Lucas 16

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i 'de klai" nynuu ‑pee ke'wlɛ ɔ 'na : "Wliiɛjei due' mɔ ‑ble dɛ i ‑tei', 'sʋ ka ɔɔ' dɛ i ‑tei' ‑nɔɔ' dooa ɔɔ' "wliɛ ɛ ʋʋ jɔ ɛɛ' "kʋan.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 'Sʋ ɔ 'dɔɔ ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ 'ma 'wɔn 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn kan' ke ɛ‑ ? ‑Ɩn ji, ‑ɩn ‑je 'ma dɩ 'ɩn ‑tea' ‑ʋn kwa 'a "kuan po, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ‑ʋn 'ma dɩ kwa ‑tei 'bode.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 'Bomɔ "ju ‑nɔ naa tɔ' i 'de ɔɔ' ‑cɛ" 'ʋn ɔ 'na : 'Ma 'blei se 'mi "inɩ 'bode, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ? 'Ɩn 'je dbo nʋ 'de 'blʋ 'ʋʋn ? "Ɩɩn‑, 'ɩn se ‑mɛ 'ɛ 'kpɩ 'ble. 'Ɩn 'je nyʋ o ‑srɔɔ ? "Ɩɩn‑, ‑mɛ 'bleɛ 'ma ‑tɩn'.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 ‑Ɩɩn', dɛ 'ɩn 'jea nʋ ‑wɛe ‑bo 'ma 'blei po 'ʋn ‑jei" 'de nyʋ 'jea 'ʋn sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ʋʋpʋ o ‑gbi" 'dii ɛ, 'ɩn juuɛ' ‑wɛ‑.
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 'Sʋ nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑blea ɔɔ' 'blei 'a kpan ɔ 'da ʋʋpʋ 'mɛ due 'due, ‑wɛe ɔ wlu 'e ‑jɔ ‑saa "i ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'blei 'a dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑ʋn "kpei ɛ‑ ?
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 ‑Mɔ 'na : Ɔɔ' 'cnabi 'a kmɛ' 'due ‑nɩ 'ʋn "kpei. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑te i ‑too"‑, ‑ɩn ‑je kwla ‑mm" 'crɩ.
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Ɔ wlu' 'de jrɔ' ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑mɔ "kpei ɛ‑ ? ‑Mɔ 'na : koblɔ 'ɔ kmɛ' 'due. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑crɩ kwla ‑mɛ" na.
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Ta ɔɔ' 'blei 'jea 'srɛ ɔ nʋa 'mʋa‑ 'sʋ ɛ, ɔ po ɔ ‑tɩ' o, dɛ‑nʋɛ' ɔ nɩɛ tɔ'di, ‑wɛe ɔ ‑te' 'de ɔɔ' 'kmʋ 'a nya. Aoa 'jee, 'blʋa ‑nɛ 'ɛ 'di nyʋ 'bleɛ tɔ' ‑wɛe ʋʋa ‑teɛ' 'e dɛ 'ɛ nya 'de ba ‑pee, ɛ je Kea 'a "nynuu ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑sɔn' 'ʋn ‑sii.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Sesi 'na : 'Mɔ 'naa 'wliiɛ‑ ‑nɩa 'e 'kmʋ "kpei ɩa pooɛ nyʋ 'srɛ i, 'kaa ao "duɩ 'ʋn ‑wɛe ao 'je nyʋ 'dɔe "jrii nʋ, 'de ‑sɔntɩ ɩa mua ao 'kwa ‑pɔan' a, 'de Kea 'je ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn‑ 'de ɛɛ' ‑tein ‑sea' isɔn‑ta 'ble "kpei.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Nyɔ ‑kpʋan' wlu "kpei‑ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ muɛ wlu "kpei‑ kpʋan 'de dɩ klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke. Nyɔ ‑sea' "isrɛ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔ se "isrɛi 'de dɩ 'a klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 ‑Bo ao sese wlʋ "kpei kpʋn 'de 'bluadidɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ‑ɔ ‑je aopʋ dɩ ‑cɛɛn'‑ kwa ‑te' 'jaa‑ ?
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 'De ‑bo ao se wlʋ "kpei kpʋn 'de nyɔ jrɔ' 'ɔ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ee, ‑mɛ ka ao 'je wlu "kpei kpʋn sʋn nʋ 'de aoa' ‑cɛ" 'ɛ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'sɔɔn "juɔi nʋʋ ‑tadue, ‑bo ɛ nɩ kan' a ɔɔ muɛ due' 'ʋn 'nyɛa' ‑wɛe ɔ 'je due 'a ‑tɩ' kma. Ɔɔ muɛ due' o ‑sia' 'de ɔ 'je due' ‑flɛɛn. Ao se ɛ 'bɛɛ‑ ao 'je Kea 'a 'tʋn nʋ‑tɩ nʋ ‑wɛe ao 'je 'e 'wɛi 'a "dia 'jea' 'blee‑.
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Fariseɛn‑wi" ‑nɩa 'kwa i a poɛ wlu Sesi 'tmʋa ‑nɛ doin" o ‑ke. ‑wɛe ʋʋa wlɔɔ, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ kma 'wɛi 'a ‑tɩ'.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Aopʋ mɔ ɛ, aoa 'daa aoa' ‑cɛ" "isrɛʋn 'bo nyiɔ "juɔi, 'kaa dɛ ‑ɛɛ 'kpa nyʋa poa 'bo nyʋ "juɛi ɛ, ‑mɛ ɛ nyaa Kea i.
