wlu 'e nyʋ 'ɩn 'da ‑pee, 'ɩn nmae ‑kɔ' dɩ ‑wee' "klein 'mɛ, 'ɩn 'dba 'ma bli' ke 'ma 'ʋn waa ‑nɔ" dɩ ‑wee' 'mɛ, dɩ ‑wee' ‑kwɛi", ao ji ‑kɔ' ‑sɔn.
4 “Então ele enviou outros servos para lhes dizer: ‘Já preparei o banquete; os bois e novilhos gordos foram abatidos, e tudo está pronto. Venham para a festa!’.
5 'Kaa nyʋ ɔ 'da 'mʋa‑ se ɔɔ' 'dawlu doin" o po. ‑Ta ‑nʋa jrɔ' 'tʋn 'bo ɔ mu. Jrɔ' muɛ 'de ɔ o ‑kle', jrɔ' muɛ ɔɔ' 'dɔɔ poa'.
5 Mas os convidados não lhes deram atenção e foram embora: um para sua fazenda, outro para seus negócios.
6 Jrʋ' kpʋn ɔɔ' dbonʋʋn ‑nʋ 'mɛ, ‑wɛe ʋʋ nʋ blati 'a 'sʋ, ʋʋ 'dba ʋʋpʋ.
6 Outros, ainda, agarraram os mensageiros, os insultaram e os mataram.
7 'Beɔ 'kpa 'cɛn 'sʋ ɔ dboɛ ɔɔ' "soa‑wi" ‑wɛe ʋʋ 'dba "ku 'dbaʋn ‑nʋ 'de ʋʋ po ʋʋa' ‑kwlɔ "jri.
7 “O rei ficou furioso e enviou seu exército para destruir os assassinos e queimar a cidade deles.
8 'Sʋ ɔ 'tmʋɛ ɔɔ' dbonʋʋn, ɔ 'na : 'Ma ‑kɔ' dɩ ji bae' ‑wɛ‑, 'kaa nyʋ 'ɩn 'da 'de ɛ, ʋʋ se ɩa' di ka nɩ‑.
8 Disse a seus servos: ‘O banquete de casamento está pronto, e meus convidados não são dignos dessa honra.
9 Ao mu ‑je woi nyʋ "klein aoa mua jɛɛa' a, ao 'da ʋʋpʋ ‑wɛe ʋʋ 'je 'ma ‑kɔ' ‑sɔn ji.
9 Agora, saiam pelas esquinas e convidem todos que vocês encontrarem’.
10 Ɔɔ' dbonʋʋn mu ‑je woi 'mɛ ‑cɛɛn'‑, ‑wɛe nyʋ "klein ʋʋ jɛɛa ʋʋ 'kɩɩn‑ ʋʋpʋ "jrui, 'diwɔnyniʋn o, 'diwɔnmɔʋn o, 'sʋ nyiɔ "ji ‑gbu" 'mɛ.
10 Então os servos trouxeram todos que encontraram, tanto bons como maus, e o salão do banquete se encheu de convidados.
11 'Beɔ pa ‑gbu" ɔ ‑gbʋʋan' nyʋ "kpei, 'sʋ ɔ 'jeɛ "ju due' ‑ɔ se ‑kɔ' bai" 'ʋnpaa‑.
11 “Quando o rei entrou para recebê-los, notou um homem que não estava vestido de forma apropriada para um casamento
12 'Sʋ ɔ wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn ba, ka ‑mɔ nʋ ‑gbu" pasʋn ‑wɛe ‑ɩn se ‑kɔ' bai" 'ʋnpaa‑ ? 'Sʋ "ju ‑nɔ 'ɔ wɔn "muu', dɛ ɔ 'jea 'tmʋ ɛ se nɩ‑.
12 e perguntou-lhe: ‘Amigo, como é que você se apresenta sem a roupa de casamento?’. O homem não teve o que responder.
13 ‑Wɛe 'beɔ 'tmʋʋ ɔɔ' dbonʋʋn, ɔ 'na : Ao san ɔɔ' bɩ ke sɩn ke‑ ‑wɛe ao 'je ɔ 'de "kpae' ‑fiie"‑ 'de kwie 'ʋn 'nɔ 'nynɩ "idiia' ke ‑fɩn" 'a nɩa,
13 Então o rei disse: ‘Amarrem-lhe as mãos e os pés e lancem-no para fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes’.
