Lucas 14
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 'Wɩ jrɛ' o 'bo ‑kwlewɩ "kpei ɛ, Sesi muɛ 'de Fariseɛn‑wi" 'a klaa" due' o ‑gbu" 'di ‑wɛe ʋʋ 'je dɛ di. Nyʋ ‑nɩa 'o mu ɛ, ʋʋa siɛ Sesi "jriɛ‑ o.
1 Jesus entrou num sábado em casa de um fariseu notável, para uma refeição; eles o observavam.
2 'Sʋ "ju due' ‑pun" wɛ‑ ɛ nʋa ji', ‑wɛe ɔ nyna i 'bo Sesi "juɔi.
2 Havia ali um homem hidrópico.
3 ‑Wɛe Sesi wlu 'e kɛ' wɔ‑saʋn klae" ke Fariseɛn‑wi" ‑pee ɔ 'na : Nyɔ 'beeɛ' ɔ 'je 'wɛ‑ 'bɔɔ‑ ‑kwlewɩ "kpei, ‑aee' nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ?
3 Jesus dirigiu-se aos doutores da lei e aos fariseus: É permitido ou não fazer curas no dia de sábado?
4 'Kaa ʋʋ se 'e wlu ‑sa. 'Sʋ Sesi kpa sʋn ɔ bla "ju ‑nɔ "i, ɔ 'bɔɔ‑ ɔɔ' 'wɛ‑ 'sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn mu ‑gbɛin".
4 Eles nada disseram. Então Jesus, tomando o homem pela mão, curou-o e despediu-o.
5 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ʋʋ ‑pee ka ɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ aoa' due' 'a "ju, 'de ‑bo ɛ nɩ ɔɔ' bli' ‑kpa "nibie 'di, 'bo ‑kwlewɩ "kpei 'ee, ɔ se 'o "sri i ɔ se ɛ 'e ‑sa ii ?
5 Depois, dirigindo-se a eles, disse: Qual de vós que, se lhe cair o jumento ou o boi num poço, não o tira imediatamente, mesmo em dia de sábado?
6 'Kaa dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ 'de ɛɛ' wlu tu 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ se nɩ‑.
6 A isto nada lhe podiam replicar.
7 Ka nyʋ ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ ʋʋa ‑pɔan ‑teɩn 'dɔe 'dɔe i ɛ, ɛmɛ Sesi sie "jriɛ‑ o, 'sʋ ɔ pooɛ ‑tɩ' "i ka, ɔ 'na :
7 Observando também como os convivas escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes a seguinte parábola:
8 ‑Bo nyʋ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'de ba "blitii ‑kɔ' ‑sɔn ɛ, ‑ɩn ‑bo i ‑teɛ tɛin" 'bo ‑teɩn ‑nɩa 'e nya "kpei. "Ko nyɔ jrɔ' ‑nɩ dɛwɔn ‑ɔ ‑sii ‑ʋn ‑wɛe ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ 'de ɛ,
8 Quando fores convidado às bodas, não te sentes no primeiro lugar, pois pode ser que seja convidada outra pessoa de mais consideração do que tu,
9 ‑wɛe "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɔ je ji, ɔ je ‑ʋn ‑jɛɛ ɔ je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : ‑Ɩn sɔn 'ʋn, "ju ‑nɔ 'je i ‑te. ‑Bo ‑ma sea 'e de jii 'de ‑ɩn ‑je i ‑te ɛ, ɛɛ muɛ ‑ʋn ‑tɩn' "i 'dbaa.
9 e vindo o que te convidou, te diga: Cede o lugar a este. Terias então a confusão de dever ocupar o último lugar.
10 'Kaa ‑bo nyɔ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ‑ɩn kpʋn ‑tein 'de de fɔo. ‑Wɛe ‑bo "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ji ɛ, ɔ 'je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : 'Ɩn ba, ‑ɩn ‑jii 'e nya 'de ‑ɩn ‑je i ‑te. ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bɛɛ ‑mii" 'de nyʋ ‑ke ‑ma dia dɛ ‑tadue "jri 'de,
10 Mas, quando fores convidado, vai tomar o último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, passa mais para cima. Então serás honrado na presença de todos os convivas.
11 'Kamɔ nyɔ ‑ɔɔ ‑bɛɛa' ɔɔ' ‑cɛi" ɛ, Kea a mu ɔ ja jaa', 'de nyɔ ‑ɔɔ jaa ɔɔ' ‑cɛ" ja, Kea a mu ɔ "jɛi kpaa'.
11 Porque todo aquele que se exaltar será humilhado, e todo aquele que se humilhar será exaltado.
12 ‑Wɛe Sesi wlu ‑ke 'de "ju ‑ɔ ‑dɔ dɛdi ‑tɩ ‑pee ɔ 'na : ‑Bo ‑ɩn ‑da nyʋ dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bo ‑ma "dɛi‑wi" ke ‑ma 'cɛ‑wi" ke "wliiɛjeʋn ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑kʋʋan" i nɩɛ, 'de ʋʋ je ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'da ‑ke.
