Lucas 19
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 Sesi pa 'o Seriko ‑kwlɔ 'di 'sʋ ɛ, ɔɔ cɛn 'o ‑tie".
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 "Wliiɛjei due' ‑nɩ 'o mu, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Sase. Ɔ nɩɛ 'wɛi‑sanyʋ 'a klaa" ‑o. Ɔmɔ ‑ɔɔ ‑pɔn "ju ‑nɩa Sesi "jriɛ‑ 'jea i.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 'Kaa 'de nyiɔpʋ 'a "i ‑tia' 'ʋn ɛ, ‑ta ɔ 'jea cɛɛn 'bo se nɩ‑, 'de ɔ "kʋan i.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 'Sʋ ɔ kpa plea' 'de ‑je 'a nya, ‑wɛe ɔ 'ja 'e sikomɔɔtu ja, 'de ɔ 'e Sesi "jriɛ‑ 'jee‑ ka "o ka, dɛ‑nʋɛ' 'bomɔ ɔɔ mu ‑sia' see.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Sesi nynia 'o 'a ‑ta ‑tu 'sʋ, ɔ kpa "jri "jɛi ‑wɛe ɔ 'na : Sase, ‑ɩn ‑si" i ‑too"‑, dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑bleɛ 'ʋn 'dʋɩ‑ 'ʋn ‑sɩan.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 'Sʋ Sase crɛɛ "kpei‑ ɔ "siɛ i ‑wɛe ɔ kpa Sesi 'de ɔ o ‑gbu" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Nyʋ "klein ‑jeea' dɛ ‑nɩa 'mʋa‑ "jriɛ‑, ʋʋa "wuan‑ Sesi 'dei, ʋʋ 'na : Ao ‑gbʋn 'nɔ, ɔmɔ ‑ɔɔ mua 'o 'de dɛsaʋn nʋi o ‑gbu" 'di kooa' !
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 'Kaa Sase ‑mɔ ɛ, ɔ nyna i 'bo Sesi "juɛi, 'de ɔ 'na : Tʋ"bo, ‑ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ma muɛ 'ma "wliiɛ‑ 'ʋn ‑seea', ‑wɛe 'ɩn 'je ɛɛ' tɔo nɩɩa" nyʋ "nyɩ, 'de nyɔ 'ɩn pooa 'srɛ i ‑wɛe 'ɩn ‑sa dɛ 'kwa 'ma muɛ "kpei ‑tea' kpɛ ‑nyiiɛ 'ɩn 'jeɔ "nyɩ.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 'Sʋ Sesi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Pʋʋa' pa 'nɔ ‑gbu" ‑nɛ 'di 'mɛ ‑sɩan, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɔ nɩɛ Ablaam 'a "ju ‑o ‑ke.
9 Então Jesus disse:
10 'Mɔ nyiɔ 'ɔ "Ju 'ɩn jiɛ nyʋ ‑ma" i‑pɔan' 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ 'pʋʋ‑.
10 Porque o
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ pooɛ ‑tɩ' "i 'de nyʋ ‑ʋʋ jia wlu ‑nɩ doin" o poa' ‑pee, dɛ‑nʋɛ' dɛ ɔɔ "kʋʋan Selisalɛm‑kwlɔ i ɛ, ʋʋa naa tɔ' i ka ʋʋ 'na ‑mɛ 'bomɔ Kea 'a 'beɔdɛ 'je "sri ɛ 'e "jri "kpae' poo 'de‑.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Ɛmɛ ‑tɩ ɔ wlu ka ɔ 'na : "Ju due' ‑wlʋa 'e 'beɔ ‑gbɛin", ɔmɔ ‑mu' 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn' ‑tɔɔn "kpei, ‑wɛe ‑bo ʋʋ ‑teɔ' 'o, 'de ‑ɔ ‑je de ji.
