Lucas 16

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i 'de klai" nynuu ‑pee ke'wlɛ ɔ 'na : "Wliiɛjei due' mɔ ‑ble dɛ i ‑tei', 'sʋ ka ɔɔ' dɛ i ‑tei' ‑nɔɔ' dooa ɔɔ' "wliɛ ɛ ʋʋ jɔ ɛɛ' "kʋan.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 'Sʋ ɔ 'dɔɔ ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ 'ma 'wɔn 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn kan' ke ɛ‑ ? ‑Ɩn ji, ‑ɩn ‑je 'ma dɩ 'ɩn ‑tea' ‑ʋn kwa 'a "kuan po, dɛ‑nʋɛ' 'ɩn se ‑ʋn 'ma dɩ kwa ‑tei 'bode.
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 'Bomɔ "ju ‑nɔ naa tɔ' i 'de ɔɔ' ‑cɛ" 'ʋn ɔ 'na : 'Ma 'blei se 'mi "inɩ 'bode, dɛ 'ɩn 'je nʋ ɛ‑ ? 'Ɩn 'je dbo nʋ 'de 'blʋ 'ʋʋn ? "Ɩɩn‑, 'ɩn se ‑mɛ 'ɛ 'kpɩ 'ble. 'Ɩn 'je nyʋ o ‑srɔɔ ? "Ɩɩn‑, ‑mɛ 'bleɛ 'ma ‑tɩn'.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 ‑Ɩɩn', dɛ 'ɩn 'jea nʋ ‑wɛe ‑bo 'ma 'blei po 'ʋn ‑jei" 'de nyʋ 'jea 'ʋn sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ʋʋpʋ o ‑gbi" 'dii ɛ, 'ɩn juuɛ' ‑wɛ‑.
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 'Sʋ nyʋ "klein ‑ʋʋ ‑blea ɔɔ' 'blei 'a kpan ɔ 'da ʋʋpʋ 'mɛ due 'due, ‑wɛe ɔ wlu 'e ‑jɔ ‑saa "i ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'blei 'a dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑ʋn "kpei ɛ‑ ?
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 ‑Mɔ 'na : Ɔɔ' 'cnabi 'a kmɛ' 'due ‑nɩ 'ʋn "kpei. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑te i ‑too"‑, ‑ɩn ‑je kwla ‑mm" 'crɩ.
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Ɔ wlu' 'de jrɔ' ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑tiiɛ' ‑nɩ ‑mɔ "kpei ɛ‑ ? ‑Mɔ 'na : koblɔ 'ɔ kmɛ' 'due. 'Sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn ‑duo" ‑ma kpansbɛ 'ʋn, ‑ɩn ‑crɩ kwla ‑mɛ" na.
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 Ta ɔɔ' 'blei 'jea 'srɛ ɔ nʋa 'mʋa‑ 'sʋ ɛ, ɔ po ɔ ‑tɩ' o, dɛ‑nʋɛ' ɔ nɩɛ tɔ'di, ‑wɛe ɔ ‑te' 'de ɔɔ' 'kmʋ 'a nya. Aoa 'jee, 'blʋa ‑nɛ 'ɛ 'di nyʋ 'bleɛ tɔ' ‑wɛe ʋʋa ‑teɛ' 'e dɛ 'ɛ nya 'de ba ‑pee, ɛ je Kea 'a "nynuu ‑ʋʋ ‑nɩa 'e ‑sɔn' 'ʋn ‑sii.
