Lucas 10
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NAA
1 'Bo ‑mɛ 'de 'sʋ ɛ, Tʋ"bo 'cra nyʋ 'a kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn 'mii ke'wlɛ 'de nyʋ ‑ke ɔɔ na "klu, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ nya 'sɔn 'sɔn ‑kwlɛ ke ‑ta "klein ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'jea 'mii mu 'de ɛ, 'de ʋʋ mu ɩ 'dii.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e os enviou de dois em dois, para que fossem adiante dele a cada cidade e lugar onde ele haveria de passar.
2 Ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Kea 'a dbo ‑kɔ' ko‑kle klaa" ‑flu" 'a, ‑wɛe ‑ɛ sea cɛʋn 'ble ɛ. Ao bae ‑kle' jei ‑wɛe ɔ 'je dbonʋʋn 'de ɔ o ‑kle' ja‑.
2 E lhes disse:
3 Ao mu, 'ma dbo aopʋ 'mɛ, ka nyɔ ɔ dboa 'blae 'de ‑ci' "klu ɛ.
3 Vão! Eis que eu os envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ao 'bo 'wɛi 'dipodɛ 'ʋn "duɛ. Ao 'bo ‑ke 'bleɛ, ao 'bo "kwlai‑ bɩ' ‑tu" ɛ. Ao 'bo inynaa, ‑wɛe ao 'bo nyɔ jrɔ' sʋn 'kwa poɛ 'bo ‑jei" !
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias; e não saúdem ninguém pelo caminho.
5 ‑Bo ao pa 'e ‑gbu" jrɛ' 'di ɛ, ‑mɛ ao wlu ke tɛin" ao 'na : 'Mɔ ‑je aopʋ, "diwan kpʋn aopʋ ! Ao 'je pɛe 'a blua' !
5 Ao entrarem numa casa, digam primeiro: “Paz seja nesta casa!”
6 ‑Bo nyɔ ‑nɩa pɛe 'a blua' "i nɩ 'e ɛɛ' ‑gbu" tu 'di ɛ, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ ‑teɩn 'jea' 'de ɔ 'ʋn. 'De ‑bo ɛ se kan' nɩ 'ja a, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ 'de aopʋ 'ʋn de jia'.
6 Se houver ali uma pessoa que ama a paz, sobre ela repousará a paz de vocês; se não houver, a paz voltará sobre vocês.
7 Ao ‑te i 'de ɛɛ' ‑gbu" tu 'di mamaʋ 'sʋ, diidɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ, "ni ʋʋa mua ao "nyɩa' ao 'nɛ‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛ ‑ke dbonʋi ‑kɔɔa' "i ɛ, ɛmɛ ɔɔ 'je. Ao 'bo ‑gbi" 'dii 'jreɛ‑.
7 Fiquem na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque o trabalhador é digno do seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 ‑Kwlɔ ‑ɛ 'di ao mua ‑wɛe ʋʋ kpʋʋn a ao sɩn 'sɔɔn ‑mɛ dɛ "o dɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ.
8 Quando entrarem numa cidade e ali forem bem-recebidos, comam do que lhes for oferecido.
9 Ao 'bɔɔ‑ nyʋ 'a 'wɛ‑ 'bo ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'di, ‑wɛe ao 'je wlu ka 'de ‑kwlɔʋn ‑pee ao 'je nʋ : Kea 'a 'beɔdɛ "kʋʋan‑ aopʋ i ‑wɛ‑.
9 Curem os doentes que nela houver e digam ao povo dali: “O Reino de Deus se aproximou de vocês.”
10 'Kaa ‑bo ao mu 'o ‑kwlɔ jrɛ' 'di ‑wɛe ʋʋ se ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ɛ, ‑mɛ ao ple ɛɛ' ‑jeblɩ o, ‑wɛe ao 'je wlu ka :
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, saiam pelas ruas, dizendo:
11 Aoa' ‑kwlɔ 'ɔ "puue' ‑kpʋan' ‑aa bɩ mɔ 'ɔ ‑cɛ" ɛ, ‑aa ‑gbaoɛ' 'de ao ‑pee, 'de ‑mɛ 'kamɔ ‑aa ‑tmʋʋ' aopʋ : Kea 'a 'beɔdɛ mɛ ‑kpaa' aopʋ ‑pʋn" 'mʋa‑, 'kaa ao se ɛ "jriɛ‑ o sie.
11 “Até o pó desta cidade, que grudou nos nossos pés, sacudimos contra vocês! No entanto, saibam que está próximo o Reino de Deus.”
12 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'de de 'bɔɔ ‑sɔn 'di ɛ, ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'a 'pee a muɛ "ikmaa' ɛ 'je Sodɔm ‑kwlɔ 'ɔ ‑nɛ ‑sii.
