Gálatas 2
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NTLH
1 'Bo ‑mɛ 'de ɛ, 'ɩn nʋɛ ‑sɩn 'a ‑puue 'jɔ ‑nyiiɛ ‑wɛe 'ɩn ke Banabasɩ mu Selisalɛm de. 'Ɩn "duo‑ Titɩ 'ʋn 'ɛ, ɔ ke ‑a je mu ‑ke.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 'Ɩn 'wɔan Selisalɛm mu ‑tɩ ɛ, Kea 'a ‑cɛ" 'kpa ‑da kan'. 'Ɩn mu' ‑wɛe 'ɩn ke Sakɩ o, Piɛi o, San, 'e 'jee‑, dɛ‑nʋɛ' ʋʋpʋ ‑nɩ Kea ‑gbu 'a nyʋsoa. ‑Pɔia" ‑tɩ 'ma 'tmʋa 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ "klu ɛ, ɩmɩ ‑ɩa "kuan 'ɩn po 'de ʋʋa' 'sʋ ‑pee. Dɛɛ‑tɩ 'ɩn nʋa kan' a, ɛmɛ ‑nɩ 'ma ‑pɔn ‑a ‑je wlu 'ʋn 'bɛɛ‑ ‑wɛe dbo 'ɩn nʋa ke dbo 'ma nʋa ɩ je dbo foo" nɩ‑.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 'De Titɩ ‑nɩa Glɛkɩ i ‑ke 'ma ‑a na ʋʋ se ‑mɔ 'ɔ ‑nɛ 'klɛn mu ‑tɩ "kpei 'nyɛ.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 'De ‑bo 'klɛn mu ‑tɩ ‑saa "blo ɛ, ‑mɛ nyʋ ‑nɩa 'e ‑a "klu ‑wɛe ‑ʋʋa ‑daa' ʋʋa' ‑cɛ" ‑aa de'di ‑wi" 'a ‑tɩ' 'ʋn ‑o. Ʋʋa' nyʋ tu ɛ, ʋʋ nɩɛ "i nyʋ 'je 'klɛn mu ‑wɛe ʋʋ 'je "isrɛʋn 'kpa 'bo Kea "juɔi. Ʋʋ pa 'de ‑a "klu 'mɛ ‑wɛe ʋʋ 'je ‑aa ‑cɛ" ‑pee‑tea' ‑nɩa 'e Sesi Klisɩ 'ʋn ‑sɔn i "blu. Ʋʋa ‑pɔn ‑a ‑je kʋɔnpʋ‑ 'kpa ke'wlɛ.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 'Kaa dɛ ʋʋa ‑tua" 'o ‑pɔia" ‑tɩ "kpei ɛ, ‑a se nɔ" dɛ‑saan" ka 'ʋn "duo‑ ‑wɛe ‑a se ɛ nʋ, dɛ‑nʋɛ' ‑a seɛ "i nɩ ‑wɛe Klisɩ 'a ‑pɔia" ‑tɩ je dooa‑, 'de aoa' 'dɔe 'a ‑tɩ' 'ʋn.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 ‑Ta 'ɩn ke nyʋsoa nyʋ a 'jea dɛ 'ʋn ‑nʋ wluua a, ‑wi" ‑mʋ se dɛ 'ɩn 'tmʋa ‑tɩ' jrɩ' ‑kɔ o ‑te'. [‑Bo nyʋ 'je ʋʋa' nyʋsoa tu dɛ 'ʋn o, ‑bo nyʋ se ʋʋpʋ dɛ 'ʋn 'je o, ‑mɛ se ‑tɩ' kɔn‑, Kea 'a 'cra nyʋ 'mii.]
