Lucas 10
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 'Bo ‑mɛ 'de 'sʋ ɛ, Tʋ"bo 'cra nyʋ 'a kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn 'mii ke'wlɛ 'de nyʋ ‑ke ɔɔ na "klu, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ nya 'sɔn 'sɔn ‑kwlɛ ke ‑ta "klein ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'jea 'mii mu 'de ɛ, 'de ʋʋ mu ɩ 'dii.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Kea 'a dbo ‑kɔ' ko‑kle klaa" ‑flu" 'a, ‑wɛe ‑ɛ sea cɛʋn 'ble ɛ. Ao bae ‑kle' jei ‑wɛe ɔ 'je dbonʋʋn 'de ɔ o ‑kle' ja‑.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Ao mu, 'ma dbo aopʋ 'mɛ, ka nyɔ ɔ dboa 'blae 'de ‑ci' "klu ɛ.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ao 'bo 'wɛi 'dipodɛ 'ʋn "duɛ. Ao 'bo ‑ke 'bleɛ, ao 'bo "kwlai‑ bɩ' ‑tu" ɛ. Ao 'bo inynaa, ‑wɛe ao 'bo nyɔ jrɔ' sʋn 'kwa poɛ 'bo ‑jei" !
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 ‑Bo ao pa 'e ‑gbu" jrɛ' 'di ɛ, ‑mɛ ao wlu ke tɛin" ao 'na : 'Mɔ ‑je aopʋ, "diwan kpʋn aopʋ ! Ao 'je pɛe 'a blua' !
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 ‑Bo nyɔ ‑nɩa pɛe 'a blua' "i nɩ 'e ɛɛ' ‑gbu" tu 'di ɛ, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ ‑teɩn 'jea' 'de ɔ 'ʋn. 'De ‑bo ɛ se kan' nɩ 'ja a, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ 'de aopʋ 'ʋn de jia'.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Ao ‑te i 'de ɛɛ' ‑gbu" tu 'di mamaʋ 'sʋ, diidɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ, "ni ʋʋa mua ao "nyɩa' ao 'nɛ‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛ ‑ke dbonʋi ‑kɔɔa' "i ɛ, ɛmɛ ɔɔ 'je. Ao 'bo ‑gbi" 'dii 'jreɛ‑.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ‑Kwlɔ ‑ɛ 'di ao mua ‑wɛe ʋʋ kpʋʋn a ao sɩn 'sɔɔn ‑mɛ dɛ "o dɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ.
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 Ao 'bɔɔ‑ nyʋ 'a 'wɛ‑ 'bo ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'di, ‑wɛe ao 'je wlu ka 'de ‑kwlɔʋn ‑pee ao 'je nʋ : Kea 'a 'beɔdɛ "kʋʋan‑ aopʋ i ‑wɛ‑.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 'Kaa ‑bo ao mu 'o ‑kwlɔ jrɛ' 'di ‑wɛe ʋʋ se ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ɛ, ‑mɛ ao ple ɛɛ' ‑jeblɩ o, ‑wɛe ao 'je wlu ka :
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 Aoa' ‑kwlɔ 'ɔ "puue' ‑kpʋan' ‑aa bɩ mɔ 'ɔ ‑cɛ" ɛ, ‑aa ‑gbaoɛ' 'de ao ‑pee, 'de ‑mɛ 'kamɔ ‑aa ‑tmʋʋ' aopʋ : Kea 'a 'beɔdɛ mɛ ‑kpaa' aopʋ ‑pʋn" 'mʋa‑, 'kaa ao se ɛ "jriɛ‑ o sie.
