Lucas 16
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i 'de klai" nynuu ‑pee ke'wlɛ ɔ 'na : "Wliiɛjei due' mɔ ‑ble dɛ i ‑tei', 'sʋ ka ɔɔ' dɛ i ‑tei' ‑nɔɔ' dooa ɔɔ' "wliɛ ɛ ʋʋ jɔ ɛɛ' "kʋan.
1 Jesus contou a seguinte história a seus discípulos: “Um homem rico tinha um administrador que cuidava de seus negócios. Certo dia, foram-lhe contar que esse administrador estava desperdiçando seu dinheiro.
2 'Sʋ ɔ 'dɔɔ ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ 'ma 'wɔn 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn kan' ke ɛ‑ ? ‑Ɩn ji, ‑ɩn ‑je 'ma dɩ 'ɩn ‑tea' ‑ʋn kwa 'a "kuan po, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ‑ʋn 'ma dɩ kwa ‑tei 'bode.
2 Então mandou chamá-lo e disse: ‘O que é isso que ouço a seu respeito? Preste contas de sua administração, pois não pode mais permanecer nesse cargo’.
3 'Bomɔ "ju ‑nɔ naa tɔ' i 'de ɔɔ' ‑cɛ" 'ʋn ɔ 'na : 'Ma 'blei se 'mi "inɩ 'bode, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ? 'Ɩn 'je dbo nʋ 'de 'blʋ 'ʋʋn ? "Ɩɩn‑, 'ɩn se ‑mɛ 'ɛ 'kpɩ 'ble. 'Ɩn 'je nyʋ o ‑srɔɔ ? "Ɩɩn‑, ‑mɛ 'bleɛ 'ma ‑tɩn'.
3 “O administrador pensou consigo: ‘E agora? Meu patrão vai me demitir. Não tenho força para trabalhar no campo, e sou orgulhoso demais para mendigar.
4 ‑Ɩɩn', dɛ 'ɩn 'jea nʋ ‑wɛe ‑bo 'ma 'blei po 'ʋn ‑jei" 'de nyʋ 'jea 'ʋn sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ʋʋpʋ o ‑gbi" 'dii ɛ, 'ɩn juuɛ' ‑wɛ‑.
4 Já sei como garantir que as pessoas me recebam em suas casas quando eu for despedido!’.
5 'Sʋ nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑blea ɔɔ' 'blei 'a kpan ɔ 'da ʋʋpʋ 'mɛ due 'due, ‑wɛe ɔ wlu 'e ‑jɔ ‑saa "i ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'blei 'a dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑ʋn "kpei ɛ‑ ?
5 “Então ele convocou todos que deviam dinheiro a seu patrão. Perguntou ao primeiro: ‘Quanto você deve a meu patrão?’.
6 ‑Mɔ 'na : Ɔɔ' 'cnabi 'a kmɛ' 'due ‑nɩ 'ʋn "kpei. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑te i ‑too"‑, ‑ɩn ‑je kwla ‑mm" 'crɩ.
6 O homem respondeu: ‘Devo cem tonéis de azeite’. Então o administrador lhe disse: ‘Pegue depressa sua conta e mude-a para cinquenta tonéis’.
7 Ɔ wlu' 'de jrɔ' ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑mɔ "kpei ɛ‑ ? ‑Mɔ 'na : koblɔ 'ɔ kmɛ' 'due. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑crɩ kwla ‑mɛ" na.
7 “‘E quanto você deve a meu patrão?’, perguntou ao segundo. “Devo cem cestos grandes de trigo’, respondeu ele. E o administrador disse: ‘Tome sua conta e mude-a para oitenta cestos’.
8 Ta ɔɔ' 'blei 'jea 'srɛ ɔ nʋa 'mʋa‑ 'sʋ ɛ, ɔ po ɔ ‑tɩ' o, dɛ‑nʋɛ' ɔ nɩɛ tɔ'di, ‑wɛe ɔ ‑te' 'de ɔɔ' 'kmʋ 'a nya. Aoa 'jee, 'blʋa ‑nɛ 'ɛ 'di nyʋ 'bleɛ tɔ' ‑wɛe ʋʋa ‑teɛ' 'e dɛ 'ɛ nya 'de ba ‑pee, ɛ je Kea 'a "nynuu ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑sɔn' 'ʋn ‑sii.
