Lucas 16
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i 'de klai" nynuu ‑pee ke'wlɛ ɔ 'na : "Wliiɛjei due' mɔ ‑ble dɛ i ‑tei', 'sʋ ka ɔɔ' dɛ i ‑tei' ‑nɔɔ' dooa ɔɔ' "wliɛ ɛ ʋʋ jɔ ɛɛ' "kʋan.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 'Sʋ ɔ 'dɔɔ ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ 'ma 'wɔn 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn kan' ke ɛ‑ ? ‑Ɩn ji, ‑ɩn ‑je 'ma dɩ 'ɩn ‑tea' ‑ʋn kwa 'a "kuan po, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ‑ʋn 'ma dɩ kwa ‑tei 'bode.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 'Bomɔ "ju ‑nɔ naa tɔ' i 'de ɔɔ' ‑cɛ" 'ʋn ɔ 'na : 'Ma 'blei se 'mi "inɩ 'bode, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ? 'Ɩn 'je dbo nʋ 'de 'blʋ 'ʋʋn ? "Ɩɩn‑, 'ɩn se ‑mɛ 'ɛ 'kpɩ 'ble. 'Ɩn 'je nyʋ o ‑srɔɔ ? "Ɩɩn‑, ‑mɛ 'bleɛ 'ma ‑tɩn'.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 ‑Ɩɩn', dɛ 'ɩn 'jea nʋ ‑wɛe ‑bo 'ma 'blei po 'ʋn ‑jei" 'de nyʋ 'jea 'ʋn sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ʋʋpʋ o ‑gbi" 'dii ɛ, 'ɩn juuɛ' ‑wɛ‑.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 'Sʋ nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑blea ɔɔ' 'blei 'a kpan ɔ 'da ʋʋpʋ 'mɛ due 'due, ‑wɛe ɔ wlu 'e ‑jɔ ‑saa "i ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'blei 'a dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑ʋn "kpei ɛ‑ ?
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 ‑Mɔ 'na : Ɔɔ' 'cnabi 'a kmɛ' 'due ‑nɩ 'ʋn "kpei. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑te i ‑too"‑, ‑ɩn ‑je kwla ‑mm" 'crɩ.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Ɔ wlu' 'de jrɔ' ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑mɔ "kpei ɛ‑ ? ‑Mɔ 'na : koblɔ 'ɔ kmɛ' 'due. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑crɩ kwla ‑mɛ" na.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Ta ɔɔ' 'blei 'jea 'srɛ ɔ nʋa 'mʋa‑ 'sʋ ɛ, ɔ po ɔ ‑tɩ' o, dɛ‑nʋɛ' ɔ nɩɛ tɔ'di, ‑wɛe ɔ ‑te' 'de ɔɔ' 'kmʋ 'a nya. Aoa 'jee, 'blʋa ‑nɛ 'ɛ 'di nyʋ 'bleɛ tɔ' ‑wɛe ʋʋa ‑teɛ' 'e dɛ 'ɛ nya 'de ba ‑pee, ɛ je Kea 'a "nynuu ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑sɔn' 'ʋn ‑sii.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Sesi 'na : 'Mɔ 'naa 'wliiɛ‑ ‑nɩa 'e 'kmʋ "kpei ɩa pooɛ nyʋ 'srɛ i, 'kaa ao "duɩ 'ʋn ‑wɛe ao 'je nyʋ 'dɔe "jrii nʋ, 'de ‑sɔntɩ ɩa mua ao 'kwa ‑pɔan' a, 'de Kea 'je ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn‑ 'de ɛɛ' ‑tein ‑sea' isɔn‑ta 'ble "kpei.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Nyɔ ‑kpʋan' wlu "kpei‑ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ muɛ wlu "kpei‑ kpʋan 'de dɩ klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke. Nyɔ ‑sea' "isrɛ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔ se "isrɛi 'de dɩ 'a klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 ‑Bo ao sese wlʋ "kpei kpʋn 'de 'bluadidɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ‑ɔ ‑je aopʋ dɩ ‑cɛɛn'‑ kwa ‑te' 'jaa‑ ?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'De ‑bo ao se wlʋ "kpei kpʋn 'de nyɔ jrɔ' 'ɔ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ee, ‑mɛ ka ao 'je wlu "kpei kpʋn sʋn nʋ 'de aoa' ‑cɛ" 'ɛ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 Nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'sɔɔn "juɔi nʋʋ ‑tadue, ‑bo ɛ nɩ kan' a ɔɔ muɛ due' 'ʋn 'nyɛa' ‑wɛe ɔ 'je due 'a ‑tɩ' kma. Ɔɔ muɛ due' o ‑sia' 'de ɔ 'je due' ‑flɛɛn. Ao se ɛ 'bɛɛ‑ ao 'je Kea 'a 'tʋn nʋ‑tɩ nʋ ‑wɛe ao 'je 'e 'wɛi 'a "dia 'jea' 'blee‑.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Fariseɛn‑wi" ‑nɩa 'kwa i a poɛ wlu Sesi 'tmʋa ‑nɛ doin" o ‑ke. ‑wɛe ʋʋa wlɔɔ, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ kma 'wɛi 'a ‑tɩ'.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Aopʋ mɔ ɛ, aoa 'daa aoa' ‑cɛ" "isrɛʋn 'bo nyiɔ "juɔi, 'kaa dɛ ‑ɛɛ 'kpa nyʋa poa 'bo nyʋ "juɛi ɛ, ‑mɛ ɛ nyaa Kea i.