12 Eu digo a vocês que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Ɛ nɩɛ "nmia‑tɩ 'de aopʋ Korasɛnyʋ ke Besaidanyʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' jrii' ‑nʋʋa 'bo aoa' ‑kwea' ‑ta, ‑bo ɩ nʋʋɛ 'de Tii ke Sidɔn ‑kwlɛ ‑ɩ sea Suifʋ 'a ‑kwlɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ nyʋ ‑nɩa 'o ɩa' ‑kwlɛ tu 'di ɛ, ʋʋ to ʋʋa' kplɩn fai" poosʋn ‑wɛ‑ sese 'de‑ 'de blɔ 'ʋn paa' ke biun' "jru 'wlaa' 'ʋn.
13 — Ai de você, Corazim! Ai de você, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que foram feitos em vocês, há muito que elas teriam se arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ɛmɛ ‑tɩ 'pee a 'wɩ o ɛ, Tii ‑nyʋ ke Sidɔn‑nyʋ 'a 'pee se "ikmai, ɛ se aoa' 'pee ‑sii i.
14 Mas, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vocês.
15 'De ‑mɔ ɛ Kapɛnaʋm‑kwlɔ, ‑mɔ ‑na ‑ɩn ‑je mu 'sʋ ‑ɩn ‑je jaʋn tbaa‑ ? Ɛ se kan' nɩ‑. ‑Ma muɛ ‑sɔn jia' mamaʋ 'sʋ ‑ɩn ‑je 'e 'mɛʋn o ‑kwlɔ ‑taan'‑.
15 — E você, Cafarnaum, pensa que será elevada até o céu? Será jogada no inferno!
16 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ɔɔ' klai" nynuu o ɔ 'na : Nyɔ ‑po' aoa' wlu doin" o ɛ, ‑mɛ 'ma wlu mɛ ɔ po doin" o. Nyɔ ‑fuuan aopʋ‑ nya a, ‑mɛ 'mɔ ɔ ‑fuun nya ‑ke.
16 — Quem ouve vocês ouve a mim; e quem rejeita vocês é a mim que rejeita; quem, porém, me rejeita está rejeitando aquele que me enviou.
17 ‑Ta klai" nynuu ‑nɩa kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn jiia de ɛ, ʋʋ nɩɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ wlu ka ʋʋ 'na : Tʋ"bo, ‑bo ‑a ‑wlu ‑siisaɩn ‑cɛɛn'‑ ‑nɩ ‑pee 'de ‑ma 'nynɩ 'ʋn ɛ, ɩa 'jeɛ ‑a wɔn ɩa ja 'de nyʋ 'ʋn 'wlʋ !
17 Então os setenta voltaram, cheios de alegria, dizendo: — Senhor, em seu nome os próprios demônios se submetem a nós!
18 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn 'jeɛ ‑siɔn' i, ɔɔ jea 'e "jɛi 'wlʋ ɔɔ jea blu ka "sɩɩɩ se ‑ʋn ‑je a blʋa.
18 Jesus lhes disse:
19 Ao ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn "nyɩ aopʋ "ikmaa' 'mɛ, ‑wɛe ao 'je sɛn ke ‑kɩan" ‑kɩan' "kpei‑ na‑, ‑wɛe ao 'je ‑aa tʋnyɔ 'ɔ "ikmaa' ‑wee' "klein ɔ 'kwa ‑sa. 'De ɩ se aopʋ dɛ jrɛ' nʋʋi.
19 Eis que eu dei a vocês autoridade para pisarem cobras e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, lhes causará dano.
20 ‑Bo ‑siisaɩn a sea aopʋ wɔn 'je ɛ, ao 'bo 'mʋa‑ nʋɛ 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn, 'kaa ka ao 'kpa Kea 'a nyʋ mɛ ‑ɛɛ 'mʋa‑ ao 'je nʋ.
20 No entanto, alegrem-se, não porque os espíritos se submetem a vocês, e sim porque o nome de cada um de vocês está registrado no céu.
21 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea 'a ‑Suu "jiiɛ Sesi 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ɔ ‑ciian' ku' i 'de ɔ 'na : 'Oo, 'ɩn "Bo, ɛmɛ ‑nɩa 'blʋa‑ ke jaʋn 'a 'beɔ ɛ, 'ma poɛ ɛ 'sɛ‑, dɛ‑nʋɛ' ɛ ‑tuɛ" dɩ ‑nɩ 'kwla 'de tɔ' 'dinɩʋn ke dɛ "ijuoʋn ‑pee, ‑wɛe ɛ ‑sɩ 'kwla 'de nynumɩɩ" ‑pee. ‑Kai" 'matɛ, 'ɩn "Bo, dɛ ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa 'wɔɔan ɛɛ' dɛ tu ɛ, 'ma poɛ ɛ ɛɛ' 'sɛ‑.
