Atos 9
DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs VC
1 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Sɔo nɩɛ 'cɛn 'mla "i 'de Tʋ"bo 'a klai" nynuu 'a ‑kwlʋ kpʋan' ke ʋʋa' 'dbaa ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ muɛ 'e 'sraa ‑sai klaa" o,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ 'sbɩ i 'de ɔ 'je 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi ‑ɩ ‑nɩa 'e Damasɩ 'dii mu ‑wɛe ‑bo ‑ʋʋa Tʋ"bo 'a ‑jei" naa nyʋ nɩ 'e mu, 'de ɔ 'je 'nynʋkpae' ke nmai kpʋn, ɔ 'je ʋʋpʋ san 'de ɔ 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Damasɩ i, 'sʋ ‑nɩain ‑sɔn' klaa" ‑wlʋa 'e jaʋn 'di crɛ "jrii 'bo ‑jei", ɔ 'dewei ‑wee' nɩɛ "puu'‑.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 'Sʋ ɔ ‑ka i 'bo 'blʋɔ, ‑wɛe ɔ 'wɔn wlu due' ‑ɛ ‑wlu 'de ɔ ‑pee ‑ɛ ‑na : Sɔo ! Sɔo ! Dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑fɔn' 'ʋn tʋ o ɛ‑ ?
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 'Sʋ ɔ 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? ‑Wɛe wlu ‑nɛ 'na : Ɛ 'mɔ Sesi ‑ma ‑fɔan' tʋ o ‑o.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 'Kaa ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn mu 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe dɛ ‑ɩn ‑jea nʋ ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn tɔɔ‑.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Nyʋ ‑ʋʋa kpa Sɔo ɛ, ‑cni'ma kpʋ ʋʋpʋ 'mɛ, dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ, ɛ se nɩ‑. Ʋʋ 'wɔn wlu ‑nɛ 'mɛ ‑ke, 'kaa ʋʋ se nyɔ "jriɛ‑ 'jee‑.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔo sɔan 'ʋn 'bo 'blʋɔ, ɔɔ ‑pɔn "jri 'baia 'a ‑kɔ i, 'kaa ɔɔ' 'je dɛ jrɛ' i. Ʋʋ kpʋn ɔ ‑cɩɛi" ‑wɛe ʋʋ kpɔ Damasɩ.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 'De 'wɩ taan 'di ɛ, ɔ se i 'je, ɔ se diidɛ wɔn ‑tɩn', ɔ se "ni 'na.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 'De 'bo Damasɩ ‑mɔ ɛ, klai" ju due' ‑nɩ 'o ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ, ɔmɔ Tʋ"bo jɛɛ 'de jajri 'ʋn, ‑wɛe ɛ wlu 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : Ananiasɩ ! 'Sʋ ɔ 'wɔɔn ɔ 'na : Tʋ"bo ! 'Ɩn ka.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 'De Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu 'e ‑jeblʋ nyʋ a 'daa‑ "isrɛ ‑jei" ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e Suida o ‑gbu" pa 'de ‑ɩn ‑je "ju ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo i ‑pɔn, ɔ 'wlʋɛ Tasɩ.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Ɔ nɩɛ Kea baea', 'sʋ ɔ 'jeeɛ "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ "jriɛ‑, ‑wɛe ‑ɔ pɔ o 'de ‑ɔ ‑te ɔ kwa "jru, ‑wɛe ɔ 'je i 'je ke'wlɛ.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 'Sʋ Ananiasɩ 'na : Tʋ"bo nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kwle "ju ‑nɔ 'ɔ ‑tɩ' 'tmʋa' 'mɛ, ʋʋ 'na ɔɔ ‑tuɛ" ‑ma nyʋ ‑ɩn ‑teea kpɔi" 'bo Selisalɛm 'kle.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 ‑Wɛe 'sraa ‑saʋn 'a klae" ‑wi" "nyɩ ɔ 'sbɛ 'de ɔ ji 'nɔ, ‑wɛe ɔ 'je nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑sia" ‑ma 'nynɩ kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ san.