12 Então Jesus disse:
13 'Sʋ ɔ 'da ɔɔ' dbonʋʋn ‑puue, ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'sanikpi due 'due, 'de ɔ 'na : Ao poo ɩ 'dɔɔ 'ʋn mamaʋ, 'sʋ 'ɩn 'je de ji.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 'Kaa nyʋ ‑nɩa 'e ɔɔ' 'blʋa "kpei ‑nʋ a ‑flɛɛn 'ɔ ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ dbo ɔ nyʋ kɩn ʋʋ wlu ka : ‑A se ɛ "i nɩ "ju ‑nɔ 'je 'o ‑teeɛ‑.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Ʋʋ ‑teɔ' 'o, ɔ 'kpa 'beɔ 'sʋ, ɔ jiɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di de, ‑wɛe ɔ 'da ɔɔ' dbonʋʋn ɔ sia 'wɛi o ‑nʋ, 'de dɩ ʋʋ 'jea ‑wɛe ʋʋ 'je ɩa' "kuan po.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 ‑Jɔ ‑saa "i jia, ɔ 'na : 'Ma 'blei, 'ɩn 'jeɛ 'sanikpi ‑puue 'ɩn je kpo due' ‑ɩn sia 'ʋn o "kpei po.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 'Sʋ 'beɔ wlu' 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Ɛ nmɔ "jrii, ‑ɩn nʋɛ dbo 'dɔe, ka ‑ɩn ‑bɛɛa' dɛ‑saan" 'wɔn "i ɛ, 'ɩn ‑teɛ' ‑ʋn ‑kwlɛ ‑puue kwa, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɩa' "jrukpɔ' i ‑tei nɩ‑.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ 'kpa 'o 'ɛ ɔ 'na : 'Ma 'blei, 'ɩn 'jeɛ 'sanikpi ‑mm" 'ɩn 'je due' ‑ɩn sia 'ʋn o "kpei po.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 'Sʋ 'beɔ wlu' 'de ‑mɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Mɔ ‑ke ɛ, 'ɩn ‑teɛ' ‑ʋn ‑kwlɛ ‑mm" kwa, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɩa' "jrukpɔ' i ‑tei nɩ‑.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Dbonʋi deejrɔ' jia ‑mɔ 'na : 'Ma 'blei, ‑ma 'sanikpo ‑ɩn sia 'ʋn o, ɛ ka. 'Ɩn pooɛ tae' fɔ kpo "i ‑wɛe ‑ta "ni 'a 'kpa a, 'ɩn ‑te' ɛ 'o i.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 'Ma plee ‑ʋn ‑ɛ, dɛ‑nʋɛ' ‑ma nyiɔ tu kma wɔn. Dɛ ‑ɩn sea i ‑te' ɛ, ɛmɛ ‑ma ‑duo" 'ʋn, ‑ta ‑ɩn sea po, 'bomɔ ‑ma ‑sa' dɛ.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 'Bomɔ ɔɔ' 'blei ‑nɔ wluu 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Mɔ dbonʋi saʋn‑, 'bo ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a wlu "kpei 'bomɔ 'ma ji ‑ma 'pee 'jeea'. Ka 'ɩn kma wɔn ‑ɩn ‑jea kan' ‑mɔ 'ee, ‑wɛe dɛ 'ɩn sea i ‑te' 'ma "duɛ 'ʋn, 'de ‑ta 'ɩn sea dɛ po 'ma ‑sa 'o dɛ 'ee,
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ‑mɛ dɛɛ‑tɩ ‑ɩn se 'ma 'wɛi 'de 'wɛi i ‑te' ‑gbu 'di kpa a‑ ? ‑wɛe ‑bo 'ɩn ji de, ‑bo 'ma sɩ 'e ‑sa' 'de ɩ se 'o crɔn' po ɛ‑ ?
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 'Sʋ ɔ wlu' 'e nyʋ ‑jea ɛɛ' ‑ta ‑pee ɔ 'na : Ao ‑sɔ 'sanikpo ‑nɛ 'kwa, ‑wɛe ao 'je ɛ "ju ‑blea 'sanikpi ‑puue "nyɩ.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 'De ʋʋ wlu 'de ɔ ‑pee ʋʋ 'na : ‑Aa 'beɔ, "ju ‑nɔ ‑mɔ 'ble 'sanikpi ‑puue wɛ‑ 'de ‑o !
25 Eles responderam:
26 'Sʋ ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, nyɔ ‑ɔ ‑blea dɛ ɛ, nyʋ a mu ɔ jrɛ' "nyɩa' ke'wlɛ, 'kaa nyɔ ‑jɔ sea dɛ 'ble ɛ, dɛ ‑jɛ ɔ 'blea mɔ nyʋ a muɛ ‑mɛ ɔ 'kwa ‑saa'.
26 — E o patrão disse:
27 'De ‑jɛ ‑sia 'o la ɛmɛ ‑nɩ ao ja 'ʋn 'ma tʋnyʋ ‑ʋʋ seɛ "i nɩ‑ 'ɩn 'jea ʋʋpʋ 'a 'beɔ nɩ ɛ ‑wɛe ao 'je ʋʋpʋ 'dba ‑ta 'ɩn "juɔi.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Sesi ‑kɔa' wlua' kan' 'sʋ ɛ, ɔ kɔn 'e nyʋ 'a nya ‑wɛe ʋʋ 'kpa Selisalɛm ‑jei".
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 ‑Ta ʋʋ "kʋʋan Befase ke Betani i, 'bo olifɩ‑crʋ ‑pʋn", 'sʋ Sesi dboɛ ɔɔ' klai" nynuu 'sɔɔn nya 'de ɔ 'na :
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Ao mu 'o ‑kwlɔ ‑nɩa 'o ‑a "juɔi 'mʋa‑ 'di, aoa muɛ soofaeju ‑ɛ ‑mʋʋa i jɛɛa'. Nyɔ jrɔ' se ɛ "kpei ‑te due'. Ao kain ɛ i, ‑wɛe ao 'je ɛ ‑ta ja‑.
