Lucas 14
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 'Wɩ jrɛ' o 'bo ‑kwlewɩ "kpei ɛ, Sesi muɛ 'de Fariseɛn‑wi" 'a klaa" due' o ‑gbu" 'di ‑wɛe ʋʋ 'je dɛ di. Nyʋ ‑nɩa 'o mu ɛ, ʋʋa siɛ Sesi "jriɛ‑ o.
1 Certo sábado, Jesus foi comer na casa de um líder fariseu, onde o observavam atentamente.
2 'Sʋ "ju due' ‑pun" wɛ‑ ɛ nʋa ji', ‑wɛe ɔ nyna i 'bo Sesi "juɔi.
2 Estava ali um homem com o corpo muito inchado.
3 ‑Wɛe Sesi wlu 'e kɛ' wɔ‑saʋn klae" ke Fariseɛn‑wi" ‑pee ɔ 'na : Nyɔ 'beeɛ' ɔ 'je 'wɛ‑ 'bɔɔ‑ ‑kwlewɩ "kpei, ‑aee' nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ?
3 Jesus perguntou aos fariseus e aos especialistas da lei: “A lei permite ou não curar no sábado?”.
4 'Kaa ʋʋ se 'e wlu ‑sa. 'Sʋ Sesi kpa sʋn ɔ bla "ju ‑nɔ "i, ɔ 'bɔɔ‑ ɔɔ' 'wɛ‑ 'sʋ ɔ 'na : ‑Ɩn mu ‑gbɛin".
4 Eles nada responderam, e Jesus tocou no homem enfermo, o curou e o mandou embora.
5 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ʋʋ ‑pee ka ɔ 'na : ‑Bo ɛ nɩ aoa' due' 'a "ju, 'de ‑bo ɛ nɩ ɔɔ' bli' ‑kpa "nibie 'di, 'bo ‑kwlewɩ "kpei 'ee, ɔ se 'o "sri i ɔ se ɛ 'e ‑sa ii ?
5 Depois, perguntou a eles: “Qual de vocês, se seu filho ou seu boi cair num buraco, não se apressará em tirá-lo de lá, mesmo que seja sábado?”.
6 'Kaa dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ 'de ɛɛ' wlu tu 'a ‑tɩ' 'ʋn, ɛ se nɩ‑.
6 Mais uma vez, não puderam responder.
7 Ka nyʋ ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ ʋʋa ‑pɔan ‑teɩn 'dɔe 'dɔe i ɛ, ɛmɛ Sesi sie "jriɛ‑ o, 'sʋ ɔ pooɛ ‑tɩ' "i ka, ɔ 'na :
7 Quando Jesus observou que os convidados para o jantar procuravam ocupar os lugares de honra à mesa, deu-lhes este conselho:
8 ‑Bo nyʋ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'de ba "blitii ‑kɔ' ‑sɔn ɛ, ‑ɩn ‑bo i ‑teɛ tɛin" 'bo ‑teɩn ‑nɩa 'e nya "kpei. "Ko nyɔ jrɔ' ‑nɩ dɛwɔn ‑ɔ ‑sii ‑ʋn ‑wɛe ʋʋ 'da dɛdi ‑tɩ 'de ɛ,
8 “Quando você for convidado para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra. E se chegar algum convidado mais importante que você?
9 ‑wɛe "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɔ je ji, ɔ je ‑ʋn ‑jɛɛ ɔ je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : ‑Ɩn sɔn 'ʋn, "ju ‑nɔ 'je i ‑te. ‑Bo ‑ma sea 'e de jii 'de ‑ɩn ‑je i ‑te ɛ, ɛɛ muɛ ‑ʋn ‑tɩn' "i 'dbaa.
9 O anfitrião virá e dirá: ‘Dê o seu lugar a esta pessoa’, e você, envergonhado, terá de sentar-se no último lugar da mesa.