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 'Kaa Tʋ"bo wlu 'e Ananiasɩ ‑pee, ɛ 'na : ‑Ɩn mu 'sʋ, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɩa 'mʋa‑ 'ɩn ‑tee ɔ kpɔi", ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ dbo 'ʋn nʋʋ‑ 'de ɔ 'je 'ma 'nynɩ 'e 'blʋa‑ jrɩ' o, 'beɔ‑wi" "juɔi o, Israɛ‑blʋa "kpei kpa.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ka ɔɔ mua 'kle 'jea' 'de 'ma 'nynɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ma ‑cɛ" 'kpa a muɛ 'tmʋa' 'de ɔ ‑pee.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Ananiasɩ "sia "kpae' 'sʋ ɔ 'kpa 'o 'ɛ. Ɔ nynia 'de ‑gbu" 'di 'sʋ, ɔ ‑teɛ Sɔo kwa "jru 'de ɔ 'na : Sɔo, 'ma de'di, Tʋ"bo Sesi ‑ɔ ‑ke ‑ɩn ‑jeea' ‑ta ‑ma jiia 'bo ‑jei" ɛ, ɔmɔ dbo 'ʋn ‑wɛe ‑ma "jri 'e 'bai‑ 'de Kea 'a ‑Suu 'je 'e ‑ɩn 'ʋn "ji.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 'Bo ɛ "sri dɩ jrɩ' ka ‑smii' flɩ nɩa, ‑ɩ ‑nɩa kan', ɩ je 'e ɔ "jri 'wlʋ. 'Sʋ ɔɔ' "jri ‑gbai', ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ pooɛ "ni "jru.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ɔ ‑koa' dɛ dia' 'sʋ ɔɔ 'bleɛ jiɛ 'de ɔ 'ʋn de. Sɔo ke klai" nynuu nʋɛ 'o Damasɩ 'wɩ pla‑.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 'Bo ɛ "sri ka Sesi nɩa Kea 'a "Ju ɛ, ɔ je ɛɛ' 'tmʋa' ‑pʋn" ‑te 'de Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi 'dii.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑wɔan ɔɔ' wlu ɛ, tai' "maa ʋʋ 'mɛ, ʋʋ 'na : Ɛ se "ju ‑ɔɔ ‑tua" nyʋ ‑ʋʋa ‑sia" Sesi 'a 'nynɩ 'kle 'de Selisalɛm, ɔ ko ‑taa ? 'De ɔ se ‑ta ji ‑wɛe ɔ 'je Kletiɛn‑wi" kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ sʋn "wɔin saan 'de ɔ 'je ʋʋpʋ 'sraa ‑saʋn klae" "juɔi kpaa ?
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 'Kaa Sɔo "duɛ 'kpɩ 'ʋn, ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' ɔɔ mu nya. 'Sʋ Suifʋ‑wi" ‑tia" 'o Damasɩ ‑wee' 'kpa "kɔun kɔun‑. Ka Sesi nɩa Klisɩ ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ ɔɔ kpa nya.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 'Wɩ jrɩ' ‑sia' 'o 'sʋ ɛ, Suifʋ‑wi" pooɛ ɔɔ' 'dba ‑tɩ.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 'Kaa nyʋ jrʋ' ‑saa Sɔo fɛn'. Nyʋ ‑pooa ‑tɩ' ‑nʋ, ʋʋa fuɛ ‑kwlɔ 'ɔ kpae" i 'de "maʋ'wɩ o, 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'dba.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 'Sʋ klai" nynuu "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ "maʋ", ʋʋ ‑te' ɔ 'e too" 'di ‑wɛe ʋʋ jɔɔ blo' "jru, 'de ʋʋ "sii ɔ i.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 ‑Ta ɔ nynia Selisalɛm ɛ, ɔ ‑tɩɛn' Sesi 'a klai" nynuu 'a ‑pʋn" 'kpa ‑kɔ i, 'kaa faʋn a nʋ ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛ, dɛ‑nʋɛ' ka ɔ 'jea Sesi 'a klai" ju 'kpa, ʋʋ se ɛ tɔ' 'ʋn 'je.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 'Sʋ Banabasɩ "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ɔ kpɔ 'e Sesi 'a dboʋn o, ‑wɛe ka Sɔo ke Tʋ"bo 'jeea 'bo ‑jei", 'de ka ɔ 'tmʋa Kea 'a ‑tɩ' 'de Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn ka ‑cɔɔn' ka 'de Damasɩ ɛ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Dɛ ‑tba' 'o ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Sɔo nɩɛ 'bo ʋʋ ‑pʋn", ‑wɛe ɔ ke ʋʋa nʋ ‑mu' ‑ji' 'bo Selisalɛm. Ɔɔ wa' i ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Tʋ"bo 'a 'nynɩ 'ʋn.