14 dɛ‑nʋɛ' nyʋ ‑tuu"‑tuu 'daa', 'kaa nyʋ ‑jea 'o ‑saa se "i ‑tie.
14 “Pois muitos são chamados, mas poucos são escolhidos”.
15 'Sʋ Fariseɛn‑wi" muɛ "sɩan ‑wɛe ka ʋʋ 'jea nʋ 'de ʋʋ 'jea Sesi wlu 'a "klɛ bʋ 'dei ‑te' ɛ, ‑wɛe ʋʋ 'je ɛ poo‑.
15 Então os fariseus se reuniram para tramar um modo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
16 'Sʋ ʋʋ dboɛ ʋʋa' klai" nynuu 'a jrʋ' ke Erodɩ 'a ‑nɩ 'cɛ 'de Sesi o ‑wɛe ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ‑a ‑je kan' 'mɛ, ‑ma ‑tmʋɛ tɔ' ‑tɩ 'a 'sʋ, ‑wɛe ‑ma tɔɔ nyʋ Kea 'a ‑jeblʋ 'a ‑cɛ" 'kpa, nyɔ jrɔ' 'ɔ faʋn 'a nʋ ‑ʋn, dɛ‑nʋɛ' ‑maa' ‑gbʋn nyiɔ 'ɔ 'bɛsʋn ja.
16 Enviaram alguns de seus discípulos, junto com os partidários de Herodes, para se encontrarem com ele. Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. É imparcial e não demonstra favoritismo.
17 Dɛ ‑ma naa tɔ' i 'de dɛ ‑nɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑ɩn ‑tmʋ ɛ 'de ‑a ‑pee. ‑A ‑bɛɛ' ‑a ‑je ‑dɛɩnpo' ‑sa ‑a ‑je Sesaa "nyɩɩ ? ‑Aee' ‑a ‑bo ɛ ‑saa ?
17 Agora, diga-nos o que o senhor pensa a respeito disto: É certo pagar impostos a César ou não?”.
18 Ka ‑cruun" nɩa 'de ʋʋ pɛe o Sesi 'jea kan' 'sʋ ɛ, ɔ 'na : Ao "jridepooʋn, dɛɛ‑tɩ aoa ‑te' 'ʋn wlu 'a "klɛ bʋ 'dei ɛ‑ ?
18 Jesus, porém, sabia de sua má intenção e disse: “Hipócritas! Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha?
19 Ao to 'ʋn 'wɛijɔ due' "i kea', 'ɩn 'je ɛ 'je. 'Sʋ ʋʋ to ɔ 'wɛijɔ due' "i.
19 Mostrem-me a moeda usada para pagar o imposto”. Quando lhe deram uma moeda de prata,
20 ‑Wɛe Sesi ‑tee' ʋʋpʋ i, ɔ 'na : Nyɔ ‑ble "jru ke 'nynɩ ‑crɩɩa' ‑ta a‑ ?
20 ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”.
21 Ʋʋ 'na : ɛ Sesaa ‑o. 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋpʋ ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑nɩa 'blʋajei 'a dɛ ao "nyɩ ɛ 'blʋajei, ‑wɛe dɛ ‑nɩa Kea 'a dɛ ao 'je ɛ Kea "nyɩ.
21 “De César”, responderam. “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
22 Ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ, ʋʋ "tai‑ ɔ "i wɔɔ‑, 'sʋ ʋʋ mu'.
22 Sua resposta os deixou admirados, e eles foram embora.
23 'De ɛɛ' 'wɩ tu 'di mɔ Sadiseɛn‑wi" ‑ʋʋ sea "kunyɩɔ' sɔn‑tɩ tɔ' 'ʋn 'je 'kpaa' Sesi ‑pʋn". ‑Wɛe ʋʋ ‑tee' ɔ i ka
23 No mesmo dia, vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
24 ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, dɛ Moisɩ 'a kɛ' 'crɩa, ɛ ka : ‑Bo "junmɔu 'ble 'nynɔ ‑wɛe ɔ ke ʋʋ se "ju 'wlʋ 'sʋ ɔ 'mɛ ɛ, ‑mɛ ɔɔ' de'di "duo ‑tiɔn" 'nynɔ ‑nʋ 'ʋn ‑wɛe ɔ ke ʋ 'je "nynuu‑ 'wlʋ 'de ɔɔ' ‑fɛin' ‑mɛa 'a 'nynɩ 'ʋn.
