Lucas 19
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs BKJ
1 Sesi pa 'o Seriko ‑kwlɔ 'di 'sʋ ɛ, ɔɔ cɛn 'o ‑tie".
1 E Jesus entrou e passou por Jericó.
2 "Wliiɛjei due' ‑nɩ 'o mu, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Sase. Ɔ nɩɛ 'wɛi‑sanyʋ 'a klaa" ‑o. Ɔmɔ ‑ɔɔ ‑pɔn "ju ‑nɩa Sesi "jriɛ‑ 'jea i.
2 E eis que havia ali um homem, chamado Zaqueu, que era chefe entre os publicanos, e ele era rico.
3 'Kaa 'de nyiɔpʋ 'a "i ‑tia' 'ʋn ɛ, ‑ta ɔ 'jea cɛɛn 'bo se nɩ‑, 'de ɔ "kʋan i.
3 E ele procurava ver quem era Jesus, e não podia, por causa da multidão, porque ele era de pequena estatura.
4 'Sʋ ɔ kpa plea' 'de ‑je 'a nya, ‑wɛe ɔ 'ja 'e sikomɔɔtu ja, 'de ɔ 'e Sesi "jriɛ‑ 'jee‑ ka "o ka, dɛ‑nʋɛ' 'bomɔ ɔɔ mu ‑sia' see.
4 E ele correndo adiante, subiu em uma árvore de sicômoro para vê-lo; porque ele estava por passar naquele caminho.
5 Sesi nynia 'o 'a ‑ta ‑tu 'sʋ, ɔ kpa "jri "jɛi ‑wɛe ɔ 'na : Sase, ‑ɩn ‑si" i ‑too"‑, dɛ‑nʋɛ' ‑ɩn ‑bleɛ 'ʋn 'dʋɩ‑ 'ʋn ‑sɩan.
5 E Jesus ao chegar naquele lugar, olhando para cima, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque hoje eu devo pousar em tua casa.
6 'Sʋ Sase crɛɛ "kpei‑ ɔ "siɛ i ‑wɛe ɔ kpa Sesi 'de ɔ o ‑gbu" 'de 'mʋa‑ 'ʋn.
6 E, apressando-se, ele desceu e recebeu-o com júbilo.
7 Nyʋ "klein ‑jeea' dɛ ‑nɩa 'mʋa‑ "jriɛ‑, ʋʋa "wuan‑ Sesi 'dei, ʋʋ 'na : Ao ‑gbʋn 'nɔ, ɔmɔ ‑ɔɔ mua 'o 'de dɛsaʋn nʋi o ‑gbu" 'di kooa' !
7 E, vendo isto, todos murmuravam, dizendo: Ele foi ser hóspede de um homem que é pecador.
8 'Kaa Sase ‑mɔ ɛ, ɔ nyna i 'bo Sesi "juɛi, 'de ɔ 'na : Tʋ"bo, ‑ɩn ‑gbʋn 'nɔ, 'ma muɛ 'ma "wliiɛ‑ 'ʋn ‑seea', ‑wɛe 'ɩn 'je ɛɛ' tɔo nɩɩa" nyʋ "nyɩ, 'de nyɔ 'ɩn pooa 'srɛ i ‑wɛe 'ɩn ‑sa dɛ 'kwa 'ma muɛ "kpei ‑tea' kpɛ ‑nyiiɛ 'ɩn 'jeɔ "nyɩ.
8 E Zaqueu, ficando em pé, disse ao Senhor: Senhor, eis que a metade dos meus bens eu dou aos pobres, e se alguma coisa eu tenho tomado de algum homem por falsa acusação, o restituo quadruplicado.
9 'Sʋ Sesi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : 'Pʋʋa' pa 'nɔ ‑gbu" ‑nɛ 'di 'mɛ ‑sɩan, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɔ nɩɛ Ablaam 'a "ju ‑o ‑ke.
9 E disse-lhe Jesus: Hoje veio a salvação a esta casa, porque este também é filho de Abraão.
10 'Mɔ nyiɔ 'ɔ "Ju 'ɩn jiɛ nyʋ ‑ma" i‑pɔan' 'de 'ɩn 'je ʋʋpʋ 'pʋʋ‑.
