João 18

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Sesi ‑kɔa' wlua' kan' 'sʋ ɛ, ɔ ke ɔɔ' klai" nynuu muɛ 'e "niju ‑ɛɛ 'nynɩ nɩa Sedrɔn 'de. 'Bomɔ ‑kle' jrɛ' nɩ ‑wɛe ɔ ke ɔɔ' klai" nynuu paa 'bo ɛ 'di.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Suida ‑jɔɔ to ɔ 'e ɛ, ‑mɔ juo 'bo 'a ‑ta ‑tu 'mɛ see, dɛ‑nʋɛ' Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu ‑kwle "jrui 'kɩɩan' 'mɛ 'bomu.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Suida ‑nɔ kɔn 'e "soa‑wi" o, 'sraa ‑saʋn 'a klae" ke Fariseɛn dboa 'mla ‑wɛe ʋʋ 'ble ‑tai ke ‑dam'ba ke poodɩ ke 'de ɔ ke ʋʋ mu 'o ‑kle' ‑nɛ 'di.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Sesi jua dɩ ‑ɩa ji ɔ "jrii nʋʋa' 'sʋ ɛ, ɔ 'jaa nyʋ ‑ʋʋa ji ɔ kpʋan' "i, 'de ɔ 'na : Nyɔ aoa ‑pɔn i ɛ‑ ?
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ʋʋ 'na : ‑Aa ‑pɔn Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ i. 'Sʋ ɔ 'na : 'Ɩn ka. 'De Suida ‑ɔɔ to ɔ 'e ɛ, ‑mɔ ke ʋʋ ‑wee' nɩ 'mʋa‑ 'mɛ.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 ‑Ta Sesi wluua 'de ʋʋ ‑pee ‑wɛe ɔ 'na 'ɩn ka 'sʋ, ʋʋ ‑saa kɩn ‑wɛe ʋʋ ‑wee' 'wla 'blae 'bo 'blʋɔ.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Sesi ‑teɛ' ʋʋpʋ i ke'wlɛ, ɔ 'na : Nyɔ aoa ‑pɔn' i ɛ‑ ? 'Sʋ ʋʋ 'na : Sesi ‑wlʋa Nasarɛtɩ ɛ, ɔmɔ ‑aa ‑pɔn i.
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 'De Sesi 'na : 'Ɩn wlu ao ‑pee 'mɛ 'teɔ sese 'ɩn 'naa : 'Ɩn ka. ‑Bo ɛ nɩ 'mɔ aoa ‑pɔn i ɛ, ‑mɛ ao "tai‑ 'ma 'cɛ ‑jʋ ‑mʋ "i, ʋʋ 'je mu.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Ɔ 'da kan' 'mɛ ‑wɛe wlu ‑crɩɩa' 'je 'o nyni, ɛɛ' wlu tu 'naa : Nyʋ ɛ "nyɩa 'ʋn 'ɩn se ʋʋa' due' "maa.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 'Sʋ Simɔ Piɛi ‑sa ‑cnɛ kpla' ɔ poɛ' 'sʋ ɔ cɛn 'o 'sraa ‑sai klaa" 'a dbonʋi 'a dian o doun" 'mɛ. Ɔɔ' dbonʋi tu 'a 'nynɩ ‑nɩ Malɩkisɩ. Piɛi cɛn dbonʋi due' doun" "jru|src="WA03915b.tif" size="span" ref="18.10"
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 'Sʋ Sesi wlu' 'de Piɛi ‑pee, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑tu" ‑ma ‑cnɛ 'e kpla 'di de. ‑Kaʋn"‑ "Bo tba 'ʋn wɔn 'ɩn seɛ 'na i 'dee‑ ?
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 'Sʋ "soa‑wi" ke ʋʋa' klaa" ke nyʋ Suifʋ 'a klae" dboa kpʋn Sesi 'mɛ ‑wɛe ʋʋ sɔn.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 'De ʋʋ kpɔ 'e Anɩ "juɔi ke tɛin", Kaifʋ ‑nɩa 'sraa ‑sai klaa" 'de ɛɛ' ‑sʋn ‑tu 'di, Anɩ nɩɛ ɔɔ' "bia‑ ‑o.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 'De Kaifʋ mɔ ‑tu" Suifʋ‑wi" 'a klae" 'snɩ ka 'de‑, ‑ɔ ‑na : Ɛ "paa' ‑wɛe nyɔ due' koʋn ‑gbai' 'je nyʋ ‑wee' 'a 'mɛa' 'mɛ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simɔ Piɛi ke klai" ju jrɔ' bla Sesi bʋ ‑kɔ o i. Ɔɔ' klai" ju tu ɛ, 'sraa ‑sai klaa" juuɔ' see, 'sʋ ɔ ke Sesi pa 'o 'sraa ‑sai klaa" o ‑gbɛin".