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'de de 'bɔɔ ‑sɔn 'di ɛ, ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'a 'pee a muɛ "ikmaa' ɛ 'je Sodɔm ‑kwlɔ 'ɔ ‑nɛ ‑sii.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 Ɛ nɩɛ "nmia‑tɩ 'de aopʋ Korasɛnyʋ ke Besaidanyʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' jrii' ‑nʋʋa 'bo aoa' ‑kwea' ‑ta, ‑bo ɩ nʋʋɛ 'de Tii ke Sidɔn ‑kwlɛ ‑ɩ sea Suifʋ 'a ‑kwlɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ nyʋ ‑nɩa 'o ɩa' ‑kwlɛ tu 'di ɛ, ʋʋ to ʋʋa' kplɩn fai" poosʋn ‑wɛ‑ sese 'de‑ 'de blɔ 'ʋn paa' ke biun' "jru 'wlaa' 'ʋn.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Ɛmɛ ‑tɩ 'pee a 'wɩ o ɛ, Tii ‑nyʋ ke Sidɔn‑nyʋ 'a 'pee se "ikmai, ɛ se aoa' 'pee ‑sii i.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 'De ‑mɔ ɛ Kapɛnaʋm‑kwlɔ, ‑mɔ ‑na ‑ɩn ‑je mu 'sʋ ‑ɩn ‑je jaʋn tbaa‑ ? Ɛ se kan' nɩ‑. ‑Ma muɛ ‑sɔn jia' mamaʋ 'sʋ ‑ɩn ‑je 'e 'mɛʋn o ‑kwlɔ ‑taan'‑.
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ɔɔ' klai" nynuu o ɔ 'na : Nyɔ ‑po' aoa' wlu doin" o ɛ, ‑mɛ 'ma wlu mɛ ɔ po doin" o. Nyɔ ‑fuuan aopʋ‑ nya a, ‑mɛ 'mɔ ɔ ‑fuun nya ‑ke.
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 ‑Ta klai" nynuu ‑nɩa kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn jiia de ɛ, ʋʋ nɩɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ wlu ka ʋʋ 'na : Tʋ"bo, ‑bo ‑a ‑wlu ‑siisaɩn ‑cɛɛn'‑ ‑nɩ ‑pee 'de ‑ma 'nynɩ 'ʋn ɛ, ɩa 'jeɛ ‑a wɔn ɩa ja 'de nyʋ 'ʋn 'wlʋ !
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn 'jeɛ ‑siɔn' i, ɔɔ jea 'e "jɛi 'wlʋ ɔɔ jea blu ka "sɩɩɩ se ‑ʋn ‑je a blʋa.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ao ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn "nyɩ aopʋ "ikmaa' 'mɛ, ‑wɛe ao 'je sɛn ke ‑kɩan" ‑kɩan' "kpei‑ na‑, ‑wɛe ao 'je ‑aa tʋnyɔ 'ɔ "ikmaa' ‑wee' "klein ɔ 'kwa ‑sa. 'De ɩ se aopʋ dɛ jrɛ' nʋʋi.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 ‑Bo ‑siisaɩn a sea aopʋ wɔn 'je ɛ, ao 'bo 'mʋa‑ nʋɛ 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn, 'kaa ka ao 'kpa Kea 'a nyʋ mɛ ‑ɛɛ 'mʋa‑ ao 'je nʋ.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea 'a ‑Suu "jiiɛ Sesi 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ɔ ‑ciian' ku' i 'de ɔ 'na : 'Oo, 'ɩn "Bo, ɛmɛ ‑nɩa 'blʋa‑ ke jaʋn 'a 'beɔ ɛ, 'ma poɛ ɛ 'sɛ‑, dɛ‑nʋɛ' ɛ ‑tuɛ" dɩ ‑nɩ 'kwla 'de tɔ' 'dinɩʋn ke dɛ "ijuoʋn ‑pee, ‑wɛe ɛ ‑sɩ 'kwla 'de nynumɩɩ" ‑pee. ‑Kai" 'matɛ, 'ɩn "Bo, dɛ ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa 'wɔɔan ɛɛ' dɛ tu ɛ, 'ma poɛ ɛ ɛɛ' 'sɛ‑.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 'Sʋ ɔ 'na : 'Ɩn "Bo "nyɩ 'ʋn dɩ ‑wee' "klein 'mɛ. Nyɔ jrɔ' se "Ju juo‑, ‑bo ɛ se ɔ "Bo nɩ ɛ. Nyɔ jrɔ' se "Bo juo‑, ‑bo ɛ se ɔɔ' "Ju nɩ ɛ. Ɛ ke nyɔ "ju nɩɛ "i ɔ 'jea ɔ "Bo 'kwla ‑sa 'de ‑pee nɩ ɛ.
