Mateus 20
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 Sesi 'na : Dɛ ‑ke Kea 'a nyʋ 'blesʋn ‑nɩa 'e jaʋn 'di ‑kɔɔa', ɛ ka : Ɛ ‑kɔ' ‑kle' jei due' ‑ɔ ‑sɔan 'ʋn ‑klae" pɛɛn ‑wɛe ‑ɔ ‑dua" dbonʋʋn 'ʋn 'de ʋʋ 'jea 'de ɔ o ‑kle mu ɛ.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ɔ ke ʋʋpʋ 'bɛɛ‑ 'wɛijɔ due 'a wlu 'ʋn 'de ‑sɔn' 'di, ‑wɛe ɔ kpa ʋʋpʋ 'de ɔ o ‑kle.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 ‑Klae" jrʋ‑gbao o 'sʋ ɔ 'jeɛ nyʋ jrʋ' 'bo "kpae' ‑ʋʋ ‑te i foo" 'ʋn ‑ʋʋ se nʋʋdbo 'ble.
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 'Sʋ ɔ wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao mu dbo nʋ 'de 'ʋn o ‑kle, ‑wɛe dɛ ‑ɛ ‑ke ao ‑kɔɔa' "i ɛ, 'de 'ɩn 'je ɛ aopʋ "nyɩ.
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 'Sʋ ‑wi" ‑mʋ mu'. ‑Kle' jei "sia "kpae' 'jrʋ‑gbao ke'wlɛ, ɛ ke ‑kwie" jrʋ‑gbao ke, ɔ 'jeɛ nyʋ jrʋ' ‑ʋʋ se dbo 'ble, 'sʋ ‑wi" ‑mʋ muɛ 'de ɔ o ‑kle ‑ke.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Dɛ ‑mua' ‑kwie" ka ‑pee ɛ, ɔ jɛɛ nyʋ jrʋ' ‑ʋʋ se dbo 'ble, ‑wɛe ɔ ‑tee' ʋʋpʋ i ɔ 'na : Dɛɛ‑tɩ ao ‑te i ‑ta ‑wɛe ao se dɛ jrɛ' nʋ ‑sɩan a‑ ?
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 ʋʋ 'na : Nyɔ ‑je ‑a dbo "nyɩ ɔ se nɩ‑. ‑Wɛe ɔ wlu 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ao mu dbo nʋ ‑ke 'de 'ʋn o ‑kle.
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Kwie kpʋʋan 'sʋ ɛ, ‑kle' jei wlu' 'de ɔɔ' ‑gbu" 'dei ‑tei ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn ‑da dbonʋʋn ‑nʋ ‑wɛe ‑ɩn ‑je ʋʋpʋ ‑kei" ‑sa, ‑ɩn ‑tee 'de nyʋ ‑bɔɔa' de "kpei ‑wɛe ‑ɩn ‑je nyʋ ‑kɔan nya jɛɛ‑.
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 'Sʋ nyʋ ‑teea dbo nʋa' ‑kwie" ka a ji' ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'wɛijɔ due 'due do‑ do‑.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Nyʋ ‑saa "i ‑ʋʋ mua dbo nʋa' jia, ʋʋpʋ mɔ 'na ‑mɛ ʋʋ 'je dɛ ‑tuu" 'je 'de‑, 'kaa ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'wɛijɔ due 'due ‑ke.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 ‑Ta ʋʋa kpʋʋan 'wɛijɔ due 'due ‑nɩ ɛ, ʋʋa wluuɛ 'mii 'de ‑kle' jei ‑pee.
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 Ʋʋ 'na : Nyʋ ‑bɔɔa' de ‑nʋ, ‑ʋʋ sea 'bo dboi" ‑kwle ɛ, ʋʋpʋ 'a ‑kei" ke ‑aa ‑kei" 'bɛɛ‑, 'de ‑mɛ 'kamɔ ‑apʋ mɔ sea ‑sɩan ‑sea ‑sea 'bo ‑tɛnjrʋ ‑nɛ 'ʋn.
