Lucas 10
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs ARA
1 'Bo ‑mɛ 'de 'sʋ ɛ, Tʋ"bo 'cra nyʋ 'a kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn 'mii ke'wlɛ 'de nyʋ ‑ke ɔɔ na "klu, ‑wɛe ɔ dbo ʋʋpʋ nya 'sɔn 'sɔn ‑kwlɛ ke ‑ta "klein ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'jea 'mii mu 'de ɛ, 'de ʋʋ mu ɩ 'dii.
1 Depois disto, o Senhor designou outros setenta; e os enviou de dois em dois, para que o precedessem em cada cidade e lugar aonde ele estava para ir.
2 Ɔ wlu ka 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : Kea 'a dbo ‑kɔ' ko‑kle klaa" ‑flu" 'a, ‑wɛe ‑ɛ sea cɛʋn 'ble ɛ. Ao bae ‑kle' jei ‑wɛe ɔ 'je dbonʋʋn 'de ɔ o ‑kle' ja‑.
2 E lhes fez a seguinte advertência: A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos. Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Ao mu, 'ma dbo aopʋ 'mɛ, ka nyɔ ɔ dboa 'blae 'de ‑ci' "klu ɛ.
3 Ide! Eis que eu vos envio como cordeiros para o meio de lobos.
4 Ao 'bo 'wɛi 'dipodɛ 'ʋn "duɛ. Ao 'bo ‑ke 'bleɛ, ao 'bo "kwlai‑ bɩ' ‑tu" ɛ. Ao 'bo inynaa, ‑wɛe ao 'bo nyɔ jrɔ' sʋn 'kwa poɛ 'bo ‑jei" !
4 Não leveis bolsa, nem alforje, nem sandálias; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 ‑Bo ao pa 'e ‑gbu" jrɛ' 'di ɛ, ‑mɛ ao wlu ke tɛin" ao 'na : 'Mɔ ‑je aopʋ, "diwan kpʋn aopʋ ! Ao 'je pɛe 'a blua' !
5 Ao entrardes numa casa, dizei antes de tudo: Paz seja nesta casa!
6 ‑Bo nyɔ ‑nɩa pɛe 'a blua' "i nɩ 'e ɛɛ' ‑gbu" tu 'di ɛ, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ ‑teɩn 'jea' 'de ɔ 'ʋn. 'De ‑bo ɛ se kan' nɩ 'ja a, ‑mɛ aoa' pɛe 'a blua' a muɛ 'de aopʋ 'ʋn de jia'.
6 Se houver ali um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; se não houver, ela voltará sobre vós.
7 Ao ‑te i 'de ɛɛ' ‑gbu" tu 'di mamaʋ 'sʋ, diidɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ, "ni ʋʋa mua ao "nyɩa' ao 'nɛ‑, dɛ‑nʋɛ' dɛ ‑ɛ ‑ke dbonʋi ‑kɔɔa' "i ɛ, ɛmɛ ɔɔ 'je. Ao 'bo ‑gbi" 'dii 'jreɛ‑.
7 Permanecei na mesma casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; porque digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis a mudar de casa em casa.
8 ‑Kwlɔ ‑ɛ 'di ao mua ‑wɛe ʋʋ kpʋʋn a ao sɩn 'sɔɔn ‑mɛ dɛ "o dɛ ʋʋa mua ao "nyɩa' ao di ɛ.
8 Quando entrardes numa cidade e ali vos receberem, comei do que vos for oferecido.
9 Ao 'bɔɔ‑ nyʋ 'a 'wɛ‑ 'bo ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'di, ‑wɛe ao 'je wlu ka 'de ‑kwlɔʋn ‑pee ao 'je nʋ : Kea 'a 'beɔdɛ "kʋʋan‑ aopʋ i ‑wɛ‑.
9 Curai os enfermos que nela houver e anunciai-lhes: A vós outros está próximo o reino de Deus.
10 'Kaa ‑bo ao mu 'o ‑kwlɔ jrɛ' 'di ‑wɛe ʋʋ se ao sɩn 'sɔɔn kpʋʋn ɛ, ‑mɛ ao ple ɛɛ' ‑jeblɩ o, ‑wɛe ao 'je wlu ka :
10 Quando, porém, entrardes numa cidade e não vos receberem, saí pelas ruas e clamai:
11 Aoa' ‑kwlɔ 'ɔ "puue' ‑kpʋan' ‑aa bɩ mɔ 'ɔ ‑cɛ" ɛ, ‑aa ‑gbaoɛ' 'de ao ‑pee, 'de ‑mɛ 'kamɔ ‑aa ‑tmʋʋ' aopʋ : Kea 'a 'beɔdɛ mɛ ‑kpaa' aopʋ ‑pʋn" 'mʋa‑, 'kaa ao se ɛ "jriɛ‑ o sie.