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 'De Moisɩ 'a kɛ' ‑sɔn ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a nɔ" 'di mɔ nyʋ nɩ mamaʋ 'sʋ San Batisɩ 'je ji. Dɛ ‑tba' 'o ‑mɔ ɛ, Kea 'a 'kmʋ dee 'a ‑pɔia" ‑tɩ a 'tmʋʋɛ 'de nyʋ ‑wee' ‑pee. ‑Wɛe nyiɔpʋ a ‑pɔn ʋʋ 'je "klaan‑ "klan nʋ ʋʋ 'je 'e Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di pa.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 'Kaa ‑bo 'blʋa‑ ke jaʋn 'a ‑nɩ ‑si' mɔ 'de ɛ, kɛ' se 'sbɛjri ‑saan"‑ ka "kpei 'wlʋi.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Ɛmɛ ‑tɩ nyɔ "o nyɔ ‑sa ɔɔ' 'nynɔ 'kwla ‑wɛe ‑ɔ ‑dua" deejrʋ' 'ʋn, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi". 'De nyɔ "o nyɔ ‑ɔ ‑dua" 'nynɔkpao' ‑ʋa kʋan ‑sʋ 'kwla 'ʋn, ‑wɛe ʋ "tia "bli ɛ, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi" ‑ke.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' ‑nɩ 'o mu, ‑ɔ ‑nɩ "wliɛjei, ɔɔ paa dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ 'ʋn 'de ɔɔ' 'kmʋnɩa' 'ʋn, ɔɔ nʋɛ ɔɔ' ‑kwlʋ ‑tɩ, ɔɔ diɛ dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ wɩ "o wɩ.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Nɩɩa" nyɔ due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Lasa, ‑wɛe ‑ɔɔ ku nɩ ‑ci" 'a 'sʋ, ɔmɔ ‑pɛn i 'bo "wliiɛjei ‑nɔ o ‑gbu" wɔ.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Ɔ nɩɛ ɔ 'je diidɩ ‑ɩa ‑wla "wliiɛjei 'a 'tablʋ ‑sɔn i di. 'De Ke'wlɛɛ ‑gbe' ‑sei" mɩ ‑ɩa ji ‑wɛe ‑ɩa bɛ ɔɔ' ‑ci" "jrii‑.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Nɩɩa" nyɔ ‑nɔ 'mɛa, Kea 'a "soa‑wi" kpɔ 'bo Ablaam ‑pʋn". "Wliiɛjei ‑nɔ 'mɛɛ ‑ke, ʋʋ nmae ɔ i.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 'De 'mɛʋn o ‑kwlɔ ɔ ‑taan'‑ a, ɔɔ' pɛe a ‑siɛ' ‑sro 'de mu. Ɔ kpa "jri "jɛi 'sʋ ɔɔ 'jeɛ Lasa i ‑ta ‑tɔɔn' 'bo Ablaam ‑pʋn".
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 'Sʋ ɔɔ 'daa ɔ 'na : 'Ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn ‑je 'ma wɛe 'de, ‑ɩn dbo Lasa ɔ 'je ɔɔ' ‑cɩɛ 'e "ni o tba ɔ 'je ɛ 'o 'ma mɩɩɔ "kpei "too‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'jeɛ 'ma ‑cɛ" wɔn kpleiin 'nɔ nɛ 'ʋn.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 Ablaam 'na : 'Ma "ju, ‑ɩn po ‑tɩ' ‑kwlʋ o, ‑ta ‑ɩn ‑nɩɩa 'de 'kmʋ "kpei ɛ, ‑ɩn ‑je ‑ma ‑nɩ 'dɔe ‑wee' 'mɛ, ‑mɛ Lasa ‑mɔ nɩɛ kui wɔn 'jea. 'Kaa kaan ka la, ɔɔ ‑tuu" ɛ ‑tɩ' ‑kwlɩ' i, ɔ nɩɛ 'e 'mʋa 'ʋn, ‑wɛe ‑mɔ ‑nɩ 'e 'kle 'di.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, ‑gble ‑bie ‑nɩ 'o ‑a ‑ke ao 'nynɩ, ‑wɛe ‑bo nyɔ ‑nɩɛ "i mɔ 'de‑ ‑ɔ 'je 'nɔ ‑a o 'wlʋ 'de ɔ 'je 'de aopʋ o ji ɛ, ɔ se ɛ 'bɛɛi. 'De nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ke'wlɛ ɛ, ɔ 'je 'nɩa‑ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je 'nɔ ‑a o ji.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 'Sʋ "wliiɛjei ‑nɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ 'ja, 'ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn dbo Lasa 'de 'ɩn "bo o ‑gbu" ‑sɔn,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn 'bleɛ de'dinmai ‑mm". 'De ɔ 'je ʋʋpʋ 'tmʋʋ‑, ‑wɛe 'nɔ 'klejeɩn' 'ɩn nɩa ‑ta ʋʋ je 'nɔ ji ‑ke.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 'Sʋ Ablaam 'na : ‑Ma de'dinmai‑wi" ke Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑teɛ i, ‑Bo ʋʋ nʋ dɛ 'de ɛ, ʋʋ po ʋʋpʋ 'a wlu doin" o.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 ‑Wɛe "wliiɛjei ‑nɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn "bo Ablaam, ɛ se kan' nɩ‑, 'kaa ‑bo nyɔ 'wlʋ 'nɔ 'mɛʋn o ‑wɛe ɔ 'je ʋʋpʋ jɛɛ, ‑mɛ ʋʋa muɛ tɔ' fai" pooa' see.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 'Kaa Ablaam 'na : ‑Bo ʋʋ se Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a wlu doin" o po ɛ, ‑mɛ ‑bo nyɔ sɔn "kunyɩɔ' ɔ mɔ 'de ɛ ʋʋ se ɔɔ' wlu doin" o poi see.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.