24 e perguntaram: “Mestre, Moisés disse: ‘Se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho, que dará continuidade ao nome do irmão’.
25 'Kaa de'dinmai ‑mɛ" 'sɔn ‑nɩ 'e ‑a "klu, ʋʋa' ‑jɔ ‑saa "i 'blea 'nynɔ ɔ ke ʋ se "ju 'ble 'sʋ ɔ je 'mɛ. Ɔɔ' ‑tiɔn" 'nynɔ siɛ ɔɔ' de'di due' 'kwa.
25 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos, de modo que seu irmão se casou com a viúva.
26 Dɛ due' ‑nɛ mɛ ‑nʋʋɛ ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ ke taan ‑nɔ "jrii, 'sʋ ka ʋʋ nɩa ‑mɛ" 'sɔn ʋʋ ‑wee' ‑kwɛ‑ "jrii.
26 O segundo irmão também morreu, e o terceiro irmão se casou com ela. E assim por diante, até o sétimo irmão.
27 Ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛa 'sʋ ɛ, 'nynɔkpao' ‑nʋ 'mɛɛ ‑ke.
27 Por fim, a mulher também morreu.
28 'Wɩ ‑ɛ 'di nyʋ ‑mɛa a mua 'kmʋ de jia' 'ee, nyɔ 'nynɔkpao' ‑nʋ 'je "bli "ti 'bo nyʋ ‑mɛ" 'sɔn ‑nʋ "klu ‑gblein' ɛ‑ ? Dɛ‑nʋɛ' ʋ jiiɛ ʋʋ ‑wee' "klein 'kwai.
28 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
29 'Bomɔ Sesi wluu 'de ʋʋ ‑pee, ɔ 'na : Aoa pooɛ aoa' ‑cɛ" 'srɛ i, dɛ‑nʋɛ' aoa' 'wɔn dɩ ‑crɩɩa ke Kea 'a "ikmaa' 'mii.
29 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus,
30 ‑Sɔntɩ 'mɛʋn a mua 'kmʋ de jia' a, ‑mɛ "nynunmai ke 'nynʋkpae'a ba "bli "tia' ‑kwɛ', ka Kea 'a "soa‑wi" ‑nɩa 'de jaʋn 'di nɩa, 'kamɔ ʋʋa mu nɩa'.
30 pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
31 Dɛ ‑jɛ ‑tua" 'mɛʋn 'a 'kmʋ deji ‑tɩ ɛ, dɛ Kea 'tmʋa 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ao se ɛ 'dii nʋʋ ? ɛ 'naa :
31 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nas Escrituras? Deus disse:
32 'Mɔ ‑nɩ Ablaam 'a Kea, 'mɔ ‑nɩ Isaakɩ 'a Kea, 'mɔ ‑nɩ Sakɔbʋ 'a Kea. ‑Bo ɛ 'da kan' a, ‑mɛ Kea nɩɛ nyʋ ‑nɩa 'kmʋ 'a Kea ‑o, ɛ se 'mɛʋn 'a Kea nɩ.
32 ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos”.
33 Tai' "maa nyʋ "klein ‑poa' wlu ‑nɩa 'mʋa‑ doin" o 'mɛ 'de ɔɔ' nyʋ dɛtɔɔsʋn 'ʋn.
33 Quando as multidões o ouviram, ficaram admiradas com seu ensino.
34 Fariseɛn‑wi" 'wɔan ka Sesi "mua Sadiseɛn‑wi" 'a wɔn 'sʋ ɛ, ʋʋ 'kɩɩɛn "jrui.
34 Sabendo os fariseus que Jesus tinha calado os saduceus com essa resposta, reuniram-se novamente para interrogá-lo.
35 'Sʋ kɛ' wɔ‑sai due' ‑nɩa 'de ʋʋpʋ "klu ‑nɩɛi" ɔ 'je Sesi wlu 'a "klɛ bʋ 'dei ‑te' ɔmɔ ‑tee' ɔ i ka,
35 Um deles, especialista na lei, tentou apanhá-lo numa armadilha com a seguinte pergunta:
36 ‑ɔ ‑na : Nyʋ dɛtɔɔi, Kea 'a kɛ'ɛ "jru o jɔ 'de ɛ‑ ?