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós outros. Não obstante, sabei que está próximo o reino de Deus.
12 'Ma 'tmʋʋ aopʋ 'mɛ, 'de de 'bɔɔ ‑sɔn 'di ɛ, ɛɛ' ‑kwlɔ tu 'a 'pee a muɛ "ikmaa' ɛ 'je Sodɔm ‑kwlɔ 'ɔ ‑nɛ ‑sii.
12 Digo-vos que, naquele dia, haverá menos rigor para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Ɛ nɩɛ "nmia‑tɩ 'de aopʋ Korasɛnyʋ ke Besaidanyʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' jrii' ‑nʋʋa 'bo aoa' ‑kwea' ‑ta, ‑bo ɩ nʋʋɛ 'de Tii ke Sidɔn ‑kwlɛ ‑ɩ sea Suifʋ 'a ‑kwlɛ nɩ 'de ɛ, ‑mɛ nyʋ ‑nɩa 'o ɩa' ‑kwlɛ tu 'di ɛ, ʋʋ to ʋʋa' kplɩn fai" poosʋn ‑wɛ‑ sese 'de‑ 'de blɔ 'ʋn paa' ke biun' "jru 'wlaa' 'ʋn.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom, se tivessem operado os milagres que em vós se fizeram, há muito que elas se teriam arrependido, assentadas em pano de saco e cinza.
14 Ɛmɛ ‑tɩ 'pee a 'wɩ o ɛ, Tii ‑nyʋ ke Sidɔn‑nyʋ 'a 'pee se "ikmai, ɛ se aoa' 'pee ‑sii i.
14 Contudo, no Juízo, haverá menos rigor para Tiro e Sidom do que para vós outras.
15 'De ‑mɔ ɛ Kapɛnaʋm‑kwlɔ, ‑mɔ ‑na ‑ɩn ‑je mu 'sʋ ‑ɩn ‑je jaʋn tbaa‑ ? Ɛ se kan' nɩ‑. ‑Ma muɛ ‑sɔn jia' mamaʋ 'sʋ ‑ɩn ‑je 'e 'mɛʋn o ‑kwlɔ ‑taan'‑.
15 Tu, Cafarnaum, elevar-te-ás, porventura, até ao céu? Descerás até ao inferno.
16 ‑Wɛe ɔ wlu 'de ɔɔ' klai" nynuu o ɔ 'na : Nyɔ ‑po' aoa' wlu doin" o ɛ, ‑mɛ 'ma wlu mɛ ɔ po doin" o. Nyɔ ‑fuuan aopʋ‑ nya a, ‑mɛ 'mɔ ɔ ‑fuun nya ‑ke.
16 Quem vos der ouvidos ouve-me a mim; e quem vos rejeitar a mim me rejeita; quem, porém, me rejeitar rejeita aquele que me enviou.
17 ‑Ta klai" nynuu ‑nɩa kwla ‑mɛ" 'sɔn 'jɔ 'sɔɔn jiia de ɛ, ʋʋ nɩɛ 'e 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ʋʋ wlu ka ʋʋ 'na : Tʋ"bo, ‑bo ‑a ‑wlu ‑siisaɩn ‑cɛɛn'‑ ‑nɩ ‑pee 'de ‑ma 'nynɩ 'ʋn ɛ, ɩa 'jeɛ ‑a wɔn ɩa ja 'de nyʋ 'ʋn 'wlʋ !
17 Então, regressaram os setenta, possuídos de alegria, dizendo: Senhor, os próprios demônios se nos submetem pelo teu nome!
18 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ɩn 'jeɛ ‑siɔn' i, ɔɔ jea 'e "jɛi 'wlʋ ɔɔ jea blu ka "sɩɩɩ se ‑ʋn ‑je a blʋa.