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Sesi 'na : 'Mɔ 'naa 'wliiɛ‑ ‑nɩa 'e 'kmʋ "kpei ɩa pooɛ nyʋ 'srɛ i, 'kaa ao "duɩ 'ʋn ‑wɛe ao 'je nyʋ 'dɔe "jrii nʋ, 'de ‑sɔntɩ ɩa mua ao 'kwa ‑pɔan' a, 'de Kea 'je ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn‑ 'de ɛɛ' ‑tein ‑sea' isɔn‑ta 'ble "kpei.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Nyɔ ‑kpʋan' wlu "kpei‑ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔɔ muɛ wlu "kpei‑ kpʋan 'de dɩ klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke. Nyɔ ‑sea' "isrɛ 'de dɩ mɩ" mɩ" 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ɔ se "isrɛi 'de dɩ 'a klae" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑ke.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 ‑Bo ao sese wlʋ "kpei kpʋn 'de 'bluadidɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ‑ɔ ‑je aopʋ dɩ ‑cɛɛn'‑ kwa ‑te' 'jaa‑ ?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 'De ‑bo ao se wlʋ "kpei kpʋn 'de nyɔ jrɔ' 'ɔ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ee, ‑mɛ ka ao 'je wlu "kpei kpʋn sʋn nʋ 'de aoa' ‑cɛ" 'ɛ dɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ?
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 Nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'sɔɔn "juɔi nʋʋ ‑tadue, ‑bo ɛ nɩ kan' a ɔɔ muɛ due' 'ʋn 'nyɛa' ‑wɛe ɔ 'je due 'a ‑tɩ' kma. Ɔɔ muɛ due' o ‑sia' 'de ɔ 'je due' ‑flɛɛn. Ao se ɛ 'bɛɛ‑ ao 'je Kea 'a 'tʋn nʋ‑tɩ nʋ ‑wɛe ao 'je 'e 'wɛi 'a "dia 'jea' 'blee‑.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Fariseɛn‑wi" ‑nɩa 'kwa i a poɛ wlu Sesi 'tmʋa ‑nɛ doin" o ‑ke. ‑wɛe ʋʋa wlɔɔ, dɛ‑nʋɛ' ʋʋ kma 'wɛi 'a ‑tɩ'.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Aopʋ mɔ ɛ, aoa 'daa aoa' ‑cɛ" "isrɛʋn 'bo nyiɔ "juɔi, 'kaa dɛ ‑ɛɛ 'kpa nyʋa poa 'bo nyʋ "juɛi ɛ, ‑mɛ ɛ nyaa Kea i.
15 Mas Jesus lhes disse:
16 'De Moisɩ 'a kɛ' ‑sɔn ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a nɔ" 'di mɔ nyʋ nɩ mamaʋ 'sʋ San Batisɩ 'je ji. Dɛ ‑tba' 'o ‑mɔ ɛ, Kea 'a 'kmʋ dee 'a ‑pɔia" ‑tɩ a 'tmʋʋɛ 'de nyʋ ‑wee' ‑pee. ‑Wɛe nyiɔpʋ a ‑pɔn ʋʋ 'je "klaan‑ "klan nʋ ʋʋ 'je 'e Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di pa.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 'Kaa ‑bo 'blʋa‑ ke jaʋn 'a ‑nɩ ‑si' mɔ 'de ɛ, kɛ' se 'sbɛjri ‑saan"‑ ka "kpei 'wlʋi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ɛmɛ ‑tɩ nyɔ "o nyɔ ‑sa ɔɔ' 'nynɔ 'kwla ‑wɛe ‑ɔ ‑dua" deejrʋ' 'ʋn, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi". 'De nyɔ "o nyɔ ‑ɔ ‑dua" 'nynɔkpao' ‑ʋa kʋan ‑sʋ 'kwla 'ʋn, ‑wɛe ʋ "tia "bli ɛ, ‑mɛ ɔ 'jeɛ jɛi" ‑ke.
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Sesi pooɛ ‑tɩ' "i ke'wlɛ ɔ 'na : "Ju due' ‑nɩ 'o mu, ‑ɔ ‑nɩ "wliɛjei, ɔɔ paa dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ 'ʋn 'de ɔɔ' 'kmʋnɩa' 'ʋn, ɔɔ nʋɛ ɔɔ' ‑kwlʋ ‑tɩ, ɔɔ diɛ dɩ 'dɔe 'dɔe 'a 'sʋ wɩ "o wɩ.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 Nɩɩa" nyɔ due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Lasa, ‑wɛe ‑ɔɔ ku nɩ ‑ci" 'a 'sʋ, ɔmɔ ‑pɛn i 'bo "wliiɛjei ‑nɔ o ‑gbu" wɔ.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Ɔ nɩɛ ɔ 'je diidɩ ‑ɩa ‑wla "wliiɛjei 'a 'tablʋ ‑sɔn i di. 'De Ke'wlɛɛ ‑gbe' ‑sei" mɩ ‑ɩa ji ‑wɛe ‑ɩa bɛ ɔɔ' ‑ci" "jrii‑.