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 'De Moisɩ 'a kɛ' ‑sɔn ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a nɔ" 'di mɔ nyʋ nɩ mamaʋ 'sʋ San Batisɩ 'je ji. Dɛ ‑tba' 'o ‑mɔ ɛ, Kea 'a 'kmʋ dee 'a ‑pɔia" ‑tɩ a 'tmʋʋɛ 'de nyʋ ‑wee' ‑pee. ‑Wɛe nyiɔpʋ a ‑pɔn ʋʋ 'je "klaan‑ "klan nʋ ʋʋ 'je 'e Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di pa.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 'Kaa ‑bo 'blʋa‑ ke jaʋn 'a ‑nɩ ‑si' mɔ 'de ɛ, kɛ' se 'sbɛjri ‑saan"‑ ka "kpei 'wlʋi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Ɛmɛ ‑tɩ nyɔ "o nyɔ ‑sa ɔɔ' 'nynɔ 'kwla ‑wɛe ‑ɔ ‑dua" deejrʋ' 'ʋn, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi". 'De nyɔ "o nyɔ ‑ɔ ‑dua" 'nynɔkpao' ‑ʋa kʋan ‑sʋ 'kwla 'ʋn, ‑wɛe ʋ "tia "bli ɛ, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi" ‑ke.
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' ‑nɩ 'o mu, ‑ɔ ‑nɩ "wliɛjei, ɔɔ paa dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ 'ʋn 'de ɔɔ' 'kmʋnɩa' 'ʋn, ɔɔ nʋɛ ɔɔ' ‑kwlʋ ‑tɩ, ɔɔ diɛ dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ wɩ "o wɩ.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 Nɩɩa" nyɔ due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Lasa, ‑wɛe ‑ɔɔ ku nɩ ‑ci" 'a 'sʋ, ɔmɔ ‑pɛn i 'bo "wliiɛjei ‑nɔ o ‑gbu" wɔ.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Ɔ nɩɛ ɔ 'je diidɩ ‑ɩa ‑wla "wliiɛjei 'a 'tablʋ ‑sɔn i di. 'De Ke'wlɛɛ ‑gbe' ‑sei" mɩ ‑ɩa ji ‑wɛe ‑ɩa bɛ ɔɔ' ‑ci" "jrii‑.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Nɩɩa" nyɔ ‑nɔ 'mɛa, Kea 'a "soa‑wi" kpɔ 'bo Ablaam ‑pʋn". "Wliiɛjei ‑nɔ 'mɛɛ ‑ke, ʋʋ nmae ɔ i.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 'De 'mɛʋn o ‑kwlɔ ɔ ‑taan'‑ a, ɔɔ' pɛe a ‑siɛ' ‑sro 'de mu. Ɔ kpa "jri "jɛi 'sʋ ɔɔ 'jeɛ Lasa i ‑ta ‑tɔɔn' 'bo Ablaam ‑pʋn".
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 'Sʋ ɔɔ 'daa ɔ 'na : 'Ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn ‑je 'ma wɛe 'de, ‑ɩn dbo Lasa ɔ 'je ɔɔ' ‑cɩɛ 'e "ni o tba ɔ 'je ɛ 'o 'ma mɩɩɔ "kpei "too‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'jeɛ 'ma ‑cɛ" wɔn kpleiin 'nɔ nɛ 'ʋn.
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Ablaam 'na : 'Ma "ju, ‑ɩn po ‑tɩ' ‑kwlʋ o, ‑ta ‑ɩn ‑nɩɩa 'de 'kmʋ "kpei ɛ, ‑ɩn ‑je ‑ma ‑nɩ 'dɔe ‑wee' 'mɛ, ‑mɛ Lasa ‑mɔ nɩɛ kui wɔn 'jea. 'Kaa kaan ka la, ɔɔ ‑tuu" ɛ ‑tɩ' ‑kwlɩ' i, ɔ nɩɛ 'e 'mʋa 'ʋn, ‑wɛe ‑mɔ ‑nɩ 'e 'kle 'di.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, ‑gble ‑bie ‑nɩ 'o ‑a ‑ke ao 'nynɩ, ‑wɛe ‑bo nyɔ ‑nɩɛ "i mɔ 'de‑ ‑ɔ 'je 'nɔ ‑a o 'wlʋ 'de ɔ 'je 'de aopʋ o ji ɛ, ɔ se ɛ 'bɛɛi. 'De nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ke'wlɛ ɛ, ɔ 'je 'nɩa‑ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je 'nɔ ‑a o ji.
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 'Sʋ "wliiɛjei ‑nɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ 'ja, 'ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn dbo Lasa 'de 'ɩn "bo o ‑gbu" ‑sɔn,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn 'bleɛ de'dinmai ‑mm". 'De ɔ 'je ʋʋpʋ 'tmʋʋ‑, ‑wɛe 'nɔ 'klejeɩn' 'ɩn nɩa ‑ta ʋʋ je 'nɔ ji ‑ke.
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 'Sʋ Ablaam 'na : ‑Ma de'dinmai‑wi" ke Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑teɛ i, ‑Bo ʋʋ nʋ dɛ 'de ɛ, ʋʋ po ʋʋpʋ 'a wlu doin" o.
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 ‑Wɛe "wliiɛjei ‑nɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn "bo Ablaam, ɛ se kan' nɩ‑, 'kaa ‑bo nyɔ 'wlʋ 'nɔ 'mɛʋn o ‑wɛe ɔ 'je ʋʋpʋ jɛɛ, ‑mɛ ʋʋa muɛ tɔ' fai" pooa' see.
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 'Kaa Ablaam 'na : ‑Bo ʋʋ se Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a wlu doin" o po ɛ, ‑mɛ ‑bo nyɔ sɔn "kunyɩɔ' ɔ mɔ 'de ɛ ʋʋ se ɔɔ' wlu doin" o poi see.
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.