18 Mas ele lhes disse: Eu via Satanás caindo do céu como um relâmpago.
19 Ao ‑gbʋn 'nɔ, 'ɩn "nyɩ aopʋ "ikmaa' 'mɛ, ‑wɛe ao 'je sɛn ke ‑kɩan" ‑kɩan' "kpei‑ na‑, ‑wɛe ao 'je ‑aa tʋnyɔ 'ɔ "ikmaa' ‑wee' "klein ɔ 'kwa ‑sa. 'De ɩ se aopʋ dɛ jrɛ' nʋʋi.
19 Eis aí vos dei autoridade para pisardes serpentes e escorpiões e sobre todo o poder do inimigo, e nada, absolutamente, vos causará dano.
20 ‑Bo ‑siisaɩn a sea aopʋ wɔn 'je ɛ, ao 'bo 'mʋa‑ nʋɛ 'de ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn, 'kaa ka ao 'kpa Kea 'a nyʋ mɛ ‑ɛɛ 'mʋa‑ ao 'je nʋ.
20 Não obstante, alegrai-vos, não porque os espíritos se vos submetem, e sim porque o vosso nome está arrolado nos céus.
21 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea 'a ‑Suu "jiiɛ Sesi 'mʋa‑ 'ʋn, ‑wɛe ɔ ‑ciian' ku' i 'de ɔ 'na : 'Oo, 'ɩn "Bo, ɛmɛ ‑nɩa 'blʋa‑ ke jaʋn 'a 'beɔ ɛ, 'ma poɛ ɛ 'sɛ‑, dɛ‑nʋɛ' ɛ ‑tuɛ" dɩ ‑nɩ 'kwla 'de tɔ' 'dinɩʋn ke dɛ "ijuoʋn ‑pee, ‑wɛe ɛ ‑sɩ 'kwla 'de nynumɩɩ" ‑pee. ‑Kai" 'matɛ, 'ɩn "Bo, dɛ ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa 'wɔɔan ɛɛ' dɛ tu ɛ, 'ma poɛ ɛ ɛɛ' 'sɛ‑.
21 Naquela hora, exultou Jesus no Espírito Santo e exclamou: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e instruídos e as revelaste aos pequeninos. Sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 'Sʋ ɔ 'na : 'Ɩn "Bo "nyɩ 'ʋn dɩ ‑wee' "klein 'mɛ. Nyɔ jrɔ' se "Ju juo‑, ‑bo ɛ se ɔ "Bo nɩ ɛ. Nyɔ jrɔ' se "Bo juo‑, ‑bo ɛ se ɔɔ' "Ju nɩ ɛ. Ɛ ke nyɔ "ju nɩɛ "i ɔ 'jea ɔ "Bo 'kwla ‑sa 'de ‑pee nɩ ɛ.
22 Tudo me foi entregue por meu Pai. Ninguém sabe quem é o Filho, senão o Pai; e também ninguém sabe quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Ɔ "biia i 'de ɔɔ' klai" nynuu o, ɔ wlu 'de ʋʋa' 'sʋ ‑pee ɔ 'na : Ao ‑jea ɩa' dɩ tu 'a ‑ta, aopʋ mɔ nʋ 'mʋa‑,
23 E, voltando-se para os seus discípulos, disse-lhes particularmente: Bem-aventurados os olhos que veem as coisas que vós vedes.
24 dɛ ɛɛ ‑tɩ 'ma 'da kan', ɛmɛ ‑nɩ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'a ‑tuu"‑tuu ke 'beɔ‑wi" ‑nɩɛi" dɩ ao 'jea ʋʋ 'jɩ 'je 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'je. Ʋʋ nɩɛ "i ke'wlɛ dɩ ao 'wɔan ʋʋ 'jɩ 'wɔn 'de‑, 'kaa ʋʋ sɩ 'wɔn.
24 Pois eu vos afirmo que muitos profetas e reis quiseram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não o ouviram.
25 Kɛ' wɔ‑sai due' ‑nɩɛ "i ‑ɔ ‑je Sesi wlu 'a "klɛ ‑pee ‑gba, ɔmɔ ‑sɔn 'ʋn 'de nyʋ "klu ‑wɛe ɔ ‑teeɔ' i ‑ɔ ‑na : Nyʋ dɛtɔɔi dɛ 'ɩn 'je nʋ ‑wɛe 'ɩn 'je 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble 'je ɛ‑ ?
25 E eis que certo homem, intérprete da Lei, se levantou com o intuito de pôr Jesus à prova e disse-lhe: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Sesi ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Dɛ ‑wɛ ‑crɩɩɛ' 'de Kea 'a kɛ' 'di ɛ‑ ? ‑Bo ‑ɩn nʋ ɛ 'dii 'ee, ka ‑ma ‑wɔn ɛ 'mii ɛ‑ ?
