Atos 9

DBƐƐDƐ DEE‑ (WOB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑mɛ Sɔo nɩɛ 'cɛn 'mla "i 'de Tʋ"bo 'a klai" nynuu 'a ‑kwlʋ kpʋan' ke ʋʋa' 'dbaa ‑tɩ' 'ʋn. Ɔ muɛ 'e 'sraa ‑sai klaa" o,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 ‑wɛe ɔ ‑tee' ɔ 'sbɩ i 'de ɔ 'je 'e Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi ‑ɩ ‑nɩa 'e Damasɩ 'dii mu ‑wɛe ‑bo ‑ʋʋa Tʋ"bo 'a ‑jei" naa nyʋ nɩ 'e mu, 'de ɔ 'je 'nynʋkpae' ke nmai kpʋn, ɔ 'je ʋʋpʋ san 'de ɔ 'je ʋʋpʋ Selisalɛm ja‑.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 ‑Ta ɔɔ "kʋʋan Damasɩ i, 'sʋ ‑nɩain ‑sɔn' klaa" ‑wlʋa 'e jaʋn 'di crɛ "jrii 'bo ‑jei", ɔ 'dewei ‑wee' nɩɛ "puu'‑.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 'Sʋ ɔ ‑ka i 'bo 'blʋɔ, ‑wɛe ɔ 'wɔn wlu due' ‑ɛ ‑wlu 'de ɔ ‑pee ‑ɛ ‑na : Sɔo ! Sɔo ! Dɛɛ‑tɩ ‑ma ‑fɔn' 'ʋn tʋ o ɛ‑ ?
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 'Sʋ ɔ 'na : ‑Mɔ nyɔ ‑o ɛ‑, Tʋ"bo ? ‑Wɛe wlu ‑nɛ 'na : Ɛ 'mɔ Sesi ‑ma ‑fɔan' tʋ o ‑o.
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 'Kaa ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn mu 'o ‑kwlɔ, ‑wɛe dɛ ‑ɩn ‑jea nʋ ʋʋ 'je ɛ ‑ʋn tɔɔ‑.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Nyʋ ‑ʋʋa kpa Sɔo ɛ, ‑cni'ma kpʋ ʋʋpʋ 'mɛ, dɛ ʋʋ 'jea 'tmʋ, ɛ se nɩ‑. Ʋʋ 'wɔn wlu ‑nɛ 'mɛ ‑ke, 'kaa ʋʋ se nyɔ "jriɛ‑ 'jee‑.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 Sɔo sɔan 'ʋn 'bo 'blʋɔ, ɔɔ ‑pɔn "jri 'baia 'a ‑kɔ i, 'kaa ɔɔ' 'je dɛ jrɛ' i. Ʋʋ kpʋn ɔ ‑cɩɛi" ‑wɛe ʋʋ kpɔ Damasɩ.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 'De 'wɩ taan 'di ɛ, ɔ se i 'je, ɔ se diidɛ wɔn ‑tɩn', ɔ se "ni 'na.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 'De 'bo Damasɩ ‑mɔ ɛ, klai" ju due' ‑nɩ 'o ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ, ɔmɔ Tʋ"bo jɛɛ 'de jajri 'ʋn, ‑wɛe ɛ wlu 'de ɔ ‑pee ɛ 'na : Ananiasɩ ! 'Sʋ ɔ 'wɔɔn ɔ 'na : Tʋ"bo ! 'Ɩn ka.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 'De Tʋ"bo 'na : ‑Ɩn ‑sɔn 'ʋn, ‑ɩn mu 'e ‑jeblʋ nyʋ a 'daa‑ "isrɛ ‑jei" ‑wɛe ‑ɩn ‑je 'e Suida o ‑gbu" pa 'de ‑ɩn ‑je "ju ‑ɔɔ 'nynɩ nɩa Sɔo i ‑pɔn, ɔ 'wlʋɛ Tasɩ.