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Nyʋsoa ‑nʋ 'je kan' 'mɛ 'pepe ka Kea ‑tea' 'ʋn ‑pɔia" ‑tɩ kwa ‑wɛe 'ɩn 'jɩ 'tmʋ 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pee ɛ. Ka ɛ dboa Piɛi 'de Suifʋ‑wi" ‑pee ɛ, 'kamɔ ɛ dbo 'ʋn 'de nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pee.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Dɛ‑nʋɛ' Kea due' ‑ɛ ‑nyɩa" Piɛi "ikmaa' ‑wɛe ɔ 'jea Suifʋ‑wi" ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋʋ‑ ɛ, ɛmɛ ‑nyɩ" 'ʋn "ikmaa' ‑ke ‑wɛe 'ɩn 'je nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ ‑pɔia" ‑tɩ ‑pee 'tmʋ.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Ka Kea nʋa 'ʋn 'saaʋn "jrii ‑wɛe ɛ ‑tea' 'ʋn ɛɛ' dbo tu kwa a, Sakɩ ke Piɛi ke San ʋʋ ‑nɩa Kea ‑gbu 'a ‑gbaati ‑nʋ juɩ', ɛmɛ ‑tɩ ʋʋ ke 'mɔ ke Banabasɩ pooɛ ba dbɛɛ sʋn 'kwa 'de ‑a ‑bɛɛa' wlʋ 'ʋn ‑wɛe ‑bo ‑apʋ mɔ ɔ sea 'e nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ o mu ɛ, 'de ʋʋpʋ mɔ 'je 'e Suifʋ‑wi" o mu.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Dɛ ‑ɛɛ wlu ʋʋ ‑tua" ‑aʋn, ɛmɛ ‑nɩ ʋʋ 'na ‑a ‑bo nɩɩa" nyʋ 'a ‑tɩ' o "maeɛ. 'De 'ɩn ‑tu" ɛɛ' dɛ tu "jriɛ 'mɛ, 'ɩn 'jeɛ nʋ.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 'Kaa 'wɩ jrɛ' o, 'ɩn ‑cɛ' Piɛi "bli 'bo nyʋ ‑wee' "juɔi 'bo Antiɔsɩ, dɛ‑nʋɛ' ɔ nʋɛ "bli‑cɛdɩ.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Tɛin" ɛ, ‑ta Piɛi jiia 'bo Antiɔsɩ ɛ, ‑mɛ ɔ ke nyʋ ‑sea' Suifʋ nɩ a poɛ sʋn ‑tadue, ʋʋa jea dɛ di. 'Kaa 'wɩ jrɛ' o, nyʋ ‑wlʋa 'e Sakɩ 'a Kea ‑gbu 'di ji'. ‑Ta ʋʋ jia 'sʋ ɛ, ɔ 'sa sʋn ‑wɛe ɔ ‑te ɔɔ' ‑nɛ ka, dɛ‑nʋɛ' nyʋ ‑ʋʋ ‑na ‑bo nyɔ nɩ Kletiɛn ‑mɛ ɔ 'je 'klɛn mu ‑o ‑wɛe ɔ 'je "isrɛi 'kpa 'bo Kea "juɔi ɛ, ɔɔ plee ʋʋpʋ 'mɛ.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Dɛ ɔ nʋa ‑nɛ, ɛmɛ ‑aa de'di Suifʋ jrʋ' bla 'o 'de ‑ke. Ʋʋ nʋɛ' mɔ ‑wee' 'sʋ Banabasɩ 'a ‑cɛ" 'kpa je 'o ʋʋa' "jri de pooa' ‑nɛ 'de bla.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Ka ʋʋa' nasʋn sea "isrɛ ‑wɛe ɛ ke tɔ' ‑tɩ Sesi 'a ‑pɔia" ‑tɩ 'tmʋa sea due' nɩ 'ɩn 'jea kan' 'sʋ ɛ, 'ɩn sɔn 'ʋn 'ɛ 'bo nyʋ ‑wee' "juɔi ‑wɛe 'ɩn wlu Piɛi ‑pee ka, 'ɩn 'naa : Piɛi, ‑mɔ ‑ɔ ‑nɩa Suifʋi ɛ, ‑ta ‑ɩn ‑nɩa 'e nyʋ sea' Suifʋ nɩ "klu ɛ, ka ʋʋa nʋa, 'kamɔ ‑ma nʋ. ‑Ɩn se Suifʋ‑wi" 'a nasʋn 'ble. 'Kaa kaan ka ‑ɩn ‑pooɛ kplɩn fai", ‑bo ‑ma sea kan' nʋ ɛ, ‑mɛ dɛ ‑ma ‑tmʋa ɛmɛ ‑nɩ ‑ɩn ‑ke nyʋ ‑ʋʋa ‑tea nyʋ ‑klaan" "kpei ‑wɛe ʋʋ 'jea Suifʋ‑wi" 'a kɛ' wɔn 'je nɩ dɛ due'. Dɛɛ‑tɩ ‑ma nʋ kan' a‑ ?