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 'Sʋ ‑kle' jei wlu' 'de ʋʋa' due' ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn ba, 'ɩn se ‑mii" 'fa o, ‑ɩn ‑wɔan dbo nʋa' mu‑tɩ 'teɔ, ‑ɩn ‑ke 'ma ‑a se 'wɛijɔ due 'a wlu 'ʋn 'bɛɛ‑ 'de ‑sɔn' 'dii ?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Dɛ ‑ɛ ‑nɩa ‑ma ‑nɛ ‑kei" ‑ɩn ‑duɛ" 'ʋn, ‑ɩn ‑je ‑ta 'ʋn "juɔi ‑tie" cɛn. ‑Kei" 'ɩn ‑sa ‑ʋn ‑ta ɛmɛ 'ma mu nyɔ ‑bɔɔa' de ‑saa' ‑ke.
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 'Mɔ ‑ble 'ma 'wɛi, dɛ 'ɩn nɩa "i, ɛmɛ 'ɩn nʋʋɛ 'ʋn. ‑Aee' 'dɛ 'ɩn nmɔa 'di wɔn 'de nyʋ ‑pee ɛmɛ ‑ɛɛ "jriɛ saʋn ‑ma ‑gbʋʋn' 'ʋn jaa ?
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 ‑Wɛe Sesi poɛ "kpei ɔ 'na : 'Kamɔ ɛ nɩ ‑ke, nyʋ ‑bɔɔa' de a muɛ nya kɔan', 'de nyʋ ‑kɔan nya 'je de 'bɔɔ‑.
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 ‑Ta Sesi nɩɩa Selisalɛm mua' a, 'bomɔ ɔ 'daa‑ ɔɔ' klai" nynuu ‑nɩa ‑puue 'jɔ 'sɔɔn 'ɔ 'sʋ, ‑mɛ ʋʋ nɩɛ nabʋ ja, ‑wɛe ɔ wlu 'de ʋʋpʋ ‑pee,
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 ɔ 'na : Ao po doin" i, ‑aa muɛ Selisalɛm, 'bomɔ nyiɔ 'ɔ "Ju 'je 'e tooɛ‑ 'de 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, kɛ' wɔ‑saʋn 'kwa ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'mɛpee' kpʋʋn‑.
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 ‑Wɛe ʋʋ 'je ɔ nyʋ ‑sea' Kea juo "nyɩ, 'de ‑wi" ‑mʋ 'je ɔ wlaa‑. Ʋʋ 'je ɔ klae 'ʋn kpa, 'de ʋʋ 'je ɔ 'o tu ‑kwlɩ" kɔ, 'kaa ɔ 'je 'kmʋ de ji ‑o 'de 'wɩ 'a taan ‑nɩ 'di.
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 'Sʋ Sebede 'a "nynuu‑ ke ʋʋ de 'kpa Sesi ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋ de "sii‑ 'kɔi‑ i 'bo ɔ "juɔi 'de ʋ ‑tee' ɔ ‑paan' i.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Sesi 'na : Dɛ aa ‑pɔn ɛ‑ ? ʋ 'na : ‑Ɩn cɛn ɛɛ' wlu ‑tie" 'de 'ʋn ‑pee ‑wɛe 'ma "nynuu‑ 'sɔɔn ‑nʋ 'je i ‑te 'bo ‑ʋn ‑pʋn" 'de ‑ma 'beɔdɛ 'ʋn, due' 'je 'e ‑ma dian o ‑te', due' 'je 'e ‑ma kʋan o ‑te'.
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 'De Sesi 'na : Dɛ aoa ‑teea i ao se ɛ juo‑, "kaenmɔ 'ɔ "pɛ 'ɩn 'jea 'na, ao 'bɛɛ‑ ɛɛ' 'naa' 'mɛɛ ? 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑A ‑beeɛ'.