10 'Kaa ‑bo nyɔ 'da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ‑ɩn kpʋn ‑tein 'de de fɔo. ‑Wɛe ‑bo "ju ‑ɔ ‑da ‑ʋn dɛdi ‑tɩ ji ɛ, ɔ 'je wlu ka 'de ‑ʋn ‑pee : 'Ɩn ba, ‑ɩn ‑jii 'e nya 'de ‑ɩn ‑je i ‑te. ‑Bo ɛ nɩ kan' ‑mɔ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bɛɛ ‑mii" 'de nyʋ ‑ke ‑ma dia dɛ ‑tadue "jri 'de,
10 “Em vez disso, ocupe o lugar menos importante à mesa. Assim, quando o anfitrião o vir, dirá: ‘Amigo, temos um lugar melhor para você!’. Então você será honrado diante de todos os convidados.
11 'Kamɔ nyɔ ‑ɔɔ ‑bɛɛa' ɔɔ' ‑cɛi" ɛ, Kea a mu ɔ ja jaa', 'de nyɔ ‑ɔɔ jaa ɔɔ' ‑cɛ" ja, Kea a mu ɔ "jɛi kpaa'.
11 Pois os que se exaltam serão humilhados, e os que se humilham serão exaltados”.
12 ‑Wɛe Sesi wlu ‑ke 'de "ju ‑ɔ ‑dɔ dɛdi ‑tɩ ‑pee ɔ 'na : ‑Bo ‑ɩn ‑da nyʋ dɛdi ‑tɩ ɛ, ‑mɛ ɛ 'bo ‑ma "dɛi‑wi" ke ‑ma 'cɛ‑wi" ke "wliiɛjeʋn ‑ʋʋ ‑ke ‑ɩn ‑kʋʋan" i nɩɛ, 'de ʋʋ je ‑ʋn dɛdi ‑tɩ 'da ‑ke.
12 Então Jesus se voltou para o anfitrião e disse: “Quando oferecer um banquete ou jantar, não convide amigos, irmãos, parentes e vizinhos ricos. Eles poderão retribuir o convite, e essa será sua única recompensa.
13 'Kaa ‑bo ‑ɩn ‑je nyɔ dɛdi ‑tɩ 'da a, ‑mɛ ‑ɩn ‑da nɩɩa" nyʋ ke nɩɩaʋn ke nyʋ ‑a ‑kpaa' ‑gbɔʋn" "kpei o, nyʋ ‑ʋʋa "jri wa o.
13 Em vez disso, convide os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos.
14 ‑Bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ ‑ma muɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn nɩa', dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɩn nʋa ʋʋpʋ "jrii ɛ, ʋʋ se ɛɛ' kpan ‑sai se. ‑Sɔntɩ "isrɛnyʋ a mua "kunyɩɔ' sɔan' 'bomɔ Kea a mu ‑ʋn 'dɔe "jrii nʋa'.
14 Assim, na ressurreição dos justos, você será recompensado por ter convidado aqueles que não podiam lhe retribuir”.
15 Nyʋ ‑nɩa dɛ dia' 'a due' 'wɔan wlu Sesi 'tmʋa 'sʋ ɛ, ɔ wlu' ka 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Nyɔ ‑ɔɔ mua dɛ dia' 'de Kea 'a kɛɛma' ‑kwlɔ 'di ɛ, ‑mɔ nʋ 'mʋa‑.
15 Ao ouvir isso, um homem que estava à mesa com Jesus exclamou: “Feliz será aquele que participar do banquete no reino de Deus!”.
16 'Bomɔ Sesi poo ‑tɩ' "i ka 'de "ju ‑nɔ ‑pee ɔ 'na : "Ju due' mɔ ‑tu" ‑kɔ', ‑wɛe ‑ɔ ‑da nyʋ ‑tuu"‑tuu dɛdi ‑tɩ.