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Ɔ "biia i 'de ɔɔ' klai" nynuu o, ɔ wlu 'de ʋʋa' 'sʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑jea ɩa' dɩ tu 'a ‑ta, aopʋ mɔ nʋ 'mʋa‑,
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 dɛ ɛɛ ‑tɩ 'ma 'da kan', ɛmɛ ‑nɩ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a ‑tuu"‑tuu ke 'beɔ‑wi" ‑nɩɛi" dɩ ao 'jea ʋʋ 'jɩ 'je 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'je. Ʋʋ nɩɛ "i ke'wlɛ dɩ ao 'wɔan ʋʋ 'jɩ 'wɔn 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'wɔn.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Kɛ' wɔ‑sai due' ‑nɩɛ "i ‑ɔ ‑je Sesi wlu 'a "klɛ ‑pee ‑gba, ɔmɔ ‑sɔn 'ʋn 'de nyʋ "klu ‑wɛe ɔ ‑teeɔ' i ‑ɔ ‑na : Nyʋ dɛtɔɔi dɛ 'ɩn 'je nʋ ‑wɛe 'ɩn 'je 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble 'je ɛ‑ ?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Sesi ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ ‑wɛ ‑crɩɩɛ' 'de Kea 'a kɛ' 'di ɛ‑ ? ‑Bo ‑ɩn nʋ ɛ 'dii 'ee, ka ‑ma ‑wɔn ɛ 'mii ɛ‑ ?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 "Ju ‑nɔ 'na : ‑Ɩn ‑kma ‑ma Tʋ"bo Kea 'a ‑tɩ' 'de ‑ma pɛe ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma 'kmʋnɩa' ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma tɔ' ‑wee' "klein 'ʋn, ‑ma 'kpɩ ‑wee' "klein 'ʋn, ‑wɛe ‑je ‑ma ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kma ka ‑ɩn ‑kma ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a ‑tɩ' ɛ !
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 'Bomɔ Sesi wluu 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Ɛ nmɔi", ‑ɩn ‑sɛ "kpei 'mɛ ka ‑cɔɔn' ka. ‑Bo ‑ɩn nʋ kan' a, ‑ma muɛ 'kmʋnɩa'.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 'Kaa kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ nɩa "i ɔ 'jea ɔɔ' ‑cɛ" ‑kɩn "nyɩ ɛ, ɔ wlu' ka 'de Sesi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɔ ‑nɩ 'ma ‑ponyiɔ ‑gblein' ɛ‑ ?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 'Bomɔ Sesi "duo wlu 'ʋn 'de ɔ poo ‑tɩ' "i ɔ 'na : ‑Ta "ju due' a 'wlʋa Selisalɛm ‑wɛe ɔɔ muua Seriko ɛ, 'bomɔ ɔ 'kpaa' 'e "jriʋn 'a bɔ' 'di 'bo ‑jei". 'Sʋ ʋʋ kpʋn ɔ', ʋʋ blɔ' 'mɛ ka, ‑wɛe ʋʋ "duo ɔɔ' dɩ ‑wee' 'ʋn, 'de ʋʋ si ɔ 'o ‑jei" 'mʋa‑.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Kea 'a 'sraa ‑sai due' ‑kpa' ɛɛ' ‑je tu ɛ, ‑mɔ 'jeɔ', 'kaa ɔ se 'de ɔ o "dɛɛ‑, ɔ cɩn ɔ "kpei ‑tie".