21 Naquela hora, Jesus exultou no Espírito Santo e exclamou:
22 'Sʋ ɔ 'na : 'Ɩn "Bo "nyɩ 'ʋn dɩ ‑wee' "klein 'mɛ. Nyɔ jrɔ' se "Ju juo‑, ‑bo ɛ se ɔ "Bo nɩ ɛ. Nyɔ jrɔ' se "Bo juo‑, ‑bo ɛ se ɔɔ' "Ju nɩ ɛ. Ɛ ke nyɔ "ju nɩɛ "i ɔ 'jea ɔ "Bo 'kwla ‑sa 'de ‑pee nɩ ɛ.
22 — Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɔ "biia i 'de ɔɔ' klai" nynuu o, ɔ wlu 'de ʋʋa' 'sʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑jea ɩa' dɩ tu 'a ‑ta, aopʋ mɔ nʋ 'mʋa‑,
23 E, voltando-se para os seus discípulos, Jesus lhes disse em particular:
24 dɛ ɛɛ ‑tɩ 'ma 'da kan', ɛmɛ ‑nɩ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a ‑tuu"‑tuu ke 'beɔ‑wi" ‑nɩɛi" dɩ ao 'jea ʋʋ 'jɩ 'je 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'je. Ʋʋ nɩɛ "i ke'wlɛ dɩ ao 'wɔan ʋʋ 'jɩ 'wɔn 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'wɔn.
24 Pois eu lhes digo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vocês estão vendo, mas não viram; e quiseram ouvir o que vocês estão ouvindo, mas não ouviram.
25 Kɛ' wɔ‑sai due' ‑nɩɛ "i ‑ɔ ‑je Sesi wlu 'a "klɛ ‑pee ‑gba, ɔmɔ ‑sɔn 'ʋn 'de nyʋ "klu ‑wɛe ɔ ‑teeɔ' i ‑ɔ ‑na : Nyʋ dɛtɔɔi dɛ 'ɩn 'je nʋ ‑wɛe 'ɩn 'je 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble 'je ɛ‑ ?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o objetivo de pôr Jesus à prova e lhe perguntou: — Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Sesi ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ ‑wɛ ‑crɩɩɛ' 'de Kea 'a kɛ' 'di ɛ‑ ? ‑Bo ‑ɩn nʋ ɛ 'dii 'ee, ka ‑ma ‑wɔn ɛ 'mii ɛ‑ ?
26 Então Jesus lhe perguntou:
27 "Ju ‑nɔ 'na : ‑Ɩn ‑kma ‑ma Tʋ"bo Kea 'a ‑tɩ' 'de ‑ma pɛe ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma 'kmʋnɩa' ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma tɔ' ‑wee' "klein 'ʋn, ‑ma 'kpɩ ‑wee' "klein 'ʋn, ‑wɛe ‑je ‑ma ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kma ka ‑ɩn ‑kma ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a ‑tɩ' ɛ !
27 A isto ele respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, com todas as suas forças e todo o seu entendimento.” E: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
28 'Bomɔ Sesi wluu 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Ɛ nmɔi", ‑ɩn ‑sɛ "kpei 'mɛ ka ‑cɔɔn' ka. ‑Bo ‑ɩn nʋ kan' a, ‑ma muɛ 'kmʋnɩa'.
28 Então Jesus lhe disse:
29 'Kaa kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ nɩa "i ɔ 'jea ɔɔ' ‑cɛ" ‑kɩn "nyɩ ɛ, ɔ wlu' ka 'de Sesi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɔ ‑nɩ 'ma ‑ponyiɔ ‑gblein' ɛ‑ ?
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: — Quem é o meu próximo?
30 'Bomɔ Sesi "duo wlu 'ʋn 'de ɔ poo ‑tɩ' "i ɔ 'na : ‑Ta "ju due' a 'wlʋa Selisalɛm ‑wɛe ɔɔ muua Seriko ɛ, 'bomɔ ɔ 'kpaa' 'e "jriʋn 'a bɔ' 'di 'bo ‑jei". 'Sʋ ʋʋ kpʋn ɔ', ʋʋ blɔ' 'mɛ ka, ‑wɛe ʋʋ "duo ɔɔ' dɩ ‑wee' 'ʋn, 'de ʋʋ si ɔ 'o ‑jei" 'mʋa‑.
30 Jesus prosseguiu, dizendo:
31 Kea 'a 'sraa ‑sai due' ‑kpa' ɛɛ' ‑je tu ɛ, ‑mɔ 'jeɔ', 'kaa ɔ se 'de ɔ o "dɛɛ‑, ɔ cɩn ɔ "kpei ‑tie".
31 Por casualidade, um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho e, vendo aquele homem, passou de largo.
32 "Ju due' ‑wlʋa 'e Lefi 'a "ji 'di, ‑ɔɔ kpa ɛɛ' ‑je tu ɛ, ɔ 'je "ju ‑nɔ 'mɛ ‑ke, 'kaa ɔ 'blaa ɔ je ‑si'.