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Nɩɩa" nyɔ ‑nɔ 'mɛa, Kea 'a "soa‑wi" kpɔ 'bo Ablaam ‑pʋn". "Wliiɛjei ‑nɔ 'mɛɛ ‑ke, ʋʋ nmae ɔ i.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 'De 'mɛʋn o ‑kwlɔ ɔ ‑taan'‑ a, ɔɔ' pɛe a ‑siɛ' ‑sro 'de mu. Ɔ kpa "jri "jɛi 'sʋ ɔɔ 'jeɛ Lasa i ‑ta ‑tɔɔn' 'bo Ablaam ‑pʋn".
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 'Sʋ ɔɔ 'daa ɔ 'na : 'Ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn ‑je 'ma wɛe 'de, ‑ɩn dbo Lasa ɔ 'je ɔɔ' ‑cɩɛ 'e "ni o tba ɔ 'je ɛ 'o 'ma mɩɩɔ "kpei "too‑, dɛ‑nʋɛ' 'ma 'jeɛ 'ma ‑cɛ" wɔn kpleiin 'nɔ nɛ 'ʋn.
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 Ablaam 'na : 'Ma "ju, ‑ɩn po ‑tɩ' ‑kwlʋ o, ‑ta ‑ɩn ‑nɩɩa 'de 'kmʋ "kpei ɛ, ‑ɩn ‑je ‑ma ‑nɩ 'dɔe ‑wee' 'mɛ, ‑mɛ Lasa ‑mɔ nɩɛ kui wɔn 'jea. 'Kaa kaan ka la, ɔɔ ‑tuu" ɛ ‑tɩ' ‑kwlɩ' i, ɔ nɩɛ 'e 'mʋa 'ʋn, ‑wɛe ‑mɔ ‑nɩ 'e 'kle 'di.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, ‑gble ‑bie ‑nɩ 'o ‑a ‑ke ao 'nynɩ, ‑wɛe ‑bo nyɔ ‑nɩɛ "i mɔ 'de‑ ‑ɔ 'je 'nɔ ‑a o 'wlʋ 'de ɔ 'je 'de aopʋ o ji ɛ, ɔ se ɛ 'bɛɛi. 'De nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ke'wlɛ ɛ, ɔ 'je 'nɩa‑ 'wlʋ ‑wɛe ɔ 'je 'nɔ ‑a o ji.
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 'Sʋ "wliiɛjei ‑nɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ 'ja, 'ɩn "bo Ablaam, ‑ɩn dbo Lasa 'de 'ɩn "bo o ‑gbu" ‑sɔn,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn 'bleɛ de'dinmai ‑mm". 'De ɔ 'je ʋʋpʋ 'tmʋʋ‑, ‑wɛe 'nɔ 'klejeɩn' 'ɩn nɩa ‑ta ʋʋ je 'nɔ ji ‑ke.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 'Sʋ Ablaam 'na : ‑Ma de'dinmai‑wi" ke Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn ‑teɛ i, ‑Bo ʋʋ nʋ dɛ 'de ɛ, ʋʋ po ʋʋpʋ 'a wlu doin" o.
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 ‑Wɛe "wliiɛjei ‑nɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn "bo Ablaam, ɛ se kan' nɩ‑, 'kaa ‑bo nyɔ 'wlʋ 'nɔ 'mɛʋn o ‑wɛe ɔ 'je ʋʋpʋ jɛɛ, ‑mɛ ʋʋa muɛ tɔ' fai" pooa' see.
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 'Kaa Ablaam 'na : ‑Bo ʋʋ se Moisɩ ke Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a wlu doin" o po ɛ, ‑mɛ ‑bo nyɔ sɔn "kunyɩɔ' ɔ mɔ 'de ɛ ʋʋ se ɔɔ' wlu doin" o poi see.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.