36 “Mestre, qual é o mandamento mais importante da lei de Moisés?”.
37 Sesi 'na : ‑Ɩn ‑je ‑ma Tʋ"bo Kea 'a ‑tɩ' kma 'de ‑ma pɛe ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ma nyiɔ jɔ ‑wee' 'ʋn 'de ‑ma ‑tɔ' ‑wee' "klein 'ʋn.
37 Jesus respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma e de toda a sua mente’.
38 Ɛmɛ ‑nɩ kɛ'ɛ "jru o jɔ ‑ɛ ‑kɔan ‑tɩ' ɛ.
38 Este é o primeiro e o maior mandamento.
39 'De ‑jɛ ‑pooɛ 'sɔɔn ‑mɛ ka : ‑Ɩn ‑je ‑ʋn ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kma ka ‑ɩn ‑kma ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a ‑tɩ' ɛ.
39 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’.
40 'De kɛ' 'sɔɔn ‑nɩ "kpei 'bo kɛ' "klein Moisɩ bla o, dɩ "klein Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'tmʋa 'bomɔ ɩ tba.
40 Toda a lei e todas as exigências dos profetas se baseiam nesses dois mandamentos”.
41 ‑Ta Fariseɛn‑wi" 'kɩɩan "jrui ɛ, 'bomɔ Sesi ‑tee' ʋʋpʋ i ka,
41 Então, rodeado pelos fariseus, Jesus lhes fez a seguinte pergunta:
42 ɔ 'naa : Dɛ aoa naa tɔ' i 'de Klisɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ? Nyɔ ‑ɔɔ "ju ɔ nɩ ɛ‑ ? 'Sʋ ʋʋ 'na : Ɔ nɩɛ Dafidɩ 'a "ju ‑o.
42 “O que vocês pensam do Cristo? De quem ele é filho?”. Eles responderam: “É filho de Davi”.
43 Sesi 'na : 'De ‑mɛ ka Dafidɩ ‑mɔ nʋ ‑wɛe ‑ta Kea 'a ‑Suu po ɔ ‑je o ɔ sie nɔ" nya ‑wɛe ɔ 'dɔɔ‑ Tʋ"bo ɛ‑ ? Dɛɛ‑tɩ 'ɩn 'da kan' a, ɛmɛ ‑nɩ Dafidɩ wlu' ka, ɔ 'na :
43 Jesus perguntou: “Então por que Davi, falando por meio do Espírito, chama o Cristo de ‘meu Senhor’? Pois Davi disse:
44 Tʋ"bo wlu' 'de 'ma Tʋ"bo ‑pee ɛ 'na : ‑Ɩn ‑te i 'de 'ma dianfɔ o mamaʋ 'sʋ 'ɩn 'je ‑ma tʋnyʋ 'de ‑ʋn bʋ ‑sɔn ‑tu".
44 ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
45 ‑Bo Dafidɩ ‑mɔɔ sea ɔ Tʋ"bo 'daa‑ 'ee, ‑mɛ ka ɔ nʋ ɔɔ' "ju nɩsʋn 'ja a‑ ?
45 Portanto, se Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
46 Dɛ ɔ ‑teea' i 'mʋa‑ nyɔ ‑je ɛ "kpei ‑sa ɔ se nɩ‑. Dɛ ‑wlʋa 'o ɛɛ' 'wɩ tu 'di ɛ, nyɔ "o nyɔ jrɔ' se ɔ dɛ jrɛ'ɛ i ‑tee' 'bode.
46 Ninguém conseguiu responder e, depois disso, não se atreveram a lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.