João 6
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT
1 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, Sesi muɛ 'e "ni 'a 'fɔ jrɛ' o, ɛɛ' "ni tu nɩɛ 'e Tiberiadɩ 'de Galileblʋa "kpei.
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 'Sʋ nyʋ ‑tuu"‑tuu bla 'o ɔ 'de, dɛ‑nʋɛ' jrii' ɔɔ nʋa ‑wɛe ɔɔ 'bɔɔa nyʋ 'a 'wɛ‑ mɩ ʋʋa 'jei.
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu 'ja 'o crʋ due' "kpei, ‑wɛe ʋʋ ‑te i.
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 ‑Mɛ Pakɩ ‑nɩa Suifʋ‑wi" 'a kʋɔnkwla' 'wlʋ ‑kɔ' klaa" "kʋʋan‑ i kɛkɛ‑.
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Sesi kpa "jriɛ "jɛi ɔ 'jea nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑ʋʋa jia 'de ɔ o 'sʋ ɔ wlu' 'de Filipʋ ‑pee ɔ 'na : Filipʋ, ‑ta ‑a ‑je diidɛ ‑tɩɩn ‑wɛe nyʋ ‑tia ka 'je di ɛ‑ ?
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 Ɔɔ 'da kan' 'mɛ ‑wɛe ɔ 'je Filipʋ i‑tɩn', dɛ‑nʋɛ' dɛ ɔ 'jea nʋ ɛ, ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa juɛ'.
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 'De Filipʋ 'na : ‑Bo ɛ nɩ 'wɛi 'a ‑kwlʋ due' 'a ‑di'pɛn ‑tɩɩn ‑ɛ 'mɔ 'de ɛ, ɛ se ʋʋpʋ "wɔin 'bɛɛi ‑wɛe nyɔ due' 'a tie due' di ‑tɩ.
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 'Sʋ ɔɔ' klai" nynuu 'a due' Ancre ‑ɔ ‑nɩa Simɔ Piɛi 'a de'di wlu ɔ ‑pee, ɔ 'na :
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 "Ju‑saan" due' ‑nɩ 'e ‑a "klu ‑ta, ‑ɔ ‑ble ‑di'pɛn kplɩ ‑mm" ke ‑smii' jɔ 'sɔɔn ke, 'kaa dɛ ‑mɛ nɩ 'ʋn 'de nyʋ ‑tia ka ‑wi" ‑mʋ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ‑ ?
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 'Sʋ Sesi 'na : Ao 'tmʋʋ ʋʋpʋ ʋʋ 'je i ‑te. 'De 'bo 'a ‑ta ‑tu ɛ, sii" ‑tuu" ‑nɩ 'o. Ʋʋ ‑wee' beea o ɛ, ʋʋ 'bɛɛ‑ "nynunmai 'a "wlu ‑mm" 'mɛ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 'Bomɔ Sesi "duo ‑di'pɛn ‑nɩa 'mʋa‑ 'ʋn ‑wɛe ɔ po ɩa' Kea 'sɛ‑ 'de ɔ ‑gblɩ' nyʋ ‑tea i ‑wee' "klein "jrii, ɩ ke ‑smii' ke. Ʋʋ ‑wee' di' ʋʋa' ‑kwlʋ ka‑ 'sʋ ʋʋ je dbo.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 ‑Ta ʋʋ ‑wee' dboa la, 'bomɔ Sesi wluu ɔɔ' klai" nynuu ‑pee ɔ 'na : Ao 'tɛn ɩa' tii ‑sia 'o ɛ, ‑wɛe ɩa' due' koʋn ‑gbai' je "ma.
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Ʋʋ ‑kɔa' ‑di'pɛn kplɩ ‑mm" ‑nɩ 'a dia' a, ɩa' tii ‑ɩ ‑sia 'omu ‑wɛe klai" nynuu 'tɩan a, ɩ "jiɛ toe" 'a ‑puue 'jɔ 'sɔɔn.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Nyʋ "klein ‑jeea' jrii' Sesi nʋa 'mʋa‑ "jriɛ‑ ɛ, ʋʋ 'na : "Ju ‑nɔ nɩɛ Kea 'a wlu 'kwajaai ‑jea 'nɔ 'kmʋ "kpei ji ‑o ‑cɛɛn'‑.
