Marcos 12
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 Sesi a cɛɛn 'e "ipoo‑tɩ 'ʋn ‑wɛe ɔɔ 'tmʋʋ ʋʋpʋ wlu ‑pee ɔ 'na : "Ju due' mɔ ‑dba rɛsɛn' ‑kle ɔ blɛ ‑klɛe 'de woi, ‑ɔ ‑blu" ‑ta nyʋ 'jea rɛsɛn 'ʋn "nmuu ɛ, ‑wɛe ɔ po "miɔ‑gbu due'. 'De ɔ siɛ ‑busan dinyʋ o, ‑wɛe ɔ mu 'dʋʋa'.
1 Depois Jesus começou a falar por meio de parábolas . Ele disse:
2 Rɛsɛn' ‑sa nɔ" nynia, ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi due' 'de ‑busan dinyʋ o, ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' ‑nɩ rɛsɛn' jɔ 'de ‑sa ʋʋ 'je ɔ "nyɩ.
2 Quando chegou o tempo da colheita, o dono enviou um empregado para receber a sua parte.
3 'Kaa ʋʋ kpʋn ɔɔ' dbonʋi ‑nɔ 'mɛ, ʋʋ blɔ' ‑wɛe ʋʋ nʋ ɔ i, ʋʋ se ɔ dɛ jrɛ' "nyɩ.
3 Mas os lavradores agarraram o empregado, bateram nele e o mandaram de volta sem nada.
4 ‑Kle' jei dboɛ ɔɔ' dbonʋi jrɔ' ke'wlɛ. Ʋʋ ‑sa ‑mɔ kpi "jrui ‑wɛe ʋʋ ‑cree" ɔ.
4 O dono mandou mais um empregado, mas eles bateram na cabeça dele e o trataram de um modo vergonhoso.
5 ‑Kle' jei dboɛ taan ‑nɔ, ʋʋ 'dba ‑mɔ 'mɛ. 'Ka ʋʋ nʋ ɔɔ' dbonʋnyʋ ‑tuu"‑tuu, ʋʋ bla jrʋ', ʋʋ 'dba jrʋ'. ‑Busan dinyʋ 'a ‑tɩ|src="lb00103c.tif" size="span" ref="12.1-12"
5 E ainda outro foi mandado para lá, mas os lavradores o mataram. E o mesmo aconteceu com muitos mais — uns foram surrados, e outros foram mortos.
6 Nyɔ due' koʋn ‑gbai' ‑sia ‑kle' jei 'kwa a, ɛmɛ ‑nɩ ɔɔ' ‑tɩ kmaju. Ɔmɔ ɔ dbo de 'bɔɔ‑ nɔ" 'de ʋʋpʋ o. Ɔ naa tɔ' i ɔ 'na : Ʋʋa muɛ 'ma "ju 'a ni' ‑tea' see.
6 E agora a única pessoa que o dono da plantação tinha para mandar lá era o seu querido filho. Finalmente ele o mandou, pensando assim: “O meu filho eles vão respeitar.”
7 'Kaa ‑busan dinyʋ ‑nʋ 'tmʋʋɛ ba ʋʋ 'na : "Ju ‑jea 'kɛn kpa 'de nya ɔ ka. Ao "nyɩ ‑a mu ‑a ‑je ɔ 'dba ‑wɛe ‑kle' 'je ‑a 'kwa sie‑.
7 Mas os lavradores disseram uns aos outros: “Este é o filho do dono; ele vai herdar a plantação. Vamos matá-lo, e a plantação será nossa.”
8 ‑Wɛe ʋʋ kpʋn ɔ ‑cɛɛn'‑, ʋʋ 'dbɔ, 'de ʋʋ ‑sa ɔɔ' "ku 'bo ‑kle, ʋʋ po ɛ 'kwla.
8 — Então agarraram o filho, e o mataram, e jogaram o corpo para fora da plantação.
9 'De Sesi 'na : Aoa naa tɔ' i 'ee, ka ‑kle' jei 'je nyʋ ‑nʋ 'a ‑tɩ' nʋ ɛ‑ ? Ɔɔ muɛ jia', ɔ 'je ‑busan dinyʋ 'dba, ‑wɛe ɔ 'je ɔɔ' ‑kle' dbonʋnyʋ jrʋ' "nyɩ.