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 "Ju due' ‑wlʋa 'e Lefi 'a "ji 'di, ‑ɔɔ kpa ɛɛ' ‑je tu ɛ, ɔ 'je "ju ‑nɔ 'mɛ ‑ke, 'kaa ɔ 'blaa ɔ je ‑si'.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 'Kaa Samadi i due' ‑nynia' 'o "ju ‑nɔ ‑pʋn" ɔmɔ ‑nyna i, ‑ɔ ‑gbʋn ɔ ja, ‑wɛe ɔɔ' wɛe a nʋ.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Ɔmɔ ‑kpɔ ‑pʋn", 'de ‑ɔ po ɔɔ' blati 'a ‑kɔ 'cna ke nmɔ "i, ‑wɛe ɔ blɩ dɛ "i. 'Sʋ ɔ ‑te' ɔ 'o ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ soofae' "kpei ‑wɛe ɔ kpɔ 'o 'dʋɩ‑ 'a dɛdi‑gbu ‑kʋʋan" ‑je i 'di. 'Bomɔ ɔɔ ‑tuu"‑ ɔɔ' ‑tɩ'.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, ɔ "nyɩɛ dɛdi‑gbu 'a jei 'wɛi ‑wɛe ɔ 'na : ‑Ɩn ‑tu" ɔ "jriɛ‑, dɩ "klein ‑ma mua nʋa' 'bo ‑mɩ 'de ɛ, ‑bo 'ɩn ji de ɛ, ‑wɛe 'ɩn 'je ɩa' kpan ‑sa. Ba 'a ‑tɩ' kma‑tɩ|src="AB02874b.tif" size="span" ref="10.25-37"
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 ‑Wɛe Sesi ‑tee' kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ i ɔ 'na : 'Bo nyʋ taan ‑nʋ "klu 'ee, nyɔ ‑nɩ "ju "jriʋn bla ‑nɔ 'ɔ ‑ponyiɔ ɔ‑ ?
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 'Sʋ kɛ' wɔ‑sai 'na : Ɛ nɩ "ju ‑ɔ ‑je ɔɔ' wɛe ‑o. 'Sʋ Sesi 'na : ‑Bo ‑ɩn mu ɛ, ‑mɛ ‑ɩn nʋ kan' !
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 ‑Ta Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu nɩa 'o ‑jei" ɛ, 'bomɔ ʋʋ nyni 'o ‑kwlɔ due "di, ‑wɛe 'nynɔkpao' due' 'da ʋʋpʋ dɛdi ‑tɩ 'de ʋ o ‑gbu" 'di. Ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Matɩ.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Ʋ 'bleɛ "deinynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩ Madi, 'de ‑ʋ ‑te i 'bo Tʋ"bo bɩ o, ‑wɛe ʋa po ɔɔ' wlu doin" o.
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 'De Matɩ ‑mʋ a ‑siiɛ' 'ʋn 'de dɛpia' 'ʋn, 'sʋ ʋ 'kpa Sesi ‑pʋn" ʋ 'na : Tʋ"bo, ɛ se ‑ʋn dɛ jrɛ' nʋʋ mɔ ‑wee', ‑wɛe 'ma "dei "tai‑ 'mi "i 'de 'ɩn nɩ due' 'ma ‑sii' 'ʋn kaa ? ‑Ɩn ‑tmʋʋ' ʋ ke ʋ 'je 'ʋn sʋn o po 'de !
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 'Bomɔ Tʋ"bo wluu 'de ʋ ‑pee ɔ 'na : Matɩ, Matɩ, aa ‑sii' 'ʋn 'ɛ, aa ‑tʋɛ" ‑sɔɔn aa 'wla dɩ ‑tuu"‑tuu 'a ‑fli i ‑tadue.
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 Dɛ due' koʋn ‑gbai' ‑kɔan ‑tɩ' ɛ, ɛmɛ Madi ‑sa 'o, ɛ se ʋ 'kwa 'wlʋi 'nɔ 'kmʋ.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.