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Ka ʋʋa jia Sesi klan" ‑klan klan" kpʋan' ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'beɔ 'ʋn nʋ ɔ 'jea kan' 'sʋ ɔ 'wlʋ 'o ʋʋpʋ "klu 'mɛ wɔɔ‑, ‑wɛe ɔɔ' 'sʋ mu 'e crʋ "kpei de.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 ‑Ta kwie a kpʋan 'sʋ ɛ, ɔɔ' klai" nynuu "siɛ i ‑wɛe ʋʋ mu 'o "ni ‑kwlɩ".
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 Ʋʋ 'ja 'e ‑kwɛɛ" 'di 'sʋ ʋʋ ‑teɛ "ni cɛan' ‑pʋn" ‑wɛe ʋʋa mu 'e Kapɛnaʋm fɔ o. Kwie a kpʋn' ‑mɛ Sesi se ʋʋpʋ jɛɛ ke.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 'Sʋ poɔ' klaa" ‑teɛ jia' ‑pʋn", "ni a 'fea srɩ' ‑gboe.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Dɛ ʋʋa' ‑kwɛɛ" na 'ʋn 'bo "ni "kpei ɛ 'bɛɛ‑ ‑je 'a ‑to ‑mm" ke ‑mɛɛo"‑ 'mɛ. 'Sʋ ʋʋa 'jeɛ Sesi i ɔɔ na' 'o "ni "kpei ɔɔ jiɛ 'de ‑kwɛɛ" o fɔ o, 'sʋ faʋn a nʋ ʋʋpʋ 'mɛ.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 'Kaa Sesi 'na : 'Mɔ ‑o, faʋn 'bo aopʋ‑ nʋɛ !
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Ʋʋ nɩɛ "i ɔ 'je 'e ‑kwɛɛ" 'di 'ja, 'sʋ ‑kwɛɛ" kpʋɛn 'kpʋʋ ‑ta ʋʋa mua fɔ o.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Ka ‑kwɛɛ" due' ‑gbai' 'a 'sʋ nɩa 'o mu ‑wɛe Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu sea 'e ɛ 'di 'ja ‑tadue, 'de ʋʋa' 'sʋ mua nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑sia 'e "ni 'de ɔ 'je kan' 'mɛ.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Ɛɛ' ‑sɔn' dee ‑sɩan' a, 'sʋ ‑kwɛɛ" jrɩ' 'wlʋɛ 'e Tiberiadɩ ‑wɛe ‑ɩ ji ‑ta Sesi pooa ‑di'pɛn kplɩ 'a Kea 'sɛ‑ 'de ʋʋ di ɛ.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Ka Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu sea 'mʋa‑ nɩ ʋʋ 'jea kan' 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑wee' 'ja 'e ‑kwɛɛ" ‑nɩ 'di ‑wɛe ʋʋ mu ɔ i ‑pɔan' 'de Kapɛnaʋm.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Ʋʋ jɛɛɔ' 'de "ni klaa" 'de 'sʋ ʋʋ 'na : Nyʋ dɛtɔɔi, blaa nɔ" ‑ɩn ji 'nɔ ɛ‑ ?
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑pee ɔ 'na : 'Ma 'tmʋʋ aopʋ‑ tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ, dɛɛ ‑tɩ aoa ‑pɔan' 'mi i ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ao diɛ ‑di'pɛn ao je dbo, ao se 'mi i ‑pɔn' 'de jrii' 'ɩn nʋa ao 'jeea "jriɛ 'ɛ ‑tɩ' 'ʋn.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Diidɛ ‑jɛ ‑ɛɛ' ‑kwlea dooa ‑tɩ ɛ, ao 'bo ‑mɛ i ‑pɔɛn, 'kaa diidɛ ‑jɛɛ ‑kwlea 'ʋn 'de ‑ɛɛ ‑nyɩa" nyʋ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble ɛ, ɛmɛ ao 'je i ‑pɔn. nyiɔ 'ɔ "Ju mɔ ‑je aopʋ‑ ɛɛ' diidɛ tu "nyɩ, dɛ‑nʋɛ' ɔmɔ "Bo Kea ‑tu" "i juo 'ɩn
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 'Sʋ ʋʋ ‑tee' ɔ i ʋʋ 'na : Ka ‑a ‑je nʋ ‑wɛe dɩ "klein Kea nɩa "i ‑a ‑je ɩa' 'sʋ nʋ ɛ‑ ?