12 Dizia igualmente ao que o tinha convidado: Quando deres alguma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem os parentes, nem os vizinhos ricos. Porque, por sua vez, eles te convidarão e assim te retribuirão.
13 'Kaa ‑bo ‑ɩn ‑je nyɔ dɛdi ‑tɩ 'da a, ‑mɛ ‑ɩn ‑da nɩɩa" nyʋ ke nɩɩaʋn ke nyʋ ‑a ‑kpaa' ‑gbɔʋn" "kpei o, nyʋ ‑ʋʋa "jri wa o.
13 Mas, quando deres uma ceia, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos.
14 ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ ‑ma muɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn nɩa', dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɩn nʋa ʋʋpʋ "jrii ɛ, ʋʋ se ɛɛ' kpan ‑sai se. ‑Sɔntɩ "isrɛnyʋ a mua "kunyɩɔ' sɔan' 'bomɔ Kea a mu ‑ʋn 'dɔe "jrii nʋa'.
14 Serás feliz porque eles não têm com que te retribuir, mas ser-te-á retribuído na ressurreição dos justos.
15 Nyʋ ‑nɩa dɛ dia' 'a due' 'wɔan wlu Sesi 'tmʋa 'sʋ ɛ, ɔ wlu' ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Nyɔ ‑ɔɔ mua dɛ dia' 'de Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
15 A estas palavras, disse a Jesus um dos convidados: Feliz daquele que se sentar à mesa no Reino de Deus!
16 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de "ju ‑nɔ ‑pee ɔ 'na : "Ju due' mɔ ‑tu" ‑kɔ', ‑wɛe ‑ɔ ‑da nyʋ ‑tuu"‑tuu dɛdi ‑tɩ.
16 Respondeu-lhe Jesus: Um homem deu uma grande ceia e convidou muitas pessoas.
17 Dɛ di nɔ" nynia, ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi due' nyʋ ‑nʋ 'daa'. Ɔ 'na : 'Ma 'blei 'na ao ji, dɩ ‑wee' "klein ‑kwɛ‑ "i ‑wɛ‑.
17 E à hora da ceia, enviou seu servo para dizer aos convidados: Vinde, tudo já está preparado.
18 'Kaa ʋʋ ‑wee' klein" poɛ wlu ‑tadue ʋʋ ‑teɛ ‑kɩn i ‑pɔan' ‑pʋn" due 'due. ‑Jɔ ɔ mua 'e o tɛin" ‑mɔ 'na : 'Ma 'wlʋɛ ‑kle' due' ‑tɩan', ɛɛ' ‑tɩ' kpʋn 'ʋn 'ɛ, ɛmɛ 'ma mu 'mi ipleea', 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
18 Mas todos, um a um, começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um terreno e preciso sair para vê-lo; rogo-te me dês por escusado.
19 'De jrɔ' 'na : 'Ɩn ‑tɩɛn' kopo bli' ‑puue ɩmɩ 'ma mu ‑tɩɩan' ‑sɩan, 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se 'o tɛɛn‑.
19 Disse outro: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te me dês por escusado.
20 'De jrɔ' 'na : 'Ma 'wlʋɛ 'nynɔ pleea', ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
20 Disse também um outro: Casei-me e por isso não posso ir.
21 'Bomɔ "ju ‑nɔ mu 'de ɔɔ' 'blei o de, ‑wɛe wlu "klein ʋʋ 'tmʋa 'mʋa‑, ɔ po ɩ ‑wee' 'a "kuan. 'Sʋ ɔɔ' 'blei 'kpa 'cɛn, ɔ 'na : ‑Ɩn mu "kpae' wei ke ‑kwlɔ 'ɔ ‑jeblʋɩ ‑wee' "kpei‑ ‑too"‑, nyɔ "o nyɔ ‑ma mua 'jea', ‑bo ɔ nɩ nɩɩa" nyɔ o, ‑bo ɔ klɔɔ o, ‑bo ɔɔ' "jri wa o, ‑bo ɔɔ sea 'too‑ o, ‑ɩn ‑tmʋʋ' ʋʋpʋ ʋʋ 'je ji.
21 Voltou o servo e referiu isto a seu senhor. Então, irado, o pai de família disse a seu servo: Sai, sem demora, pelas praças e pelas ruas da cidade e introduz aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Nɔ" jrɛ' ‑sia 'o mu 'sʋ ɛ, dbonʋi ‑nɔ 'na : 'Ma 'blei, ka ‑ɩn ‑sia" 'nynɩ 'ɩn nʋ kan' ‑wɛ‑, 'kaa ‑teɩn ‑tuu" ‑sie 'o mu ke.