9 Aí Jesus perguntou:
10 Wlu ‑crɩɩa' ‑ta, ao seɛ 'dii nʋʋ ? Ɛ 'naa :
10 Vocês não leram o que as
11 Dɛ Tʋ"bo nʋa, ɛmɛ ‑nao. Ɛ nmɔɔ ‑a 'di wɔn.
11 Isso foi feito pelo Senhor
12 'Sʋ, Suifʋ‑wi" 'a "jrujeʋn a ‑pɔn Sesi 'a kpʋn ‑kɔ i, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ 'je kan' 'mɛ ‑tɩ' ɔ pooa "i ɛ, ʋʋpʋ ɔɔ 'da. 'Kaa ʋʋa pleea nyʋ ɛ, ʋʋ siɛ ɔ 'mʋa‑ ʋʋ je mu.
12 Os líderes judeus sabiam que a parábola era contra eles e quiseram prender Jesus, mas tinham medo do povo. Por isso deixaram Jesus em paz e foram embora.
13 Ʋʋ dboɛ Fariseɛn jrʋ' ke Erodɩ 'a 'cɛ jrʋ' 'de Sesi o, ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ wlu 'a "klɛ ‑pee ‑gba' 'de ʋʋ 'je ɔ "kpei kpʋʋn‑.
13 Depois mandaram que alguns fariseus e alguns membros do partido de Herodes fossem falar com Jesus a fim de conseguirem alguma prova contra ele.
14 Ʋʋ jia, ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ‑a ‑juo ka ‑ma ‑tmʋa tɔ' ‑tɩ 'a 'sʋ 'mɛ. Nyɔ jrɔ' 'ɔ faʋn 'a nʋ ‑ʋn, dɛ‑nʋɛ' ‑maa' ‑gbʋn nyʋ 'a 'bɛsʋn ja, 'kaa ‑ma tɔɔɛ nyʋ Kea 'a ‑jeblʋ 'a ‑cɛ" 'kpa. ‑Aa ‑teeɛ' ‑mi i nyʋ 'beeɛ' nyʋ 'je ‑dɛɩnpo' ‑sa, nyʋ 'je ɛ 'blʋajei Sesaa "nyɩɩ ? ‑A ‑sɩ ‑ae, ‑aee' ‑a ‑bo ɩ ‑saa ?
14 Eles chegaram e disseram: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto e não se importa com a opinião dos outros. O senhor não julga pela aparência, mas ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige. Diga: é ou não é contra a nossa
15 'Kaa Sesi juo ka ʋʋ pooa "jri de 'mɛ, 'sʋ ɔ 'na : Dɛɛ‑tɩ aoa ‑gba' 'ʋn wlu 'a "klɛ ‑pee ɛ‑ ? Ao ja 'ʋn 'wɛijɔ due' kea' 'ɩn 'je ɛ 'je.
15 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
16 'Sʋ ʋʋ jɔ 'wɛijɔ due'. 'De Sesi ‑tee' ʋʋpʋ i ɔ 'na : Nyɔ ‑ble "jru kpa" ‑nɛ ke 'nynɩ ‑crɩɩa' ‑taa ? 'Sʋ ʋʋ 'na : 'Blʋajei Sesaa ‑o. 'Wɛijɔ due' 'Blʋajei Sesaa 'a "jru kpa" nɩa "kpei ɛ|src="hk00168c.tif" size="col" ref="12.16"
16 Eles trouxeram, e ele perguntou: Eles responderam: — São do Imperador.
17 Sesi wlu ʋʋpʋ ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑nɩa Sesaa 'a dɛ, ao "nyɩ ɛ Sesaa, 'de dɛ ‑nɩa Kea 'a dɛ, ao "nyɩ ɛ Kea o. 'Sʋ dɛ ɔ 'tmʋa ɛɛ' tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ.