16 Jesus respondeu com a seguinte parábola: “Certo homem preparou um grande banquete e enviou muitos convites.
17 Dɛ di nɔ" nynia, ɔ dboɛ ɔɔ' dbonʋi due' nyʋ ‑nʋ 'daa'. Ɔ 'na : 'Ma 'blei 'na ao ji, dɩ ‑wee' "klein ‑kwɛ‑ "i ‑wɛ‑.
17 Quando estava tudo pronto, mandou seu servo dizer aos convidados: ‘Venham, o banquete está pronto’.
18 'Kaa ʋʋ ‑wee' klein" poɛ wlu ‑tadue ʋʋ ‑teɛ ‑kɩn i ‑pɔan' ‑pʋn" due 'due. ‑Jɔ ɔ mua 'e o tɛin" ‑mɔ 'na : 'Ma 'wlʋɛ ‑kle' due' ‑tɩan', ɛɛ' ‑tɩ' kpʋn 'ʋn 'ɛ, ɛmɛ 'ma mu 'mi ipleea', 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
18 Mas todos eles deram desculpas. Um disse: ‘Acabei de comprar um campo e preciso inspecioná-lo. Peço que me desculpe’.
19 'De jrɔ' 'na : 'Ɩn ‑tɩɛn' kopo bli' ‑puue ɩmɩ 'ma mu ‑tɩɩan' ‑sɩan, 'ma bae ‑ʋn ‑ɛ, 'ɩn se 'o tɛɛn‑.
19 Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e quero experimentá-las. Sinto muito’.
20 'De jrɔ' 'na : 'Ma 'wlʋɛ 'nynɔ pleea', ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn se jia' 'bɛɛ‑.
20 Ainda outro disse: ‘Acabei de me casar e não posso ir’.
21 'Bomɔ "ju ‑nɔ mu 'de ɔɔ' 'blei o de, ‑wɛe wlu "klein ʋʋ 'tmʋa 'mʋa‑, ɔ po ɩ ‑wee' 'a "kuan. 'Sʋ ɔɔ' 'blei 'kpa 'cɛn, ɔ 'na : ‑Ɩn mu "kpae' wei ke ‑kwlɔ 'ɔ ‑jeblʋɩ ‑wee' "kpei‑ ‑too"‑, nyɔ "o nyɔ ‑ma mua 'jea', ‑bo ɔ nɩ nɩɩa" nyɔ o, ‑bo ɔ klɔɔ o, ‑bo ɔɔ' "jri wa o, ‑bo ɔɔ sea 'too‑ o, ‑ɩn ‑tmʋʋ' ʋʋpʋ ʋʋ 'je ji.
21 “O servo voltou e informou a seu senhor o que tinham dito. Ele ficou furioso e ordenou: ‘Vá depressa pelas ruas e becos da cidade e convide os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Nɔ" jrɛ' ‑sia 'o mu 'sʋ ɛ, dbonʋi ‑nɔ 'na : 'Ma 'blei, ka ‑ɩn ‑sia" 'nynɩ 'ɩn nʋ kan' ‑wɛ‑, 'kaa ‑teɩn ‑tuu" ‑sie 'o mu ke.
22 Depois de cumprir essa ordem, o servo informou: ‘Ainda há lugar para mais gente’.
23 'Bomɔ "ju ‑nɔ wluu 'de ɔɔ' dbonʋi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɩn kpa ‑jeblʋɩ, ‑ɩn ple ‑kle' wɔin, nyɔ ‑ma mua jeea', ‑ɩn ‑te' ʋʋpʋ ‑klaan" "kpei ʋʋ 'je ji 'ma ‑gbu" 'je "ji.
23 Então o senhor disse: ‘Vá pelas estradas do campo e junto às cercas entre as videiras e insista com todos que encontrar para que venham, de modo que minha casa fique cheia.
24 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, nyʋ 'ɩn 'da tɛin" 'de ɛ, ʋʋa' due' koʋn ‑gbai' ka se 'ma diidɛ wɔn ‑tɩn' i.
