Lucas 14
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 'Wɩ jrɛ' o 'bo ‑kwlewɩ "kpei ɛ, Sesi muɛ 'de Fariseɛn‑wi" 'a klaa" due' o ‑gbu" 'di ‑wɛe ʋʋ 'je dɛ di. Nyʋ ‑nɩa 'o mu ɛ, ʋʋa siɛ Sesi "jriɛ‑ o.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 'Sʋ "ju due' ‑pun" wɛ‑ ɛ nʋa ji', ‑wɛe ɔ nyna i 'bo Sesi "juɔi.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 ‑Wɛe Sesi wlu 'e kɛ' wɔ‑saʋn klae" ke Fariseɛn‑wi" ‑pee ɔ 'na : Nyɔ 'beeɛ' ɔ 'je 'wɛ‑ 'bɔɔ‑ ‑kwlewɩ "kpei, ‑aee' nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ?
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 'Kaa ʋʋ se 'e wlu ‑sa. 'Sʋ Sesi kpa sʋn ɔ bla "ju ‑nɔ "i, ɔ 'bɔɔ‑ ɔɔ' 'wɛ‑ 'sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn mu ‑gbɛin".
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ʋʋ ‑pee ka ɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ aoa' due' 'a "ju, 'de ‑bo ɛ nɩ ɔɔ' bli' ‑kpa "nibie 'di, 'bo ‑kwlewɩ "kpei 'ee, ɔ se 'o "sri i ɔ se ɛ 'e ‑sa ii ?
5 Aí disse:
6 'Kaa dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ 'de ɛɛ' wlu tu 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ se nɩ‑.
6 E eles não puderam responder.
7 Ka nyʋ ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ ʋʋa ‑pɔan ‑teɩn 'dɔe 'dɔe i ɛ, ɛmɛ Sesi sie "jriɛ‑ o, 'sʋ ɔ pooɛ ‑tɩ' "i ka, ɔ 'na :
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 ‑Bo nyʋ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'de ba "blitii ‑kɔ' ‑sɔn ɛ, ‑ɩn ‑bo i ‑teɛ tɛin" 'bo ‑teɩn ‑nɩa 'e nya "kpei. "Ko nyɔ jrɔ' ‑nɩ dɛwɔn ‑ɔ ‑sii ‑ʋn ‑wɛe ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ 'de ɛ,
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 ‑wɛe "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɔ je ji, ɔ je ‑ʋn ‑jɛɛ ɔ je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : ‑Ɩn sɔn 'ʋn, "ju ‑nɔ 'je i ‑te. ‑Bo ‑ma sea 'e de jii 'de ‑ɩn ‑je i ‑te ɛ, ɛɛ muɛ ‑ʋn ‑tɩn' "i 'dbaa.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 'Kaa ‑bo nyɔ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ‑ɩn kpʋn ‑tein 'de de fɔo. ‑Wɛe ‑bo "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ji ɛ, ɔ 'je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : 'Ɩn ba, ‑ɩn ‑jii 'e nya 'de ‑ɩn ‑je i ‑te. ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bɛɛ ‑mii" 'de nyʋ ‑ke ‑ma dia dɛ ‑tadue "jri 'de,
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 'Kamɔ nyɔ ‑ɔɔ ‑bɛɛa' ɔɔ' ‑cɛi" ɛ, Kea a mu ɔ ja jaa', 'de nyɔ ‑ɔɔ jaa ɔɔ' ‑cɛ" ja, Kea a mu ɔ "jɛi kpaa'.
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 ‑Wɛe Sesi wlu ‑ke 'de "ju ‑ɔ ‑dɔ dɛdi ‑tɩ ‑pee ɔ 'na : ‑Bo ‑ɩn ‑da nyʋ dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bo ‑ma "dɛi‑wi" ke ‑ma 'cɛ‑wi" ke "wliiɛjeʋn ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑kʋʋan" i nɩɛ, 'de ʋʋ je ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'da ‑ke.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 'Kaa ‑bo ‑ɩn ‑je nyɔ dɛdi ‑tɩ 'da a, ‑mɛ ‑ɩn ‑da nɩɩa" nyʋ ke nɩɩaʋn ke nyʋ ‑a ‑kpaa' ‑gbɔʋn" "kpei o, nyʋ ‑ʋʋa "jri wa o.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ ‑ma muɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn nɩa', dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɩn nʋa ʋʋpʋ "jrii ɛ, ʋʋ se ɛɛ' kpan ‑sai se. ‑Sɔntɩ "isrɛnyʋ a mua "kunyɩɔ' sɔan' 'bomɔ Kea a mu ‑ʋn 'dɔe "jrii nʋa'.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Nyʋ ‑nɩa dɛ dia' 'a due' 'wɔan wlu Sesi 'tmʋa 'sʋ ɛ, ɔ wlu' ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Nyɔ ‑ɔɔ mua dɛ dia' 'de Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de "ju ‑nɔ ‑pee ɔ 'na : "Ju due' mɔ ‑tu" ‑kɔ', ‑wɛe ‑ɔ ‑da nyʋ ‑tuu"‑tuu dɛdi ‑tɩ.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Dɛ di nɔ" nynia, ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi due' nyʋ ‑nʋ 'daa'. Ɔ 'na : 'Ma 'blei 'na ao ji, dɩ ‑wee' "klein ‑kwɛ‑ "i ‑wɛ‑.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 'Kaa ʋʋ ‑wee' klein" poɛ wlu ‑tadue ʋʋ ‑teɛ ‑kɩn i ‑pɔan' ‑pʋn" due 'due. ‑Jɔ ɔ mua 'e o tɛin" ‑mɔ 'na : 'Ma 'wlʋɛ ‑kle' due' ‑tɩan', ɛɛ' ‑tɩ' kpʋn 'ʋn 'ɛ, ɛmɛ 'ma mu 'mi ipleea', 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 'De jrɔ' 'na : 'Ɩn ‑tɩɛn' kopo bli' ‑puue ɩmɩ 'ma mu ‑tɩɩan' ‑sɩan, 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se 'o tɛɛn‑.
