Lucas 20

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 'Wɩ jrɛ' o, ‑ta Sesi nɩa nyʋ dɛ tɔɔa' 'de Kea ‑gbu klaa" 'di, ‑wɛe ɔɔ 'tmʋa ‑pɔia" ‑tɩ 'de nyʋ ‑pee ɛ, 'bomɔ 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, kɛ' wɔ‑saʋn o, nyʋ‑cɔɩn' ‑wi" jii‑,
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 ‑ɩn ‑tmʋʋ' ‑aʋn, dɛ ‑ma "ikmaa' ‑nɛ tba 'e "jri ‑ta ‑gbo" ɛ‑ ? 'De nyɔ ‑nyɩ" ‑ʋn ɛɛ' "ikmaa' tu ɛ‑ ?
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma jiɛ aopʋ dɛ due' i ‑teea' ‑ke.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 Nyɔ ‑dbo' San nyʋ "ni "jru pooa a‑ ? Ɛ Kea ‑ae, ‑aee' nyiɔpʋ ‑oo ? Ao ‑sɛ "kpei.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 'Kaa ʋʋ ‑teɛ ɛɛ' 'mii dia' ‑pʋn" 'bo ʋʋa' 'sʋ 'nynɩ ʋʋ 'na : ‑Bo ‑a ‑na Kea ‑dbo' ɔ ɛ, ‑mɛ ɔɔ muɛ nʋa' dɛɛ ‑tɩ ao se ɔɔ' wlu tɔ' 'ʋn 'je ɛ‑ ?
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 'De ‑bo ‑a ‑na nyiɔpʋ ‑dbo' ɔ ɛ, ‑mɛ nyʋ ‑wee' "klein a muɛ ‑aʋn "sei itbaa' 'de ʋʋ 'je ‑a ‑dba, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ ‑wee' 'na : San nɩɛ Kea 'a weepoi ‑o.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 'Sʋ ʋʋ wlu' 'de Sesi ‑pee ʋʋ 'na : Nyɔ ‑dboa' San nyʋ "ni "jru poo ‑a se ɔ juo‑.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 'Sʋ Sesi 'na : ‑Ɛɛ, 'mɔ ‑ke ɛ, ‑ta 'ɩn ‑sa "ikmaa' ‑wɛe 'ma nʋa dɩ ‑nɩ ɛ, 'ɩn se 'o 'a 'nynɩ "sii‑ ‑ke 'de ao ‑pee.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, Sesi pooɛ ‑tɩ' "i 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : "Ju due' mɔ ‑dba rɛsɛn ‑kle ‑wɛe ‑ɔ siɛ ‑busan dinyʋ o, 'de ‑ɔ mu 'dʋʋa' 'de 'blʋa‑ ‑tɔɔn "kpei.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 ‑Ta rɛsɛn ‑sa nɔ" nynia 'sʋ ɛ, ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi due' 'de ‑busan dinyʋ o ‑wɛe ʋʋ 'je ɔɔ' ‑nɛ rɛsɛn jɔ 'o ‑sa, 'de ʋʋ 'je ɔ "nyɩ. 'Kaa ‑busan dinyʋ kpʋn 'ɔ, ʋʋ blɔ', ‑wɛe ʋʋ po ɔ ‑jei", ʋʋ se ɔ dɛ jrɛ' "nyɩ.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi jrɔ' ke'wlɛ, 'kaa ʋʋ bla ‑mɔ 'mɛ ‑ke. Ʋʋ ‑cree" ɔ' ‑cree ‑cree"‑, ‑wɛe ʋʋ po ɔɔ' foo" ‑jei".
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 ‑Wɛe ɔ dbo ɔɔ' dbonʋʋn 'a kpɛ taan ‑nɔ ke'wlɛ, 'kaa ʋʋ bla ‑mɔ 'mɛ, ʋʋ je ɔ pooa‑, ‑wɛe ʋʋ nʋ ɔ i.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 'Sʋ ‑kle' jei 'na : Ka 'ɩn 'je ‑jɛ ‑mɛ 'ɛ dɛ tu 'a sʋn nʋ 'ja a‑ ? 'Ma jiɛ 'ma ‑tɩ' kmaju dboa', ʋʋa muɛ ‑mɔ 'ɔ ni' ‑tea' dɛwɛ‑jɛ.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 'Kaa ‑busan dinyʋ 'je ɔ i ɛ, ʋʋ pooɛ ‑tɩ' ʋʋ 'na : Ao ji, "ju ‑kle' ‑nɛ 'jea 'kwa sie 'de nya, ɔ ka. ‑A ‑dbɔ', ‑wɛe ‑kle' ‑nɛ 'je ‑aa dɛ nɩ 'bode.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 'Sʋ ʋʋ bluu ɔ "kpei, ‑wɛe ʋʋ ‑sɔ 'o ‑kle' 'di 'de ʋʋ 'dbɔ.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Ɔɔ muɛ jia', ɔ 'je ʋʋpʋ 'dba, ‑wɛe ɔ 'je ɔɔ' ‑kle' nyʋ jrʋ' kwa ‑te'. ‑Ta ʋʋ 'wɔan wlu ‑nɛ, 'sʋ ʋʋ 'na : Kea 'bo ‑mɛ 'ɛ dɛ tu nʋʋɛ !
