João 13
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 Kʋɔnkwla' 'wlʋ ‑kɔ ɔ "kʋʋan i 'sʋ, ka Sesi 'a 'nɔ 'blʋa‑ "kpei 'wlʋ nɔ" nynia ‑wɛe ɔ 'jea 'de ɔ "Bo o mu, ɔ 'je kan' 'mɛ. Nyʋ ‑nɩa ɔɔ' dbɛɛʋn 'nɔ 'blʋa‑ "kpei, ɔ kma ʋʋpʋ 'a ‑tɩ' 'mɛ mamaʋ 'sʋ ɔ je mu ɔ je nyni.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 ‑Ta Sesi ke ɔɔ' klai" nynuu nɩɩa ‑kwie" dɛ dia' a, ‑mɛ ‑siɔn' po ɔɔ' ple tɔ' 'bo Simɔ 'ɔ "ju Suida Isikario ‑kwlɩ" ‑wɛ‑ sese.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Ka Sesi 'wlʋa 'e Kea 'ʋn 'de ɔɔ mua 'e Kea o de ɛ, 'de ka ɔ "Bo ‑te' ɔ dɩ ‑wee' "klein kwa a, ɔ juɩ'.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ 'sʋ ɔ ‑sa dɩ ɔ paa 'ʋn 'bo "kpei kui 'de ɔ "duo ‑pua" 'ʋn ɔ cɛn ɛ ‑sewei'.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 ‑Wɛe ɔ po "ni dɛ 'di, 'sʋ ɔ ‑teɛ ɔɔ' klai" nynuu bɩ iwɔɔa' ‑pʋn", 'de ɔɔ cri ɩ ‑puua"‑ ɔ cɛan ‑sewei' kui. Sesi wɔɔ ɔɔ' klai" nynuu bɩ i|src="cn01799C.tif" size="span" ref="13.1-20"
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 'Kamɔ ɔ nʋ ‑wɛe ɔ jɛɛ Simɔ Piɛi, 'sʋ Piɛi 'na : "Ɩɩn‑ 'de, Tʋ"bo, ‑mɔ ‑mɔ' ‑je 'mɔ bɩ iwɔɔ‑ ?
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 'Sʋ Sesi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Dɛ 'ma nʋa ‑ta ‑ɩn se ɛɛ' bʋ juoi kaan ke, 'kaa ‑ma muɛ 'dei i'wɔan' 'de nya.
7 Jesus respondeu:
8 'De Piɛi 'na : Ɛ se 'bɛɛ‑, Tʋ"bo, ‑ɩn se 'ʋn bɩ iwɔɔi. 'De Sesi 'na : ‑Bo 'ɩn se ‑ʋn bɩ iwɔɔ 'ja a, ‑mɛ ‑ɩn se 'ʋn dɛ 'kwa 'jei.
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 'Sʋ Simɔ Piɛi 'na : "Aa Tʋ"bo, ‑bo ɛ nɩ kan' a, ‑mɛ ɛ 'bo 'ma bɩ 'a 'sʋ nɩɛ, 'kaa ‑ɩn ‑jre 'ʋn kwa ‑ɩn ‑wɔɔ 'ma "jru 'ʋn ‑ke.
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 'De Sesi 'na : Nyɔ ‑jrea 'bode ɛ, ‑mɔ se ɛ 'bɛɛ‑ ɔ 'e jre ke'wlɛ ‑wɛe ɔ 'je 'pepe nɩ‑ ‑bo ɛ se ɔɔ' bɩ 'a 'sʋ iwɔɔa' nɩɛ. 'De ao nɩɛ 'pepe ‑mɔ, 'kaa ɛ se ao ‑wee' "klein nɩ‑.