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Sesi 'na : Tɔ' ‑o, ao 'bɛɛ‑ 'ma "kaenmɔ 'ɔ "pɛ 'naa' 'mɛ ‑cɛɛn'‑, 'kaa dɛ ‑jɛ ‑nɩa 'e 'ma kʋan o ke dian o 'a ‑tea 'a ‑tɩ' ‑mɛ se 'de 'ʋn 'kwa nɩ‑, ɩa' ‑teɩn tu ‑teeɛ nyʋ ʋʋa ‑tɩ' 'ɩn "Bo nʋ ɩ dɛ 'ɛ ‑tea'.
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Klai" nynuu ‑puue ‑sia 'o 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɛ, ʋʋ 'kpa 'cɛn, ʋʋ 'bleeɛ de'dinynu 'sɔɔn ‑nʋ 'dii.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 'Sʋ Sesi 'da ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛ, ‑wɛe ɔ 'na : Ao 'jee, nyʋ ‑tea nyʋ "jru kpɔ' i ɛ, ʋʋa criɛ nyʋ bʋ ‑sɔn i ‑wɛe nyʋ klae" ‑wi" ‑mʋ a to ʋʋpʋ 'a "ikmaa' 'de nyʋ "kpei.
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 'Kaa ɛ 'bo kan' nɩɛ 'bo aopʋ "klu. ‑Bo aoa' due' nɩɛ "i ɔ 'je klaa" nɩ ɛ, ‑mɛ ɔ nʋʋ aopʋ "juɔi.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 'De ‑bo aoa' due' nɩɛ "i ɔ 'je aoa' nya nɩ ɛ, ‑mɛ ɔ 'je ɔɔ' ‑cɛi" 'piie‑ ‑wɛe ɔ 'je aoa' kʋɔn nɩ‑.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 'Kamɔ nyiɔ 'ɔ "Ju nʋ jisʋn. Ɔ se ji 'de nyʋ 'je ɔ "juɔi nʋʋ‑, 'kaa ɔ ji' ‑wɛe ɔmɔ 'je nyʋ "juɔi nʋʋ 'de ɔ 'je ɔɔ' 'kmʋ 'e to ‑wɛe ɛ 'je nyʋ ‑tuu"‑tuu seie‑.
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 ‑Ta ʋʋa 'wlʋʋa 'o Seriko ɛ, nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑bla' 'bo Sesi 'de.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Ʋʋa ‑gbʋan 'e mu 'sʋ ɛ, "jri 'a waʋn 'sɔɔn ‑te i 'bo je doun". Ka Sesi a ‑sia, ʋʋ 'wɔɩn 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑teɛ "wɔɔa' ‑pʋn" ʋʋ 'na : ‑Aa 'blei, Dafidɩ 'a "Ju, ‑ɩn ‑je ‑aa wɛe‑ !
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Nyʋ ‑tuu"‑tuu a 'kaa‑ ʋʋpʋ 'ʋn 'ɛ, ʋʋ 'na : Ao "mu wɔn ! 'Kaa ʋʋa kpa wlu "jɛi ke'wlɛ ʋʋa ‑tuɛ" "kpei ʋʋ 'na : ‑Aa 'blei, Dafidɩ 'a "Ju, ‑ɩn ‑je ‑aa wɛe‑ !
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 'Sʋ Sesi nyna i, ɔ 'da ʋʋpʋ 'mɛ ‑wɛe ɔ ‑tee' ʋʋpʋ i, ɔ 'na : Dɛ aoa ‑pɔn 'ɩn 'je ao "jrii nʋ ɛ‑ ?
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 ʋʋ 'na : ‑Aa 'blei, ‑ɩn nʋɛ ‑aa "jri 'je 'bai‑.
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Ʋʋa' wɛe‑ nʋ Sesi 'mɛ, 'sʋ ɔ 'tɔɛn ʋʋpʋ 'a "jri i. 'Bo ɛ "sri nyʋ ‑nʋ je i 'jea' ‑pʋn" ‑te, ʋʋ je 'o Sesi 'de bla.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.