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Ɔɔ wlu' ‑ke 'de Suifʋ‑wi" ‑a ‑poa' Klɛkɩwlu ‑pee 'de ɔ ke ʋʋpʋ a ‑too' ba o, 'kaa ‑wi" ‑mʋ a ‑pɔn ɔɔ' 'dba ‑kɔ i.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Ɔɔ' de'di ‑wi" 'wɔɩn 'sʋ ɛ, ʋʋ kpɔ Sesare, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'e ‑mɔ 'de ɔ mu Tasɩ.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea ‑gbu ‑teɛ 'flɛʋn 'de Suide o, Galile o, Samadiblʋɩ "kpei. Nyʋ ‑wee' 'bleɛ 'kpɩ ‑wɛe Tʋ"bo 'a wɔn 'jea' ke ɔɔ' pleea' nɩ 'de ʋʋpʋ 'ʋn. Kea 'a ‑Suu a nʋɛ 'de nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn a 'kpa "kpei.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 ‑Ta Piɛi a ‑teea' nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn "i ‑kwlɛ 'dii ɛ, ɔ mu Lida, Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑nɩa ‑ke ɛ.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Ɔ jɛɛ "ju due' 'bo ‑kwlɔ ‑nɛ 'di, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ene, ‑ɔ nʋ 'o 'wɛ blʋɔ ‑sɩn ‑mɛ" na, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' 'dae‑ 'mɛɛ.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 'Sʋ Piɛi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Ene, Sesi Klisɩ 'bɔɔ‑ ‑ma 'wɛ‑ 'mɛ, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je ‑ma "kpei 'pɛndɛ nmae‑. 'Bo ɛ "sri ɔ sɔn 'ʋn.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Lida ke, nyʋ ‑nɩa 'e Sarɔn 'jeea dɩ ‑nʋʋa 'mʋa‑ "jriɛ‑ 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑wee' "biiɛ 'e Kea o.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 'De klai" nynuu "klu 'bo Sope ɛ, 'nynɔkpao' due' ‑nɩ 'o, ‑ʋa 'nynɩ ‑nɩ Tabita. 'De Klɛkɩwlu 'di ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Dɔkasɩ, ɛ 'de mɛ ‑nɩ "wlɛ mɛʋn‑. Ʋa nʋɛ dbo 'dɔe ‑tuu"‑tuu, ‑wɛe ʋa ‑te' wɛenyʋ kwa wɔi.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Ʋmʋ 'wɛ‑ kpʋn 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑wɛe ‑ʋ ‑mɛ. Ʋʋ ‑kɔa' ʋa' "ku jrea' 'sʋ ɛ, ʋʋ kpʋ 'e "jɛi‑gbu 'a wɔn due' 'di, ‑wɛe ʋʋ 'pɛɛn ʋ i.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 'Sʋ klai" nynuu ‑nɩa 'o Sope 'wɔn Piɛi 'a 'nynɩ 'bo Lida, ‑wɛe ʋʋ dbo nyʋ 'sɔɔn "i, 'de ʋʋ 'je ɔ i bae‑ ‑wɛe ɔ 'e ‑too" ɔ 'e ji, dɛ‑nʋɛ' Lida ke Sope se ba o tɛɛn‑.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ɔ ke nyʋ ‑nʋ 'kpa 'o 'ɛ. ‑Ta ʋʋ nynia 'bo Sope 'sʋ ɛ, ʋʋ kpa Piɛi 'de "jɛi‑gbu 'a wɔn 'di. ‑Tiɔn" nynʋkpae' ‑wee' "klein ‑gbaeɛ' ɔ 'dei, 'de ʋʋa ‑fɩn", ‑wɛe ‑ta Dɔkasɩ ke ʋʋ ‑teea i 'de ɛ, "bai ke dɩ "klein ʋ nʋa ʋʋa to ɩ Piɛi "i.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 'Sʋ Piɛi poɛ nyʋ ‑wee' "klein "kpae', ‑wɛe ɔ po 'kɔi‑ ‑klu' ɔ bae Kea, ‑wɛe ɔ "biie‑ 'de ʋa' "ku o 'de ɔ 'na : Tabita, a sɔn 'ʋn. 'Sʋ ʋ 'baiɛ "jri. Ʋ 'jea Piɛi 'sʋ ʋ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ʋ ‑te i.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Ɔ kpa sʋn, ɔ kpʋ "jɛi, 'de ʋ nyna i. ‑Wɛe ɔ 'da Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ke ‑tiɔn" nynʋkpae' 'de ɔ to ʋa' 'kmʋ de ji ‑nɛ ʋʋpʋ "i.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Sope ‑wee' 'wɔn ɛɛ' dɛ tu 'mɛ, 'sʋ nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑je Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Piɛi nʋɛ 'o Sope 'wɩ pla, 'de Simɔ ‑ɔɔ ‑pa" nmikui o ‑gbu".
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.