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 'Kaa Piɛi siɛ 'e "kpae' 'bo ‑gbɛin" ‑jei". Klai" ju ‑jɔ 'sraa ‑sai klaa" juua ‑nɔ jiɛ de, 'de ɔ 'tmʋʋ 'nynɔkpao' ‑a fua ‑gbɛin" ‑je i ɛ, ‑wɛe ɔ paa Piɛi 'bo ‑gbɛin".
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 'Sʋ dbonʋnynɔkpao' ‑a fua ‑gbɛin" ‑je i ‑teeɛ' Piɛi i, ʋ 'na : ‑Mɔ ‑nɔ, ‑ɩn ‑nɩɛ "ju ‑nɔ 'ɔ klai" ju due' ‑o ‑kee ? 'Sʋ ɔ 'na : "Ɩɩn‑, 'ɩn se ɔɔ' klai" ju nɩ‑ !
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 ‑Gbɛin" ifuoʋn o, 'sraa ‑sai 'a dbonʋʋn ‑tba' nɛ ‑wɛe ʋʋa 'wooa, dɛ‑nʋɛ' dee' ‑a ji. 'Sʋ Piɛi jiiɛ 'bo ʋʋpʋ "klu ‑wɛe ɔɔ 'wooa ‑ke.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 'Sraa ‑sai klaa" Anɩ ‑teeɛ' Sesi i 'de ɔɔ' klai" nynuu ke ɔɔ' nyʋ dɛtɔɔsʋn 'a ‑tɩ' 'ʋn.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 'Bomɔ Sesi wluu 'de ɔ ‑pee, ɔ 'na : Dɛ 'ɩn 'tmʋa, 'ɩn 'tmʋɛ 'bo nyʋ ‑kwea, 'ɩn tɔɔ nyʋ Kea 'a ‑tɩ' 'mɛ 'de "jrui 'kɩɩn‑gbi ke Kea ‑gbu klaa" 'di, ɩmɩ ‑nɩ Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑ta, 'ɩn se dɛ jrɛ' 'kwla ‑tu".
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑tee' 'mi i ɛ‑ ? Nyʋ ‑ʋʋ ‑wɔan 'ma wlu ɛ, ‑ɩn ‑tee' ʋʋpʋ i ka‑, dɩ 'ɩn 'tmʋa 'de ʋʋ ‑pee ɛ, ʋʋ juɩ' 'pepe.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 'Bo ɛɛ' wlu tu "kpei 'sʋ Kea ‑gbu ifuoi due' ‑nɩa 'o mu poɛ Sesi 'kpa doun", 'de ɔ 'na : 'Kamɔ ‑ma wlu 'sraa ‑sai klaa" ‑pee ?
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 'Sʋ Sesi wlu ɔ ‑pee, ɔ 'na : Dɛ 'ɩn 'tmʋa ‑ɛ ‑nyniia "jrii ‑ɩn ‑si" ɛɛ' 'nynɩ, 'de ‑bo dɛ 'ɩn 'tmʋa nmɔ "jrii 'ee, ‑mɛ dɛ ‑ɛɛ blaa' ‑ma bla 'ʋn ɛ‑ ?
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Ɛ 'wlʋa 'o mu ɛ, 'kamɔ Sesi nɩ 'e "dbi 'di 'sʋ Anɩ kpɔ 'e 'sraa ‑sai klaa" Kaifʋ o.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 'De nɔ" ‑nɩa 'mʋa‑ 'di ‑mɛ Simɔ Piɛi nɩɛ nɛ 'wooa' ke, 'sʋ ʋʋ ‑tee' ɔ i, ʋʋ 'na : ‑Mɔ ‑nɔ, ‑ɩn se "ju ‑nɔ 'ɔ klai" nynuu 'a due' nɩ ‑taa ? 'Kaa Piɛi 'na : 'Ɩn se ɔɔ' klai" ju 'a due' nɩ‑ 'de !
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 'Sʋ 'sraa ‑sai klaa" 'a dbonʋi due', ‑ɔ ‑nɩa "ju Piɛi cɛan doun" "jru 'a de'di ɛ, ɔmɔ ‑wlu, ɔ ‑na : ‑Mɔ ‑nɔ, 'ɩn se ‑ʋn ‑ke ɔ 'je 'de ‑kle' 'di 'teɔɔ ?
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 'Kaa Piɛi ‑too' ɛ 'ʋn 'ɛ ke'wlɛ, ɔ 'na : 'Ɩn ko‑. 'Bomɔ ɛ "si 'sʋ sʋn" ‑sro'.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 ‑Wɛe ʋʋ ‑sa Sesi 'o Kaifʋ "juɔi 'de ʋʋ kpɔ 'e Pilatɩ o ‑gbɛin", ‑mɛ ‑sɔn' ‑sɩn', ʋʋa' ‑cɛ" 'kpa 'na ʋʋ se 'o ‑gbɛin" pai ʋʋ je mla' ‑pʋn" nɩ‑ ‑wɛe Pakɩ 'a diidɛ di ‑tɩ je ʋʋpʋ kpʋn.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ɛmɛ ‑tɩ Pilatɩ "si 'e "kpae' 'de ʋʋpʋ o. 'De ɔ ‑tee' ʋʋpʋ i, ɔ 'na : ‑Aa 'wɔn 'e, dɛɛ‑tɩ ao ke "ju ‑nɔ 'ble ɛ‑ ?