17 Então Jesus disse: E eles ficaram admirados com Jesus.
18 Sadiseɛn jrʋ' jiɛ 'de Sesi o. 'De see ɛ, Sadiseɛn‑wi" 'na "kunyɩɔ' sɔn‑tɩ se tɔ' nɩ. Ʋʋ ‑teeɛ' Sesi i ka ʋʋ 'na :
18 Alguns saduceus , os quais afirmam que ninguém ressuscita, chegaram perto de Jesus e disseram:
19 Nyʋ dɛtɔɔi, Moisɩ 'crɩɛ kɛ' ‑nɛ ɔ je ‑a ‑nyɩ", ɛ 'naa : ‑Bo "junmɔu due' 'ble 'nynɔ ‑wɛe ɔ ke ʋ se "ju 'wlʋ 'de ɔ 'je 'mɛ ɛ, ɔɔ' "dei "duo ‑tiɔn" 'nynɔ ‑sia 'ʋn, ɔ ke ʋ 'je "nynuu‑ 'wlʋ 'de ɔɔ' ‑fɛin' ‑mɛa ‑pee.
19 — Mestre, Moisés escreveu para nós a seguinte lei : “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
20 'Kaa ‑a ‑jeɛ de'dinmai ‑mɛ" 'sɔn. ‑Jɔ ‑saa "i 'blea 'nynɔ, ɔ se "ju 'wlʋ, ɔ je 'mɛ.
20 Acontece que havia sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos.
21 Ɔɔ' ‑tiɔn" 'nynɔ ‑sia ɔɔ' "dei "duo ʋ 'ʋn 'ɛ. 'Kaa ɔ ke ʋ se "ju 'wlʋ ‑ke, ɔ je 'mɛ. Dɛ due' ‑nɛ mɛ ‑nʋʋɛ taan ‑nɔ "jrii ‑ke.
21 O segundo casou com a viúva e morreu sem deixar filhos. Aconteceu a mesma coisa com o terceiro.
22 Nyʋ ‑nɩa ‑mɛ" 'sɔn ʋ jiia 'kwa i ɛ, ʋʋa' due' koʋn ‑gbai' ke ʋ se "ju 'wlʋ ʋʋ ‑wee' je 'mɛ. Ʋʋ ‑wee' 'wlʋ 'kmʋ kpɩɩn‑, ‑wɛe ʋmʋ 'mɛ ‑ke.
22 Afinal, os sete irmãos casaram com a mesma mulher e morreram sem deixar filhos. Depois de todos eles, a mulher também morreu.
23 ‑Sɔntɩ nyʋ a mua "kunyɩɔ' sɔan' a, ‑wɛe nyʋ ‑mɛa ‑wee' 'jea 'kmʋ de ji ɛ, nyɔ ʋ 'je "bli "ti ‑gbo' ɛ‑ ? Nyʋ ‑nɩa ‑mɛ" 'sɔn ‑wee' 'ble ʋ 'nynɔ 'ʋn.
23 Portanto, no dia da ressurreição, quando todos os mortos tornarem a viver, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
24 'De Sesi 'na : Ka aoa "maa aoa' ‑cɛ" tai' ao se ɛ juo‑ ? Aoa' 'wɔn Kea 'a wlu ‑crɩɩa' 'mii, 'de aoa' 'wɔn Kea 'a "ikmaa' 'dei ?
24 Jesus respondeu:
25 'Kɛ ‑nɛ ‑cɛɛn'‑, ‑bo nyʋ sɔn "kunyɩɔ', ‑mɛ "nynunmai ke 'nynʋkpae 'a ba "blitia' ‑kwɛ', 'kaa ka Kea 'a "soa‑wi" nɩa 'de jaʋn 'di ɛ, 'ka ʋʋa mu nɩa'.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
26 'De dɛ ‑nɩa ‑ɩn ‑mɛ ‑wɛe ‑ɩn ‑sɔn "kunyɩɔ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, dɛ ‑crɩɩa' 'de Moisɩ 'a 'sbɛ 'di 'de "wi‑gbau'o 'a ‑tɩ' 'ʋn, ao se ɛ 'dii nʋ duee' ? Kea wluɛ Moisɩ ‑pee ɛ 'naa : 'Ɩn nɩɛ Ablaam 'a Kea, Isaakɩ 'a Kea, Sakɔbʋ 'a Kea.
26 Vocês nunca leram no
27 ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ Kea nɩɛ nyʋ ‑nɩa 'kmʋ 'a Kea ‑o, ɛ se 'mɛʋn 'a Kea nɩ‑. Dɛ ao ‑sia' "i ‑gblein' ‑wɛe ‑ɛɛ tai' "maa aopʋ‑, ɛmɛ ‑nao.