8 “O patrão elogiou o administrador desonesto por sua astúcia. E é verdade que os filhos deste mundo são mais astutos ao lidar com o mundo ao redor que os filhos da luz.
9 Sesi 'na : 'Mɔ 'naa 'wliiɛ‑ ‑nɩa 'e 'kmʋ "kpei ɩa pooɛ nyʋ 'srɛ i, 'kaa ao "duɩ 'ʋn ‑wɛe ao 'je nyʋ 'dɔe "jrii nʋ, 'de ‑sɔntɩ ɩa mua ao 'kwa ‑pɔan' a, 'de Kea 'je ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn‑ 'de ɛɛ' ‑tein ‑sea' isɔn‑ta 'ble "kpei.
9 Esta é a lição: usem a riqueza deste mundo para fazer amigos. Assim, quando suas posses se extinguirem, eles os receberão num lar eterno.
10 Nyɔ ‑kpʋan' wlu "kpei‑ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ muɛ wlu "kpei‑ kpʋan 'de dɩ klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke. Nyɔ ‑sea' "isrɛ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔ se "isrɛi 'de dɩ 'a klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
10 “Se forem fiéis nas pequenas coisas, também o serão nas grandes. Mas, se forem desonestos nas pequenas coisas, também o serão nas maiores.
11 ‑Bo ao sese wlʋ "kpei kpʋn 'de 'bluadidɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ‑ɔ ‑je aopʋ dɩ ‑cɛɛn'‑ kwa ‑te' 'jaa‑ ?
11 E, se vocês não são confiáveis ao lidar com a riqueza injusta deste mundo, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 'De ‑bo ao se wlʋ "kpei kpʋn 'de nyɔ jrɔ' 'ɔ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ee, ‑mɛ ka ao 'je wlu "kpei kpʋn sʋn nʋ 'de aoa' ‑cɛ" 'ɛ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ?
12 E, se não são fiéis com os bens dos outros, por que alguém lhes confiaria o que é de vocês?
13 Nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'sɔɔn "juɔi nʋʋ ‑tadue, ‑bo ɛ nɩ kan' a ɔɔ muɛ due' 'ʋn 'nyɛa' ‑wɛe ɔ 'je due 'a ‑tɩ' kma. Ɔɔ muɛ due' o ‑sia' 'de ɔ 'je due' ‑flɛɛn. Ao se ɛ 'bɛɛ‑ ao 'je Kea 'a 'tʋn nʋ‑tɩ nʋ ‑wɛe ao 'je 'e 'wɛi 'a "dia 'jea' 'blee‑.
13 “Ninguém pode servir a dois senhores, pois odiará um e amará o outro; será dedicado a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e ao dinheiro”.
14 Fariseɛn‑wi" ‑nɩa 'kwa i a poɛ wlu Sesi 'tmʋa ‑nɛ doin" o ‑ke. ‑wɛe ʋʋa wlɔɔ, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ kma 'wɛi 'a ‑tɩ'.
14 Os fariseus, que tinham grande amor ao dinheiro, ouviam isso tudo e zombavam de Jesus.
15 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Aopʋ mɔ ɛ, aoa 'daa aoa' ‑cɛ" "isrɛʋn 'bo nyiɔ "juɔi, 'kaa dɛ ‑ɛɛ 'kpa nyʋa poa 'bo nyʋ "juɛi ɛ, ‑mɛ ɛ nyaa Kea i.
15 Então ele disse: “Vocês gostam de parecer justos em público, mas Deus conhece o seu coração. Aquilo que este mundo valoriza é detestável aos olhos de Deus.