32 De igual modo, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, passou de largo.
33 'Kaa Samadi i due' ‑nynia' 'o "ju ‑nɔ ‑pʋn" ɔmɔ ‑nyna i, ‑ɔ ‑gbʋn ɔ ja, ‑wɛe ɔɔ' wɛe a nʋ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou perto do homem e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ɔmɔ ‑kpɔ ‑pʋn", 'de ‑ɔ po ɔɔ' blati 'a ‑kɔ 'cna ke nmɔ "i, ‑wɛe ɔ blɩ dɛ "i. 'Sʋ ɔ ‑te' ɔ 'o ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ soofae' "kpei ‑wɛe ɔ kpɔ 'o 'dʋɩ‑ 'a dɛdi‑gbu ‑kʋʋan" ‑je i 'di. 'Bomɔ ɔɔ ‑tuu"‑ ɔɔ' ‑tɩ'.
34 E, aproximando-se, fez curativos nos ferimentos dele, aplicando-lhes óleo e vinho. Depois, colocou aquele homem sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, ɔ "nyɩɛ dɛdi‑gbu 'a jei 'wɛi ‑wɛe ɔ 'na : ‑Ɩn ‑tu" ɔ "jriɛ‑, dɩ "klein ‑ma mua nʋa' 'bo ‑mɩ 'de ɛ, ‑bo 'ɩn ji de ɛ, ‑wɛe 'ɩn 'je ɩa' kpan ‑sa. Ba 'a ‑tɩ' kma‑tɩ|src="AB02874b.tif" size="span" ref="10.25-37"
35 No dia seguinte, separou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: “Cuide deste homem. E, se você gastar algo a mais, farei o reembolso quando eu voltar.”
36 ‑Wɛe Sesi ‑tee' kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ i ɔ 'na : 'Bo nyʋ taan ‑nʋ "klu 'ee, nyɔ ‑nɩ "ju "jriʋn bla ‑nɔ 'ɔ ‑ponyiɔ ɔ‑ ?
36 Então Jesus perguntou:
37 'Sʋ kɛ' wɔ‑sai 'na : Ɛ nɩ "ju ‑ɔ ‑je ɔɔ' wɛe ‑o. 'Sʋ Sesi 'na : ‑Bo ‑ɩn mu ɛ, ‑mɛ ‑ɩn nʋ kan' !
37 O intérprete da Lei respondeu: — O que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse:
38 ‑Ta Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu nɩa 'o ‑jei" ɛ, 'bomɔ ʋʋ nyni 'o ‑kwlɔ due "di, ‑wɛe 'nynɔkpao' due' 'da ʋʋpʋ dɛdi ‑tɩ 'de ʋ o ‑gbu" 'di. Ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Matɩ.
38 Quando eles seguiam viagem, Jesus entrou numa aldeia. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ʋ 'bleɛ "deinynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩ Madi, 'de ‑ʋ ‑te i 'bo Tʋ"bo bɩ o, ‑wɛe ʋa po ɔɔ' wlu doin" o.
39 Marta tinha uma irmã, chamada Maria, que, assentada aos pés do Senhor, ouvia o seu ensino.
40 'De Matɩ ‑mʋ a ‑siiɛ' 'ʋn 'de dɛpia' 'ʋn, 'sʋ ʋ 'kpa Sesi ‑pʋn" ʋ 'na : Tʋ"bo, ɛ se ‑ʋn dɛ jrɛ' nʋʋ mɔ ‑wee', ‑wɛe 'ma "dei "tai‑ 'mi "i 'de 'ɩn nɩ due' 'ma ‑sii' 'ʋn kaa ? ‑Ɩn ‑tmʋʋ' ʋ ke ʋ 'je 'ʋn sʋn o po 'de !
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então se aproximou de Jesus e disse: — O Senhor não se importa com o fato de minha irmã ter deixado que eu fique sozinha para servir? Diga-lhe que venha me ajudar.
41 'Bomɔ Tʋ"bo wluu 'de ʋ ‑pee ɔ 'na : Matɩ, Matɩ, aa ‑sii' 'ʋn 'ɛ, aa ‑tʋɛ" ‑sɔɔn aa 'wla dɩ ‑tuu"‑tuu 'a ‑fli i ‑tadue.
41 Mas o Senhor respondeu:
42 Dɛ due' koʋn ‑gbai' ‑kɔan ‑tɩ' ɛ, ɛmɛ Madi ‑sa 'o, ɛ se ʋ 'kwa 'wlʋi 'nɔ 'kmʋ.
42 mas apenas uma é necessária. Maria escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.