10 Porque o Filho do homem veio para buscar e salvar o que estava perdido.
11 Sesi wlu' ke'wlɛ ɔ pooɛ ‑tɩ' "i 'de nyʋ ‑ʋʋ jia wlu ‑nɩ doin" o poa' ‑pee, dɛ‑nʋɛ' dɛ ɔɔ "kʋʋan Selisalɛm‑kwlɔ i ɛ, ʋʋa naa tɔ' i ka ʋʋ 'na ‑mɛ 'bomɔ Kea 'a 'beɔdɛ 'je "sri ɛ 'e "jri "kpae' poo 'de‑.
11 E, ouvindo eles essas coisas, ele prosseguiu e falou uma parábola, porque ele estava perto de Jerusalém, e porque eles pensavam que o reino de Deus havia de aparecer imediatamente.
12 Ɛmɛ ‑tɩ ɔ wlu ka ɔ 'na : "Ju due' ‑wlʋa 'e 'beɔ ‑gbɛin", ɔmɔ ‑mu' 'e 'blʋa‑ ‑tɔɔn' ‑tɔɔn "kpei, ‑wɛe ‑bo ʋʋ ‑teɔ' 'o, 'de ‑ɔ ‑je de ji.
12 Portanto ele disse: Certo homem nobre partiu para uma terra distante, para receber um reino e retornar.
13 'Sʋ ɔ 'da ɔɔ' dbonʋʋn ‑puue, ‑wɛe ɔ "nyɩ ʋʋpʋ 'sanikpi due 'due, 'de ɔ 'na : Ao poo ɩ 'dɔɔ 'ʋn mamaʋ, 'sʋ 'ɩn 'je de ji.
13 E ele chamando os seus dez servos, deu-lhes dez minas, e disse-lhes: Negociai até que eu venha.
14 'Kaa nyʋ ‑nɩa 'e ɔɔ' 'blʋa "kpei ‑nʋ a ‑flɛɛn 'ɔ ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ dbo ɔ nyʋ kɩn ʋʋ wlu ka : ‑A se ɛ "i nɩ "ju ‑nɔ 'je 'o ‑teeɛ‑.
14 Mas os seus cidadãos odiavam-no, e enviaram um mensageiro após ele, dizendo: Não queremos que este homem reine sobre nós.
15 Ʋʋ ‑teɔ' 'o, ɔ 'kpa 'beɔ 'sʋ, ɔ jiɛ 'e ɔɔ' 'blʋa‑ 'di de, ‑wɛe ɔ 'da ɔɔ' dbonʋʋn ɔ sia 'wɛi o ‑nʋ, 'de dɩ ʋʋ 'jea ‑wɛe ʋʋ 'je ɩa' "kuan po.
15 E aconteceu que, ele retornando depois de ter recebido o reino, ordenou que fossem chamados os servos a quem ele entregara o dinheiro, para que ele pudesse saber quanto cada homem ganhara negociando.
16 ‑Jɔ ‑saa "i jia, ɔ 'na : 'Ma 'blei, 'ɩn 'jeɛ 'sanikpi ‑puue 'ɩn je kpo due' ‑ɩn sia 'ʋn o "kpei po.
16 Então, veio o primeiro, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu dez minas.
17 'Sʋ 'beɔ wlu' 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Ɛ nmɔ "jrii, ‑ɩn nʋɛ dbo 'dɔe, ka ‑ɩn ‑bɛɛa' dɛ‑saan" 'wɔn "i ɛ, 'ɩn ‑teɛ' ‑ʋn ‑kwlɛ ‑puue kwa, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɩa' "jrukpɔ' i ‑tei nɩ‑.
17 E ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque tu foste fiel sobre o pouco, tu terás autoridade sobre dez cidades.
18 Ʋʋa' 'sɔɔn ‑nɔ 'kpa 'o 'ɛ ɔ 'na : 'Ma 'blei, 'ɩn 'jeɛ 'sanikpi ‑mm" 'ɩn 'je due' ‑ɩn sia 'ʋn o "kpei po.
18 E veio o segundo, dizendo: Senhor, a tua mina rendeu cinco minas.
19 'Sʋ 'beɔ wlu' 'de ‑mɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Mɔ ‑ke ɛ, 'ɩn ‑teɛ' ‑ʋn ‑kwlɛ ‑mm" kwa, ‑wɛe ‑ɩn ‑je ɩa' "jrukpɔ' i ‑tei nɩ‑.