16 'De Moisɩ 'a kɛ' ‑sɔn ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a nɔ" 'di mɔ nyʋ nɩ mamaʋ 'sʋ San Batisɩ 'je ji. Dɛ ‑tba' 'o ‑mɔ ɛ, Kea 'a 'kmʋ dee 'a ‑pɔia" ‑tɩ a 'tmʋʋɛ 'de nyʋ ‑wee' ‑pee. ‑Wɛe nyiɔpʋ a ‑pɔn ʋʋ 'je "klaan‑ "klan nʋ ʋʋ 'je 'e Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di pa.
16 “Até a chegada de João, a lei de Moisés e a mensagem dos profetas eram seus guias. Agora, porém, as boas-novas do reino de Deus estão sendo anunciadas, e todos estão ansiosos para entrar.
17 'Kaa ‑bo 'blʋa‑ ke jaʋn 'a ‑nɩ ‑si' mɔ 'de ɛ, kɛ' se 'sbɛjri ‑saan"‑ ka "kpei 'wlʋi.
17 É mais fácil o céu e a terra desaparecerem que ser anulado até o menor traço da lei de Deus.
18 Ɛmɛ ‑tɩ nyɔ "o nyɔ ‑sa ɔɔ' 'nynɔ 'kwla ‑wɛe ‑ɔ ‑dua" deejrʋ' 'ʋn, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi". 'De nyɔ "o nyɔ ‑ɔ ‑dua" 'nynɔkpao' ‑ʋa kʋan ‑sʋ 'kwla 'ʋn, ‑wɛe ʋ "tia "bli ɛ, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi" ‑ke.
18 “Assim, o homem que se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério. E o homem que se casa com uma mulher divorciada também comete adultério”.
19 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' ‑nɩ 'o mu, ‑ɔ ‑nɩ "wliɛjei, ɔɔ paa dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ 'ʋn 'de ɔɔ' 'kmʋnɩa' 'ʋn, ɔɔ nʋɛ ɔɔ' ‑kwlʋ ‑tɩ, ɔɔ diɛ dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ wɩ "o wɩ.
19 Jesus disse: “Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho fino e vivia sempre cercado de luxos.
20 Nɩɩa" nyɔ due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Lasa, ‑wɛe ‑ɔɔ ku nɩ ‑ci" 'a 'sʋ, ɔmɔ ‑pɛn i 'bo "wliiɛjei ‑nɔ o ‑gbu" wɔ.
20 À sua porta ficava um mendigo coberto de feridas chamado Lázaro.
21 Ɔ nɩɛ ɔ 'je diidɩ ‑ɩa ‑wla "wliiɛjei 'a 'tablʋ ‑sɔn i di. 'De Ke'wlɛɛ ‑gbe' ‑sei" mɩ ‑ɩa ji ‑wɛe ‑ɩa bɛ ɔɔ' ‑ci" "jrii‑.
21 Ele ansiava comer o que caía da mesa do homem rico, e os cachorros vinham lamber suas feridas abertas.
22 Nɩɩa" nyɔ ‑nɔ 'mɛa, Kea 'a "soa‑wi" kpɔ 'bo Ablaam ‑pʋn". "Wliiɛjei ‑nɔ 'mɛɛ ‑ke, ʋʋ nmae ɔ i.
22 “Por fim, o mendigo morreu, e os anjos o levaram para junto de Abraão. O rico também morreu e foi sepultado,
23 'De 'mɛʋn o ‑kwlɔ ɔ ‑taan'‑ a, ɔɔ' pɛe a ‑siɛ' ‑sro 'de mu. Ɔ kpa "jri "jɛi 'sʋ ɔɔ 'jeɛ Lasa i ‑ta ‑tɔɔn' 'bo Ablaam ‑pʋn".
23 e foi para o lugar dos mortos. Ali, em tormento, ele viu Abraão de longe, com Lázaro ao seu lado.
24 'Sʋ ɔɔ 'daa ɔ 'na : 'Ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn ‑je 'ma wɛe 'de, ‑ɩn dbo Lasa ɔ 'je ɔɔ' ‑cɩɛ 'e "ni o tba ɔ 'je ɛ 'o 'ma mɩɩɔ "kpei "too‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'jeɛ 'ma ‑cɛ" wɔn kpleiin 'nɔ nɛ 'ʋn.