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Ɔ nɩɛ Kea baea', 'sʋ ɔ 'jeeɛ "ju due' ‑ɔɔ 'nynɩ nɩ Ananiasɩ "jriɛ‑, ‑wɛe ‑ɔ pɔ o 'de ‑ɔ ‑te ɔ kwa "jru, ‑wɛe ɔ 'je i 'je ke'wlɛ.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 'Sʋ Ananiasɩ 'na : Tʋ"bo nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑kwle "ju ‑nɔ 'ɔ ‑tɩ' 'tmʋa' 'mɛ, ʋʋ 'na ɔɔ ‑tuɛ" ‑ma nyʋ ‑ɩn ‑teea kpɔi" 'bo Selisalɛm 'kle.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 ‑Wɛe 'sraa ‑saʋn 'a klae" ‑wi" "nyɩ ɔ 'sbɛ 'de ɔ ji 'nɔ, ‑wɛe ɔ 'je nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑sia" ‑ma 'nynɩ kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ san.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 'Kaa Tʋ"bo wlu 'e Ananiasɩ ‑pee, ɛ 'na : ‑Ɩn mu 'sʋ, dɛ‑nʋɛ' "ju ‑nɩa 'mʋa‑ 'ɩn ‑tee ɔ kpɔi", ‑wɛe 'ɩn 'je ɔ dbo 'ʋn nʋʋ‑ 'de ɔ 'je 'ma 'nynɩ 'e 'blʋa‑ jrɩ' o, 'beɔ‑wi" "juɔi o, Israɛ‑blʋa "kpei kpa.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ka ɔɔ mua 'kle 'jea' 'de 'ma 'nynɩ 'a ‑tɩ' 'ʋn 'ma ‑cɛ" 'kpa a muɛ 'tmʋa' 'de ɔ ‑pee.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 Ananiasɩ "sia "kpae' 'sʋ ɔ 'kpa 'o 'ɛ. Ɔ nynia 'de ‑gbu" 'di 'sʋ, ɔ ‑teɛ Sɔo kwa "jru 'de ɔ 'na : Sɔo, 'ma de'di, Tʋ"bo Sesi ‑ɔ ‑ke ‑ɩn ‑jeea' ‑ta ‑ma jiia 'bo ‑jei" ɛ, ɔmɔ dbo 'ʋn ‑wɛe ‑ma "jri 'e 'bai‑ 'de Kea 'a ‑Suu 'je 'e ‑ɩn 'ʋn "ji.
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 'Bo ɛ "sri dɩ jrɩ' ka ‑smii' flɩ nɩa, ‑ɩ ‑nɩa kan', ɩ je 'e ɔ "jri 'wlʋ. 'Sʋ ɔɔ' "jri ‑gbai', ɔ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ pooɛ "ni "jru.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Ɔ ‑koa' dɛ dia' 'sʋ ɔɔ 'bleɛ jiɛ 'de ɔ 'ʋn de. Sɔo ke klai" nynuu nʋɛ 'o Damasɩ 'wɩ pla‑.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 'Bo ɛ "sri ka Sesi nɩa Kea 'a "Ju ɛ, ɔ je ɛɛ' 'tmʋa' ‑pʋn" ‑te 'de Suifʋ‑wi" 'a "jrui 'kɩɩn‑gbi 'dii.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Nyʋ "klein ‑ʋʋa ‑wɔan ɔɔ' wlu ɛ, tai' "maa ʋʋ 'mɛ, ʋʋ 'na : Ɛ se "ju ‑ɔɔ ‑tua" nyʋ ‑ʋʋa ‑sia" Sesi 'a 'nynɩ 'kle 'de Selisalɛm, ɔ ko ‑taa ? 'De ɔ se ‑ta ji ‑wɛe ɔ 'je Kletiɛn‑wi" kpʋn 'de ɔ 'je ʋʋpʋ sʋn "wɔin saan 'de ɔ 'je ʋʋpʋ 'sraa ‑saʋn klae" "juɔi kpaa ?