26 Então, Jesus lhe perguntou: Que está escrito na Lei? Como interpretas?
27 "Ju ‑nɔ 'na : ‑Ɩn ‑kma ‑ma Tʋ"bo Kea 'a ‑tɩ' 'de ‑ma pɛe ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma 'kmʋnɩa' ‑wee' "klein 'ʋn, 'de ‑ma tɔ' ‑wee' "klein 'ʋn, ‑ma 'kpɩ ‑wee' "klein 'ʋn, ‑wɛe ‑je ‑ma ‑ponyiɔ 'ɔ ‑tɩ' kma ka ‑ɩn ‑kma ‑ma ‑cɛ" 'kpa 'a ‑tɩ' ɛ !
27 A isto ele respondeu: Amarás o Senhor, teu Deus, de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento; e: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
28 'Bomɔ Sesi wluu 'de ɔ ‑pee ɔ 'na : Ɛ nmɔi", ‑ɩn ‑sɛ "kpei 'mɛ ka ‑cɔɔn' ka. ‑Bo ‑ɩn nʋ kan' a, ‑ma muɛ 'kmʋnɩa'.
28 Então, Jesus lhe disse: Respondeste corretamente; faze isto e viverás.
29 'Kaa kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ nɩa "i ɔ 'jea ɔɔ' ‑cɛ" ‑kɩn "nyɩ ɛ, ɔ wlu' ka 'de Sesi ‑pee ɔ 'na : ‑Ɔ ‑nɩ 'ma ‑ponyiɔ ‑gblein' ɛ‑ ?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: Quem é o meu próximo?
30 'Bomɔ Sesi "duo wlu 'ʋn 'de ɔ poo ‑tɩ' "i ɔ 'na : ‑Ta "ju due' a 'wlʋa Selisalɛm ‑wɛe ɔɔ muua Seriko ɛ, 'bomɔ ɔ 'kpaa' 'e "jriʋn 'a bɔ' 'di 'bo ‑jei". 'Sʋ ʋʋ kpʋn ɔ', ʋʋ blɔ' 'mɛ ka, ‑wɛe ʋʋ "duo ɔɔ' dɩ ‑wee' 'ʋn, 'de ʋʋ si ɔ 'o ‑jei" 'mʋa‑.
30 Jesus prosseguiu, dizendo: Certo homem descia de Jerusalém para Jericó e veio a cair em mãos de salteadores, os quais, depois de tudo lhe roubarem e lhe causarem muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o semimorto.
31 Kea 'a 'sraa ‑sai due' ‑kpa' ɛɛ' ‑je tu ɛ, ‑mɔ 'jeɔ', 'kaa ɔ se 'de ɔ o "dɛɛ‑, ɔ cɩn ɔ "kpei ‑tie".
31 Casualmente, descia um sacerdote por aquele mesmo caminho e, vendo-o, passou de largo.
32 "Ju due' ‑wlʋa 'e Lefi 'a "ji 'di, ‑ɔɔ kpa ɛɛ' ‑je tu ɛ, ɔ 'je "ju ‑nɔ 'mɛ ‑ke, 'kaa ɔ 'blaa ɔ je ‑si'.
32 Semelhantemente, um levita descia por aquele lugar e, vendo-o, também passou de largo.
33 'Kaa Samadi i due' ‑nynia' 'o "ju ‑nɔ ‑pʋn" ɔmɔ ‑nyna i, ‑ɔ ‑gbʋn ɔ ja, ‑wɛe ɔɔ' wɛe a nʋ.
33 Certo samaritano, que seguia o seu caminho, passou-lhe perto e, vendo-o, compadeceu-se dele.
34 Ɔmɔ ‑kpɔ ‑pʋn", 'de ‑ɔ po ɔɔ' blati 'a ‑kɔ 'cna ke nmɔ "i, ‑wɛe ɔ blɩ dɛ "i. 'Sʋ ɔ ‑te' ɔ 'o ɔɔ' ‑cɛ" 'ɛ soofae' "kpei ‑wɛe ɔ kpɔ 'o 'dʋɩ‑ 'a dɛdi‑gbu ‑kʋʋan" ‑je i 'di. 'Bomɔ ɔɔ ‑tuu"‑ ɔɔ' ‑tɩ'.