19 E ele disse da mesma forma a este: Sê tu também sobre cinco cidades.
20 Dbonʋi deejrɔ' jia ‑mɔ 'na : 'Ma 'blei, ‑ma 'sanikpo ‑ɩn sia 'ʋn o, ɛ ka. 'Ɩn pooɛ tae' fɔ kpo "i ‑wɛe ‑ta "ni 'a 'kpa a, 'ɩn ‑te' ɛ 'o i.
20 E veio outro, dizendo: Senhor, aqui está a tua mina, que guardei em um lenço;
21 'Ma plee ‑ʋn ‑ɛ, dɛ‑nʋɛ' ‑ma nyiɔ tu kma wɔn. Dɛ ‑ɩn sea i ‑te' ɛ, ɛmɛ ‑ma ‑duo" 'ʋn, ‑ta ‑ɩn sea po, 'bomɔ ‑ma ‑sa' dɛ.
21 porque eu tive medo de ti, porque és homem severo; tiras o que não puseste, e colhes o que não semeaste.
22 'Bomɔ ɔɔ' 'blei ‑nɔ wluu 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : ‑Mɔ dbonʋi saʋn‑, 'bo ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a wlu "kpei 'bomɔ 'ma ji ‑ma 'pee 'jeea'. Ka 'ɩn kma wɔn ‑ɩn ‑jea kan' ‑mɔ 'ee, ‑wɛe dɛ 'ɩn sea i ‑te' 'ma "duɛ 'ʋn, 'de ‑ta 'ɩn sea dɛ po 'ma ‑sa 'o dɛ 'ee,
22 E ele disse-lhe: Pela tua própria boca eu te julgarei, servo mau. Sabias que eu sou homem severo, que eu tomo o que não pus e colho o que não semeei;
23 ‑mɛ dɛɛ‑tɩ ‑ɩn se 'ma 'wɛi 'de 'wɛi i ‑te' ‑gbu 'di kpa a‑ ? ‑wɛe ‑bo 'ɩn ji de, ‑bo 'ma sɩ 'e ‑sa' 'de ɩ se 'o crɔn' po ɛ‑ ?
23 por que então tu não pusestes o meu dinheiro no banco, pois na minha vinda, eu poderia ter exigido o meu com a usura?
24 'Sʋ ɔ wlu' 'e nyʋ ‑jea ɛɛ' ‑ta ‑pee ɔ 'na : Ao ‑sɔ 'sanikpo ‑nɛ 'kwa, ‑wɛe ao 'je ɛ "ju ‑blea 'sanikpi ‑puue "nyɩ.
24 E disse aos que estavam com ele: Tomai dele a mina e dai-a ao que tem dez minas.
25 'De ʋʋ wlu 'de ɔ ‑pee ʋʋ 'na : ‑Aa 'beɔ, "ju ‑nɔ ‑mɔ 'ble 'sanikpi ‑puue wɛ‑ 'de ‑o !
25 (E eles disseram-lhe: Senhor, ele tem dez minas).
26 'Sʋ ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, nyɔ ‑ɔ ‑blea dɛ ɛ, nyʋ a mu ɔ jrɛ' "nyɩa' ke'wlɛ, 'kaa nyɔ ‑jɔ sea dɛ 'ble ɛ, dɛ ‑jɛ ɔ 'blea mɔ nyʋ a muɛ ‑mɛ ɔ 'kwa ‑saa'.
26 Pois eu vos digo: Que todo aquele que tiver lhe será dado, mas ao que não tiver até o que ele tem lhe será tomado.
27 'De ‑jɛ ‑sia 'o la ɛmɛ ‑nɩ ao ja 'ʋn 'ma tʋnyʋ ‑ʋʋ seɛ "i nɩ‑ 'ɩn 'jea ʋʋpʋ 'a 'beɔ nɩ ɛ ‑wɛe ao 'je ʋʋpʋ 'dba ‑ta 'ɩn "juɔi.