27 E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos. Vocês estão completamente errados!
28 ‑Ta ʋʋa 'tmʋɛ ɛ, kɛ' wɔ‑sai due' a poɛ doun" o. ‑Ta ɔ 'jea kan' ka Sesi ‑sa ‑tɩ' ʋʋpʋ ‑tee' ɔ i wɔ ka ‑cɔɔn' ka 'sʋ ɛ, ɔ 'kpa ɔ ‑pʋn" ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Kɛ' ‑wee' "klein 'a "jruojɔ 'de ɛ‑ ?
28 Um mestre da Lei que estava ali ouviu a discussão. Viu que Jesus tinha dado uma boa resposta e por isso perguntou: — Qual é o mais importante de todos os mandamentos da
29 'De Sesi 'na : Kɛ'ɛ "jruojɔ 'ɔ "i‑saa' ‑nɛ ka : ‑Ɩn ‑te' doun" Israɛ, ‑aa Tʋ"bo klaa" Kea 'a 'sʋ mɛ ‑nɩ Tʋ"bo.
29 Jesus respondeu:
30 ‑Ɩn ‑kma ‑ma Tʋ"bo Kea 'a ‑tɩ' 'de ‑ma pɛe ‑wee' o, 'de ‑ma ‑suu ‑wee' 'ʋn, 'de ‑ma tɔ' ‑wee' 'ʋn, 'de ‑ma 'kpɩ ‑wee' 'ʋn.
30 Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com toda a mente e com todas as forças.”
31 'De kɛ'ɛ 'sɔɔn ‑nɛ ka : ‑Ɩn ‑kma ‑ma ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' ka ‑ɩn ‑kma ‑ma ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' ɛ. Kɛ' ‑jea "i 'bɛ ‑ɛ ‑jea kɛ' 'sɔɔn ‑nɩa 'mʋa‑ ‑sii ɛ, ɛ se nɩ‑.
31 E o segundo mais importante é este: “Ame os outros como você ama a você mesmo.” Não existe outro mandamento mais importante do que esses dois.
32 'Demɔ kɛ' wɔ‑sai "duo wlu 'ʋn 'de Sesi ‑pee ɔ 'na : 'Kɛ nɩ ‑cɛɛn'‑, nyʋ dɛtɔɔi, ‑ɩn ‑tmʋɛ tɔ' ‑tɩ Tʋ"bo klaa" 'a 'sʋ ‑nɩ Kea, ‑kea'‑ jrɛ' se 'e de nɩ‑.
32 Então o mestre da Lei disse a Jesus: — Muito bem, Mestre! O senhor disse a verdade. Ele é o único Deus, e não existe outro além dele.
33 Nyʋ 'je Kea 'a ‑tɩ' kma ‑o 'de ɔɔ' pɛe ‑wee' "klein o, 'de ɔɔ' tɔ' ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ɔɔ' 'kpɩ ‑wee' "klein 'ʋn, ‑wɛe ɔ 'je ɔ ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kma ka ɔ kma ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' ɛ. Ɛ "paa' ɛ je nmi "klein nyʋ a poa "jri ɔɔ "nyɩa Kea ke 'sraa‑ "klein nyʋ a ‑sa' ɔɔ "nyɩ ɛ ‑sii.
33 Devemos amar a Deus com todo o nosso coração, com toda a nossa mente e com todas as nossas forças e também devemos amar os outros como amamos a nós mesmos. Pois é melhor obedecer a estes dois mandamentos do que trazer animais para serem queimados no altar e oferecer outros sacrifícios a Deus.
34 Sesi 'jea kan' ka ɔ poa ‑tɩ' wɔn o 'de tɔ' 'dinɩa' 'ʋn ɛ, ɔ 'na : ‑Ɩn se Kea 'a tʋ"bo‑kwlɔ o tɛɛn‑.
34 Jesus viu que o mestre da Lei tinha respondido com sabedoria e disse: Depois disso ninguém tinha coragem de fazer mais perguntas a Jesus.
35 ‑Ta Sesi a tɔɔa nyʋ dɛ 'de Kea ‑gbu klaa" 'di ɛ, 'bomɔ ɔ ‑tee' ʋʋpʋ dɛ due' i, ɔ 'na : Kɛ nʋ ‑wɛe kɛ' wɔ‑saʋn a 'daa‑ Kea 'a 'o‑tei Dafidɩ 'a "ju ɛ‑ ?