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 'Kaa Sesi ‑gbʋɛn ʋʋpʋ ja ‑gbʋn ‑gbʋn, 'sʋ ɔ 'na : Wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di ‑nɛ, ‑mɛ 'de 'deɛ‑ ?
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Nyɔ "o nyɔ ‑ka i 'bo ɛ "jri ɛ, ɔɔ muɛ i ‑craa', 'de ‑bo ɛ blu 'bo nyɔ "kpei ɛ, ɔɔ muɛ iwaa' see.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Kɛ' wɔ‑saʋn o, 'sraa ‑saʋn 'a klae" 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ ɛ, ʋʋa ‑pɔn ʋʋ 'je 'o "si ʋʋ 'je Sesi kpʋn, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ 'je kan' 'mɛ ka Sesi pooa ‑tɩ' ‑nɛ "i 'de ʋʋpʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ. 'Kaa nyʋ 'a faʋn a nʋ ʋʋpʋ 'mɛ.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 'Sʋ ʋʋ ‑teɛ Sesi 'a "jriɛ‑ o sia' ‑pʋn", ‑wɛe ʋʋ dbo nyʋ jrʋ' ʋʋ 'pɛn 'srɛi" ‑wɛe ‑ʋʋ ‑je Sesi kpʋn 'bo ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ wlu "kpei. Ʋʋ nɩɛ "i ʋʋ 'je ɔ 'de ‑kwlɔʋnjeʋn ‑wi" "juɔi ja‑.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 ‑Wɛe ʋʋpʋ ‑tee' ɔ i ka ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ‑a ‑je kan' 'mɛ dɛ ‑ma ‑tmʋa ke dɛ ‑ma tɔɔa nyʋ ɩ 'srɛi", nyɔ jrɔ' 'ɔ faʋn 'a nʋ ‑ʋn, 'kaa ‑ma tɔɔ nyʋ Kea 'a ‑je 'de tɔ' ‑tɩ 'ʋn.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Ɛmɛ ‑tɩ ‑a ‑nɩi" ‑a ‑je ‑ʋn dɛ jrɛ' i ‑tee'‑. ‑A ‑bɛɛ' 'mɛɛ ‑a ‑je 'wɛi ‑sa ‑a ‑je Sesaa "nyɩ ? ‑A ‑sɩ ‑aee ‑ɩn" ‑a ‑bo ɩ ‑saa' ?
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Ka ʋʋa pooa Sesi 'srɛ i ɛ, ɔ 'je kan' 'mɛ, 'sʋ ɔ 'na : Ao to 'ʋn 'wɛijɔ due' "i kea', 'ɩn 'je ɛ 'je.
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Nyɔ ‑ɔɔ 'nynɩ ke ‑ɔɔ "jrukpa" nɩ 'bo ɛ "kpei ɛ‑ ? Ʋʋ 'na : Sesaa ‑o.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 'Sʋ Sesi 'na : Dɛ ‑nɩa Sesaa 'a dɛ, ao "nyɩ ɛ Sesaa, ‑wɛe dɛ ‑nɩa Kea 'a dɛ, ao 'je ɛ Kea "nyɩ.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 'Sʋ dɛ ʋʋ 'jea 'je 'de ɔɔ' wlu 'di, ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ "kpei kpʋʋn ɛ se nɩ‑. Tai' "maa ʋʋpʋ 'mɛ, 'sʋ ʋʋ "muɛ wɔn.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Ɛ 'wlʋa 'o ‑mɔ ɛ, Sadiseɛn‑wi" ‑na "kunyɩɔ' sɔan' se nɩ ɛ ʋʋa' jrʋ' jiɛ Sesi i ‑teea'.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, dɛ Moisɩ 'a kɛ' 'crɩa 'de ‑aa ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɛ ka : ‑Bo ‑ma de'dinmɔu 'ble 'nynɔ ‑wɛe ɔ ke ʋ se "ju 'wlʋ 'de ɔ 'je 'mɛ, ‑mɛ ɔɔ' "dei "duo 'nynɔ ‑nʋ 'ʋn, 'de ɔ ke ʋ 'je "nynuu‑ 'wlʋ 'de ɔɔ' ‑fɛin' ‑mɛa 'a 'nynɩ 'ʋn.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 'Kaa de'dinmai ‑mɛ" 'sɔn ‑nɩ 'emu, ʋʋa' ‑jɔ ‑saa "i 'bleɛ 'nynɔ, ɔ ke ʋ se "ju 'wlʋ 'sʋ ɔ 'mɛɛ.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 'Kamɔ ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ nʋ ‑ke. 'Sʋ ʋʋa' taan ‑nɔ "duo ‑tiɔn" 'nynɔ ‑nʋ 'ʋn 'ɛ,