27 Mas estes meus inimigos que não quiseram que eu reinasse sobre eles, trazei-os aqui, e matai-os diante de mim.
28 Sesi ‑kɔa' wlua' kan' 'sʋ ɛ, ɔ kɔn 'e nyʋ 'a nya ‑wɛe ʋʋ 'kpa Selisalɛm ‑jei".
28 E, tendo dito isto, ele prosseguiu adiante, subindo para Jerusalém.
29 ‑Ta ʋʋ "kʋʋan Befase ke Betani i, 'bo olifɩ‑crʋ ‑pʋn", 'sʋ Sesi dboɛ ɔɔ' klai" nynuu 'sɔɔn nya 'de ɔ 'na :
29 E aconteceu que, chegando ele perto de Betfagé e de Betânia, ao monte chamado monte das Oliveiras, ele enviou dois dos seus discípulos,
30 Ao mu 'o ‑kwlɔ ‑nɩa 'o ‑a "juɔi 'mʋa‑ 'di, aoa muɛ soofaeju ‑ɛ ‑mʋʋa i jɛɛa'. Nyɔ jrɔ' se ɛ "kpei ‑te due'. Ao kain ɛ i, ‑wɛe ao 'je ɛ ‑ta ja‑.
30 dizendo: Ide à aldeia que está defronte de vós, e aí, ao entrardes, achareis amarrado um jumentinho em que nenhum homem jamais montou; soltai-o e trazei-o.
31 ‑Bo nyʋ ‑tee' aopʋ i ‑wɛe ɔ 'e nʋ : Dɛɛ‑tɩ aoa kain ɛ i ɛ, ‑mɛ ao wlu ka 'de ɔ ‑pee ao 'na : Tʋ"bo ‑nɩ ɛ "i.
31 E, se algum homem vos perguntar: Por que o soltais? Assim lhe direis: Porque o Senhor precisa dele.
32 Nyʋ Sesi dboa mua, ka ɔ "sia dɩ 'a 'nynɩ ɛ, 'kamɔ ʋʋ jɛɛ ɩ ‑cɛɛn'‑.
32 E, indo os que haviam sido enviados, acharam como ele lhes havia dito.
33 ‑Ta ʋʋ nɩɩa soofaeju 'a i kaian' 'sʋ ɛ, ɛɛ' jeʋn ‑wi" wlu' 'de ʋʋ ‑pee ʋʋ 'na : Dɛɛ‑tɩ aoa kain soofaeju i ɛ‑ ?
33 E, soltando o jumentinho, seus donos lhes disseram: Por que soltais o jumentinho?
34 'Sʋ ʋʋ 'na : Tʋ"bo ‑a ‑pɔn' ɛ.
34 E eles disseram: O Senhor precisa dele.
35 ‑Wɛe ʋʋ kpa Sesi soofae' ju 'de ʋʋ sro ʋʋa' 'ʋnpaadɩ 'bo ɛ "kpei, ‑wɛe ʋʋ 'jaa‑ 'o Sesi.
35 E trouxeram-no a Jesus; e lançando suas vestimentas no jumentinho, eles puseram Jesus em cima.
36 ‑Ta ʋʋ nɩɩa naa' a, nyiɔpʋ a sroɛ ʋʋa' 'ʋnpaadɩ ‑je woi ‑ta ‑wee' "klein.
36 E, enquanto ele ia, eles estendiam no caminho as suas vestes.
37 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Selisalɛm i 'sʋ ɛ, ‑wɛe ɔɔ ‑crea' olifɩ‑crʋ ɛ, 'mʋa‑ "ji 'e nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑ke ɔɔ na 'ʋn 'ɛ, 'sʋ ʋʋ ‑teɛ Kea 'a 'nynɩ "i 'bɛɛa' ‑pʋn",
37 E, quando ele já chegava perto da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, regozijando-se, começou a dar louvores a Deus em alta voz, por todas as poderosas obras que eles tinham visto,
38 ʋʋ 'na : Kea 'a "diwan kpʋn 'beɔ ‑ɔɔ jia 'de ɛɛ' 'nynɩ 'ʋn ɛ ! pɛe 'a blua' nɩ 'e jaʋn 'di ! Kea 'a 'nynɩ 'bɛi" ‑ta "o ‑ta !
38 dizendo: Abençoado seja o Rei que vem em nome do Senhor; paz no céu, e glória nas alturas.
39 Fariseɛn‑wi" 'a jrʋ' ‑nɩa 'e nyʋ "klu ɛ, ʋʋ wlu' 'de Sesi ‑pee ka ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, ‑ɩn ‑kaa' ‑ma klai" nynuu 'ʋn ke ʋʋ 'je wlu‑tɩ 'bɔ.