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 ‑Wɛe Sesi 'na : Dbo Kea nɩa "i ao 'jea nʋ ɛ, ɛmɛ ‑nɩ ao 'je "ju ɛ dboa 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je.
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 'Sʋ ʋʋ 'na : Jrii' ‑jɛ wɛ‑ ‑ɩn ‑je nʋ ‑bo ‑a ‑je 'de ‑a ‑je ‑ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'je ɛ‑ ? 'De dbo ‑jɛ wɛ‑ ‑ma nʋ ‑gblein' ɛ‑ ?
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 ‑A "bo ‑wi" diɛ 'maanɩ‑ 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei ka ɛ 'crɩɩa 'de Kea 'a 'sbɛ 'di ɛ : Ɛ "nyɩɛ ʋʋpʋ jaʋn 'di diidɛ ʋʋ je di
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 'Sʋ Sesi 'na : Tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋ 'de ao ‑pee, ɛ se Moisɩ mɔ ‑nyɩ" ao diidɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di nɩ, 'kaa 'ɩn "Bo mɛ ‑ɛɛ ‑nyɩ" aopʋ‑ diidɛ ‑cɛɛn' ‑wlʋa 'e jaʋn 'di ɛ.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Dɛ‑nʋɛ' ɛ, diidɛ ‑jɛ Kea "nyɩa nyʋ ɛ, ɛmɛ ‑nɩ "ju ‑jɔ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di ‑wɛe ‑ɔɔ ‑nyɩa" nyʋ 'kmʋnɩa' a.
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 'Sʋ ʋʋ 'na : Tʋ"bo, ‑ɩn ‑nyɩ" ‑aʋn ɛɛ' diidɛ tu jeejee.
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 'Sʋ Sesi 'na : 'Mɔ ‑nɩ diidɛ ‑ɛɛ ‑nyɩa" nyʋ 'kmʋnɩa' a. Nyɔ ‑jia' 'nɔ 'mɔ o ɛ, 'mɩɩɛ‑ se ‑mɔ nʋ i 'bode, 'de nyɔ ‑jea 'ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ɛ, "ni 'natʋn se ɔ nʋ i 'bode.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 'Ɩn 'tmʋʋɛ 'de aopʋ‑ ‑pee sese, 'kaa ao 'na ao se 'ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jei 'de ‑mɛ 'kamɔ ao 'jee 'ʋn "jriɛ‑ 'pepe.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Nyʋ "klein "Bo "nyɩa 'ʋn ɛ, ʋʋa muɛ 'nɔ 'ʋn o jia' se, 'de nyɔ ‑jia' 'nɔ 'mɔ 'o ɛ, 'ɩn se ɔ "kpae' poi,
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 dɛ‑nʋɛ' 'ɩn 'wlʋɛ 'e jaʋn 'di, 'ɩn je ji ‑wɛe 'ɩn 'je "ju ‑dboa' 'ʋn 'a ‑kwlʋtɩ nʋ. 'Ɩn se 'ma ‑cɛ" 'ɛ ‑kwlʋtɩ nʋa' ji.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 'De "ju ‑dboa' 'ʋn 'a ‑kwlʋ ‑tɩ mɛ ‑nɩ nyʋ "klein ɔ "nyɩa 'ʋn ɛ, 'ɩn 'bo ʋʋa' due' koʋn ‑gbai' "maa, 'kaa 'ɩn 'je ʋʋ ‑wee' "klein "kunyɩɔ' ‑sa 'de de 'bɔɔ‑ nɔ" 'di,
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 'Ɩn "Bo 'a ‑kwlʋtɩ ɛmɛ ‑nɩ nyɔ "o nyɔ ‑ɔ ‑jeea' "Ju "jriɛ‑ ‑wɛe ‑ɔ ‑jea ɔɔ' ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ɛ, ‑mɛ ‑mɔ 'jeɛ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble. 'De 'ɩn 'je ɔ "kunyɩɔ' ‑sa de 'bɔɔ‑ nɔ" 'di.
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 'Sʋ Suifʋ‑wi" a wluuɛ Sesi 'dei, dɛ‑nʋɛ' ɔ 'na : 'Mɔ ‑nɩ diidɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di ɛ.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 'De ʋʋa wlu ka ʋʋ 'na : Soseʋ 'a "ju Sesi ko ‑taa ? ‑A ‑juo ɔ "bo ke ɔ de 'mɛ o, ‑mɛ kɛ nʋ ‑wɛe ɔ 'na ɔ 'wlʋɛ 'e jaʋn 'di ɔ je i "si ɛ‑ ?