10 Aí Jesus disse:
11 Dɛɛ‑tɩ ɔ 'da kan' a, ɛmɛ ‑nɩ ɔ juo "ju ‑ɔ ‑jea ɔ 'e to 'mɛ 'de ʋʋpʋ "klu, ɛmɛ ‑tɩ ɔ 'na ao ‑wee' "klein se 'pepe nɩ‑.
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Sesi ‑kɔa' ʋʋa' bɩ iwɔɔa' 'sʋ, ɔ paa ɔɔ' dɩ 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ‑te i 'de ɔ wlu ʋʋpʋ ‑pee ɔ 'na : Dɛ 'ɩn nʋa ‑ta ao 'wɔn 'e ɛ 'dei 'mɛɛ ?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 Aoa 'daa‑ 'ʋn Nyʋ dɛtɔɔi ke Tʋ"bo ke, 'de ao ‑sa tɔ', dɛ‑nʋɛ' ɩmɩ 'ɩn nɩ ‑cɛɛn'‑.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 'Mɔ ‑jɔ ‑nɩa Tʋ"bo ‑wɛe ‑ɔ ‑nɩa Nyʋ dɛtɔɔi ɛ, ‑bo 'mɔ wɔɔ aopʋ bɩ i ɛ, ‑mɛ ao 'je ba bɩ iwɔɔ ‑o due 'due ‑ke.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 ‑Kɔ ao 'jea 'o 'de bla a, ɛmɛ 'ɩn tɔɔ aopʋ 'mʋa‑, ‑wɛe ka 'ɩn nʋa a, 'de ao 'je kan' nʋ 'e ba ‑pee.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋʋ‑ aopʋ, nyɔ ‑ɔɔ nʋʋa nyʋ "juɔi ɛ, ɔ se "i 'bɛ ɔ se ‑jɔ ɔɔ nʋʋa "juɔi ‑sii, 'de nyɔ nyʋ dboa ɔ se "i 'bɛ ɔ se ‑jɔ ‑dbo' ɔ ‑sii.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 Kaan ka la, dɩ ao 'jea nʋ ɛ, ao juɩ' ‑wɛ‑. ‑Bo ka ɩ "sia 'nynɩ ao nʋ kan' a, ‑mɛ "diwan a muɛ aopʋ kpʋan'.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 Ɛ se 'de ao ‑wee' "klein 'a ‑tɩ' 'ʋn mɔ 'ma 'tmʋʋ ɛɛ' wlu tu nɩ‑. Nyʋ 'ɩn ‑sa 'o ɛ, 'ɩn juo ʋʋpʋ 'mɛ, 'kaa wlu ‑crɩɩa' 'de Kea 'a 'sbɛ 'di ɛ, ɛ 'je 'o nyni ‑o. Ɛɛ' wlu tu 'naa : Tʋ ‑ke 'ma di, "ju ‑ɔ ‑ke 'ma poa sʋn ‑ta ‑due ɛ, ɔmɔ ‑tba' 'ʋn bʋ ‑pʋn".
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 Ɛɛ' dɛ tu se 'o nyni 'sʋ 'ɩn je nɔ" nya sie 'ɩn je ɛ 'tmʋ 'de ao ‑pee, ‑wɛe ‑bo ɛ nyni 'o ɛ, 'de "ju 'ɩn "sia 'nynɩ, ka ɛ nɩa 'ma ‑cɛ" 'kpa a, 'de ao 'je ɛ tɔ' 'ʋn 'je.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 Tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋʋ aopʋ, nyɔ 'ɩn dboa nyɔ ‑kpʋʋan ɔ sɩn 'sɔɔn ɔ, ‑mɛ ka nyɔ ɔ kpʋʋan 'mɔ sɩn 'sɔɔn ɔ, 'kamɔ ɛ nɩ‑. 'De nyɔ ‑kpʋʋan 'ʋn sɩn 'sɔɔn ɔ, ‑mɛ ka nyɔ ɔ kpʋʋan "ju ‑dboa' 'ʋn sɩn 'sɔɔn, 'kamɔ ɛ nɩ ‑ke.
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Sesi ‑kɔa' wlu ‑nɩ 'a 'tmʋa' 'sʋ, ɔ pɛe o "kaeɛ "jrii 'sʋ ɔ wa wɔn 'mii 'pepe ɔ 'na : Tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋʋ aopʋ, aoa' due' ‑a mu 'ʋn 'e toa'.
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 'Sʋ ɛ "maa ɔɔ' klai" nynuu tai', ʋʋa ‑gbʋɛn' ba ja due 'due, dɛ‑nʋɛ' nyɔ Sesi a 'da 'de ʋʋpʋ "klu ʋʋ se ɔ juo‑.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 'De klai" ju due' ‑jɔ ‑nɩa Sesi 'a ‑tɩ' kmaklai" ju ‑mɔ 'pɛɔn jai.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 'Sʋ Simɔ Piɛi 'wlɔɔ "jri ja ‑wɛe ɔ 'je Sesi i ‑tee' 'de nyɔ ɔɔ 'daa 'a ‑tɩ' 'ʋn.
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 ‑Wɛe klai" ju ‑tu 'pɛan Sesi jai ‑nɔ, ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Tʋ"bo, ɛ nyɔ ‑o ɛ‑ ?