22 Disse o servo: Senhor, está feito como ordenaste e ainda há lugar.
23 'Bomɔ "ju ‑nɔ wluu 'de ɔɔ' dbonʋi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn kpa ‑jeblʋɩ, ‑ɩn ple ‑kle' wɔin, nyɔ ‑ma mua jeea', ‑ɩn ‑te' ʋʋpʋ ‑klaan" "kpei ʋʋ 'je ji 'ma ‑gbu" 'je "ji.
23 O senhor ordenou: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga todos a entrar, para que se encha a minha casa.
24 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, nyʋ 'ɩn 'da tɛin" 'de ɛ, ʋʋa' due' koʋn ‑gbai' ka se 'ma diidɛ wɔn ‑tɩn' i.
24 Pois vos digo: nenhum daqueles homens, que foram convidados, provará a minha ceia.
25 Nyʋ ‑tuu"‑tuu ke Sesi a naa bɩ' i, 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋʋpʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
25 Muito povo acompanhava Jesus. Voltando-se, disse-lhes:
26 Nyɔ ‑jia' 'de 'ʋn o ‑bo ɔ se 'ma ‑tɩ' kma ɔ se ɔ "bo ke ɔ de ke ɔɔ' 'nynɔ ke ɔɔ' "nynuu‑ ke ɔɔ' de'dinmai ke ɔɔ' de'dinynʋkpae' ke ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ 'kmʋ ‑sii ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
26 Se alguém vem a mim e não odeia seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos, suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 'De nyɔ ‑bla' 'bo 'ʋn 'de ‑wɛe ‑ɔ sea 'kle 'je ‑tɩ 'wɔɔn‑ ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
27 E quem não carrega a sua cruz e me segue, não pode ser meu discípulo.
28 ‑Bo aoa' nyɔ due' ‑nɩɛi" ɔ 'je ‑gbu" klaa" po ɛ ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke, ‑wɛe ɔ naa ɛɛ' sɔɔn'ɔ ‑tɩ' tɔ' "kpei‑, "ko dɛ ɔ 'blea a ɛ 'bɛɛ ɛ 'je ɔɔ' ‑gbu" 'a dbo "i ‑kɔ' ɛ.
28 Quem de vós, querendo fazer uma construção, antes não se senta para calcular os gastos que são necessários, a fim de ver se tem com que acabá-la?
29 ‑Bo ɔ se kan' nʋ ɛ, 'de ɔ 'je ɛɛ' ‑gban ‑te' ‑wɛe ‑gbu" se "i ‑kwɛ‑ ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋa mu ɛ "jriɛ‑ 'jeea' a, ʋʋa mu ɔ wlaa'.
29 Para que, depois que tiver lançado os alicerces e não puder acabá-la, todos os que o virem não comecem a zombar dele,
30 Ʋʋa muɛ wlua' ka ʋʋ 'je nʋ : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ‑tee ‑gbu" poa' 'mɛ kpɩɩn‑, ‑wɛe ɔ se ɛɛ' "i ‑kɔa' 'bɛɛ‑.
30 dizendo: Este homem principiou a edificar, mas não pode terminar.
31 'De ‑bo 'beɔ due' 'je ɔ ‑po ‑beɔ tʋ "bli kpa a, ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke ɔ naa tɔ' i ‑bo ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ due' 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ 'sɔɔn tʋ o ‑fɔan' mu ɛ.
31 Ou qual é o rei que, estando para guerrear com outro rei, não se senta primeiro para considerar se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 ‑Bo ɔ se ɛ 'bɛɛ‑ 'ja a, ‑mɛ ‑ta "ju ɔɔ kpa tʋ "bli tɛɛan o ke ɛ, ɔ 'je nyʋ "i dbo ‑wɛe ɔ 'je ‑gbɛn' cɛn, ɔ 'je ɔ "nyɩ.
32 De outra maneira, quando o outro ainda está longe, envia-lhe embaixadores para tratar da paz.
33 Nyɔ "o nyɔ 'de aopʋ "klu, ‑bo ɔ se ɔɔ' 'kmʋ kwa ‑sɔn ‑saa a, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
33 Assim, pois, qualquer um de vós que não renuncia a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 'Tɔn nɩɛ dɛ 'dɔe ‑o, 'kaa ‑bo 'tɔn ‑kwɛ‑ wɔn 'ee, ‑mɛ ka nyʋ 'e nʋ ‑wɛe ɛ 'je wɔn nɩ ke'wlɛ ɛ‑ ?
34 O sal é uma coisa boa, mas se ele perder o seu sabor, com que o recuperará?
35 Ɛ se nʋʋdbo 'ble, ɛmɛ ‑tɩ nyʋ 'je ɛ i 'wla 'de "kpae'. Nyɔ ‑blea i 'wɔn doin" ɛ, ‑mɛ ɔ 'wɔn i.
35 Não servirá nem para a terra nem para adubo, mas lançar-se-á fora. O que tem ouvidos para ouvir, ouça!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.