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 'Sʋ ʋʋ 'na : ‑Bo ɔ se dɛsaʋn nʋi nɩ 'de ɛ, ‑mɛ ‑a se ɔ 'bo ‑ʋn "juɔi ja i.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 'De Pilatɩ 'na : ‑Mɛ aoa' ‑cɛ" 'kpa "duɔ 'ʋn ‑wɛe ka aoa' kɛ' "sia 'nynɩ ɛ, ao 'je ɔɔ' 'pee 'je kan' 'ja. 'Sʋ ʋʋa' klae" 'na : ‑A ‑mɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ‑a ‑je nyɔ 'dba.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 'Kamɔ ɛ nɩ‑, ‑wɛe wlu Sesi 'tmʋa 'de ka ɔɔ' 'mɛsʋn 'jea nɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn ɛ, ‑wɛe ɛ 'je 'o nyni.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 'Sʋ Pilatɩ pa 'o ‑gbu" de, ‑wɛe ɔ 'da Sesi 'de ɔ ‑tee' ɔ i ɔ 'na : ‑Ɩn ‑nɩɛ Suifʋ‑wi" 'a 'beɔ ‑oo ?
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 'Sʋ Sesi 'na : Ɛ 'bo ‑ma ‑cɛ" ‑kwlɩ" mɔ wlu ‑jɛ ‑mɛ 'wlʋ ‑wɛe ‑ɩn ‑tmʋ ɛɛ, ‑aee' nyʋ jrʋ' ‑tmʋ ɛ 'de ‑ʋn ‑pee 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn ?
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 'De Pilatɩ 'na : 'Mɔ nɩɛ Suifʋi ‑oo ? ‑Ma 'cɛ‑wi" ke ‑ma 'sraa ‑saʋn 'a klae" ‑to 'e ‑ʋn 'de 'ʋn 'kwa. Ka ‑ɩn nʋ ‑gbo' ɛ‑ ?
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 'Sʋ Sesi 'na : 'Ma tʋ"bodɛ se 'e 'blʋa‑ "kpei nɩ ‑ta. ‑Bo 'ma tʋ"bodɛ nɩ 'e 'blʋa‑ "kpei 'de ɛ, ‑mɛ 'ma dbonʋʋn a muɛ 'ma tʋ ‑fɔan' 'de‑, ‑wɛe Suifʋ‑wi" 'a klae" se 'ʋn 'de toi, 'kaa 'ma tʋ"bodɛ se 'e 'blʋa‑ "kpei nɩ ‑ta.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 'Bomɔ Pilatɩ wluu ɔ ‑pee, ɔ 'na : ‑Ɩn ‑nɩɛ 'beɔ ‑o 'jaa ? 'Sʋ Sesi 'na : ‑Ɩn ‑sa tɔ' ‑ɩn je kan' 'da, 'ɩn nɩɛ 'beɔ ‑o. 'Ɩn 'wlʋʋ ‑wɛe 'ɩn ji 'nɔ 'kmʋ "kpei 'de 'ɩn 'je tɔ' ‑tɩ 'tmʋ ‑wɛe nyɔ "o nyɔ ‑jea tɔ' ‑tɩ 'a "dia a, dɛ 'ma 'tmʋa ɔ 'je ɛ doin" o po.
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 'Sʋ Pilatɩ ‑tee' ɔ i, ɔ 'na : Dɛ ‑nɩ tɔ' ‑tɩ ɛ‑ ? Pilatɩ ‑kɔa' wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ ɛ, ɔ "siɛ 'e Suifʋ o "kpae' de, 'de ɔ 'na : ‑Ta 'ɩn 'jea tba ‑wɛe 'ɩn 'jea "ju ‑nɔ 'pee kpʋʋn 'ɩn se 'o 'je.
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 'Kaa ka ɛɛ nʋʋa see 'de aopʋ "klu, ‑wɛe ‑bo Pakɩ 'a ‑kɔ'ɔ 'wɩ o 'de 'ma "sia ‑kaso 'dii due' i ɛ, ao ‑nɩɛi" 'mɛɛ 'ɩn 'je Suifʋ‑wi" 'a 'beɔ i "sii‑ ?
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 'Sʋ ʋʋ ‑wee' ‑saa ‑cruɛn", ʋʋ 'na : "Ɩɩn‑, ɛ 'bo ɔmɔ nɩɛ, 'kaa Barabasɩ mɔ ‑ɩn ‑je i "sii‑. 'De Barabasɩ nɩɛ "ku 'dbai ‑o.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.