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 'De jrɔ' 'na : 'Ma 'wlʋɛ 'nynɔ pleea', ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 'Bomɔ "ju ‑nɔ mu 'de ɔɔ' 'blei o de, ‑wɛe wlu "klein ʋʋ 'tmʋa 'mʋa‑, ɔ po ɩ ‑wee' 'a "kuan. 'Sʋ ɔɔ' 'blei 'kpa 'cɛn, ɔ 'na : ‑Ɩn mu "kpae' wei ke ‑kwlɔ 'ɔ ‑jeblʋɩ ‑wee' "kpei‑ ‑too"‑, nyɔ "o nyɔ ‑ma mua 'jea', ‑bo ɔ nɩ nɩɩa" nyɔ o, ‑bo ɔ klɔɔ o, ‑bo ɔɔ' "jri wa o, ‑bo ɔɔ sea 'too‑ o, ‑ɩn ‑tmʋʋ' ʋʋpʋ ʋʋ 'je ji.
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Nɔ" jrɛ' ‑sia 'o mu 'sʋ ɛ, dbonʋi ‑nɔ 'na : 'Ma 'blei, ka ‑ɩn ‑sia" 'nynɩ 'ɩn nʋ kan' ‑wɛ‑, 'kaa ‑teɩn ‑tuu" ‑sie 'o mu ke.
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 'Bomɔ "ju ‑nɔ wluu 'de ɔɔ' dbonʋi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn kpa ‑jeblʋɩ, ‑ɩn ple ‑kle' wɔin, nyɔ ‑ma mua jeea', ‑ɩn ‑te' ʋʋpʋ ‑klaan" "kpei ʋʋ 'je ji 'ma ‑gbu" 'je "ji.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, nyʋ 'ɩn 'da tɛin" 'de ɛ, ʋʋa' due' koʋn ‑gbai' ka se 'ma diidɛ wɔn ‑tɩn' i.
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Nyʋ ‑tuu"‑tuu ke Sesi a naa bɩ' i, 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋʋpʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 Nyɔ ‑jia' 'de 'ʋn o ‑bo ɔ se 'ma ‑tɩ' kma ɔ se ɔ "bo ke ɔ de ke ɔɔ' 'nynɔ ke ɔɔ' "nynuu‑ ke ɔɔ' de'dinmai ke ɔɔ' de'dinynʋkpae' ke ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ 'kmʋ ‑sii ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 'De nyɔ ‑bla' 'bo 'ʋn 'de ‑wɛe ‑ɔ sea 'kle 'je ‑tɩ 'wɔɔn‑ ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 ‑Bo aoa' nyɔ due' ‑nɩɛi" ɔ 'je ‑gbu" klaa" po ɛ ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke, ‑wɛe ɔ naa ɛɛ' sɔɔn'ɔ ‑tɩ' tɔ' "kpei‑, "ko dɛ ɔ 'blea a ɛ 'bɛɛ ɛ 'je ɔɔ' ‑gbu" 'a dbo "i ‑kɔ' ɛ.
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 ‑Bo ɔ se kan' nʋ ɛ, 'de ɔ 'je ɛɛ' ‑gban ‑te' ‑wɛe ‑gbu" se "i ‑kwɛ‑ ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋa mu ɛ "jriɛ‑ 'jeea' a, ʋʋa mu ɔ wlaa'.
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 Ʋʋa muɛ wlua' ka ʋʋ 'je nʋ : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ‑tee ‑gbu" poa' 'mɛ kpɩɩn‑, ‑wɛe ɔ se ɛɛ' "i ‑kɔa' 'bɛɛ‑.
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 'De ‑bo 'beɔ due' 'je ɔ ‑po ‑beɔ tʋ "bli kpa a, ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke ɔ naa tɔ' i ‑bo ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ due' 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ 'sɔɔn tʋ o ‑fɔan' mu ɛ.
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 ‑Bo ɔ se ɛ 'bɛɛ‑ 'ja a, ‑mɛ ‑ta "ju ɔɔ kpa tʋ "bli tɛɛan o ke ɛ, ɔ 'je nyʋ "i dbo ‑wɛe ɔ 'je ‑gbɛn' cɛn, ɔ 'je ɔ "nyɩ.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Nyɔ "o nyɔ 'de aopʋ "klu, ‑bo ɔ se ɔɔ' 'kmʋ kwa ‑sɔn ‑saa a, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 'Tɔn nɩɛ dɛ 'dɔe ‑o, 'kaa ‑bo 'tɔn ‑kwɛ‑ wɔn 'ee, ‑mɛ ka nyʋ 'e nʋ ‑wɛe ɛ 'je wɔn nɩ ke'wlɛ ɛ‑ ?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Ɛ se nʋʋdbo 'ble, ɛmɛ ‑tɩ nyʋ 'je ɛ i 'wla 'de "kpae'. Nyɔ ‑blea i 'wɔn doin" ɛ, ‑mɛ ɔ 'wɔn i.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.