30 com a seguinte ordem:
31 ‑Bo nyʋ ‑tee' aopʋ i ‑wɛe ɔ 'e nʋ : Dɛɛ‑tɩ aoa kain ɛ i ɛ, ‑mɛ ao wlu ka 'de ɔ ‑pee ao 'na : Tʋ"bo ‑nɩ ɛ "i.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Nyʋ Sesi dboa mua, ka ɔ "sia dɩ 'a 'nynɩ ɛ, 'kamɔ ʋʋ jɛɛ ɩ ‑cɛɛn'‑.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 ‑Ta ʋʋ nɩɩa soofaeju 'a i kaian' 'sʋ ɛ, ɛɛ' jeʋn ‑wi" wlu' 'de ʋʋ ‑pee ʋʋ 'na : Dɛɛ‑tɩ aoa kain soofaeju i ɛ‑ ?
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 'Sʋ ʋʋ 'na : Tʋ"bo ‑a ‑pɔn' ɛ.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 ‑Wɛe ʋʋ kpa Sesi soofae' ju 'de ʋʋ sro ʋʋa' 'ʋnpaadɩ 'bo ɛ "kpei, ‑wɛe ʋʋ 'jaa‑ 'o Sesi.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 ‑Ta ʋʋ nɩɩa naa' a, nyiɔpʋ a sroɛ ʋʋa' 'ʋnpaadɩ ‑je woi ‑ta ‑wee' "klein.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Selisalɛm i 'sʋ ɛ, ‑wɛe ɔɔ ‑crea' olifɩ‑crʋ ɛ, 'mʋa‑ "ji 'e nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑ke ɔɔ na 'ʋn 'ɛ, 'sʋ ʋʋ ‑teɛ Kea 'a 'nynɩ "i 'bɛɛa' ‑pʋn",
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 ʋʋ 'na : Kea 'a "diwan kpʋn 'beɔ ‑ɔɔ jia 'de ɛɛ' 'nynɩ 'ʋn ɛ ! pɛe 'a blua' nɩ 'e jaʋn 'di ! Kea 'a 'nynɩ 'bɛi" ‑ta "o ‑ta !
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Fariseɛn‑wi" 'a jrʋ' ‑nɩa 'e nyʋ "klu ɛ, ʋʋ wlu' 'de Sesi ‑pee ka ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ‑ɩn ‑kaa' ‑ma klai" nynuu 'ʋn ke ʋʋ 'je wlu‑tɩ 'bɔ.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ o ɔ 'na : ‑Bo 'ma klai" nynuu 'bɔ wlu‑tɩ mɔ 'de ɛ, "soikpi a muɛ wlua'.
40 Jesus respondeu:
41 ‑Ta ʋʋ "kʋʋan Selisalɛm i, ‑wɛe Sesi ‑gbʋɛn "kpei i 'sʋ ɔ ‑teɛ ‑fɩn" 'a ‑pʋn" 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'de ɔ 'na :
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Ɛmɛ Selisalɛm‑kwlɔ, dɩ ‑ɩ ‑tea ɛɛ' pɛe 'a blua 'a ‑tea', ‑bo ɛ 'wɔɩn 'mii‑ 'de 'wɩ ‑nɩ 'di 'de ɛ, ɛ "paa', 'kaa kaan ka ɩa' dɩ tu pa 'kwla 'de ɛ "jri 'de.
42 e disse:
43 'Wɩ jrɩ' ‑ɩa mu nynia', 'de ɛɛ' tʋnyʋ 'je ɛ ‑sa, ‑wɛe ʋʋ 'je 'ɛ ‑gblo" 'dei po ‑ta "o ‑ta.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Ʋʋa' muɛ ɛ ‑ke ɛɛ 'bleenyʋ i‑saa'. Ʋʋ se ɛɛ' ‑gbi" a "soukpo 'bo ɛ ‑posou" "kpei siei, dɛ‑nʋɛ' nɔ" Kea ‑sa 'o, ‑wɛe ɛ jia ɛ "i‑tea', ɛ se ɛɛ' nɔ" tu "jriɛ‑ o sie.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 ‑Wɛe Sesi pa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di, 'sʋ ɔ ‑teɛ nyʋ ‑ʋʋa poa 'dɔɔ 'demu 'a inʋa' ‑pʋn".
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 'De ɔ wlu ka ɔ 'na : Dɛ ‑crɩɩa 'de Kea 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɛ 'naa : 'Ma ‑gbu" nɩɛ Kea bae‑gbu. 'Kaa aopʋ mɔ ɛ, ao nʋ ɛ "jriʋn 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'ʋn.
46 Ele lhes disse:
47 Ɛ 'wlʋa 'o mu ɛ, Sesi a tɔɔ nyʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Kea ‑gbu klaa" 'di 'wɩ "o 'wɩ. 'Kaa 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, kɛ' wɔ‑saʋn o, nyʋ "jru kpɔ' i ‑teʋn ‑nɩa 'e nyʋ "klu ke ʋʋa ‑pɔn Sesi 'a 'dba ‑kɔ i.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 'Kaa ka ʋʋ 'jea nʋ 'ka se nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑a ‑jrɔ' ɔ ‑wɛe ‑ʋʋa ‑je ɔɔ' wlu doin" o poa 'a "dia.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.