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 'Sʋ Sesi 'na : Nyɔ 'ma mua ‑di'pɛn tie 'e 'sma o tbaa' ‑wɛe 'ɩn 'je ɛ "nyɩ ɛ, ‑mɛ ɔmɔ ‑nao. Ɔ tbɛ 'de 'sma o 'sʋ ɔ "nyɩ ɛ Simɔ 'ɔ "ju Suida Isikario.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Suida 'a ‑nɛɛ kpʋn ‑di'pɛn tie 'sʋ Satan pa 'e ɔ 'ʋn 'ɛ. 'Sʋ Sesi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Dɛ ‑ɩn ‑nɩai" ‑ɩn ‑jea nʋ ɛ, ‑ɩn nʋ ɛ ‑too"‑.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Wlu Sesi 'tmʋa 'mʋa‑, nyʋ "klein ‑ke ɔ nɩa dɛ dia' se 'e ɛ 'dei 'wɔn.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Dɛ Suida nɩa 'wɛi i ‑tei ɛ, ɛmɛ ʋʋa' jrʋ' a naa tɔ' i, ʋʋ 'na ‑mɛ Sesi a wlu ɔ ‑pee 'de ɔ 'je ‑kɔ' diidɛ ‑tɩan' mu. 'De ‑bo ʋʋmʋ a sea 'je ke'wlɛ ɛ, ʋʋ 'na : ‑Mɛ Sesi a 'tmʋʋ‑ Suida 'mɛ ‑wɛe ɔ 'je wɛenyʋ dɛ "nyɩ.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Suida ‑mɔ kpʋan ‑di'pɛn tie 'sʋ ɔ crɛɛ "kpei‑, ɔ je "kpae' "si, ‑mɛ kwie kpʋn'.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Suida "sia "kpae' 'sʋ Sesi 'na : Kaan ka la nyiɔ 'ɔ "ju 'a 'nynɩ 'wlʋa' po "jri "kpae' ‑wɛ‑, ‑wɛe Kea 'a 'nynɩ 'wlʋa' 'je "kpae' 'pɛɛn‑ 'de ɔ 'ʋn.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 'De ‑bo Kea 'a 'nynɩ 'wlʋa' po "jri "kpae' 'de ɔ 'ʋn ɛ, Kea a mu ɔ kɛɛma' 'ʋn nʋa' 'de ɛɛ' ‑cɛ" 'kpa 'ʋn. 'De ɛ ‑te ɛɛ' nʋ‑tɩ ‑wɛ.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 'Ma "nynuu‑, ao ke 'ma ‑a ‑teɛ i 'de nɔ" dɛwɛ‑ 'di ke. Aoa muɛ 'mi i ‑pɔan' 'de dɛ 'ɩn 'tmʋa 'de Suifʋ‑wi" ‑pee 'de ɛ, ɛmɛ 'ma 'tmʋ la 'de ao ‑pee ‑ke. 'Ɩn 'naa, ‑ta 'ma mua ao se 'o 'a mua' 'bɛɛ i.
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 'Ma "nyɩ aopʋ kɛ' dee‑, ao kma ba 'a ‑tɩ' due 'due, ka 'ɩn kma aopʋ 'a ‑tɩ' ɛ, 'kamɔ ao 'je ba 'a ‑tɩ' kma due 'due ‑ke.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 ‑Bo aopʋ kma ba 'a ‑tɩ' due 'due ɛ, 'bomɔ ka ao nɩa 'ma klai" nynuu ɛ, nyʋ ‑wee' "klein 'je ɛ juo‑.
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 'Sʋ Simɔ Piɛi ‑tee' ɔ i ɔ 'na : Tʋ"bo, ‑ta ‑ma mu ɛ‑ ? 'De Sesi 'na : ‑Ta 'ma mua a, ‑ɩn se 'o ‑mɔ 'ɔ jia' 'bɛɛ‑ kaan ka ke, 'kaa ‑ma muɛ 'bo 'ʋn 'de blaa' 'de nya.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 'Sʋ Piɛi 'na : Tʋ"bo, dɛɛ‑tɩ 'ɩn se ɛ 'bɛɛ‑ 'ɩn 'je ‑ʋn 'de bla kaan ka a‑ ? 'Ɩn ‑teɛ 'ma 'kmʋ 'e toa' 'a kein"ke 'de ‑ma ‑tɩ' 'ʋn.
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 'Sʋ Sesi 'na : ‑ɩn ‑teɛ' ‑ma 'kmʋ 'e toa' 'a kein"ke 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn ‑cɛɛn'‑ ? 'Kaa tɔ' ‑tɩ 'a tɔ' ‑tɩ 'ma 'tmʋ ‑ʋn, nɔ" ‑tɩ sʋn" 'jea ‑sro' ‑sɩan a, ‑ma muɛ wlua' kpɛ taan ‑ɩn ‑je nʋ, ‑ɩn se 'ʋn juo‑.
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.