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 'Sʋ Sesi 'na : Ao 'bo 'mii wluɛ.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Nyɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je 'de 'ʋn o ji ‑bo "Bo ‑dboa' 'ʋn se ɔɔ' "jua‑ 'de 'ʋn o "biie‑ ɛ. 'De nyɔ ‑jia' 'de 'mɔ o ɛ, 'ma muɛ ɔ "kunyɩɔ' ‑saa' 'blʋa 'a ‑kwɛ‑ nɔ".
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ɛ, dɛ Kea 'a wlu 'kwajaaʋn 'crɩa 'de ʋʋa' 'sbɛ 'di, ɛ ka :
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Ɛ se ‑mɛ nyɔ jrɔ' mɔ ‑jee' "Bo "jriɛ‑ nɩ‑, ‑bo ɛ se 'mɔ ‑ɔ ‑wlʋa 'e Kea o 'ma 'sʋ ‑jee' 'ɩn "Bo "jriɛ‑ nɩ ɛ.
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋ 'de ao ‑pee nyɔ ‑jea 'ma ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑mɛ ɔ 'jeɛ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble ɛ.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 'Mɔ ‑nɩ 'kmʋnɩ diidɛ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 Ao "bo ‑wi" diɛ 'maanɩ‑ 'de ‑pɩɩɔn" blʋa "kpei, 'kaa ʋʋ 'mɛɛ.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Diidɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di, ɛ ka, nyɔ ‑diɛ ‑mɛ ‑mɔ se 'mɛi 'bode.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 'Mɔ ‑nɩ 'kmʋnɩ diidɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di ɛ. ‑Bo nyɔ di ɛɛ' diidɛ tu ɛ, ɔɔ muɛ 'kmʋnɩa' jeejee. 'De diidɛ 'ma mua toa' a, ɛmɛ ‑nɩ 'ma ku. 'Ma to 'e 'ma ku 'mɛ 'de nyʋ ‑wee' "klein 'a 'pʋ‑tɩ 'ʋn.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 'Bo wlu ‑nɩa 'mʋa‑ "kpei ɛ 'sʋ Suifʋ‑wi" ‑teɛ 'ʋn ‑saa' ‑pʋn" ʋʋ 'na : Ka "ju ‑nɔ mɔ 'je 'e ɔɔ' ku 'e tosʋn nʋ ‑wɛe ‑a ‑je ɛ di ɛ‑ ?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 'Sʋ Sesi pooɛ ‑tɩ' "i ɔ 'na : tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋʋ aopʋ, ‑bo ao se nyiɔ 'ɔ "ju 'a ku di ‑wɛe ao se ɔɔ' nmɔ 'na a, ‑mɛ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble se aopʋ‑ 'a dɛ nɩ‑.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Nyɔ ‑dia' 'ma ku 'de nyɔ ‑na 'ma nmɔ ‑mɛ ɔ 'jeɛ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble ɛ, 'de 'ɩn 'je ɔ "kunyɩɔ' ‑sa de'bɔɔ‑ nɔ".
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Dɛ‑nʋɛ' 'ma ku nɩɛ diidɛ ‑cɛɛn' ‑o, 'de 'ma nmɔ nɩɛ 'naadɛ ‑cɛɛn' ‑o.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Nyɔ ‑dia' 'ma ku 'de ‑ɔ ‑na 'ma nymɔ ‑mɛ ‑mɔ "tiɛ 'de 'mɔ 'ʋn ‑wɛe 'mɔ "ti 'de ɔ 'ʋn.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 Ka "Bo ‑nɩa 'kmʋ dboa 'ʋn ‑wɛe 'ɩn nɩa 'kmʋ 'de ɔ 'ʋn ɛ, 'kamɔ nyɔ ‑dia' 'ma ku a mu 'kmʋnɩa' 'de 'ʋn ‑ke.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 'Ma ku mɛ ‑nɩ 'kmʋ nɩ diidɛ ‑wlʋa 'e jaʋn 'di, ɛ ke maanɩ ao "bo ‑wi" dia ‑wɛe ʋʋ 'mɛa se ‑kooɔ'‑, 'kaa nyɔ ‑ɔ dia' 'ma ku, ɔɔ muɛ 'kmʋnɩa' jeejee.