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 'Kaa Sɔo "duɛ 'kpɩ 'ʋn, ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' ɔɔ mu nya. 'Sʋ Suifʋ‑wi" ‑tia" 'o Damasɩ ‑wee' 'kpa "kɔun kɔun‑. Ka Sesi nɩa Klisɩ ɛ, ɩmɩ ɔɔ 'tmʋ ɔɔ kpa nya.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 'Wɩ jrɩ' ‑sia' 'o 'sʋ ɛ, Suifʋ‑wi" pooɛ ɔɔ' 'dba ‑tɩ.
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 'Kaa nyʋ jrʋ' ‑saa Sɔo fɛn'. Nyʋ ‑pooa ‑tɩ' ‑nʋ, ʋʋa fuɛ ‑kwlɔ 'ɔ kpae" i 'de "maʋ'wɩ o, 'jrʋ‑gbaowɩ 'di ‑wɛe ʋʋ 'je ɔ 'dba.
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 'Sʋ klai" nynuu "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ "maʋ", ʋʋ ‑te' ɔ 'e too" 'di ‑wɛe ʋʋ jɔɔ blo' "jru, 'de ʋʋ "sii ɔ i.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 ‑Ta ɔ nynia Selisalɛm ɛ, ɔ ‑tɩɛn' Sesi 'a klai" nynuu 'a ‑pʋn" 'kpa ‑kɔ i, 'kaa faʋn a nʋ ʋʋ ‑wee' "klein 'mɛ, dɛ‑nʋɛ' ka ɔ 'jea Sesi 'a klai" ju 'kpa, ʋʋ se ɛ tɔ' 'ʋn 'je.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 'Sʋ Banabasɩ "duo‑ Sɔo 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ɔ ke ɔ kpɔ 'e Sesi 'a dboʋn o, ‑wɛe ka Sɔo ke Tʋ"bo 'jeea 'bo ‑jei", 'de ka ɔ 'tmʋa Kea 'a ‑tɩ' 'de Sesi 'a 'nynɩ 'ʋn ka ‑cɔɔn' ka 'de Damasɩ ɛ, ɔ po ʋʋpʋ ɩa' "kuan.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 Dɛ ‑tba' 'o ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Sɔo nɩɛ 'bo ʋʋ ‑pʋn", ‑wɛe ɔ ke ʋʋa nʋ ‑mu' ‑ji' 'bo Selisalɛm. Ɔɔ wa' i ‑wɛe ɔɔ 'tmʋ Kea 'a ‑tɩ' 'de Tʋ"bo 'a 'nynɩ 'ʋn.
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 Ɔɔ wlu' ‑ke 'de Suifʋ‑wi" ‑a ‑poa' Klɛkɩwlu ‑pee 'de ɔ ke ʋʋpʋ a ‑too' ba o, 'kaa ‑wi" ‑mʋ a ‑pɔn ɔɔ' 'dba ‑kɔ i.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Ɔɔ' de'di ‑wi" 'wɔɩn 'sʋ ɛ, ʋʋ kpɔ Sesare, ‑wɛe ɔ 'wlʋ 'e ‑mɔ 'de ɔ mu Tasɩ.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 'De ɛɛ' nɔ" tu 'di ɛ, Kea ‑gbu ‑teɛ 'flɛʋn 'de Suide o, Galile o, Samadiblʋɩ "kpei. Nyʋ ‑wee' 'bleɛ 'kpɩ ‑wɛe Tʋ"bo 'a wɔn 'jea' ke ɔɔ' pleea' nɩ 'de ʋʋpʋ 'ʋn. Kea 'a ‑Suu a nʋɛ 'de nyʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn a 'kpa "kpei.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 ‑Ta Piɛi a ‑teea' nyʋ ‑ʋʋ ‑jea Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn "i ‑kwlɛ 'dii ɛ, ɔ mu Lida, Kea 'a ‑jei" naaʋn ‑nɩa ‑ke ɛ.