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 'kamɔ ɛ nʋ 'de nyʋ ‑mɛ" 'sɔn ‑nʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ʋʋ ke ʋ se "ju 'wlʋ mamaʋ 'sʋ ʋʋ ‑wee' je 'mɛ.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 'De ɛɛ' "jru 'a "ti 'ɩn 'sʋ ɛ, 'nynɔkpao' ‑nʋ 'mɛɛ ‑ke.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 "Kunyɩɔ' sɔnwɩ o 'ee, nyɔ wɛ‑ 'nynɔkpao' ‑nʋ 'je "bli "ti ‑gblein' ɛ‑ ? Dɛ‑nʋɛ' ʋ jiiɛ "nynunmai ‑nɩa ‑mɛ" 'sɔn ‑nʋ ‑wee' 'kwai.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 'Sʋ Sesi 'na : "Nynunmai ‑nɩa 'nɔ 'blʋa‑ "kpei ɛ, ʋʋa 'bleɛ 'nynɔ, ‑wɛe 'nynʋkpae' ‑nɩa 'nɔ 'blʋa‑ "kpei ɛ, ʋʋa "ti jra.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 'Kaa nyʋ ‑ʋʋa mua "kunyiɔ' sɔn ka nɩa' de'bɔɔ‑ nɔ", 'de ‑ʋʋ ‑jea 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble 'je 'de jaʋn 'di ɛ, ʋʋ se 'nynʋkpae' 'blei, 'de 'nynʋkpae' se jra "tii.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 'De ke'wlɛ ɛ, ʋʋ se 'mɛi 'bode, ka Kea 'a "soa‑wi" nɩa, 'kamɔ ʋʋa mu nɩa', ‑wɛe ʋʋ 'je Kea 'a "nynuu‑ nɩ‑, ʋʋ ‑teɛ "kunyɩɔ' sɔan 'a ‑tea'.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 "Kunyɩɔ' sɔan 'a ‑tɩ' mɛ Moisɩ 'tmʋ 'de ɔɔ' 'sbɛ 'di tɛin". ‑Ta ‑gbauo'‑ a waan nɛ i ‑wɛe ɔ 'jee ɛ "jriɛ‑, 'bomɔ ɔɔ 'daa‑ Kea Ablaam ke Isaakɩ ke Sakɔbʋ 'a Kea.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 'De Kea se 'mɛʋn 'a Kea nɩ‑, ɛ nɩɛ 'kmʋnɩʋn 'a Kea ‑o, dɛ‑nʋɛ' nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑mɛa ʋʋ nɩɛ 'kmʋ 'bo ɛ "juɔi.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 'Sʋ kɛ' wɔ‑saʋn jrʋ' wlu' ka ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ka nyɔ ɔ 'tmʋa ‑tɩ', 'kamɔ ‑nao.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, nyɔ jrɔ' se ɔɔ' dɛ i ‑teea' 'bɛɛ‑ la 'bode.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 ‑Wɛe Sesi wlu 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Ka nyʋ 'bɛɛ‑ ɔ 'je Nyʋ 'pʋʋi Kea ‑tea' 'o Dafidɩ 'a "ju 'daa‑ ?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 'De Dafidɩ 'a ‑cɛ" 'kpa 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɔ wlu' ka ɔ 'na :
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 'sʋ, 'ɩn 'je ‑ma tʋnyʋ ‑ma bʋ ‑sɔn ku 'ʋn nʋ.
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 ‑Bo Dafidɩ ‑mɔ 'dɔɔ Tʋ"bo 'ee, ‑mɛ ka ɔ nɩ Dafidɩ 'a "ju nɩsʋn 'ja a‑ ?
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 ‑Ta nyʋ ‑wee' "klein nɩɩa ɔɔ' wlu doin" o poa' a, 'bomɔ ɔ wluu 'de ɔɔ' klai" nynuu ‑pee ɔ 'na :
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 Ao ‑tu" aoa' ‑cɛ" 'ɛ ‑tɩ', 'de kɛ' wɔ‑saʋn 'a ‑tɩ' 'ʋn. Ʋʋ paa "bai ‑tɔɔn' ‑tɔɔn 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ nɩ ɛ "i 'de nyʋ 'je ʋʋpʋ 'jewlu o po ‑ta ‑wee', ɛmɛ ‑ɛɛ ‑teɩn 'dɔe 'dɔe ʋʋa ‑pɔn "kpei ‑tea' i 'de Kea ‑gbi 'dii ke ‑kɔ' ‑sɔn i ke‑.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Ʋʋa ‑sa' ‑tiɔn" nynʋkpae' dɩ 'kwai ‑gbi" 'dii, 'de ‑bo ʋʋa sea Kea bae ɛ, ʋʋa po baewlu ‑tɔɔn' ‑tɔɔn 'bo nyʋ "juɔi, ‑wɛe nyʋ 'je ʋʋpʋ dɛ 'dɔenʋʋn 'daa‑. Ɛmɛ ‑tɩ ʋʋa' ‑nɛ 'pee a mu "ikmaa'.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.