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Sesi 'tmʋ wlu "klein ‑nɩa 'mʋa‑ 'mɛ 'de Kea ‑gbu ‑nɩa 'o Kapɛnaʋm 'di.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Sesi 'a klai" nynuu 'wɔan wlu ‑nɛ 'sʋ, ʋʋa' ‑tuu" 'na : ‑Ɔ ‑bɛɛ' wlu ‑kmai" kan' ‑mɩ 'a doin" o poa' a‑ ?
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Sesi 'jea kan' 'de ɔɔ' ‑cɛ" 'ʋn ka ɔɔ' klai" nynuu a "wuan 'bo ʋʋa' 'sʋ 'nynɩ 'sʋ ɔ 'na : Wlu 'ɩn 'tmʋa ɛmɛ ‑kpʋn ao ‑kwlʋʋ ?
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 'De ‑mɛ ‑bo aoa sea nyiɔ 'ɔ "Ju i 'je ɔɔ sea ‑ta ɔ nɩa tɛin" de mu 'e ‑mɛ ka ɔ 'je nʋ ɛ‑ ?
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 Kea 'a ‑Suu mɛ ‑ɛɛ ‑nyɩ" nyʋ 'kmʋnɩa', 'blʋku ‑mɛ se dɛ jrɛ' 'bɛɛ‑. Wlu "klein 'ɩn 'tmʋa 'de ao ‑pee ɛ, ɩmɩ ‑ɩa ja Kea 'a ‑Suu, ‑ɛɛ ‑nyɩa" nyʋ 'kmʋnɩa'.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 'Kaa nyʋ jrʋ' ‑nɩ 'de aopʋ‑ "klu ‑ta ‑ʋʋa' 'je dɛ tɔ' 'ʋn. Dɛɛ ‑tɩ ɔ 'da kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ɛ ‑teea ‑wee' 'sʋ Sesi juo nyʋ ‑ʋʋ sea dɛ tɔ' 'ʋn 'jei ke "ju ‑jea ɔ 'e to 'mɛ.
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Ɛmɛ ‑tɩ ɔ ‑tuɛ" "kpei ɔ 'na : 'Ɩn wlu 'de ao ‑pee 'de 'ɩn 'na nyɔ seɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'je 'nɔ 'ʋn o ji ‑bo ɛ se 'de "Bo 'ʋn 'wlʋ ɛ.
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Dɛ ‑tba' 'o ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, ɔɔ' klai" nynuu 'a ‑tuu" 'wlʋ 'o ɔ 'de 'mɛ ‑wɛe ʋʋ ke ɔ 'bɔ na ‑tɩ.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 'Sʋ Sesi wlu' 'de nyʋ 'a ‑puue 'jɔ 'sɔɔn ɔ ‑sa 'o ‑pee, ɔ 'na : Aopʋ‑ mɔ 'ee, ao se ɛ "i nɩ ao 'je mu ‑kee ?
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 'Bomɔ Simɔ Piɛi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Tʋ"bo, nyɔ wɛ‑ ‑a ‑je 'e o mu ɛ‑ ? ‑Mɔ mɔ ‑ble wlu ‑ɩa ‑nyɩa" nyʋ 'kmʋnɩa' ‑sea' ‑kwɛ ‑ta 'ble 'dee.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Ɩmɩ ‑a ‑mɔ ‑je tɔ' 'ʋn, 'de ka ‑ɩn ‑nɩa "Ju Kea ‑teea kpɔ "i ɛ, ‑a ‑je kan' 'mɛ.
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 'Sʋ Sesi wlu' 'de ʋʋ ‑wee' ‑pee, ɔ 'na : Aopʋ‑ ‑nɩa ‑puue 'jɔ 'sɔɔn ɛ, 'mɔ ‑se' aopʋ 'e nyʋ "klu ‑saa ? 'De ‑mɛ 'kamɔ aoa' due' nɩ ‑suusaʋn 'a nyɔ.
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 ‑Mɛ Simɔ 'ɔ "ju Suida Isikario mɔ ɔɔ 'da, dɛ‑nʋɛ' ɔmɔ ‑ɔɔ mu Sesi 'e toa', 'de ‑mɛ 'kamɔ ɔ nɩ klai" nynuu ‑nɩa ‑puue 'jɔ 'sɔɔn 'ɔ due'.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.