24 Pois nenhum dos que antes foram convidados provará do meu banquete’”.
25 Nyʋ ‑tuu"‑tuu ke Sesi a naa bɩ' i, 'sʋ ɔ "biiɛ i 'de ʋʋpʋ o, ‑wɛe ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na :
25 Uma grande multidão seguia Jesus, que se voltou para ela e disse:
26 Nyɔ ‑jia' 'de 'ʋn o ‑bo ɔ se 'ma ‑tɩ' kma ɔ se ɔ "bo ke ɔ de ke ɔɔ' 'nynɔ ke ɔɔ' "nynuu‑ ke ɔɔ' de'dinmai ke ɔɔ' de'dinynʋkpae' ke ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ 'kmʋ ‑sii ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
26 “Se alguém que me segue amar pai e mãe, esposa e filhos, irmãos e irmãs, e até mesmo a própria vida, mais que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 'De nyɔ ‑bla' 'bo 'ʋn 'de ‑wɛe ‑ɔ sea 'kle 'je ‑tɩ 'wɔɔn‑ ɛ, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
27 E, se não tomar sua cruz e me seguir, não pode ser meu discípulo.
28 ‑Bo aoa' nyɔ due' ‑nɩɛi" ɔ 'je ‑gbu" klaa" po ɛ ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke, ‑wɛe ɔ naa ɛɛ' sɔɔn'ɔ ‑tɩ' tɔ' "kpei‑, "ko dɛ ɔ 'blea a ɛ 'bɛɛ ɛ 'je ɔɔ' ‑gbu" 'a dbo "i ‑kɔ' ɛ.
28 “Quem começa a construir uma torre sem antes calcular o custo e ver se possui dinheiro suficiente para terminá-la?
29 ‑Bo ɔ se kan' nʋ ɛ, 'de ɔ 'je ɛɛ' ‑gban ‑te' ‑wɛe ‑gbu" se "i ‑kwɛ‑ ɛ, nyʋ "klein ‑ʋʋa mu ɛ "jriɛ‑ 'jeea' a, ʋʋa mu ɔ wlaa'.
29 Pois, se completar apenas os alicerces e ficar sem dinheiro, todos rirão dele,
30 Ʋʋa muɛ wlua' ka ʋʋ 'je nʋ : "Ju ‑nɔ ‑mɔ ‑tee ‑gbu" poa' 'mɛ kpɩɩn‑, ‑wɛe ɔ se ɛɛ' "i ‑kɔa' 'bɛɛ‑.
30 dizendo: ‘Esse aí começou a construir, mas não conseguiu terminar!’.
31 'De ‑bo 'beɔ due' 'je ɔ ‑po ‑beɔ tʋ "bli kpa a, ɔɔ ‑teɛ i mɔ ke ɔ naa tɔ' i ‑bo ɔ 'bɛɛ‑ ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ due' 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ɔ 'je nyʋ 'a ‑kwlʋ 'sɔɔn tʋ o ‑fɔan' mu ɛ.
31 “Ou que rei iria à guerra sem antes avaliar se seu exército de dez mil poderia derrotar os vinte mil que vêm contra ele?
32 ‑Bo ɔ se ɛ 'bɛɛ‑ 'ja a, ‑mɛ ‑ta "ju ɔɔ kpa tʋ "bli tɛɛan o ke ɛ, ɔ 'je nyʋ "i dbo ‑wɛe ɔ 'je ‑gbɛn' cɛn, ɔ 'je ɔ "nyɩ.
32 E, se concluir que não, o rei enviará uma delegação para negociar um acordo de paz enquanto o inimigo está longe.
33 Nyɔ "o nyɔ 'de aopʋ "klu, ‑bo ɔ se ɔɔ' 'kmʋ kwa ‑sɔn ‑saa a, ‑mɛ ɔ se 'ma klai" ju nɩa' 'bɛɛ‑.
33 Da mesma forma, ninguém pode se tornar meu discípulo sem abrir mão de tudo que possui.
34 'Tɔn nɩɛ dɛ 'dɔe ‑o, 'kaa ‑bo 'tɔn ‑kwɛ‑ wɔn 'ee, ‑mɛ ka nyʋ 'e nʋ ‑wɛe ɛ 'je wɔn nɩ ke'wlɛ ɛ‑ ?
34 “O sal é bom para temperar, mas, se perder o sabor, como torná-lo salgado outra vez?
35 Ɛ se nʋʋdbo 'ble, ɛmɛ ‑tɩ nyʋ 'je ɛ i 'wla 'de "kpae'. Nyɔ ‑blea i 'wɔn doin" ɛ, ‑mɛ ɔ 'wɔn i.
35 O sal sem sabor não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.