34 E, chegando-se, pensou-lhe os ferimentos, aplicando-lhes óleo e vinho; e, colocando-o sobre o seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e tratou dele.
35 ‑Sɔn' ‑sɩan' 'sʋ, ɔ "nyɩɛ dɛdi‑gbu 'a jei 'wɛi ‑wɛe ɔ 'na : ‑Ɩn ‑tu" ɔ "jriɛ‑, dɩ "klein ‑ma mua nʋa' 'bo ‑mɩ 'de ɛ, ‑bo 'ɩn ji de ɛ, ‑wɛe 'ɩn 'je ɩa' kpan ‑sa. Ba 'a ‑tɩ' kma‑tɩ|src="AB02874b.tif" size="span" ref="10.25-37"
35 No dia seguinte, tirou dois denários e os entregou ao hospedeiro, dizendo: Cuida deste homem, e, se alguma coisa gastares a mais, eu to indenizarei quando voltar.
36 ‑Wɛe Sesi ‑tee' kɛ' wɔ‑sai ‑nɔ i ɔ 'na : 'Bo nyʋ taan ‑nʋ "klu 'ee, nyɔ ‑nɩ "ju "jriʋn bla ‑nɔ 'ɔ ‑ponyiɔ ɔ‑ ?
36 Qual destes três te parece ter sido o próximo do homem que caiu nas mãos dos salteadores?
37 'Sʋ kɛ' wɔ‑sai 'na : Ɛ nɩ "ju ‑ɔ ‑je ɔɔ' wɛe ‑o. 'Sʋ Sesi 'na : ‑Bo ‑ɩn mu ɛ, ‑mɛ ‑ɩn nʋ kan' !
37 Respondeu-lhe o intérprete da Lei: O que usou de misericórdia para com ele. Então, lhe disse: Vai e procede tu de igual modo.
38 ‑Ta Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu nɩa 'o ‑jei" ɛ, 'bomɔ ʋʋ nyni 'o ‑kwlɔ due "di, ‑wɛe 'nynɔkpao' due' 'da ʋʋpʋ dɛdi ‑tɩ 'de ʋ o ‑gbu" 'di. Ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Matɩ.
38 Indo eles de caminho, entrou Jesus num povoado. E certa mulher, chamada Marta, hospedou-o na sua casa.
39 Ʋ 'bleɛ "deinynɔkpao' due' ‑ʋa 'nynɩ nɩ Madi, 'de ‑ʋ ‑te i 'bo Tʋ"bo bɩ o, ‑wɛe ʋa po ɔɔ' wlu doin" o.
39 Tinha ela uma irmã, chamada Maria, e esta quedava-se assentada aos pés do Senhor a ouvir-lhe os ensinamentos.
40 'De Matɩ ‑mʋ a ‑siiɛ' 'ʋn 'de dɛpia' 'ʋn, 'sʋ ʋ 'kpa Sesi ‑pʋn" ʋ 'na : Tʋ"bo, ɛ se ‑ʋn dɛ jrɛ' nʋʋ mɔ ‑wee', ‑wɛe 'ma "dei "tai‑ 'mi "i 'de 'ɩn nɩ due' 'ma ‑sii' 'ʋn kaa ? ‑Ɩn ‑tmʋʋ' ʋ ke ʋ 'je 'ʋn sʋn o po 'de !
40 Marta agitava-se de um lado para outro, ocupada em muitos serviços. Então, se aproximou de Jesus e disse: Senhor, não te importas de que minha irmã tenha deixado que eu fique a servir sozinha? Ordena-lhe, pois, que venha ajudar-me.
41 'Bomɔ Tʋ"bo wluu 'de ʋ ‑pee ɔ 'na : Matɩ, Matɩ, aa ‑sii' 'ʋn 'ɛ, aa ‑tʋɛ" ‑sɔɔn aa 'wla dɩ ‑tuu"‑tuu 'a ‑fli i ‑tadue.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta! Marta! Andas inquieta e te preocupas com muitas coisas.
42 Dɛ due' koʋn ‑gbai' ‑kɔan ‑tɩ' ɛ, ɛmɛ Madi ‑sa 'o, ɛ se ʋ 'kwa 'wlʋi 'nɔ 'kmʋ.
42 Entretanto, pouco é necessário ou mesmo uma só coisa; Maria, pois, escolheu a boa parte, e esta não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.