39 E alguns dos fariseus, do meio da multidão, disseram-lhe: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ o ɔ 'na : ‑Bo 'ma klai" nynuu 'bɔ wlu‑tɩ mɔ 'de ɛ, "soikpi a muɛ wlua'.
40 E, ele respondendo, disse-lhes: Digo-vos que, se estes se calarem, as pedras imediatamente clamarão.
41 ‑Ta ʋʋ "kʋʋan Selisalɛm i, ‑wɛe Sesi ‑gbʋɛn "kpei i 'sʋ ɔ ‑teɛ ‑fɩn" 'a ‑pʋn" 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn 'de ɔ 'na :
41 E, quando ele ia chegando, vendo a cidade, chorou sobre ela,
42 Ɛmɛ Selisalɛm‑kwlɔ, dɩ ‑ɩ ‑tea ɛɛ' pɛe 'a blua 'a ‑tea', ‑bo ɛ 'wɔɩn 'mii‑ 'de 'wɩ ‑nɩ 'di 'de ɛ, ɛ "paa', 'kaa kaan ka ɩa' dɩ tu pa 'kwla 'de ɛ "jri 'de.
42 dizendo: Se tu conhecesses, ao menos neste teu dia, as coisas que pertencem à tua paz! Mas agora isso está encoberto aos teus olhos.
43 'Wɩ jrɩ' ‑ɩa mu nynia', 'de ɛɛ' tʋnyʋ 'je ɛ ‑sa, ‑wɛe ʋʋ 'je 'ɛ ‑gblo" 'dei po ‑ta "o ‑ta.
43 Porque dias virão sobre ti, em que os teus inimigos lançarão uma trincheira sobre ti, e te sitiarão, e te manterão em cada lado,
44 Ʋʋa' muɛ ɛ ‑ke ɛɛ 'bleenyʋ i‑saa'. Ʋʋ se ɛɛ' ‑gbi" a "soukpo 'bo ɛ ‑posou" "kpei siei, dɛ‑nʋɛ' nɔ" Kea ‑sa 'o, ‑wɛe ɛ jia ɛ "i‑tea', ɛ se ɛɛ' nɔ" tu "jriɛ‑ o sie.
44 e te derrubarão no chão, a ti e a teus filhos que dentro de ti estiverem, e eles não deixarão em ti uma pedra sobre outra, pois tu não conheceste o tempo da tua visitação.
45 ‑Wɛe Sesi pa 'e Kea ‑gbu klaa" 'di, 'sʋ ɔ ‑teɛ nyʋ ‑ʋʋa poa 'dɔɔ 'demu 'a inʋa' ‑pʋn".
45 E, ele entrando no templo, começou a expulsar todos os que ali vendiam e compravam,
46 'De ɔ wlu ka ɔ 'na : Dɛ ‑crɩɩa 'de Kea 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɛ 'naa : 'Ma ‑gbu" nɩɛ Kea bae‑gbu. 'Kaa aopʋ mɔ ɛ, ao nʋ ɛ "jriʋn 'a "jrui 'kɩɩn‑gbu 'ʋn.
46 dizendo-lhes: Está escrito: Minha casa é a casa de oração; mas vós a fizestes covil de ladrões.
47 Ɛ 'wlʋa 'o mu ɛ, Sesi a tɔɔ nyʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Kea ‑gbu klaa" 'di 'wɩ "o 'wɩ. 'Kaa 'sraa ‑saʋn 'a klae" o, kɛ' wɔ‑saʋn o, nyʋ "jru kpɔ' i ‑teʋn ‑nɩa 'e nyʋ "klu ke ʋʋa ‑pɔn Sesi 'a 'dba ‑kɔ i.
47 E ele ensinava diariamente no templo. Mas os principais sacerdotes, e os escribas, e os principais do povo procuravam destruí-lo,
48 'Kaa ka ʋʋ 'jea nʋ 'ka se nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑a ‑jrɔ' ɔ ‑wɛe ‑ʋʋa ‑je ɔɔ' wlu doin" o poa 'a "dia.
48 e não encontravam como fazê-lo, porque todo o povo ficava muito atento ao ouvi-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.