35 Quando Jesus estava ensinando no pátio do Templo, perguntou:
36 Dafidɩ mɔ 'ɔ ‑cɛ", Kea 'a ‑Suu po ɔ ‑je o ɛ, ɔ wlu' ka :
36 Pois Davi, inspirado pelo Espírito Santo, escreveu:
37 Dafidɩ mɔ'ɔ ‑cɛ" ɛ 'daa‑ Kea 'a 'o‑tei Tʋ"bo. Ka ɔ nʋ ɔɔ' "ju nɩsʋn 'ja a‑ ?
37 O próprio Davi chama o Messias de Senhor. Portanto, como é que o Messias pode ser descendente de Davi? Uma grande multidão escutava com prazer o que Jesus ensinava.
38 Nyʋ ɔɔ tɔɔa dɛ, ɔ wluɛ ʋʋpʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑tu" aoa' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ' 'de kɛ' wɔ‑saʋn 'a ‑tɩ' 'ʋn. ‑Ɩn ‑paa "bai ‑tɔɔn 'ʋn ‑wɛe ‑ɩn ‑na i 'de nyʋ ‑wee' po ‑ʋn 'jewlu o "kpae' woi ɛmɛ ʋʋa ‑pɔn.
38 Ele dizia ao povo:
39 "Kpa‑tɩ klae" ‑nɩa Kea ‑gbi 'dii o, ‑tein 'dɔe ‑nɩa ‑kɔ' ‑sɔn i mɩ ʋʋpʋ a ‑pɔn i.
39 preferem os lugares de honra nas
40 Ʋʋa ‑sa' ‑tiɔn" nynʋkpae' dɩ 'kwa i. 'Kaa ʋʋa 'jeɛ nyʋ 'srɛ i pooa' 'a "dia, baewlu "tiɛ ʋʋpʋ wɔn 'di foo" 'ʋn. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ʋʋa' 'pee a muɛ "ikmaa'.
40 Exploram as viúvas e roubam os seus bens; e, para disfarçarem, fazem orações compridas. Portanto, o castigo que eles vão sofrer será pior ainda!
41 Sesi ‑kɔa' nyʋ dɛ tɔɔa' 'sʋ ɛ, ɔ ‑teɛ i 'bo 'wɛ‑ 'di podɛ ‑pʋn", ‑wɛe ka nyʋ a nʋa 'e 'wɛi posʋn ɔɔ ‑gbʋn' ɛ ja. "Wliiɛjeʋn 'a ‑ta ‑tuu" a poɛ 'e 'wɛi ‑tuu".
41 Jesus estava no pátio do Templo, sentado perto da caixa das ofertas, olhando com atenção as pessoas que punham dinheiro ali. Muitos ricos davam muito dinheiro.
42 'Bomɔ ‑tiɔn" nynɔkpao' due' ‑sea' dɛ 'ble jii‑, ‑wɛe ʋ po 'e 'wɛijɔ mɩɩ" 'sɔɔn, ‑bo ɩ bee o ‑wɛe ɩ nʋ ‑suujɔ 'ɔ tɔo 'a tɔo.
42 Então chegou uma viúva pobre e pôs na caixa duas moedinhas de pouco valor.
43 'Sʋ Sesi 'da ɔɔ' klai" nynuu ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋɛ aopʋ tɔ' ‑tɩ, ‑tɩɔn" nynɔkpao' nɩɩa" a 'dba ‑ta, dɛ ʋ poa 'e 'wɛi 'dipodɛ 'di ɛ, ɛ ‑tiɛi", ɛ je dɛ ʋʋ ‑wee' "klein poa 'e ‑sii,
43 Aí Jesus chamou os discípulos e disse:
44 dɛ‑nʋɛ' 'wɛi ‑siia ʋʋpʋ i ɛ, ɩmɩ ʋʋ po 'e, 'kaa ʋmʋ se dɛ jrɛ' 'ble ʋa' nɩɩa" wɛi' jɔ‑ ʋ ‑tea' ‑kwlɩ" ɛ, ɛmɛ ʋ to 'e.
44 Porque os outros deram do que estava sobrando. Porém ela, que é tão pobre, deu tudo o que tinha para viver.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.