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Tɔ' ‑o, ‑apʋ ‑nɩa Suifʋ‑wi" 'a "nynuu‑ Suifʋ ɛ, ‑a ‑na Kea 'a kɛ' wɔinblaaʋn ‑sea' Suifʋ nɩ ɛ, ‑a se 'e ʋʋpʋ "klu nɩ‑.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 'Kamɔ ‑a ‑nɩ Suifʋ‑wi" kan' ‑o, 'kaa ‑a ‑je kan' 'mɛ ‑bo nyɔ 'je "isrɛi 'kpa 'bo Kea "juɔi ɛ, ‑mɛ 'de Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jea 'a 'sʋ 'ʋn ‑o, ɛ se 'de kɛ' wɔn 'jea' 'ʋn nɩ‑. Ɛmɛ ‑tɩ ‑apʋ mɔ 'je Sesi Klisɩ 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn ‑ke ‑wɛe ‑a ‑je "isrɛʋn 'kpa 'bo Kea "juɔi. Ɛ se 'e kɛ' wɔn 'jea' 'ʋn nɩ‑, dɛ‑nʋɛ' nyɔ ‑jea kɛ' wɔn 'je ‑wɛe ‑ɔ ‑jea "isrɛi 'kpa 'bo Kea "juɔi, ɔ se nɩ‑.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 'Kaa ‑apʋ Suifʋ‑wi" ‑mʋ ɛ, ‑a ‑ke Klisɩ "siiɛ "i, ‑bo ‑aa sea "isrɛa' i‑pɔn 'de ‑aa Klisɩ 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jea' 'ʋn ‑mɛ ‑a se kɛ' wɔn 'jea' tɔ' "itbai 'bode. ‑Mɛ nyʋ 'bɛɛ‑ ʋʋ 'je nʋ Klisɩ mɔ ‑ɔɔ kuu ‑aa dɩ i ‑wɛe ‑a ‑je kɛ' wɔn iblaa' nya kpa 'jaa ? "Ɩɩn‑, ɛ se kan' nɩ‑.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Dɛ 'ɩn ‑gba ja ‑bo 'ma sea de'bɔɔ‑ ‑wɛe 'ma se ɛ po ke'wlɛ ɛ, ‑mɛ 'ɩn nɩɛ kɛ' wɔn iblaai ‑o ‑cɛɛn'‑.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 ‑Bo ɛ ‑tu" 'e kɛ' wɔn'je ‑tɩ 'ʋn ɛ, ka 'ɩn 'jea "isrɛi 'kpasʋn nʋ 'bo Kea "juɔi, 'ka se nɩ‑. Kɛ' 'na 'ɩn 'je 'mɛ ‑o. Ɛmɛ ‑tɩ 'ɩn se kɛ' tɔ' "itba 'bode, ka 'mɛi nɩa 'kamɔ 'ɩn nɩ‑ 'de ɛ ‑pee, ‑wɛe 'ɩn 'je Kea 'a 'kmʋnɩ‑.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Ka Klisɩ 'mɛa 'bo 'daɩntu ‑kwlɩ" ɛ, 'kamɔ 'ma kɛ' wɔn 'je tɔ' 'mɛ ‑ke. Kaan ka 'ɩn ke Klisɩ "siiɛ "i ɔ 'mɛ 'ma 'mɛa'. 'De ɛɛ' ‑tɩ' 'ʋn ‑bo 'ɩn 'kpa "isrɛi 'bo Kea "juɔi ɛ, ‑mɛ 'ɩn se 'ma ‑cɛ" 'ɛ 'kmʋ nɩ 'bode. Klisɩ 'a 'kmʋ 'ɩn nɩ‑. 'Kmʋ 'ɩn nɩa 'ʋn 'de 'blʋa‑ "kpei kaan ka, 'ɩn nɩɛ 'ʋn 'ɛ 'de Kea 'a "ju 'a ‑kwlɩ" ‑tea' 'ʋn, dɛ‑nʋɛ' ɔmɔ ‑kma 'ma ‑tɩ', ‑wɛe ‑ɔ ‑to 'e ɔɔ' ‑cɛ" 'kpa 'de 'ma ‑tɩ' 'ʋn.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 'Ɩn se ɛ "inɩ 'ɩn 'je Kea 'a 'saaʋn nya ‑fuun. ‑Bo nyʋ a sea "isrɛʋn 'kpa 'bo Kea "juɔi 'de kɛ' wɔn 'jea' 'ʋn 'de ɛ, ‑mɛ Klisɩ 'mɛɛ foo" 'ʋn.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.