24 “O rico gritou: ‘Pai Abraão, tenha compaixão de mim! Mande Lázaro aqui para que molhe a ponta do dedo em água e refresque minha língua. Estou em agonia nestas chamas!’.
25 Ablaam 'na : 'Ma "ju, ‑ɩn po ‑tɩ' ‑kwlʋ o, ‑ta ‑ɩn ‑nɩɩa 'de 'kmʋ "kpei ɛ, ‑ɩn ‑je ‑ma ‑nɩ 'dɔe ‑wee' 'mɛ, ‑mɛ Lasa ‑mɔ nɩɛ kui wɔn 'jea. 'Kaa kaan ka la, ɔɔ ‑tuu" ɛ ‑tɩ' ‑kwlɩ' i, ɔ nɩɛ 'e 'mʋa 'ʋn, ‑wɛe ‑mɔ ‑nɩ 'e 'kle 'di.
25 “Abraão, porém, respondeu: ‘Filho, lembre-se de que durante a vida você teve tudo que queria e Lázaro não teve coisa alguma. Agora, ele está aqui sendo consolado, e você está em agonia.
26 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, ‑gble ‑bie ‑nɩ 'o ‑a ‑ke ao 'nynɩ, ‑wɛe ‑bo nyɔ ‑nɩɛ "i mɔ 'de‑ ‑ɔ 'je 'nɔ ‑a o 'wlʋ 'de ɔ 'je 'de aopʋ o ji ɛ, ɔ se ɛ 'bɛɛi. 'De nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ke'wlɛ ɛ, ɔ 'je 'nɩa‑ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je 'nɔ ‑a o ji.
26 Além do mais, há entre nós um grande abismo. Ninguém daqui pode atravessar para o seu lado, e ninguém daí pode atravessar para o nosso’.
27 'Sʋ "wliiɛjei ‑nɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ 'ja, 'ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn dbo Lasa 'de 'ɩn "bo o ‑gbu" ‑sɔn,
27 “Então o rico disse: ‘Por favor, Pai Abraão, pelo menos mande Lázaro à casa de meu pai,
28 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn 'bleɛ de'dinmai ‑mm". 'De ɔ 'je ʋʋpʋ 'tmʋʋ‑, ‑wɛe 'nɔ 'klejeɩn' 'ɩn nɩa ‑ta ʋʋ je 'nɔ ji ‑ke.
28 pois tenho cinco irmãos e quero avisá-los para que não terminem neste lugar de tormento’.
29 'Sʋ Ablaam 'na : ‑Ma de'dinmai‑wi" ke Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑teɛ i, ‑Bo ʋʋ nʋ dɛ 'de ɛ, ʋʋ po ʋʋpʋ 'a wlu doin" o.
29 “‘Moisés e os profetas já os avisaram’, respondeu Abraão. ‘Seus irmãos podem ouvir o que eles disseram.’
30 ‑Wɛe "wliiɛjei ‑nɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn "bo Ablaam, ɛ se kan' nɩ‑, 'kaa ‑bo nyɔ 'wlʋ 'nɔ 'mɛʋn o ‑wɛe ɔ 'je ʋʋpʋ jɛɛ, ‑mɛ ʋʋa muɛ tɔ' fai" pooa' see.
30 “Então o rico disse: ‘Não, Pai Abraão! Mas, se alguém dentre os mortos lhes fosse enviado, eles se arrependeriam!’.
31 'Kaa Ablaam 'na : ‑Bo ʋʋ se Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a wlu doin" o po ɛ, ‑mɛ ‑bo nyɔ sɔn "kunyɩɔ' ɔ mɔ 'de ɛ ʋʋ se ɔɔ' wlu doin" o poi see.
31 “Abraão, porém, disse: ‘Se eles não ouvem Moisés e os profetas, não se convencerão, mesmo que alguém ressuscite dos mortos’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.