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Ɔ jɛɛ "ju due' 'bo ‑kwlɔ ‑nɛ 'di, ɔɔ' 'nynɩ ‑nɩ Ene, ‑ɔ nʋ 'o 'wɛ blʋɔ ‑sɩn ‑mɛ" na, dɛ‑nʋɛ' ɔɔ' 'dae‑ 'mɛɛ.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 'Sʋ Piɛi wlu ɔ ‑pee ɔ 'na : Ene, Sesi Klisɩ 'bɔɔ‑ ‑ma 'wɛ‑ 'mɛ, ‑ɩn ‑sɔn 'ʋn ‑ɩn ‑je ‑ma "kpei 'pɛndɛ nmae‑. 'Bo ɛ "sri ɔ sɔn 'ʋn.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Lida ke, nyʋ ‑nɩa 'e Sarɔn 'jeea dɩ ‑nʋʋa 'mʋa‑ "jriɛ‑ 'sʋ ɛ, ʋʋ ‑wee' "biiɛ 'e Kea o.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 'De klai" nynuu "klu 'bo Sope ɛ, 'nynɔkpao' due' ‑nɩ 'o, ‑ʋa 'nynɩ ‑nɩ Tabita. 'De Klɛkɩwlu 'di ʋa' 'nynɩ ‑nɩ Dɔkasɩ, ɛ 'de mɛ ‑nɩ "wlɛ mɛʋn‑. Ʋa nʋɛ dbo 'dɔe ‑tuu"‑tuu, ‑wɛe ʋa ‑te' wɛenyʋ kwa wɔi.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Ʋmʋ 'wɛ‑ kpʋn 'de ɛɛ' nɔ" tu 'di ‑wɛe ‑ʋ ‑mɛ. Ʋʋ ‑kɔa' ʋa' "ku jrea' 'sʋ ɛ, ʋʋ kpʋ 'e "jɛi‑gbu 'a wɔn due' 'di, ‑wɛe ʋʋ 'pɛɛn ʋ i.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 'Sʋ klai" nynuu ‑nɩa 'o Sope 'wɔn Piɛi 'a 'nynɩ 'bo Lida, ‑wɛe ʋʋ dbo nyʋ 'sɔɔn "i, 'de ʋʋ 'je ɔ i bae‑ ‑wɛe ɔ 'e ‑too" ɔ 'e ji, dɛ‑nʋɛ' Lida ke Sope se ba o tɛɛn‑.
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 Piɛi sɔan 'ʋn 'sʋ ɔ ke nyʋ ‑nʋ 'kpa 'o 'ɛ. ‑Ta ʋʋ nynia 'bo Sope 'sʋ ɛ, ʋʋ kpa Piɛi 'de "jɛi‑gbu 'a wɔn 'di. ‑Tiɔn" nynʋkpae' ‑wee' "klein ‑gbaeɛ' ɔ 'dei, 'de ʋʋa ‑fɩn", ‑wɛe ‑ta Dɔkasɩ ke ʋʋ ‑teea i 'de ɛ, "bai ke dɩ "klein ʋ nʋa ʋʋa to ɩ Piɛi "i.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 'Sʋ Piɛi poɛ nyʋ ‑wee' "klein "kpae', ‑wɛe ɔ po 'kɔi‑ ‑klu' ɔ bae Kea, ‑wɛe ɔ "biie‑ 'de ʋa' "ku o 'de ɔ 'na : Tabita, a sɔn 'ʋn. 'Sʋ ʋ 'baiɛ "jri. Ʋ 'jea Piɛi 'sʋ ʋ sɔn 'ʋn 'ɛ, ‑wɛe ʋ ‑te i.
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Ɔ kpa sʋn, ɔ kpʋ "jɛi, 'de ʋ nyna i. ‑Wɛe ɔ 'da Sesi 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn 'jeʋn ke ‑tiɔn" nynʋkpae' 'de ɔ to ʋa' 'kmʋ de ji ‑nɛ ʋʋpʋ "i.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Nyʋ "klein ‑nɩa 'o Sope ‑wee' 'wɔn ɛɛ' dɛ tu 'mɛ, 'sʋ nyʋ ‑tuu"‑tuu ‑je Tʋ"bo 'a ‑tɩ' tɔ' 'ʋn.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Piɛi nʋɛ 'o Sope 'wɩ pla, 'de Simɔ ‑ɔɔ ‑pa" nmikui o ‑gbu".
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.